Lucas 20
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 Ǝzǝl iyyan isassaɣru Ɣaysa aytedan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, immal-asan Ǝlinjil as t-id-osan muzaran ǝn limaman ǝddewan ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 ǝnnan-as: «Ǝmǝl-ana da du-tǝgrawa tarna n igi n aratan win tǝtagga da? Ma dak-kat-ikfan?»
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Inn-asan: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyan, amaran ǝmǝlat-i:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman, Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?»
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Tǝzzar namašawwaran gar-essan, ǝnnan: «As das-nǝnna "Mǝššina a ɣur d-ifal" a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr tǝzzǝgzǝnam s awa inna?"
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 As das-nǝnna "Aggadǝm a ɣur d-ifal", tamattay ta, ketnet as dana-za-tanɣu ǝs zabaw ǝn tǝgur, fǝlas tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ǝnnan-as amaran: «Wǝr nǝssen wa ɣur d-ifal.»
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za, wǝr dawan-z-ǝmǝlaɣ dad d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Amaran imalallay-in Ɣaysa tamattay ig-as ǝlmital wa, inna: «Kala ad ila alǝs iyyan afarag n alɣanab. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal, ig-in tamert tagget.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 As du-tewad tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal sǝr-san iyyan daɣ eklan-net y a t-id-akfin adagar-net daɣ awa d-eraw afarag, mišan ǝgan-as šiwwit, ǝssoɣalan-tu mǝššis isikarayray ifassan.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da, ǝgan-as šiwwit, saffallasan-tu, ǝssoɣalan-tu wǝr eway wala.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 As taklat ta n karadat, izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da sabbasan-tu, ǝstaɣan-tu.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Dǝffǝr awen inna mǝššis n afarag: "Awak ma zʼaga? A sǝr-san zǝmmizǝla ruray wa ǝkneɣ tara, mijas ǝnta a t-ǝssǝɣmǝran."
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Mišan as ǝnayan magyakan win ǝɣfarnen afarag barar-net izay-tan-du, namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Anɣiwatanaq-qu kǝrǝz, fǝl ad tǝqqǝl tǝkasit šin-nana."
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.» Amaran inna Ɣaysa i tamattay: «Ǝmǝrǝdda ma tordam ma zʼagu mǝššis n afarag i win den meddan?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Adi za ad aglu ǝnta iman-net, agu iman ǝn magyakan win, issǝɣfǝr afarag-net i magyakan wiyyad.» Ǝslan aytedan y awen ɣas, ǝnnan: «Mǝššina ya wǝr tǝgeɣ adi!»
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Tǝzzar idak-kan Ɣaysa s asawad, inn-asan: «Daɣ adi ma imos almaɣna ǝn batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan"?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Awedan kul wa udan fǝl tǝhunt ta, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Ǝgran musanan n Ǝttawret ǝd muzaran n limaman as ǝntanay a fǝl iga Ɣaysa ǝlmital wen, tǝzzar ǝgmayan d abbaz-net amazay wen da, mišan wǝr ǝgen awen, fǝlas tamattay a ǝksudan.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Adi a fǝl ewalan Ɣaysa, ǝnkâdan-as. Ǝssokan-t-idu meddan ǝgânen iman-nasan almat alɣadilan, fǝl a tu-šǝššiwǝlan sassannin-tu arat wǝr nǝtǝwǝnnu, abǝzǝn-tu sǝr-ǝs, agin-tu daɣ fassan n ǝmuzar n akal d ǝlxǝkum-net.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ǝssǝstanan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Ǝššex, nǝssân as awa tǝganna d awa tǝsassaɣra oɣâd; wǝr tǝtǝgga tǝmǝrit gǝr aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas danaɣ-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Amaran ǝmǝl-ana, awak xalal-ana arazam n amana y ǝmǝnokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ?»
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Igra Ɣaysa tǝnagmayt-nasan, inn-asan:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 «Saknat-i tefelt n ǝzrǝf. Ma ilan udǝm d esǝm win t-ǝwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Mǝššina awa kawan-issǝwar.»
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Indar-asan a tu-sǝssugin ark awal dat aytedan. Isammaklal sǝr-san aljawab wa dasan-iga den, ǝffǝstan.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Dǝffǝr awen osan-t-id arat daɣ aytedan ǝn taggayt ta n Sadusaytan. Sadusaytan ǝttâfan as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssǝstanan-tu,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 ǝnnan-as: «Ǝššex, inna ǝnnǝbi Musa daɣ Ǝttawret: "As aba alǝs, oyya-du tantut dǝr wǝr ila barar, a tat-izlǝf amadray-net fǝl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Amaran kala a t-ǝllan ǝssa mǝdrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wǝr ila barar.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Izlaf wa n ǝššin tantut ta d-oyya ǝmaqqar-net, ǝnta da aba-tu wǝr d-oyya ara.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Wa n karad deɣ awen da. Ǝssa mǝdrayan en ketnasan igraw-tan awen da, wǝr tan-iha i d-oyyan ara.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Dǝffǝr awen, aba tantut ǝnta da.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Awak ǝzǝl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ ǝddǝnet ta nǝha da, zallafan meddan, tawazlafnat tǝdoden,
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 mišan aytedan win isannaha Mǝššina ǝd tanakra daɣ tǝmattant fǝl ad ǝggǝzan aljannat, win di wǝr dasan-t-illa azalaf gǝr za meddan wala šidoden.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Id ab-as daɣ-san tǝlkam tǝmattant, olân d angalosan, ǝqqalan bararan ǝn Mǝššina id tanakra a d-ǝgan daɣ tǝmattant.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Amaran daɣ awa iqqalan tanakra ǝn nǝmmǝttan, ǝnnǝbi Musa ǝnta iman-net as isattadda awen daɣ Ǝttawret, daɣ batu ǝn tǝfsǝq, assaɣa wad inna Mǝššina imos "Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub."
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Daɣ adi Mǝššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos, fǝlas ɣur-ǝs aytedan kul ǝddâran.»
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ǝnnan wiyyad daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, tǝgêɣ awal olâɣan.»
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Dǝffǝr adi ab-as ǝhalan ǝsǝstan-net d arat waliyyan.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Dǝffǝr awen issǝstan-tan Ɣaysa inn-asan: «Manǝmmǝk as itawannu Ǝlmǝsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Ǝnta Dawǝd iman-net as sǝr-ǝs inna daɣ ǝlkǝttab wa n Azzabur: "Inna Ǝmǝli y Ǝmǝli-nin: 'Qamu daɣ ǝɣil-in,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 har aga izǝnga-nak daw daran-nak.'"
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Daɣ adi dad zamas Dawǝd iman-net iɣra Ǝlmǝsix s esǝm wa n Ǝmǝli, manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?»
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Harwada ǝssîsaman aytedan kul, as inna Ɣaysa i nǝttulab-net:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 «Ǝnkǝdat i musanan n Ǝttawret, ǝrân ǝsǝɣlǝy ǝzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ǝtǝwǝsǝslam igân ǝs saɣmar daɣ sammanayan, ǝrân tǝɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝd daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ mǝgura.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Tattan eharay ǝn tǝdoden šin as aba meddan-nasnat, as iga awen, taggin imaddan tahaginen wǝr nǝmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itǝwǝxkǝm attadib labasan.»
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.