Lucas 20
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Ǝzǝl iyyan isassaɣru Ɣaysa aytedan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, immal-asan Ǝlinjil as t-id-osan muzaran ǝn limaman ǝddewan ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ǝnnan-as: «Ǝmǝl-ana da du-tǝgrawa tarna n igi n aratan win tǝtagga da? Ma dak-kat-ikfan?»
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Inn-asan: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyan, amaran ǝmǝlat-i:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman, Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?»
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Tǝzzar namašawwaran gar-essan, ǝnnan: «As das-nǝnna "Mǝššina a ɣur d-ifal" a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr tǝzzǝgzǝnam s awa inna?"
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 As das-nǝnna "Aggadǝm a ɣur d-ifal", tamattay ta, ketnet as dana-za-tanɣu ǝs zabaw ǝn tǝgur, fǝlas tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Ǝnnan-as amaran: «Wǝr nǝssen wa ɣur d-ifal.»
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za, wǝr dawan-z-ǝmǝlaɣ dad d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win.»
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Amaran imalallay-in Ɣaysa tamattay ig-as ǝlmital wa, inna: «Kala ad ila alǝs iyyan afarag n alɣanab. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal, ig-in tamert tagget.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 As du-tewad tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal sǝr-san iyyan daɣ eklan-net y a t-id-akfin adagar-net daɣ awa d-eraw afarag, mišan ǝgan-as šiwwit, ǝssoɣalan-tu mǝššis isikarayray ifassan.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da, ǝgan-as šiwwit, saffallasan-tu, ǝssoɣalan-tu wǝr eway wala.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 As taklat ta n karadat, izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da sabbasan-tu, ǝstaɣan-tu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Dǝffǝr awen inna mǝššis n afarag: "Awak ma zʼaga? A sǝr-san zǝmmizǝla ruray wa ǝkneɣ tara, mijas ǝnta a t-ǝssǝɣmǝran."
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Mišan as ǝnayan magyakan win ǝɣfarnen afarag barar-net izay-tan-du, namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Anɣiwatanaq-qu kǝrǝz, fǝl ad tǝqqǝl tǝkasit šin-nana."
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.» Amaran inna Ɣaysa i tamattay: «Ǝmǝrǝdda ma tordam ma zʼagu mǝššis n afarag i win den meddan?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Adi za ad aglu ǝnta iman-net, agu iman ǝn magyakan win, issǝɣfǝr afarag-net i magyakan wiyyad.» Ǝslan aytedan y awen ɣas, ǝnnan: «Mǝššina ya wǝr tǝgeɣ adi!»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Tǝzzar idak-kan Ɣaysa s asawad, inn-asan: «Daɣ adi ma imos almaɣna ǝn batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan"?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Awedan kul wa udan fǝl tǝhunt ta, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ǝgran musanan n Ǝttawret ǝd muzaran n limaman as ǝntanay a fǝl iga Ɣaysa ǝlmital wen, tǝzzar ǝgmayan d abbaz-net amazay wen da, mišan wǝr ǝgen awen, fǝlas tamattay a ǝksudan.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Adi a fǝl ewalan Ɣaysa, ǝnkâdan-as. Ǝssokan-t-idu meddan ǝgânen iman-nasan almat alɣadilan, fǝl a tu-šǝššiwǝlan sassannin-tu arat wǝr nǝtǝwǝnnu, abǝzǝn-tu sǝr-ǝs, agin-tu daɣ fassan n ǝmuzar n akal d ǝlxǝkum-net.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ǝssǝstanan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Ǝššex, nǝssân as awa tǝganna d awa tǝsassaɣra oɣâd; wǝr tǝtǝgga tǝmǝrit gǝr aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas danaɣ-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Amaran ǝmǝl-ana, awak xalal-ana arazam n amana y ǝmǝnokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ?»
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Igra Ɣaysa tǝnagmayt-nasan, inn-asan:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 «Saknat-i tefelt n ǝzrǝf. Ma ilan udǝm d esǝm win t-ǝwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Mǝššina awa kawan-issǝwar.»
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Indar-asan a tu-sǝssugin ark awal dat aytedan. Isammaklal sǝr-san aljawab wa dasan-iga den, ǝffǝstan.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Dǝffǝr awen osan-t-id arat daɣ aytedan ǝn taggayt ta n Sadusaytan. Sadusaytan ǝttâfan as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssǝstanan-tu,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 ǝnnan-as: «Ǝššex, inna ǝnnǝbi Musa daɣ Ǝttawret: "As aba alǝs, oyya-du tantut dǝr wǝr ila barar, a tat-izlǝf amadray-net fǝl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Amaran kala a t-ǝllan ǝssa mǝdrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wǝr ila barar.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Izlaf wa n ǝššin tantut ta d-oyya ǝmaqqar-net, ǝnta da aba-tu wǝr d-oyya ara.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Wa n karad deɣ awen da. Ǝssa mǝdrayan en ketnasan igraw-tan awen da, wǝr tan-iha i d-oyyan ara.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Dǝffǝr awen, aba tantut ǝnta da.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Awak ǝzǝl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ ǝddǝnet ta nǝha da, zallafan meddan, tawazlafnat tǝdoden,
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 mišan aytedan win isannaha Mǝššina ǝd tanakra daɣ tǝmattant fǝl ad ǝggǝzan aljannat, win di wǝr dasan-t-illa azalaf gǝr za meddan wala šidoden.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Id ab-as daɣ-san tǝlkam tǝmattant, olân d angalosan, ǝqqalan bararan ǝn Mǝššina id tanakra a d-ǝgan daɣ tǝmattant.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Amaran daɣ awa iqqalan tanakra ǝn nǝmmǝttan, ǝnnǝbi Musa ǝnta iman-net as isattadda awen daɣ Ǝttawret, daɣ batu ǝn tǝfsǝq, assaɣa wad inna Mǝššina imos "Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub."
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Daɣ adi Mǝššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos, fǝlas ɣur-ǝs aytedan kul ǝddâran.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ǝnnan wiyyad daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, tǝgêɣ awal olâɣan.»
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Dǝffǝr adi ab-as ǝhalan ǝsǝstan-net d arat waliyyan.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Dǝffǝr awen issǝstan-tan Ɣaysa inn-asan: «Manǝmmǝk as itawannu Ǝlmǝsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Ǝnta Dawǝd iman-net as sǝr-ǝs inna daɣ ǝlkǝttab wa n Azzabur: "Inna Ǝmǝli y Ǝmǝli-nin: 'Qamu daɣ ǝɣil-in,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 har aga izǝnga-nak daw daran-nak.'"
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Daɣ adi dad zamas Dawǝd iman-net iɣra Ǝlmǝsix s esǝm wa n Ǝmǝli, manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?»
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Harwada ǝssîsaman aytedan kul, as inna Ɣaysa i nǝttulab-net:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 «Ǝnkǝdat i musanan n Ǝttawret, ǝrân ǝsǝɣlǝy ǝzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ǝtǝwǝsǝslam igân ǝs saɣmar daɣ sammanayan, ǝrân tǝɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝd daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ mǝgura.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Tattan eharay ǝn tǝdoden šin as aba meddan-nasnat, as iga awen, taggin imaddan tahaginen wǝr nǝmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itǝwǝxkǝm attadib labasan.»
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.