Lucas 20
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ǝzǝl iyyan isassaɣru Ɣaysa aytedan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, immal-asan Ǝlinjil as t-id-osan muzaran ǝn limaman ǝddewan ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 ǝnnan-as: «Ǝmǝl-ana da du-tǝgrawa tarna n igi n aratan win tǝtagga da? Ma dak-kat-ikfan?»
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Inn-asan: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyan, amaran ǝmǝlat-i:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman, Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?»
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Tǝzzar namašawwaran gar-essan, ǝnnan: «As das-nǝnna "Mǝššina a ɣur d-ifal" a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr tǝzzǝgzǝnam s awa inna?"
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 As das-nǝnna "Aggadǝm a ɣur d-ifal", tamattay ta, ketnet as dana-za-tanɣu ǝs zabaw ǝn tǝgur, fǝlas tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Ǝnnan-as amaran: «Wǝr nǝssen wa ɣur d-ifal.»
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za, wǝr dawan-z-ǝmǝlaɣ dad d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win.»
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Amaran imalallay-in Ɣaysa tamattay ig-as ǝlmital wa, inna: «Kala ad ila alǝs iyyan afarag n alɣanab. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal, ig-in tamert tagget.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 As du-tewad tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal sǝr-san iyyan daɣ eklan-net y a t-id-akfin adagar-net daɣ awa d-eraw afarag, mišan ǝgan-as šiwwit, ǝssoɣalan-tu mǝššis isikarayray ifassan.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da, ǝgan-as šiwwit, saffallasan-tu, ǝssoɣalan-tu wǝr eway wala.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 As taklat ta n karadat, izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da sabbasan-tu, ǝstaɣan-tu.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Dǝffǝr awen inna mǝššis n afarag: "Awak ma zʼaga? A sǝr-san zǝmmizǝla ruray wa ǝkneɣ tara, mijas ǝnta a t-ǝssǝɣmǝran."
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Mišan as ǝnayan magyakan win ǝɣfarnen afarag barar-net izay-tan-du, namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Anɣiwatanaq-qu kǝrǝz, fǝl ad tǝqqǝl tǝkasit šin-nana."
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.» Amaran inna Ɣaysa i tamattay: «Ǝmǝrǝdda ma tordam ma zʼagu mǝššis n afarag i win den meddan?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Adi za ad aglu ǝnta iman-net, agu iman ǝn magyakan win, issǝɣfǝr afarag-net i magyakan wiyyad.» Ǝslan aytedan y awen ɣas, ǝnnan: «Mǝššina ya wǝr tǝgeɣ adi!»
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Tǝzzar idak-kan Ɣaysa s asawad, inn-asan: «Daɣ adi ma imos almaɣna ǝn batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan"?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Awedan kul wa udan fǝl tǝhunt ta, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Ǝgran musanan n Ǝttawret ǝd muzaran n limaman as ǝntanay a fǝl iga Ɣaysa ǝlmital wen, tǝzzar ǝgmayan d abbaz-net amazay wen da, mišan wǝr ǝgen awen, fǝlas tamattay a ǝksudan.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Adi a fǝl ewalan Ɣaysa, ǝnkâdan-as. Ǝssokan-t-idu meddan ǝgânen iman-nasan almat alɣadilan, fǝl a tu-šǝššiwǝlan sassannin-tu arat wǝr nǝtǝwǝnnu, abǝzǝn-tu sǝr-ǝs, agin-tu daɣ fassan n ǝmuzar n akal d ǝlxǝkum-net.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Ǝssǝstanan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Ǝššex, nǝssân as awa tǝganna d awa tǝsassaɣra oɣâd; wǝr tǝtǝgga tǝmǝrit gǝr aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas danaɣ-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Amaran ǝmǝl-ana, awak xalal-ana arazam n amana y ǝmǝnokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ?»
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Igra Ɣaysa tǝnagmayt-nasan, inn-asan:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 «Saknat-i tefelt n ǝzrǝf. Ma ilan udǝm d esǝm win t-ǝwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Mǝššina awa kawan-issǝwar.»
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Indar-asan a tu-sǝssugin ark awal dat aytedan. Isammaklal sǝr-san aljawab wa dasan-iga den, ǝffǝstan.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Dǝffǝr awen osan-t-id arat daɣ aytedan ǝn taggayt ta n Sadusaytan. Sadusaytan ǝttâfan as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssǝstanan-tu,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 ǝnnan-as: «Ǝššex, inna ǝnnǝbi Musa daɣ Ǝttawret: "As aba alǝs, oyya-du tantut dǝr wǝr ila barar, a tat-izlǝf amadray-net fǝl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Amaran kala a t-ǝllan ǝssa mǝdrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wǝr ila barar.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Izlaf wa n ǝššin tantut ta d-oyya ǝmaqqar-net, ǝnta da aba-tu wǝr d-oyya ara.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Wa n karad deɣ awen da. Ǝssa mǝdrayan en ketnasan igraw-tan awen da, wǝr tan-iha i d-oyyan ara.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Dǝffǝr awen, aba tantut ǝnta da.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Awak ǝzǝl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ ǝddǝnet ta nǝha da, zallafan meddan, tawazlafnat tǝdoden,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 mišan aytedan win isannaha Mǝššina ǝd tanakra daɣ tǝmattant fǝl ad ǝggǝzan aljannat, win di wǝr dasan-t-illa azalaf gǝr za meddan wala šidoden.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Id ab-as daɣ-san tǝlkam tǝmattant, olân d angalosan, ǝqqalan bararan ǝn Mǝššina id tanakra a d-ǝgan daɣ tǝmattant.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Amaran daɣ awa iqqalan tanakra ǝn nǝmmǝttan, ǝnnǝbi Musa ǝnta iman-net as isattadda awen daɣ Ǝttawret, daɣ batu ǝn tǝfsǝq, assaɣa wad inna Mǝššina imos "Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub."
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Daɣ adi Mǝššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos, fǝlas ɣur-ǝs aytedan kul ǝddâran.»
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ǝnnan wiyyad daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, tǝgêɣ awal olâɣan.»
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Dǝffǝr adi ab-as ǝhalan ǝsǝstan-net d arat waliyyan.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Dǝffǝr awen issǝstan-tan Ɣaysa inn-asan: «Manǝmmǝk as itawannu Ǝlmǝsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Ǝnta Dawǝd iman-net as sǝr-ǝs inna daɣ ǝlkǝttab wa n Azzabur: "Inna Ǝmǝli y Ǝmǝli-nin: 'Qamu daɣ ǝɣil-in,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 har aga izǝnga-nak daw daran-nak.'"
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Daɣ adi dad zamas Dawǝd iman-net iɣra Ǝlmǝsix s esǝm wa n Ǝmǝli, manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?»
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Harwada ǝssîsaman aytedan kul, as inna Ɣaysa i nǝttulab-net:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 «Ǝnkǝdat i musanan n Ǝttawret, ǝrân ǝsǝɣlǝy ǝzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ǝtǝwǝsǝslam igân ǝs saɣmar daɣ sammanayan, ǝrân tǝɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝd daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ mǝgura.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Tattan eharay ǝn tǝdoden šin as aba meddan-nasnat, as iga awen, taggin imaddan tahaginen wǝr nǝmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itǝwǝxkǝm attadib labasan.»
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.