Lucas 19
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Iggaz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerikaw, okay daɣ ammas-net y ad t-irdǝɣ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Aɣrǝm en ih-ay alǝs igân esǝm Zakkǝyas imosan ǝmuzar ǝn nabazan n amana n ǝmǝggergǝs.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ad igammay d anay ǝn Ɣaysa, mišan tǝgdal-as-tu tamattay fǝlas tǝgzǝlay a iga.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tǝzzar ozal, azzar i tamattay, iftan ašǝk igân esǝm sikamor fǝl ad inǝy Ɣaysa fǝlas den da a du-z-akǝy.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 As d-ewad Ɣaysa edag wen, idkal asawad-net, inn-as: «Zakkǝyas, zabbat-du tarmâd, azalada kundaba ǝzzǝbbeɣ daɣ aɣaywan-nak.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Izzǝbbat-du Zakkǝyas tarmâd, iqbal awen, ifilawas.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 As ǝnayan aytedan awen, gatantanan ketnasan, gannin: «Izzǝbbat ɣur alǝs n anasbakkad.»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Amaran ibdad Zakkǝyas dat Ǝmǝli Ɣaysa, inn-as: «Ya Ǝmǝli, ad akfaɣ tǝzunt ǝn tǝla-nin i tǝlǝqqawen, kud deɣ ill-ay i daɣ ǝtšeɣ arat, a das-t-ǝssuɣǝla imos ǝkkoz nǝdfusan.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Azalada, ehan wa iggaz-t-id ǝlɣillas, fǝlas alǝs wa, ǝnta da ahaya n ǝnnǝbi Ibrahim a imos.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Nak Ag Aggadǝm oseɣ-du gammayaɣ aytedan win ǝxraknen y a tan-ǝɣlǝsa.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ǝssisaman aytedan y awa igannu Ɣaysa ketnet. Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat fǝlas ihoz Yerusalam amaran ǝɣilan alwaq wad za tǝnǝfilǝl Taɣmar ta n Mǝššina ewad-du.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Inn-asan: «Kala ikka alǝs iyyan n ag ǝket akal iyyan iggugan y a daɣ-as d-igrǝw tǝmǝnukǝla, iqqǝl-du.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Dat teklay-net, iɣra-du maraw daɣ eklan-net. Akk iyyan daɣ-san ikf-ay tamma inn-asan: "Agiwat daɣ-asnat jola har d-ǝqqǝla."
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Amaran alǝs en, wǝr t-ǝren aytedan n akal-net. As igla, ǝssǝglan inǝmmuzal s ǝmǝnokal wa zǝwwǝran y a das-annin: "Alǝs di, wǝr nǝra ad iqqǝl ǝmǝnokal-nana."
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Mišan igraw taɣmar, iqqal-du akal-net. Isassaɣra-du eklan-net winâd ikfa tamatten da, fǝl ad issǝn awa sǝr-san d-iggazan daɣ jola-nasan.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Os-ay-du wa azzaran, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as marawat šiyyad."
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Inn-as mǝššis: "Alafǝyet! Illikan as akli olâɣan a tǝmosa. Zamas tǝh-ik tǝflǝst daɣ awa wǝr nǝggǝt, adi za a kay-ǝzzuzǝraɣ i maraw ɣǝrman."
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Os-ay-du wa n ǝššin, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as sǝmmosat šiyyad."
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Inna i wa: "Kay, ad tizaraɣ i sǝmmos ɣǝrman."
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Os-ay-du wa n karad, inna: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝnta da. Akamas a tat-ǝgeɣ daɣ ǝlkǝšifa-nin, ogazaq-qat.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Tǝksǝda a kay-ǝgeɣ, fǝlas ǝssânaɣ as alǝs labasan a tǝmosa. Tǝdakkalaɣ a wǝr tǝssǝnsa, tǝtalaya deɣ tawagost wǝr tǝnbela."
