Lucas 19

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iggaz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerikaw, okay daɣ ammas-net y ad t-irdǝɣ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Aɣrǝm en ih-ay alǝs igân esǝm Zakkǝyas imosan ǝmuzar ǝn nabazan n amana n ǝmǝggergǝs.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ad igammay d anay ǝn Ɣaysa, mišan tǝgdal-as-tu tamattay fǝlas tǝgzǝlay a iga.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Tǝzzar ozal, azzar i tamattay, iftan ašǝk igân esǝm sikamor fǝl ad inǝy Ɣaysa fǝlas den da a du-z-akǝy.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 As d-ewad Ɣaysa edag wen, idkal asawad-net, inn-as: «Zakkǝyas, zabbat-du tarmâd, azalada kundaba ǝzzǝbbeɣ daɣ aɣaywan-nak.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Izzǝbbat-du Zakkǝyas tarmâd, iqbal awen, ifilawas.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 As ǝnayan aytedan awen, gatantanan ketnasan, gannin: «Izzǝbbat ɣur alǝs n anasbakkad.»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Amaran ibdad Zakkǝyas dat Ǝmǝli Ɣaysa, inn-as: «Ya Ǝmǝli, ad akfaɣ tǝzunt ǝn tǝla-nin i tǝlǝqqawen, kud deɣ ill-ay i daɣ ǝtšeɣ arat, a das-t-ǝssuɣǝla imos ǝkkoz nǝdfusan.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Azalada, ehan wa iggaz-t-id ǝlɣillas, fǝlas alǝs wa, ǝnta da ahaya n ǝnnǝbi Ibrahim a imos.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nak Ag Aggadǝm oseɣ-du gammayaɣ aytedan win ǝxraknen y a tan-ǝɣlǝsa.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ǝssisaman aytedan y awa igannu Ɣaysa ketnet. Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat fǝlas ihoz Yerusalam amaran ǝɣilan alwaq wad za tǝnǝfilǝl Taɣmar ta n Mǝššina ewad-du.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Inn-asan: «Kala ikka alǝs iyyan n ag ǝket akal iyyan iggugan y a daɣ-as d-igrǝw tǝmǝnukǝla, iqqǝl-du.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Dat teklay-net, iɣra-du maraw daɣ eklan-net. Akk iyyan daɣ-san ikf-ay tamma inn-asan: "Agiwat daɣ-asnat jola har d-ǝqqǝla."
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Amaran alǝs en, wǝr t-ǝren aytedan n akal-net. As igla, ǝssǝglan inǝmmuzal s ǝmǝnokal wa zǝwwǝran y a das-annin: "Alǝs di, wǝr nǝra ad iqqǝl ǝmǝnokal-nana."
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mišan igraw taɣmar, iqqal-du akal-net. Isassaɣra-du eklan-net winâd ikfa tamatten da, fǝl ad issǝn awa sǝr-san d-iggazan daɣ jola-nasan.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Os-ay-du wa azzaran, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as marawat šiyyad."
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Inn-as mǝššis: "Alafǝyet! Illikan as akli olâɣan a tǝmosa. Zamas tǝh-ik tǝflǝst daɣ awa wǝr nǝggǝt, adi za a kay-ǝzzuzǝraɣ i maraw ɣǝrman."
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Os-ay-du wa n ǝššin, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as sǝmmosat šiyyad."
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Inna i wa: "Kay, ad tizaraɣ i sǝmmos ɣǝrman."
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Os-ay-du wa n karad, inna: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝnta da. Akamas a tat-ǝgeɣ daɣ ǝlkǝšifa-nin, ogazaq-qat.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Tǝksǝda a kay-ǝgeɣ, fǝlas ǝssânaɣ as alǝs labasan a tǝmosa. Tǝdakkalaɣ a wǝr tǝssǝnsa, tǝtalaya deɣ tawagost wǝr tǝnbela."
