Lucas 24
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 As ǝzǝl wa n alxad, ǝnzaynat tǝdoden šin den s ǝzǝkka ǝn Ɣaysa, ewâynat aḍutan win sammatagnat.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Osanat-in tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka, tǝtiwasaɣararad, tǝlla den y ǝzǝkka.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Ǝggaznat ǝzzǝka mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ǝqqanan ɣafawan-nasnat y awen. Wala a ihogan ǝbdadan-du ǝššin meddan dǝgma-nasnat ǝlsânen isǝlsa bilazlaznen.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ǝrmaɣnat, oyyanat idmaran s amaḍal, tǝzzar ǝnnan-asnat meddan win ǝššin en: «Mas tǝsaggadmat y i iddâran daɣ nǝmmǝttan?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Abʼas illa da, inkar-du daɣ tǝmattant. Aktimat-du awa inna harwa iha akal ǝn Galilaya,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 as inna: "Ag Aggadǝm ilzâm-tu ad itǝwǝggu daɣ fassan ǝn nasbakkadan, itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt, iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad."»
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Amaran ǝktanat-du awa inna Ɣaysa.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ǝfalnat ǝzǝkka, ǝqqalnat ǝssoɣalnat awen kul i nǝmmuzal ǝn Ɣaysa win maraw d iyyan ǝd nalkiman kul win hadatnen.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Šidoden šin ǝmosnat Maryama Madǝl ǝd Taxya ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd tǝdoden šiyyad dǝr-ǝsnat ǝddawnen. Ǝntanatay a ǝssoɣalnen aratan win i nǝmmuzal.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Mišan wǝr sǝr-san ǝlen aratan en almaɣna; adi a fǝl dasnat-wǝr-ǝzzǝgzanan.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Dǝr iga awen da ya, igga-du Butros, ozal s ǝzǝkka. As t-in-osa, iššǝgga daɣ-as, wǝr daɣ-as inay ar šifit, tǝzzar iqqal, iqqân awen eɣaf-net.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ǝzǝl wen da iman-net ad ǝkkan nalkiman ǝn Ɣaysa ǝššin taɣrǝmt iyyat tǝgât Emayos as tǝlla teklay n ǝššin alwaqan gar-es ǝd Yerusalam.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Mišawalan daɣ batu n aratan win ǝganen den kul.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Mišawalan den da as tan-d-ewad Ɣaysa ǝnta iman-net, iddew dǝr-san.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Hannayan-tu mišan wǝr t-ǝzdayan.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Inn-asan: «Ma daɣ tǝmašawalam da?» Ǝbdadan, tǝwâr tǝkenzert udmawan-nasan.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Inn-as wa daɣ-san igan esǝm Klǝyubas: «Adis kay ɣas daɣ aytedan win ǝhanen Yerusalam a wǝr ǝhen salan n awa daɣ-as igan daɣ adan win?»
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Inn-asan: «Ma daɣ-as igan?» Ǝnnan-as: «Arat wa igrawan Ɣaysa wa n Nazaret, imosan ǝnnǝbi itaggan imazalan d awalan ǝn tǝla tarna dat Mǝššina d aytedan kul.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Sattarmasan-tu limaman win zawwarnen ǝd muzaran-nana, tǝtawaxkam-as tǝmattant, sattaytayan-tu fǝl tǝgǝttawt.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nakkanay dat awen, nǝgâ attama n as ǝnta a zʼisǝddǝrfen tamattay n Israyil. Mišan azalada, ǝzǝl n aratan en wa n karad d igi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Dǝr iga awen da ya, ǝqqânnat tǝdoden-nana šiyyad iɣafawan-nana, ǝnzaynen s ǝzǝkka,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa-net. Ǝqqalnat-du, ǝnnanat nifalalan-asnat angalosan, ǝnnan-asnat iddâr.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Tǝzzar ǝkkan wiyyad daɣ-na ǝzǝkka, osan-in, ǝnayan arat kul wa ǝnnanat tǝdoden en, mišan ǝnta wǝr t-ǝnayan.»
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Xa kawanay za aljahilan! Izzǝwwat fall-awan ǝzǝgzan s arat kul wa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Wǝrgeɣ Ǝlmǝsix ilzâm âs ad inǝy alɣazab tǝzzar, amaran igrǝw tanaya-net?»
