Lucas 24

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 As ǝzǝl wa n alxad, ǝnzaynat tǝdoden šin den s ǝzǝkka ǝn Ɣaysa, ewâynat aḍutan win sammatagnat.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Osanat-in tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka, tǝtiwasaɣararad, tǝlla den y ǝzǝkka.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ǝggaznat ǝzzǝka mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ǝqqanan ɣafawan-nasnat y awen. Wala a ihogan ǝbdadan-du ǝššin meddan dǝgma-nasnat ǝlsânen isǝlsa bilazlaznen.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ǝrmaɣnat, oyyanat idmaran s amaḍal, tǝzzar ǝnnan-asnat meddan win ǝššin en: «Mas tǝsaggadmat y i iddâran daɣ nǝmmǝttan?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Abʼas illa da, inkar-du daɣ tǝmattant. Aktimat-du awa inna harwa iha akal ǝn Galilaya,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 as inna: "Ag Aggadǝm ilzâm-tu ad itǝwǝggu daɣ fassan ǝn nasbakkadan, itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt, iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad."»
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Amaran ǝktanat-du awa inna Ɣaysa.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ǝfalnat ǝzǝkka, ǝqqalnat ǝssoɣalnat awen kul i nǝmmuzal ǝn Ɣaysa win maraw d iyyan ǝd nalkiman kul win hadatnen.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Šidoden šin ǝmosnat Maryama Madǝl ǝd Taxya ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd tǝdoden šiyyad dǝr-ǝsnat ǝddawnen. Ǝntanatay a ǝssoɣalnen aratan win i nǝmmuzal.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mišan wǝr sǝr-san ǝlen aratan en almaɣna; adi a fǝl dasnat-wǝr-ǝzzǝgzanan.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Dǝr iga awen da ya, igga-du Butros, ozal s ǝzǝkka. As t-in-osa, iššǝgga daɣ-as, wǝr daɣ-as inay ar šifit, tǝzzar iqqal, iqqân awen eɣaf-net.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ǝzǝl wen da iman-net ad ǝkkan nalkiman ǝn Ɣaysa ǝššin taɣrǝmt iyyat tǝgât Emayos as tǝlla teklay n ǝššin alwaqan gar-es ǝd Yerusalam.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Mišawalan daɣ batu n aratan win ǝganen den kul.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Mišawalan den da as tan-d-ewad Ɣaysa ǝnta iman-net, iddew dǝr-san.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Hannayan-tu mišan wǝr t-ǝzdayan.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Inn-asan: «Ma daɣ tǝmašawalam da?» Ǝbdadan, tǝwâr tǝkenzert udmawan-nasan.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Inn-as wa daɣ-san igan esǝm Klǝyubas: «Adis kay ɣas daɣ aytedan win ǝhanen Yerusalam a wǝr ǝhen salan n awa daɣ-as igan daɣ adan win?»
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Inn-asan: «Ma daɣ-as igan?» Ǝnnan-as: «Arat wa igrawan Ɣaysa wa n Nazaret, imosan ǝnnǝbi itaggan imazalan d awalan ǝn tǝla tarna dat Mǝššina d aytedan kul.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Sattarmasan-tu limaman win zawwarnen ǝd muzaran-nana, tǝtawaxkam-as tǝmattant, sattaytayan-tu fǝl tǝgǝttawt.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nakkanay dat awen, nǝgâ attama n as ǝnta a zʼisǝddǝrfen tamattay n Israyil. Mišan azalada, ǝzǝl n aratan en wa n karad d igi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Dǝr iga awen da ya, ǝqqânnat tǝdoden-nana šiyyad iɣafawan-nana, ǝnzaynen s ǝzǝkka,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa-net. Ǝqqalnat-du, ǝnnanat nifalalan-asnat angalosan, ǝnnan-asnat iddâr.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Tǝzzar ǝkkan wiyyad daɣ-na ǝzǝkka, osan-in, ǝnayan arat kul wa ǝnnanat tǝdoden en, mišan ǝnta wǝr t-ǝnayan.»
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Xa kawanay za aljahilan! Izzǝwwat fall-awan ǝzǝgzan s arat kul wa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban.
