Lucas 24
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI
1 As ǝzǝl wa n alxad, ǝnzaynat tǝdoden šin den s ǝzǝkka ǝn Ɣaysa, ewâynat aḍutan win sammatagnat.
1 No primeiro dia da semana, de manhã bem cedo, as mulheres tomaram as especiarias aromáticas que haviam preparado e foram ao sepulcro.
2 Osanat-in tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka, tǝtiwasaɣararad, tǝlla den y ǝzǝkka.
2 Encontraram removida a pedra do sepulcro,
3 Ǝggaznat ǝzzǝka mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
3 mas, quando entraram, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ǝqqanan ɣafawan-nasnat y awen. Wala a ihogan ǝbdadan-du ǝššin meddan dǝgma-nasnat ǝlsânen isǝlsa bilazlaznen.
4 Ficaram perplexas, sem saber o que fazer. De repente dois homens com roupas que brilhavam como a luz do sol colocaram-se ao lado delas.
5 Ǝrmaɣnat, oyyanat idmaran s amaḍal, tǝzzar ǝnnan-asnat meddan win ǝššin en: «Mas tǝsaggadmat y i iddâran daɣ nǝmmǝttan?
5 Amedrontadas, as mulheres baixaram o rosto para o chão, e os homens lhes disseram: "Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Abʼas illa da, inkar-du daɣ tǝmattant. Aktimat-du awa inna harwa iha akal ǝn Galilaya,
6 Ele não está aqui! Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse, quando ainda estava com vocês na Galiléia:
7 as inna: "Ag Aggadǝm ilzâm-tu ad itǝwǝggu daɣ fassan ǝn nasbakkadan, itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt, iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad."»
7 ‘É necessário que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’ ".
8 Amaran ǝktanat-du awa inna Ɣaysa.
8 Então se lembraram das suas palavras.
9 Ǝfalnat ǝzǝkka, ǝqqalnat ǝssoɣalnat awen kul i nǝmmuzal ǝn Ɣaysa win maraw d iyyan ǝd nalkiman kul win hadatnen.
9 Quando voltaram do sepulcro, elas contaram todas estas coisas aos Onze e a todos os outros.
10 Šidoden šin ǝmosnat Maryama Madǝl ǝd Taxya ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd tǝdoden šiyyad dǝr-ǝsnat ǝddawnen. Ǝntanatay a ǝssoɣalnen aratan win i nǝmmuzal.
10 As que contaram estas coisas aos apóstolos foram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago, e as outras que estavam com elas.
11 Mišan wǝr sǝr-san ǝlen aratan en almaɣna; adi a fǝl dasnat-wǝr-ǝzzǝgzanan.
11 Mas eles não acreditaram nas mulheres; as palavras delas lhes pareciam loucura.
12 Dǝr iga awen da ya, igga-du Butros, ozal s ǝzǝkka. As t-in-osa, iššǝgga daɣ-as, wǝr daɣ-as inay ar šifit, tǝzzar iqqal, iqqân awen eɣaf-net.
12 Pedro, todavia, levantou-se e correu ao sepulcro. Abaixando-se, viu as faixas de linho e mais nada; afastou-se, e voltou admirado com o que acontecera.
13 Ǝzǝl wen da iman-net ad ǝkkan nalkiman ǝn Ɣaysa ǝššin taɣrǝmt iyyat tǝgât Emayos as tǝlla teklay n ǝššin alwaqan gar-es ǝd Yerusalam.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam indo para um povoado chamado Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Mišawalan daɣ batu n aratan win ǝganen den kul.
14 No caminho, conversavam a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Mišawalan den da as tan-d-ewad Ɣaysa ǝnta iman-net, iddew dǝr-san.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a caminhar com eles;
16 Hannayan-tu mišan wǝr t-ǝzdayan.
16 mas os olhos deles foram impedidos de reconhecê-lo.
17 Inn-asan: «Ma daɣ tǝmašawalam da?» Ǝbdadan, tǝwâr tǝkenzert udmawan-nasan.
17 Ele lhes perguntou: "Sobre o que vocês estão discutindo enquanto caminham? " Eles pararam, com os rostos entristecidos.
18 Inn-as wa daɣ-san igan esǝm Klǝyubas: «Adis kay ɣas daɣ aytedan win ǝhanen Yerusalam a wǝr ǝhen salan n awa daɣ-as igan daɣ adan win?»
18 Um deles, chamado Cleopas, perguntou-lhe: "Você é o único visitante em Jerusalém que não sabe das coisas que ali aconteceram nestes dias? "
19 Inn-asan: «Ma daɣ-as igan?» Ǝnnan-as: «Arat wa igrawan Ɣaysa wa n Nazaret, imosan ǝnnǝbi itaggan imazalan d awalan ǝn tǝla tarna dat Mǝššina d aytedan kul.
19 "Que coisas? ", perguntou ele. "O que aconteceu com Jesus de Nazaré", responderam eles. "Ele era um profeta, poderoso em palavras e em obras diante de Deus e de todo o povo.
20 Sattarmasan-tu limaman win zawwarnen ǝd muzaran-nana, tǝtawaxkam-as tǝmattant, sattaytayan-tu fǝl tǝgǝttawt.
20 Os chefes dos sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram;
21 Nakkanay dat awen, nǝgâ attama n as ǝnta a zʼisǝddǝrfen tamattay n Israyil. Mišan azalada, ǝzǝl n aratan en wa n karad d igi.
21 e nós esperávamos que era ele que ia trazer a redenção a Israel. E hoje é o terceiro dia desde que tudo isso aconteceu.
22 Dǝr iga awen da ya, ǝqqânnat tǝdoden-nana šiyyad iɣafawan-nana, ǝnzaynen s ǝzǝkka,
22 Algumas das mulheres entre nós nos deram um susto hoje. Foram de manhã bem cedo ao sepulcro
23 mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa-net. Ǝqqalnat-du, ǝnnanat nifalalan-asnat angalosan, ǝnnan-asnat iddâr.
23 e não acharam o corpo dele. Voltaram e nos contaram que tinham tido uma visão de anjos, que disseram que ele está vivo.
24 Tǝzzar ǝkkan wiyyad daɣ-na ǝzǝkka, osan-in, ǝnayan arat kul wa ǝnnanat tǝdoden en, mišan ǝnta wǝr t-ǝnayan.»
24 Alguns dos nossos companheiros foram ao sepulcro e encontraram tudo exatamente como as mulheres tinham dito, mas não o viram".
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Xa kawanay za aljahilan! Izzǝwwat fall-awan ǝzǝgzan s arat kul wa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban.
25 Ele lhes disse: "Como vocês custam a entender e como demoram a crer em tudo o que os profetas falaram!
26 Wǝrgeɣ Ǝlmǝsix ilzâm âs ad inǝy alɣazab tǝzzar, amaran igrǝw tanaya-net?»
26 Não devia o Cristo sofrer estas coisas, para entrar na sua glória? "
27 Tǝzzar a tan-isasagru Ɣaysa awa sǝr-ǝs ǝnnan Ǝlkǝttaban kul. Ibaz-du ɣur Ǝlkǝttaban win ǝnnǝbi Musa har win ǝnnǝbitan kul win hadatnen.
27 E começando por Moisés e todos os profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 As din-ǝhozan taɣrǝmt ta ǝkkan, issǝkna Ɣaysa as okây.
28 Ao se aproximarem do povoado para o qual estavam indo, Jesus fez como quem ia mais adiante.
29 Mišan ǝwaɣan-tu, ǝnnan-as: «Ɣam ɣur-na fǝlas ǝzǝl igla, ehad ibuk y igi», tǝzzar izzǝbbat ɣur-san.
29 Mas eles insistiram muito com ele: "Fique conosco, pois a noite já vem; o dia já está quase findando". Então, ele entrou para ficar com eles.
30 As ǝggazan šin tattay, idkal Ɣaysa tagǝlla, iggoday i Mǝššina, irz-et ikf-asan-tat.
30 Quando estava à mesa com eles, tomou o pão, deu graças, partiu-o e o deu a eles.
31 Ǝmmoranat šittawen-nasan alwaq wen da, ǝzdayan-tu, mišan iggaz-asan ǝtǝnkul tamazayt ten da.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram, e ele desapareceu da vista deles.
32 Tǝzzar namannan gar-essan: «Zaɣnin awen da fǝl ǝknan man-nana tǝfalawist alwaq wa danaɣ-iššewal daɣ tarrayt, isasagr-ana Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan.»
32 Perguntaram-se um ao outro: "Não estavam ardendo os nossos corações dentro de nós, enquanto ele nos falava no caminho e nos expunha as Escrituras? "
33 Ǝbdadan tamazayt ten da, ǝqqalan Yerusalam. Osan-in inǝmmuzal win maraw d iyyan ǝd nalkiman win hadatnen ǝddewan daɣ adag iyyanda,
33 Levantaram-se e voltaram imediatamente para Jesuralém. Ali encontraram os Onze e os que estavam com eles reunidos,
34 gannin: «Tidǝt daɣ a imos as Ǝmǝli Ɣaysa inkâr-du daɣ tǝmattant, amaran inifalal i Simɣon.»
34 que diziam: "É verdade! O Senhor ressuscitou e apareceu a Simão! "
35 Ǝssoɣalan-asan meddan win ǝššin ǝntanay da awa ǝnayan daɣ tarrayt, d ǝmmǝk was t-ǝzdayan alwaq wad irza tagǝlla.
35 Então os dois contaram o que tinha acontecido no caminho, e como Jesus fora reconhecido por eles quando partia o pão.
36 Harwada ǝššewalan daɣ awen as d-ibdad Ɣaysa iman-net gar-essan, inn-asan: «Alxer fall-awan.»
36 Enquanto falavam sobre isso, o próprio Jesus apresentou-se entre eles e lhes disse: "Paz seja com vocês! "
37 Ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat, tǝggaz-tan tasa fǝlas ǝɣilan aggǝsuf a hannayan den.
37 Eles ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ma fel tǝššiwašam? Ma fel deɣ tǝgâm aššak?
38 Ele lhes disse: "Por que vocês estão perturbados e por que se levantam dúvidas em seus corações?
39 Ǝnǝyat ifassan-in ǝd daran-in, nak iman-in awa. Ǝdǝsat-i ad tǝnǝyam, fǝlas aggǝsuf wǝr ila taɣǝssa wala iɣasan win as di-tǝhannayam da ǝleq-qan.»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam; um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho".
40 As dasan-inna awen, isakn-en ifassan-net ǝd daran-net,
40 Tendo dito isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 mišan ǝglan wǝr daɣ-as ǝkkesan aššak fǝl awa ǝgan daɣ tǝfalawist, ikna deɣ sǝr-san awen ǝsǝmmǝklǝl. Adi a fǝl a dasan-inna: «Awak tǝlâm a itamatšan da?»
41 E por não crerem ainda, tão cheios estavam de alegria e de espanto, ele lhes perguntou: "Vocês têm aqui algo para comer? "
42 Ǝkfan-tu tablalt ǝn kifi tǝŋŋât.
42 Deram-lhe um pedaço de peixe assado,
43 Ibaz-tat, itš-et dat-san.
43 e ele o comeu na presença deles.
44 Dǝffǝr awen inn-asan Ɣaysa: «Ǝntanay da aratan win dawan-ǝnne harwa kawan-ǝheɣ: Aratan kul win fall-i ǝktabnen daɣ Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa d Ǝlkǝttaban win hadatnen d Azzabur ǝššil ad andin.»
44 E disse-lhes: "Foi isso que eu lhes falei enquanto ainda estava com vocês: Era necessário que se cumprisse tudo o que a meu respeito estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos".
45 Amaran ora iɣafawan-nasan alwaq wen da y ad agrin Ǝlkǝttaban.
45 Então lhes abriu o entendimento, para que pudessem compreender as Escrituras.
46 Inn-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, Ǝlmǝsix ad inǝy alɣazab, iba-tu, inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad,
46 E lhes disse: "Está escrito que o Cristo haveria de sofrer e ressuscitar dos mortos no terceiro dia,
47 tǝzzar tǝwǝggin salan ǝn tǝtubt s esǝm-net i tǝmattiwen kul fǝl ad ǝgrǝwnat tǝsureft ǝn bakkadan, antu awen daɣ Yerusalam.
47 e que em seu nome seria pregado o arrependimento para perdão de pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kawanay tǝmôsam šigǝyyawen n aratan win.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Amaran nak a fall-awan du-zǝzzǝbbeɣ Infas wa Zǝddigan s Abba-nin a igan arkawal-net. Daɣ adi ad wǝr tǝgmǝdam aɣrǝm wa da har d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, akf-iwan tarna ta du-tǝfalat Mǝššina.»
49 Eu lhes envio a promessa de meu Pai; mas fiquem na cidade até serem revestidos do poder do alto".
50 Dǝffǝr awen, iddew dǝr-san, ǝgmadan aɣrǝm, har din-ǝhozan taɣrǝmt ta n Betanǝy, tǝzzar idkal ifassan-net, ittar-asan a tan-ikfan albaraka.
50 Tendo-os levado até as proximidades de Betânia, Jesus levantou as mãos e os abençoou.
51 Itattar-asan harwa da as dǝr-san immǝzzay, immǝdkal ǝs jǝnnawan.
51 Estando ainda a abençoá-los, ele os deixou e foi elevado ao céu.
52 Ǝntanay amaran, as das-ǝssǝjadan, ǝqqalan Yerusalam ǝknân tǝfalawist.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém com grande alegria.
53 Faw ǝhân Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝmmâlan Mǝššina.
53 E permaneciam constantemente no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.