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Inn-as mǝššis: "Kay, ark ǝkli a tǝmosa, awa d-igmadan imi-nak as kay-z-abǝzaɣ. Dad tǝssanaɣ as ǝmôsaɣ awedan labasan, idakkalan a wǝr issǝnsa, italay deɣ tawagost wǝr inbel,
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ma fel as wǝr tǝgeɣ azrǝf-in daɣ bank, ǝddi as du-z-ǝqqǝla ǝgrâwa fall-as tǝttǝyt."
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Tǝzzar inna y aytedan win ǝllanen den: "Abǝzat daɣ-as tamma ta ittaf, takfim-tat i wa ilan marawat."
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ ilâ marawat?"
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ijjǝwwab-asan, inna: "Silakanaɣ-awan as, wa ilan, wǝdi a das-itǝwǝšitu awa ila; amaran wa wǝr nǝla, arat n arat wa ila da, a daɣ-as attarmas."
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Amaran aytedan win zǝnga-nin, wǝr nǝra ad ǝqqǝla ǝmǝnokal-nasan, awǝyat-tan-du, tǝgzǝmam-tan dat-i.»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 As inna awen, iggaz eɣaf ǝn nǝttulab-net, iggǝzzay ǝs Yerusalam.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 As din-ihoz taɣrǝmt ta n Betfajay ǝd ta n Betanǝy, dǝgma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal ǝššin daɣ nǝttulab-net.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Inn-asan: «Akkiwat taɣrəmt ten dat-wan den. As tat-in-tǝggazam, ad tǝnǝyam ǝhulel n ǝzdan iqqânan ǝs kala wǝr ittǝwan. Ariwat-t-id, tǝlwǝyam-t-idu.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 As kawan-issǝstan awedan, inn-awan: "Xa, ma tǝtaggim ǝddi?" Tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran."»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ǝglan nǝttulab win den, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-t-inna Ɣaysa.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Târan ǝhulel, as dasan-ǝnnan mǝssawǝs: «Xa, ma tǝtaggim ǝddi?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ǝnnan-asan nǝttulab win ǝššin en: «Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ǝlwayan-t-id i Ɣaysa. Ǝdfaran-as fall-as isǝlsa-nasan, ǝssǝwanan-as-tu.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Imatakway, a das-tissǝwan aytedan isǝlsa-nasan daɣ tarrayt-net.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 As d-ewad Ɣaysa edag wa daɣ tǝzagaday tarrayt adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, daɣ ǝnǝmihaz ǝn Yerusalam, ǝdkalan nalkiman-net ketnasan imaslan-nasan, ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen i Mǝššina daɣ batu ǝn tǝlmǝɣjujaten kul šin ǝnayan.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Gannin:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tǝzzar ǝnnan Farisaytan ǝhanen tamattay en i Ɣaysa: «Ǝššex, ǝrɣǝm i nalkiman-nak!»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnneɣ-awan, as ǝffǝstan, šihun a, a za sǝɣɣǝrǝtnen.»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 As din-ihoz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerusalam, ogg-ay, iggaz fall-as šin tala;
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 igannu: «Ya Yerusalam, ǝnnar kam dâ, tǝssânaɣ ǝmmǝk was za tǝgrǝwaɣ alxer azalada; mišan wǝr tu-tǝssena, fǝlas aɣabar a dam-iga.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ǝlkâman adan a daɣ kam-za-ɣǝliɣǝlǝyan zǝnga-nam, agin-am afarag issohen n ǝmǝgǝr, ǝdgǝzan-kam fǝl gannatan kul.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Addagdagan-kam, kam d aytedan-nam. Wǝr daɣ-am du-z-ayyin tǝhunt tǝwârat iyyat, fǝlas tugayaɣ s ad tagraɣ assa wa dam-d-iga Mǝššina y dam-agu arraxmat-net.»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Dǝffǝr awen, iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isattaɣ imassatagan.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Igann-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, inna Mǝššina: "Ehan-in ad iqqǝl ehan ǝn tǝwatriwen." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan"?»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Akk ǝzǝl isassaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Ad gammayan muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d igi ǝn man-net,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 mišan ab-asan tǝmǝwit tas zʼagin awen, fǝlas aytedan kul ǝknân-as ǝsǝsam.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.