25 Então ele lhes disse:
26 Wǝrgeɣ Ǝlmǝsix ilzâm âs ad inǝy alɣazab tǝzzar, amaran igrǝw tanaya-net?»
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Tǝzzar a tan-isasagru Ɣaysa awa sǝr-ǝs ǝnnan Ǝlkǝttaban kul. Ibaz-du ɣur Ǝlkǝttaban win ǝnnǝbi Musa har win ǝnnǝbitan kul win hadatnen.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 As din-ǝhozan taɣrǝmt ta ǝkkan, issǝkna Ɣaysa as okây.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Mišan ǝwaɣan-tu, ǝnnan-as: «Ɣam ɣur-na fǝlas ǝzǝl igla, ehad ibuk y igi», tǝzzar izzǝbbat ɣur-san.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 As ǝggazan šin tattay, idkal Ɣaysa tagǝlla, iggoday i Mǝššina, irz-et ikf-asan-tat.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ǝmmoranat šittawen-nasan alwaq wen da, ǝzdayan-tu, mišan iggaz-asan ǝtǝnkul tamazayt ten da.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Tǝzzar namannan gar-essan: «Zaɣnin awen da fǝl ǝknan man-nana tǝfalawist alwaq wa danaɣ-iššewal daɣ tarrayt, isasagr-ana Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan.»
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Ǝbdadan tamazayt ten da, ǝqqalan Yerusalam. Osan-in inǝmmuzal win maraw d iyyan ǝd nalkiman win hadatnen ǝddewan daɣ adag iyyanda,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 gannin: «Tidǝt daɣ a imos as Ǝmǝli Ɣaysa inkâr-du daɣ tǝmattant, amaran inifalal i Simɣon.»
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ǝssoɣalan-asan meddan win ǝššin ǝntanay da awa ǝnayan daɣ tarrayt, d ǝmmǝk was t-ǝzdayan alwaq wad irza tagǝlla.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Harwada ǝššewalan daɣ awen as d-ibdad Ɣaysa iman-net gar-essan, inn-asan: «Alxer fall-awan.»
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat, tǝggaz-tan tasa fǝlas ǝɣilan aggǝsuf a hannayan den.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ma fel tǝššiwašam? Ma fel deɣ tǝgâm aššak?
38 Mas ele lhes disse:
39 Ǝnǝyat ifassan-in ǝd daran-in, nak iman-in awa. Ǝdǝsat-i ad tǝnǝyam, fǝlas aggǝsuf wǝr ila taɣǝssa wala iɣasan win as di-tǝhannayam da ǝleq-qan.»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 As dasan-inna awen, isakn-en ifassan-net ǝd daran-net,
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 mišan ǝglan wǝr daɣ-as ǝkkesan aššak fǝl awa ǝgan daɣ tǝfalawist, ikna deɣ sǝr-san awen ǝsǝmmǝklǝl. Adi a fǝl a dasan-inna: «Awak tǝlâm a itamatšan da?»
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ǝkfan-tu tablalt ǝn kifi tǝŋŋât.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ibaz-tat, itš-et dat-san.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Dǝffǝr awen inn-asan Ɣaysa: «Ǝntanay da aratan win dawan-ǝnne harwa kawan-ǝheɣ: Aratan kul win fall-i ǝktabnen daɣ Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa d Ǝlkǝttaban win hadatnen d Azzabur ǝššil ad andin.»
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Amaran ora iɣafawan-nasan alwaq wen da y ad agrin Ǝlkǝttaban.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Inn-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, Ǝlmǝsix ad inǝy alɣazab, iba-tu, inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad,
46 E disse-lhes:
47 tǝzzar tǝwǝggin salan ǝn tǝtubt s esǝm-net i tǝmattiwen kul fǝl ad ǝgrǝwnat tǝsureft ǝn bakkadan, antu awen daɣ Yerusalam.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Kawanay tǝmôsam šigǝyyawen n aratan win.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Amaran nak a fall-awan du-zǝzzǝbbeɣ Infas wa Zǝddigan s Abba-nin a igan arkawal-net. Daɣ adi ad wǝr tǝgmǝdam aɣrǝm wa da har d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, akf-iwan tarna ta du-tǝfalat Mǝššina.»
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Dǝffǝr awen, iddew dǝr-san, ǝgmadan aɣrǝm, har din-ǝhozan taɣrǝmt ta n Betanǝy, tǝzzar idkal ifassan-net, ittar-asan a tan-ikfan albaraka.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Itattar-asan harwa da as dǝr-san immǝzzay, immǝdkal ǝs jǝnnawan.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ǝntanay amaran, as das-ǝssǝjadan, ǝqqalan Yerusalam ǝknân tǝfalawist.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Faw ǝhân Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝmmâlan Mǝššina.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.