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Tǝzzar a tan-isasagru Ɣaysa awa sǝr-ǝs ǝnnan Ǝlkǝttaban kul. Ibaz-du ɣur Ǝlkǝttaban win ǝnnǝbi Musa har win ǝnnǝbitan kul win hadatnen.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 As din-ǝhozan taɣrǝmt ta ǝkkan, issǝkna Ɣaysa as okây.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Mišan ǝwaɣan-tu, ǝnnan-as: «Ɣam ɣur-na fǝlas ǝzǝl igla, ehad ibuk y igi», tǝzzar izzǝbbat ɣur-san.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 As ǝggazan šin tattay, idkal Ɣaysa tagǝlla, iggoday i Mǝššina, irz-et ikf-asan-tat.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ǝmmoranat šittawen-nasan alwaq wen da, ǝzdayan-tu, mišan iggaz-asan ǝtǝnkul tamazayt ten da.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Tǝzzar namannan gar-essan: «Zaɣnin awen da fǝl ǝknan man-nana tǝfalawist alwaq wa danaɣ-iššewal daɣ tarrayt, isasagr-ana Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan.»
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ǝbdadan tamazayt ten da, ǝqqalan Yerusalam. Osan-in inǝmmuzal win maraw d iyyan ǝd nalkiman win hadatnen ǝddewan daɣ adag iyyanda,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 gannin: «Tidǝt daɣ a imos as Ǝmǝli Ɣaysa inkâr-du daɣ tǝmattant, amaran inifalal i Simɣon.»
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Ǝssoɣalan-asan meddan win ǝššin ǝntanay da awa ǝnayan daɣ tarrayt, d ǝmmǝk was t-ǝzdayan alwaq wad irza tagǝlla.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Harwada ǝššewalan daɣ awen as d-ibdad Ɣaysa iman-net gar-essan, inn-asan: «Alxer fall-awan.»
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat, tǝggaz-tan tasa fǝlas ǝɣilan aggǝsuf a hannayan den.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ma fel tǝššiwašam? Ma fel deɣ tǝgâm aššak?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ǝnǝyat ifassan-in ǝd daran-in, nak iman-in awa. Ǝdǝsat-i ad tǝnǝyam, fǝlas aggǝsuf wǝr ila taɣǝssa wala iɣasan win as di-tǝhannayam da ǝleq-qan.»
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 As dasan-inna awen, isakn-en ifassan-net ǝd daran-net,
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 mišan ǝglan wǝr daɣ-as ǝkkesan aššak fǝl awa ǝgan daɣ tǝfalawist, ikna deɣ sǝr-san awen ǝsǝmmǝklǝl. Adi a fǝl a dasan-inna: «Awak tǝlâm a itamatšan da?»
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ǝkfan-tu tablalt ǝn kifi tǝŋŋât.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ibaz-tat, itš-et dat-san.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Dǝffǝr awen inn-asan Ɣaysa: «Ǝntanay da aratan win dawan-ǝnne harwa kawan-ǝheɣ: Aratan kul win fall-i ǝktabnen daɣ Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa d Ǝlkǝttaban win hadatnen d Azzabur ǝššil ad andin.»
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Amaran ora iɣafawan-nasan alwaq wen da y ad agrin Ǝlkǝttaban.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Inn-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, Ǝlmǝsix ad inǝy alɣazab, iba-tu, inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 tǝzzar tǝwǝggin salan ǝn tǝtubt s esǝm-net i tǝmattiwen kul fǝl ad ǝgrǝwnat tǝsureft ǝn bakkadan, antu awen daɣ Yerusalam.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kawanay tǝmôsam šigǝyyawen n aratan win.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Amaran nak a fall-awan du-zǝzzǝbbeɣ Infas wa Zǝddigan s Abba-nin a igan arkawal-net. Daɣ adi ad wǝr tǝgmǝdam aɣrǝm wa da har d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, akf-iwan tarna ta du-tǝfalat Mǝššina.»
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Dǝffǝr awen, iddew dǝr-san, ǝgmadan aɣrǝm, har din-ǝhozan taɣrǝmt ta n Betanǝy, tǝzzar idkal ifassan-net, ittar-asan a tan-ikfan albaraka.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Itattar-asan harwa da as dǝr-san immǝzzay, immǝdkal ǝs jǝnnawan.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ǝntanay amaran, as das-ǝssǝjadan, ǝqqalan Yerusalam ǝknân tǝfalawist.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Faw ǝhân Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝmmâlan Mǝššina.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.