Lucas 19
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 Iggaz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerikaw, okay daɣ ammas-net y ad t-irdǝɣ.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Aɣrǝm en ih-ay alǝs igân esǝm Zakkǝyas imosan ǝmuzar ǝn nabazan n amana n ǝmǝggergǝs.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Ad igammay d anay ǝn Ɣaysa, mišan tǝgdal-as-tu tamattay fǝlas tǝgzǝlay a iga.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Tǝzzar ozal, azzar i tamattay, iftan ašǝk igân esǝm sikamor fǝl ad inǝy Ɣaysa fǝlas den da a du-z-akǝy.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 As d-ewad Ɣaysa edag wen, idkal asawad-net, inn-as: «Zakkǝyas, zabbat-du tarmâd, azalada kundaba ǝzzǝbbeɣ daɣ aɣaywan-nak.»
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Izzǝbbat-du Zakkǝyas tarmâd, iqbal awen, ifilawas.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 As ǝnayan aytedan awen, gatantanan ketnasan, gannin: «Izzǝbbat ɣur alǝs n anasbakkad.»
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Amaran ibdad Zakkǝyas dat Ǝmǝli Ɣaysa, inn-as: «Ya Ǝmǝli, ad akfaɣ tǝzunt ǝn tǝla-nin i tǝlǝqqawen, kud deɣ ill-ay i daɣ ǝtšeɣ arat, a das-t-ǝssuɣǝla imos ǝkkoz nǝdfusan.»
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Azalada, ehan wa iggaz-t-id ǝlɣillas, fǝlas alǝs wa, ǝnta da ahaya n ǝnnǝbi Ibrahim a imos.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Nak Ag Aggadǝm oseɣ-du gammayaɣ aytedan win ǝxraknen y a tan-ǝɣlǝsa.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ǝssisaman aytedan y awa igannu Ɣaysa ketnet. Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat fǝlas ihoz Yerusalam amaran ǝɣilan alwaq wad za tǝnǝfilǝl Taɣmar ta n Mǝššina ewad-du.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Inn-asan: «Kala ikka alǝs iyyan n ag ǝket akal iyyan iggugan y a daɣ-as d-igrǝw tǝmǝnukǝla, iqqǝl-du.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Dat teklay-net, iɣra-du maraw daɣ eklan-net. Akk iyyan daɣ-san ikf-ay tamma inn-asan: "Agiwat daɣ-asnat jola har d-ǝqqǝla."
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Amaran alǝs en, wǝr t-ǝren aytedan n akal-net. As igla, ǝssǝglan inǝmmuzal s ǝmǝnokal wa zǝwwǝran y a das-annin: "Alǝs di, wǝr nǝra ad iqqǝl ǝmǝnokal-nana."
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Mišan igraw taɣmar, iqqal-du akal-net. Isassaɣra-du eklan-net winâd ikfa tamatten da, fǝl ad issǝn awa sǝr-san d-iggazan daɣ jola-nasan.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Os-ay-du wa azzaran, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as marawat šiyyad."
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Inn-as mǝššis: "Alafǝyet! Illikan as akli olâɣan a tǝmosa. Zamas tǝh-ik tǝflǝst daɣ awa wǝr nǝggǝt, adi za a kay-ǝzzuzǝraɣ i maraw ɣǝrman."
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Os-ay-du wa n ǝššin, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as sǝmmosat šiyyad."
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Inna i wa: "Kay, ad tizaraɣ i sǝmmos ɣǝrman."
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Os-ay-du wa n karad, inna: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝnta da. Akamas a tat-ǝgeɣ daɣ ǝlkǝšifa-nin, ogazaq-qat.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Tǝksǝda a kay-ǝgeɣ, fǝlas ǝssânaɣ as alǝs labasan a tǝmosa. Tǝdakkalaɣ a wǝr tǝssǝnsa, tǝtalaya deɣ tawagost wǝr tǝnbela."
