Lucas 24

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 As ǝzǝl wa n alxad, ǝnzaynat tǝdoden šin den s ǝzǝkka ǝn Ɣaysa, ewâynat aḍutan win sammatagnat.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Osanat-in tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka, tǝtiwasaɣararad, tǝlla den y ǝzǝkka.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Ǝggaznat ǝzzǝka mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Ǝqqanan ɣafawan-nasnat y awen. Wala a ihogan ǝbdadan-du ǝššin meddan dǝgma-nasnat ǝlsânen isǝlsa bilazlaznen.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Ǝrmaɣnat, oyyanat idmaran s amaḍal, tǝzzar ǝnnan-asnat meddan win ǝššin en: «Mas tǝsaggadmat y i iddâran daɣ nǝmmǝttan?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Abʼas illa da, inkar-du daɣ tǝmattant. Aktimat-du awa inna harwa iha akal ǝn Galilaya,
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 as inna: "Ag Aggadǝm ilzâm-tu ad itǝwǝggu daɣ fassan ǝn nasbakkadan, itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt, iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad."»
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Amaran ǝktanat-du awa inna Ɣaysa.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Ǝfalnat ǝzǝkka, ǝqqalnat ǝssoɣalnat awen kul i nǝmmuzal ǝn Ɣaysa win maraw d iyyan ǝd nalkiman kul win hadatnen.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Šidoden šin ǝmosnat Maryama Madǝl ǝd Taxya ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd tǝdoden šiyyad dǝr-ǝsnat ǝddawnen. Ǝntanatay a ǝssoɣalnen aratan win i nǝmmuzal.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Mišan wǝr sǝr-san ǝlen aratan en almaɣna; adi a fǝl dasnat-wǝr-ǝzzǝgzanan.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Dǝr iga awen da ya, igga-du Butros, ozal s ǝzǝkka. As t-in-osa, iššǝgga daɣ-as, wǝr daɣ-as inay ar šifit, tǝzzar iqqal, iqqân awen eɣaf-net.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ǝzǝl wen da iman-net ad ǝkkan nalkiman ǝn Ɣaysa ǝššin taɣrǝmt iyyat tǝgât Emayos as tǝlla teklay n ǝššin alwaqan gar-es ǝd Yerusalam.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Mišawalan daɣ batu n aratan win ǝganen den kul.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Mišawalan den da as tan-d-ewad Ɣaysa ǝnta iman-net, iddew dǝr-san.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Hannayan-tu mišan wǝr t-ǝzdayan.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Inn-asan: «Ma daɣ tǝmašawalam da?» Ǝbdadan, tǝwâr tǝkenzert udmawan-nasan.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Inn-as wa daɣ-san igan esǝm Klǝyubas: «Adis kay ɣas daɣ aytedan win ǝhanen Yerusalam a wǝr ǝhen salan n awa daɣ-as igan daɣ adan win?»
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Inn-asan: «Ma daɣ-as igan?» Ǝnnan-as: «Arat wa igrawan Ɣaysa wa n Nazaret, imosan ǝnnǝbi itaggan imazalan d awalan ǝn tǝla tarna dat Mǝššina d aytedan kul.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Sattarmasan-tu limaman win zawwarnen ǝd muzaran-nana, tǝtawaxkam-as tǝmattant, sattaytayan-tu fǝl tǝgǝttawt.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nakkanay dat awen, nǝgâ attama n as ǝnta a zʼisǝddǝrfen tamattay n Israyil. Mišan azalada, ǝzǝl n aratan en wa n karad d igi.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Dǝr iga awen da ya, ǝqqânnat tǝdoden-nana šiyyad iɣafawan-nana, ǝnzaynen s ǝzǝkka,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa-net. Ǝqqalnat-du, ǝnnanat nifalalan-asnat angalosan, ǝnnan-asnat iddâr.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Tǝzzar ǝkkan wiyyad daɣ-na ǝzǝkka, osan-in, ǝnayan arat kul wa ǝnnanat tǝdoden en, mišan ǝnta wǝr t-ǝnayan.»
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Xa kawanay za aljahilan! Izzǝwwat fall-awan ǝzǝgzan s arat kul wa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban.
