Lucas 20

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ǝzǝl iyyan isassaɣru Ɣaysa aytedan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, immal-asan Ǝlinjil as t-id-osan muzaran ǝn limaman ǝddewan ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ǝnnan-as: «Ǝmǝl-ana da du-tǝgrawa tarna n igi n aratan win tǝtagga da? Ma dak-kat-ikfan?»
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Inn-asan: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyan, amaran ǝmǝlat-i:
3 Jesus respondeu:
4 Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman, Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Tǝzzar namašawwaran gar-essan, ǝnnan: «As das-nǝnna "Mǝššina a ɣur d-ifal" a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr tǝzzǝgzǝnam s awa inna?"
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 As das-nǝnna "Aggadǝm a ɣur d-ifal", tamattay ta, ketnet as dana-za-tanɣu ǝs zabaw ǝn tǝgur, fǝlas tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ǝnnan-as amaran: «Wǝr nǝssen wa ɣur d-ifal.»
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za, wǝr dawan-z-ǝmǝlaɣ dad d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win.»
8 E Jesus lhes disse:
9 Amaran imalallay-in Ɣaysa tamattay ig-as ǝlmital wa, inna: «Kala ad ila alǝs iyyan afarag n alɣanab. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal, ig-in tamert tagget.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 As du-tewad tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal sǝr-san iyyan daɣ eklan-net y a t-id-akfin adagar-net daɣ awa d-eraw afarag, mišan ǝgan-as šiwwit, ǝssoɣalan-tu mǝššis isikarayray ifassan.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da, ǝgan-as šiwwit, saffallasan-tu, ǝssoɣalan-tu wǝr eway wala.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 As taklat ta n karadat, izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da sabbasan-tu, ǝstaɣan-tu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Dǝffǝr awen inna mǝššis n afarag: "Awak ma zʼaga? A sǝr-san zǝmmizǝla ruray wa ǝkneɣ tara, mijas ǝnta a t-ǝssǝɣmǝran."
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Mišan as ǝnayan magyakan win ǝɣfarnen afarag barar-net izay-tan-du, namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Anɣiwatanaq-qu kǝrǝz, fǝl ad tǝqqǝl tǝkasit šin-nana."
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.» Amaran inna Ɣaysa i tamattay: «Ǝmǝrǝdda ma tordam ma zʼagu mǝššis n afarag i win den meddan?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Adi za ad aglu ǝnta iman-net, agu iman ǝn magyakan win, issǝɣfǝr afarag-net i magyakan wiyyad.» Ǝslan aytedan y awen ɣas, ǝnnan: «Mǝššina ya wǝr tǝgeɣ adi!»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Tǝzzar idak-kan Ɣaysa s asawad, inn-asan: «Daɣ adi ma imos almaɣna ǝn batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan"?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Awedan kul wa udan fǝl tǝhunt ta, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ǝgran musanan n Ǝttawret ǝd muzaran n limaman as ǝntanay a fǝl iga Ɣaysa ǝlmital wen, tǝzzar ǝgmayan d abbaz-net amazay wen da, mišan wǝr ǝgen awen, fǝlas tamattay a ǝksudan.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Adi a fǝl ewalan Ɣaysa, ǝnkâdan-as. Ǝssokan-t-idu meddan ǝgânen iman-nasan almat alɣadilan, fǝl a tu-šǝššiwǝlan sassannin-tu arat wǝr nǝtǝwǝnnu, abǝzǝn-tu sǝr-ǝs, agin-tu daɣ fassan n ǝmuzar n akal d ǝlxǝkum-net.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ǝssǝstanan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Ǝššex, nǝssân as awa tǝganna d awa tǝsassaɣra oɣâd; wǝr tǝtǝgga tǝmǝrit gǝr aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas danaɣ-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Amaran ǝmǝl-ana, awak xalal-ana arazam n amana y ǝmǝnokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ?»
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Igra Ɣaysa tǝnagmayt-nasan, inn-asan:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 «Saknat-i tefelt n ǝzrǝf. Ma ilan udǝm d esǝm win t-ǝwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Mǝššina awa kawan-issǝwar.»
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Indar-asan a tu-sǝssugin ark awal dat aytedan. Isammaklal sǝr-san aljawab wa dasan-iga den, ǝffǝstan.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Dǝffǝr awen osan-t-id arat daɣ aytedan ǝn taggayt ta n Sadusaytan. Sadusaytan ǝttâfan as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssǝstanan-tu,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 ǝnnan-as: «Ǝššex, inna ǝnnǝbi Musa daɣ Ǝttawret: "As aba alǝs, oyya-du tantut dǝr wǝr ila barar, a tat-izlǝf amadray-net fǝl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Amaran kala a t-ǝllan ǝssa mǝdrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wǝr ila barar.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Izlaf wa n ǝššin tantut ta d-oyya ǝmaqqar-net, ǝnta da aba-tu wǝr d-oyya ara.
30 o segundo
31 Wa n karad deɣ awen da. Ǝssa mǝdrayan en ketnasan igraw-tan awen da, wǝr tan-iha i d-oyyan ara.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Dǝffǝr awen, aba tantut ǝnta da.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Awak ǝzǝl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ ǝddǝnet ta nǝha da, zallafan meddan, tawazlafnat tǝdoden,
34 Jesus respondeu:
35 mišan aytedan win isannaha Mǝššina ǝd tanakra daɣ tǝmattant fǝl ad ǝggǝzan aljannat, win di wǝr dasan-t-illa azalaf gǝr za meddan wala šidoden.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Id ab-as daɣ-san tǝlkam tǝmattant, olân d angalosan, ǝqqalan bararan ǝn Mǝššina id tanakra a d-ǝgan daɣ tǝmattant.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Amaran daɣ awa iqqalan tanakra ǝn nǝmmǝttan, ǝnnǝbi Musa ǝnta iman-net as isattadda awen daɣ Ǝttawret, daɣ batu ǝn tǝfsǝq, assaɣa wad inna Mǝššina imos "Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub."
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Daɣ adi Mǝššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos, fǝlas ɣur-ǝs aytedan kul ǝddâran.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ǝnnan wiyyad daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, tǝgêɣ awal olâɣan.»
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Dǝffǝr adi ab-as ǝhalan ǝsǝstan-net d arat waliyyan.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Dǝffǝr awen issǝstan-tan Ɣaysa inn-asan: «Manǝmmǝk as itawannu Ǝlmǝsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Ǝnta Dawǝd iman-net as sǝr-ǝs inna daɣ ǝlkǝttab wa n Azzabur: "Inna Ǝmǝli y Ǝmǝli-nin: 'Qamu daɣ ǝɣil-in,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 har aga izǝnga-nak daw daran-nak.'"
43 até que eu ponha
44 Daɣ adi dad zamas Dawǝd iman-net iɣra Ǝlmǝsix s esǝm wa n Ǝmǝli, manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?»
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Harwada ǝssîsaman aytedan kul, as inna Ɣaysa i nǝttulab-net:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Ǝnkǝdat i musanan n Ǝttawret, ǝrân ǝsǝɣlǝy ǝzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ǝtǝwǝsǝslam igân ǝs saɣmar daɣ sammanayan, ǝrân tǝɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝd daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ mǝgura.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Tattan eharay ǝn tǝdoden šin as aba meddan-nasnat, as iga awen, taggin imaddan tahaginen wǝr nǝmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itǝwǝxkǝm attadib labasan.»
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.