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Inn-as mǝššis: "Kay, ark ǝkli a tǝmosa, awa d-igmadan imi-nak as kay-z-abǝzaɣ. Dad tǝssanaɣ as ǝmôsaɣ awedan labasan, idakkalan a wǝr issǝnsa, italay deɣ tawagost wǝr inbel,
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 ma fel as wǝr tǝgeɣ azrǝf-in daɣ bank, ǝddi as du-z-ǝqqǝla ǝgrâwa fall-as tǝttǝyt."
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Tǝzzar inna y aytedan win ǝllanen den: "Abǝzat daɣ-as tamma ta ittaf, takfim-tat i wa ilan marawat."
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ ilâ marawat?"
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Ijjǝwwab-asan, inna: "Silakanaɣ-awan as, wa ilan, wǝdi a das-itǝwǝšitu awa ila; amaran wa wǝr nǝla, arat n arat wa ila da, a daɣ-as attarmas."
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Amaran aytedan win zǝnga-nin, wǝr nǝra ad ǝqqǝla ǝmǝnokal-nasan, awǝyat-tan-du, tǝgzǝmam-tan dat-i.»
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 As inna awen, iggaz eɣaf ǝn nǝttulab-net, iggǝzzay ǝs Yerusalam.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 As din-ihoz taɣrǝmt ta n Betfajay ǝd ta n Betanǝy, dǝgma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal ǝššin daɣ nǝttulab-net.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Inn-asan: «Akkiwat taɣrəmt ten dat-wan den. As tat-in-tǝggazam, ad tǝnǝyam ǝhulel n ǝzdan iqqânan ǝs kala wǝr ittǝwan. Ariwat-t-id, tǝlwǝyam-t-idu.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 As kawan-issǝstan awedan, inn-awan: "Xa, ma tǝtaggim ǝddi?" Tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran."»
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Ǝglan nǝttulab win den, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-t-inna Ɣaysa.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Târan ǝhulel, as dasan-ǝnnan mǝssawǝs: «Xa, ma tǝtaggim ǝddi?»
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ǝnnan-asan nǝttulab win ǝššin en: «Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran.»
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ǝlwayan-t-id i Ɣaysa. Ǝdfaran-as fall-as isǝlsa-nasan, ǝssǝwanan-as-tu.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Imatakway, a das-tissǝwan aytedan isǝlsa-nasan daɣ tarrayt-net.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 As d-ewad Ɣaysa edag wa daɣ tǝzagaday tarrayt adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, daɣ ǝnǝmihaz ǝn Yerusalam, ǝdkalan nalkiman-net ketnasan imaslan-nasan, ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen i Mǝššina daɣ batu ǝn tǝlmǝɣjujaten kul šin ǝnayan.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Gannin:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Tǝzzar ǝnnan Farisaytan ǝhanen tamattay en i Ɣaysa: «Ǝššex, ǝrɣǝm i nalkiman-nak!»
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnneɣ-awan, as ǝffǝstan, šihun a, a za sǝɣɣǝrǝtnen.»
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 As din-ihoz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerusalam, ogg-ay, iggaz fall-as šin tala;
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 igannu: «Ya Yerusalam, ǝnnar kam dâ, tǝssânaɣ ǝmmǝk was za tǝgrǝwaɣ alxer azalada; mišan wǝr tu-tǝssena, fǝlas aɣabar a dam-iga.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Ǝlkâman adan a daɣ kam-za-ɣǝliɣǝlǝyan zǝnga-nam, agin-am afarag issohen n ǝmǝgǝr, ǝdgǝzan-kam fǝl gannatan kul.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Addagdagan-kam, kam d aytedan-nam. Wǝr daɣ-am du-z-ayyin tǝhunt tǝwârat iyyat, fǝlas tugayaɣ s ad tagraɣ assa wa dam-d-iga Mǝššina y dam-agu arraxmat-net.»
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Dǝffǝr awen, iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isattaɣ imassatagan.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Igann-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, inna Mǝššina: "Ehan-in ad iqqǝl ehan ǝn tǝwatriwen." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan"?»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Akk ǝzǝl isassaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Ad gammayan muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d igi ǝn man-net,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 mišan ab-asan tǝmǝwit tas zʼagin awen, fǝlas aytedan kul ǝknân-as ǝsǝsam.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.