25 Então Jesus lhes disse:
26 Wǝrgeɣ Ǝlmǝsix ilzâm âs ad inǝy alɣazab tǝzzar, amaran igrǝw tanaya-net?»
26 Pois era preciso que o
27 Tǝzzar a tan-isasagru Ɣaysa awa sǝr-ǝs ǝnnan Ǝlkǝttaban kul. Ibaz-du ɣur Ǝlkǝttaban win ǝnnǝbi Musa har win ǝnnǝbitan kul win hadatnen.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 As din-ǝhozan taɣrǝmt ta ǝkkan, issǝkna Ɣaysa as okây.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Mišan ǝwaɣan-tu, ǝnnan-as: «Ɣam ɣur-na fǝlas ǝzǝl igla, ehad ibuk y igi», tǝzzar izzǝbbat ɣur-san.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 As ǝggazan šin tattay, idkal Ɣaysa tagǝlla, iggoday i Mǝššina, irz-et ikf-asan-tat.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Ǝmmoranat šittawen-nasan alwaq wen da, ǝzdayan-tu, mišan iggaz-asan ǝtǝnkul tamazayt ten da.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Tǝzzar namannan gar-essan: «Zaɣnin awen da fǝl ǝknan man-nana tǝfalawist alwaq wa danaɣ-iššewal daɣ tarrayt, isasagr-ana Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan.»
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Ǝbdadan tamazayt ten da, ǝqqalan Yerusalam. Osan-in inǝmmuzal win maraw d iyyan ǝd nalkiman win hadatnen ǝddewan daɣ adag iyyanda,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 gannin: «Tidǝt daɣ a imos as Ǝmǝli Ɣaysa inkâr-du daɣ tǝmattant, amaran inifalal i Simɣon.»
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ǝssoɣalan-asan meddan win ǝššin ǝntanay da awa ǝnayan daɣ tarrayt, d ǝmmǝk was t-ǝzdayan alwaq wad irza tagǝlla.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Harwada ǝššewalan daɣ awen as d-ibdad Ɣaysa iman-net gar-essan, inn-asan: «Alxer fall-awan.»
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat, tǝggaz-tan tasa fǝlas ǝɣilan aggǝsuf a hannayan den.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ma fel tǝššiwašam? Ma fel deɣ tǝgâm aššak?
38 Mas ele disse:
39 Ǝnǝyat ifassan-in ǝd daran-in, nak iman-in awa. Ǝdǝsat-i ad tǝnǝyam, fǝlas aggǝsuf wǝr ila taɣǝssa wala iɣasan win as di-tǝhannayam da ǝleq-qan.»
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 As dasan-inna awen, isakn-en ifassan-net ǝd daran-net,
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 mišan ǝglan wǝr daɣ-as ǝkkesan aššak fǝl awa ǝgan daɣ tǝfalawist, ikna deɣ sǝr-san awen ǝsǝmmǝklǝl. Adi a fǝl a dasan-inna: «Awak tǝlâm a itamatšan da?»
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Ǝkfan-tu tablalt ǝn kifi tǝŋŋât.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ibaz-tat, itš-et dat-san.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Dǝffǝr awen inn-asan Ɣaysa: «Ǝntanay da aratan win dawan-ǝnne harwa kawan-ǝheɣ: Aratan kul win fall-i ǝktabnen daɣ Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa d Ǝlkǝttaban win hadatnen d Azzabur ǝššil ad andin.»
44 Depois disse:
45 Amaran ora iɣafawan-nasan alwaq wen da y ad agrin Ǝlkǝttaban.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Inn-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, Ǝlmǝsix ad inǝy alɣazab, iba-tu, inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad,
46 e disse:
47 tǝzzar tǝwǝggin salan ǝn tǝtubt s esǝm-net i tǝmattiwen kul fǝl ad ǝgrǝwnat tǝsureft ǝn bakkadan, antu awen daɣ Yerusalam.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Kawanay tǝmôsam šigǝyyawen n aratan win.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Amaran nak a fall-awan du-zǝzzǝbbeɣ Infas wa Zǝddigan s Abba-nin a igan arkawal-net. Daɣ adi ad wǝr tǝgmǝdam aɣrǝm wa da har d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, akf-iwan tarna ta du-tǝfalat Mǝššina.»
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Dǝffǝr awen, iddew dǝr-san, ǝgmadan aɣrǝm, har din-ǝhozan taɣrǝmt ta n Betanǝy, tǝzzar idkal ifassan-net, ittar-asan a tan-ikfan albaraka.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Itattar-asan harwa da as dǝr-san immǝzzay, immǝdkal ǝs jǝnnawan.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Ǝntanay amaran, as das-ǝssǝjadan, ǝqqalan Yerusalam ǝknân tǝfalawist.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Faw ǝhân Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝmmâlan Mǝššina.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.