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Inn-as mǝššis: "Kay, ark ǝkli a tǝmosa, awa d-igmadan imi-nak as kay-z-abǝzaɣ. Dad tǝssanaɣ as ǝmôsaɣ awedan labasan, idakkalan a wǝr issǝnsa, italay deɣ tawagost wǝr inbel,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ma fel as wǝr tǝgeɣ azrǝf-in daɣ bank, ǝddi as du-z-ǝqqǝla ǝgrâwa fall-as tǝttǝyt."
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Tǝzzar inna y aytedan win ǝllanen den: "Abǝzat daɣ-as tamma ta ittaf, takfim-tat i wa ilan marawat."
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ ilâ marawat?"
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Ijjǝwwab-asan, inna: "Silakanaɣ-awan as, wa ilan, wǝdi a das-itǝwǝšitu awa ila; amaran wa wǝr nǝla, arat n arat wa ila da, a daɣ-as attarmas."
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Amaran aytedan win zǝnga-nin, wǝr nǝra ad ǝqqǝla ǝmǝnokal-nasan, awǝyat-tan-du, tǝgzǝmam-tan dat-i.»
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 As inna awen, iggaz eɣaf ǝn nǝttulab-net, iggǝzzay ǝs Yerusalam.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 As din-ihoz taɣrǝmt ta n Betfajay ǝd ta n Betanǝy, dǝgma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal ǝššin daɣ nǝttulab-net.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Inn-asan: «Akkiwat taɣrəmt ten dat-wan den. As tat-in-tǝggazam, ad tǝnǝyam ǝhulel n ǝzdan iqqânan ǝs kala wǝr ittǝwan. Ariwat-t-id, tǝlwǝyam-t-idu.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 As kawan-issǝstan awedan, inn-awan: "Xa, ma tǝtaggim ǝddi?" Tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran."»
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ǝglan nǝttulab win den, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-t-inna Ɣaysa.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Târan ǝhulel, as dasan-ǝnnan mǝssawǝs: «Xa, ma tǝtaggim ǝddi?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ǝnnan-asan nǝttulab win ǝššin en: «Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ǝlwayan-t-id i Ɣaysa. Ǝdfaran-as fall-as isǝlsa-nasan, ǝssǝwanan-as-tu.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Imatakway, a das-tissǝwan aytedan isǝlsa-nasan daɣ tarrayt-net.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 As d-ewad Ɣaysa edag wa daɣ tǝzagaday tarrayt adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, daɣ ǝnǝmihaz ǝn Yerusalam, ǝdkalan nalkiman-net ketnasan imaslan-nasan, ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen i Mǝššina daɣ batu ǝn tǝlmǝɣjujaten kul šin ǝnayan.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Gannin:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tǝzzar ǝnnan Farisaytan ǝhanen tamattay en i Ɣaysa: «Ǝššex, ǝrɣǝm i nalkiman-nak!»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnneɣ-awan, as ǝffǝstan, šihun a, a za sǝɣɣǝrǝtnen.»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 As din-ihoz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerusalam, ogg-ay, iggaz fall-as šin tala;
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 igannu: «Ya Yerusalam, ǝnnar kam dâ, tǝssânaɣ ǝmmǝk was za tǝgrǝwaɣ alxer azalada; mišan wǝr tu-tǝssena, fǝlas aɣabar a dam-iga.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Ǝlkâman adan a daɣ kam-za-ɣǝliɣǝlǝyan zǝnga-nam, agin-am afarag issohen n ǝmǝgǝr, ǝdgǝzan-kam fǝl gannatan kul.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Addagdagan-kam, kam d aytedan-nam. Wǝr daɣ-am du-z-ayyin tǝhunt tǝwârat iyyat, fǝlas tugayaɣ s ad tagraɣ assa wa dam-d-iga Mǝššina y dam-agu arraxmat-net.»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Dǝffǝr awen, iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isattaɣ imassatagan.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Igann-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, inna Mǝššina: "Ehan-in ad iqqǝl ehan ǝn tǝwatriwen." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan"?»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Akk ǝzǝl isassaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Ad gammayan muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d igi ǝn man-net,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 mišan ab-asan tǝmǝwit tas zʼagin awen, fǝlas aytedan kul ǝknân-as ǝsǝsam.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.