Lucas 19
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Iggaz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerikaw, okay daɣ ammas-net y ad t-irdǝɣ.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Aɣrǝm en ih-ay alǝs igân esǝm Zakkǝyas imosan ǝmuzar ǝn nabazan n amana n ǝmǝggergǝs.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ad igammay d anay ǝn Ɣaysa, mišan tǝgdal-as-tu tamattay fǝlas tǝgzǝlay a iga.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Tǝzzar ozal, azzar i tamattay, iftan ašǝk igân esǝm sikamor fǝl ad inǝy Ɣaysa fǝlas den da a du-z-akǝy.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 As d-ewad Ɣaysa edag wen, idkal asawad-net, inn-as: «Zakkǝyas, zabbat-du tarmâd, azalada kundaba ǝzzǝbbeɣ daɣ aɣaywan-nak.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Izzǝbbat-du Zakkǝyas tarmâd, iqbal awen, ifilawas.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 As ǝnayan aytedan awen, gatantanan ketnasan, gannin: «Izzǝbbat ɣur alǝs n anasbakkad.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Amaran ibdad Zakkǝyas dat Ǝmǝli Ɣaysa, inn-as: «Ya Ǝmǝli, ad akfaɣ tǝzunt ǝn tǝla-nin i tǝlǝqqawen, kud deɣ ill-ay i daɣ ǝtšeɣ arat, a das-t-ǝssuɣǝla imos ǝkkoz nǝdfusan.»
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Azalada, ehan wa iggaz-t-id ǝlɣillas, fǝlas alǝs wa, ǝnta da ahaya n ǝnnǝbi Ibrahim a imos.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Nak Ag Aggadǝm oseɣ-du gammayaɣ aytedan win ǝxraknen y a tan-ǝɣlǝsa.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ǝssisaman aytedan y awa igannu Ɣaysa ketnet. Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat fǝlas ihoz Yerusalam amaran ǝɣilan alwaq wad za tǝnǝfilǝl Taɣmar ta n Mǝššina ewad-du.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Inn-asan: «Kala ikka alǝs iyyan n ag ǝket akal iyyan iggugan y a daɣ-as d-igrǝw tǝmǝnukǝla, iqqǝl-du.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Dat teklay-net, iɣra-du maraw daɣ eklan-net. Akk iyyan daɣ-san ikf-ay tamma inn-asan: "Agiwat daɣ-asnat jola har d-ǝqqǝla."
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Amaran alǝs en, wǝr t-ǝren aytedan n akal-net. As igla, ǝssǝglan inǝmmuzal s ǝmǝnokal wa zǝwwǝran y a das-annin: "Alǝs di, wǝr nǝra ad iqqǝl ǝmǝnokal-nana."
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Mišan igraw taɣmar, iqqal-du akal-net. Isassaɣra-du eklan-net winâd ikfa tamatten da, fǝl ad issǝn awa sǝr-san d-iggazan daɣ jola-nasan.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Os-ay-du wa azzaran, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as marawat šiyyad."
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Inn-as mǝššis: "Alafǝyet! Illikan as akli olâɣan a tǝmosa. Zamas tǝh-ik tǝflǝst daɣ awa wǝr nǝggǝt, adi za a kay-ǝzzuzǝraɣ i maraw ɣǝrman."
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Os-ay-du wa n ǝššin, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as sǝmmosat šiyyad."
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Inna i wa: "Kay, ad tizaraɣ i sǝmmos ɣǝrman."
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Os-ay-du wa n karad, inna: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝnta da. Akamas a tat-ǝgeɣ daɣ ǝlkǝšifa-nin, ogazaq-qat.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Tǝksǝda a kay-ǝgeɣ, fǝlas ǝssânaɣ as alǝs labasan a tǝmosa. Tǝdakkalaɣ a wǝr tǝssǝnsa, tǝtalaya deɣ tawagost wǝr tǝnbela."
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Inn-as mǝššis: "Kay, ark ǝkli a tǝmosa, awa d-igmadan imi-nak as kay-z-abǝzaɣ. Dad tǝssanaɣ as ǝmôsaɣ awedan labasan, idakkalan a wǝr issǝnsa, italay deɣ tawagost wǝr inbel,
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ma fel as wǝr tǝgeɣ azrǝf-in daɣ bank, ǝddi as du-z-ǝqqǝla ǝgrâwa fall-as tǝttǝyt."
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Tǝzzar inna y aytedan win ǝllanen den: "Abǝzat daɣ-as tamma ta ittaf, takfim-tat i wa ilan marawat."
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ ilâ marawat?"
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ijjǝwwab-asan, inna: "Silakanaɣ-awan as, wa ilan, wǝdi a das-itǝwǝšitu awa ila; amaran wa wǝr nǝla, arat n arat wa ila da, a daɣ-as attarmas."
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Amaran aytedan win zǝnga-nin, wǝr nǝra ad ǝqqǝla ǝmǝnokal-nasan, awǝyat-tan-du, tǝgzǝmam-tan dat-i.»
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 As inna awen, iggaz eɣaf ǝn nǝttulab-net, iggǝzzay ǝs Yerusalam.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 As din-ihoz taɣrǝmt ta n Betfajay ǝd ta n Betanