Lucas 24

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As ǝzǝl wa n alxad, ǝnzaynat tǝdoden šin den s ǝzǝkka ǝn Ɣaysa, ewâynat aḍutan win sammatagnat.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Osanat-in tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka, tǝtiwasaɣararad, tǝlla den y ǝzǝkka.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ǝggaznat ǝzzǝka mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ǝqqanan ɣafawan-nasnat y awen. Wala a ihogan ǝbdadan-du ǝššin meddan dǝgma-nasnat ǝlsânen isǝlsa bilazlaznen.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Ǝrmaɣnat, oyyanat idmaran s amaḍal, tǝzzar ǝnnan-asnat meddan win ǝššin en: «Mas tǝsaggadmat y i iddâran daɣ nǝmmǝttan?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Abʼas illa da, inkar-du daɣ tǝmattant. Aktimat-du awa inna harwa iha akal ǝn Galilaya,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 as inna: "Ag Aggadǝm ilzâm-tu ad itǝwǝggu daɣ fassan ǝn nasbakkadan, itǝwǝtǝytǝy fǝl tǝgǝttawt, iba-tu, tǝzzar inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad."»
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Amaran ǝktanat-du awa inna Ɣaysa.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ǝfalnat ǝzǝkka, ǝqqalnat ǝssoɣalnat awen kul i nǝmmuzal ǝn Ɣaysa win maraw d iyyan ǝd nalkiman kul win hadatnen.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Šidoden šin ǝmosnat Maryama Madǝl ǝd Taxya ǝd Maryama ta n anna ǝn Yaqub ǝd tǝdoden šiyyad dǝr-ǝsnat ǝddawnen. Ǝntanatay a ǝssoɣalnen aratan win i nǝmmuzal.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Mišan wǝr sǝr-san ǝlen aratan en almaɣna; adi a fǝl dasnat-wǝr-ǝzzǝgzanan.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Dǝr iga awen da ya, igga-du Butros, ozal s ǝzǝkka. As t-in-osa, iššǝgga daɣ-as, wǝr daɣ-as inay ar šifit, tǝzzar iqqal, iqqân awen eɣaf-net.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ǝzǝl wen da iman-net ad ǝkkan nalkiman ǝn Ɣaysa ǝššin taɣrǝmt iyyat tǝgât Emayos as tǝlla teklay n ǝššin alwaqan gar-es ǝd Yerusalam.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Mišawalan daɣ batu n aratan win ǝganen den kul.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Mišawalan den da as tan-d-ewad Ɣaysa ǝnta iman-net, iddew dǝr-san.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Hannayan-tu mišan wǝr t-ǝzdayan.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Inn-asan: «Ma daɣ tǝmašawalam da?» Ǝbdadan, tǝwâr tǝkenzert udmawan-nasan.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Inn-as wa daɣ-san igan esǝm Klǝyubas: «Adis kay ɣas daɣ aytedan win ǝhanen Yerusalam a wǝr ǝhen salan n awa daɣ-as igan daɣ adan win?»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Inn-asan: «Ma daɣ-as igan?» Ǝnnan-as: «Arat wa igrawan Ɣaysa wa n Nazaret, imosan ǝnnǝbi itaggan imazalan d awalan ǝn tǝla tarna dat Mǝššina d aytedan kul.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Sattarmasan-tu limaman win zawwarnen ǝd muzaran-nana, tǝtawaxkam-as tǝmattant, sattaytayan-tu fǝl tǝgǝttawt.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Nakkanay dat awen, nǝgâ attama n as ǝnta a zʼisǝddǝrfen tamattay n Israyil. Mišan azalada, ǝzǝl n aratan en wa n karad d igi.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Dǝr iga awen da ya, ǝqqânnat tǝdoden-nana šiyyad iɣafawan-nana, ǝnzaynen s ǝzǝkka,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 mišan wǝr daɣ-as ǝnaynat taɣǝssa-net. Ǝqqalnat-du, ǝnnanat nifalalan-asnat angalosan, ǝnnan-asnat iddâr.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Tǝzzar ǝkkan wiyyad daɣ-na ǝzǝkka, osan-in, ǝnayan arat kul wa ǝnnanat tǝdoden en, mišan ǝnta wǝr t-ǝnayan.»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Amaran inn-asan Ɣaysa: «Xa kawanay za aljahilan! Izzǝwwat fall-awan ǝzǝgzan s arat kul wa ǝnnan ǝnnǝbitan daɣ Ǝlkǝttaban.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Wǝrgeɣ Ǝlmǝsix ilzâm âs ad inǝy alɣazab tǝzzar, amaran igrǝw tanaya-net?»
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Tǝzzar a tan-isasagru Ɣaysa awa sǝr-ǝs ǝnnan Ǝlkǝttaban kul. Ibaz-du ɣur Ǝlkǝttaban win ǝnnǝbi Musa har win ǝnnǝbitan kul win hadatnen.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 As din-ǝhozan taɣrǝmt ta ǝkkan, issǝkna Ɣaysa as okây.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Mišan ǝwaɣan-tu, ǝnnan-as: «Ɣam ɣur-na fǝlas ǝzǝl igla, ehad ibuk y igi», tǝzzar izzǝbbat ɣur-san.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 As ǝggazan šin tattay, idkal Ɣaysa tagǝlla, iggoday i Mǝššina, irz-et ikf-asan-tat.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ǝmmoranat šittawen-nasan alwaq wen da, ǝzdayan-tu, mišan iggaz-asan ǝtǝnkul tamazayt ten da.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Tǝzzar namannan gar-essan: «Zaɣnin awen da fǝl ǝknan man-nana tǝfalawist alwaq wa danaɣ-iššewal daɣ tarrayt, isasagr-ana Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan.»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ǝbdadan tamazayt ten da, ǝqqalan Yerusalam. Osan-in inǝmmuzal win maraw d iyyan ǝd nalkiman win hadatnen ǝddewan daɣ adag iyyanda,
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 gannin: «Tidǝt daɣ a imos as Ǝmǝli Ɣaysa inkâr-du daɣ tǝmattant, amaran inifalal i Simɣon.»
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ǝssoɣalan-asan meddan win ǝššin ǝntanay da awa ǝnayan daɣ tarrayt, d ǝmmǝk was t-ǝzdayan alwaq wad irza tagǝlla.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Harwada ǝššewalan daɣ awen as d-ibdad Ɣaysa iman-net gar-essan, inn-asan: «Alxer fall-awan.»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Ǝgan tǝrǝmmeq zǝwwǝrat, tǝggaz-tan tasa fǝlas ǝɣilan aggǝsuf a hannayan den.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ma fel tǝššiwašam? Ma fel deɣ tǝgâm aššak?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ǝnǝyat ifassan-in ǝd daran-in, nak iman-in awa. Ǝdǝsat-i ad tǝnǝyam, fǝlas aggǝsuf wǝr ila taɣǝssa wala iɣasan win as di-tǝhannayam da ǝleq-qan.»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 As dasan-inna awen, isakn-en ifassan-net ǝd daran-net,
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 mišan ǝglan wǝr daɣ-as ǝkkesan aššak fǝl awa ǝgan daɣ tǝfalawist, ikna deɣ sǝr-san awen ǝsǝmmǝklǝl. Adi a fǝl a dasan-inna: «Awak tǝlâm a itamatšan da?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ǝkfan-tu tablalt ǝn kifi tǝŋŋât.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ibaz-tat, itš-et dat-san.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Dǝffǝr awen inn-asan Ɣaysa: «Ǝntanay da aratan win dawan-ǝnne harwa kawan-ǝheɣ: Aratan kul win fall-i ǝktabnen daɣ Ǝttawret n ǝnnǝbi Musa d Ǝlkǝttaban win hadatnen d Azzabur ǝššil ad andin.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Amaran ora iɣafawan-nasan alwaq wen da y ad agrin Ǝlkǝttaban.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Inn-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, Ǝlmǝsix ad inǝy alɣazab, iba-tu, inkǝr-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad,
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 tǝzzar tǝwǝggin salan ǝn tǝtubt s esǝm-net i tǝmattiwen kul fǝl ad ǝgrǝwnat tǝsureft ǝn bakkadan, antu awen daɣ Yerusalam.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kawanay tǝmôsam šigǝyyawen n aratan win.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Amaran nak a fall-awan du-zǝzzǝbbeɣ Infas wa Zǝddigan s Abba-nin a igan arkawal-net. Daɣ adi ad wǝr tǝgmǝdam aɣrǝm wa da har d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, akf-iwan tarna ta du-tǝfalat Mǝššina.»
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Dǝffǝr awen, iddew dǝr-san, ǝgmadan aɣrǝm, har din-ǝhozan taɣrǝmt ta n Betanǝy, tǝzzar idkal ifassan-net, ittar-asan a tan-ikfan albaraka.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Itattar-asan harwa da as dǝr-san immǝzzay, immǝdkal ǝs jǝnnawan.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ǝntanay amaran, as das-ǝssǝjadan, ǝqqalan Yerusalam ǝknân tǝfalawist.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Faw ǝhân Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝmmâlan Mǝššina.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.