Lucas 20
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI
1 Ǝzǝl iyyan isassaɣru Ɣaysa aytedan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, immal-asan Ǝlinjil as t-id-osan muzaran ǝn limaman ǝddewan ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 ǝnnan-as: «Ǝmǝl-ana da du-tǝgrawa tarna n igi n aratan win tǝtagga da? Ma dak-kat-ikfan?»
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Inn-asan: «Nak da a dawan-agaɣ ǝsǝstan iyyan, amaran ǝmǝlat-i:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman, Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?»
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Tǝzzar namašawwaran gar-essan, ǝnnan: «As das-nǝnna "Mǝššina a ɣur d-ifal" a danaɣ-annu: "Mafel za wǝr tǝzzǝgzǝnam s awa inna?"
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 As das-nǝnna "Aggadǝm a ɣur d-ifal", tamattay ta, ketnet as dana-za-tanɣu ǝs zabaw ǝn tǝgur, fǝlas tǝkkâs aššak as Yaxya ǝnnǝbi a imos.»
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Ǝnnan-as amaran: «Wǝr nǝssen wa ɣur d-ifal.»
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Inn-asan Ɣaysa: «Nak da za, wǝr dawan-z-ǝmǝlaɣ dad d-ǝgrawaɣ tarna n igi n aratan win.»
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Amaran imalallay-in Ɣaysa tamattay ig-as ǝlmital wa, inna: «Kala ad ila alǝs iyyan afarag n alɣanab. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal, ig-in tamert tagget.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 As du-tewad tamert ta n ǝmilǝy n alɣanab, izammazal sǝr-san iyyan daɣ eklan-net y a t-id-akfin adagar-net daɣ awa d-eraw afarag, mišan ǝgan-as šiwwit, ǝssoɣalan-tu mǝššis isikarayray ifassan.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da, ǝgan-as šiwwit, saffallasan-tu, ǝssoɣalan-tu wǝr eway wala.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 As taklat ta n karadat, izammazal sǝr-san iyyan akli. Ǝnta da sabbasan-tu, ǝstaɣan-tu.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Dǝffǝr awen inna mǝššis n afarag: "Awak ma zʼaga? A sǝr-san zǝmmizǝla ruray wa ǝkneɣ tara, mijas ǝnta a t-ǝssǝɣmǝran."
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Mišan as ǝnayan magyakan win ǝɣfarnen afarag barar-net izay-tan-du, namannan gar-essan: "Ǝnta ǝddi amakkasu n afarag. Anɣiwatanaq-qu kǝrǝz, fǝl ad tǝqqǝl tǝkasit šin-nana."
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Ǝkkasan-tu daɣ afarag, ǝnɣan-tu kǝrǝz.» Amaran inna Ɣaysa i tamattay: «Ǝmǝrǝdda ma tordam ma zʼagu mǝššis n afarag i win den meddan?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Adi za ad aglu ǝnta iman-net, agu iman ǝn magyakan win, issǝɣfǝr afarag-net i magyakan wiyyad.» Ǝslan aytedan y awen ɣas, ǝnnan: «Mǝššina ya wǝr tǝgeɣ adi!»
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Tǝzzar idak-kan Ɣaysa s asawad, inn-asan: «Daɣ adi ma imos almaɣna ǝn batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan"?
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Awedan kul wa udan fǝl tǝhunt ta, ad addagdag, wa fǝl tuda deɣ a tu-tǝlkǝš.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Ǝgran musanan n Ǝttawret ǝd muzaran n limaman as ǝntanay a fǝl iga Ɣaysa ǝlmital wen, tǝzzar ǝgmayan d abbaz-net amazay wen da, mišan wǝr ǝgen awen, fǝlas tamattay a ǝksudan.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Adi a fǝl ewalan Ɣaysa, ǝnkâdan-as. Ǝssokan-t-idu meddan ǝgânen iman-nasan almat alɣadilan, fǝl a tu-šǝššiwǝlan sassannin-tu arat wǝr nǝtǝwǝnnu, abǝzǝn-tu sǝr-ǝs, agin-tu daɣ fassan n ǝmuzar n akal d ǝlxǝkum-net.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Ǝssǝstanan Ɣaysa, ǝnnan-as: «Ǝššex, nǝssân as awa tǝganna d awa tǝsassaɣra oɣâd; wǝr tǝtǝgga tǝmǝrit gǝr aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas danaɣ-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Amaran ǝmǝl-ana, awak xalal-ana arazam n amana y ǝmǝnokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ?»
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Igra Ɣaysa tǝnagmayt-nasan, inn-asan:
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 «Saknat-i tefelt n ǝzrǝf. Ma ilan udǝm d esǝm win t-ǝwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Mǝššina awa kawan-issǝwar.»
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Indar-asan a tu-sǝssugin ark awal dat aytedan. Isammaklal sǝr-san aljawab wa dasan-iga den, ǝffǝstan.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Dǝffǝr awen osan-t-id arat daɣ aytedan ǝn taggayt ta n Sadusaytan. Sadusaytan ǝttâfan as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssǝstanan-tu,
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 ǝnnan-as: «Ǝššex, inna ǝnnǝbi Musa daɣ Ǝttawret: "As aba alǝs, oyya-du tantut dǝr wǝr ila barar, a tat-izlǝf amadray-net fǝl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Amaran kala a t-ǝllan ǝssa mǝdrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wǝr ila barar.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Izlaf wa n ǝššin tantut ta d-oyya ǝmaqqar-net, ǝnta da aba-tu wǝr d-oyya ara.
30 O segundo
31 Wa n karad deɣ awen da. Ǝssa mǝdrayan en ketnasan igraw-tan awen da, wǝr tan-iha i d-oyyan ara.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Dǝffǝr awen, aba tantut ǝnta da.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Awak ǝzǝl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ ǝddǝnet ta nǝha da, zallafan meddan, tawazlafnat tǝdoden,
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 mišan aytedan win isannaha Mǝššina ǝd tanakra daɣ tǝmattant fǝl ad ǝggǝzan aljannat, win di wǝr dasan-t-illa azalaf gǝr za meddan wala šidoden.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Id ab-as daɣ-san tǝlkam tǝmattant, olân d angalosan, ǝqqalan bararan ǝn Mǝššina id tanakra a d-ǝgan daɣ tǝmattant.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Amaran daɣ awa iqqalan tanakra ǝn nǝmmǝttan, ǝnnǝbi Musa ǝnta iman-net as isattadda awen daɣ Ǝttawret, daɣ batu ǝn tǝfsǝq, assaɣa wad inna Mǝššina imos "Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub."
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Daɣ adi Mǝššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos, fǝlas ɣur-ǝs aytedan kul ǝddâran.»
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Ǝnnan wiyyad daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, tǝgêɣ awal olâɣan.»
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Dǝffǝr adi ab-as ǝhalan ǝsǝstan-net d arat waliyyan.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Dǝffǝr awen issǝstan-tan Ɣaysa inn-asan: «Manǝmmǝk as itawannu Ǝlmǝsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Ǝnta Dawǝd iman-net as sǝr-ǝs inna daɣ ǝlkǝttab wa n Azzabur: "Inna Ǝmǝli y Ǝmǝli-nin: 'Qamu daɣ ǝɣil-in,
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 har aga izǝnga-nak daw daran-nak.'"
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Daɣ adi dad zamas Dawǝd iman-net iɣra Ǝlmǝsix s esǝm wa n Ǝmǝli, manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?»
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Harwada ǝssîsaman aytedan kul, as inna Ɣaysa i nǝttulab-net:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Ǝnkǝdat i musanan n Ǝttawret, ǝrân ǝsǝɣlǝy ǝzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ǝtǝwǝsǝslam igân ǝs saɣmar daɣ sammanayan, ǝrân tǝɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝd daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ mǝgura.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Tattan eharay ǝn tǝdoden šin as aba meddan-nasnat, as iga awen, taggin imaddan tahaginen wǝr nǝmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itǝwǝxkǝm attadib labasan.»
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.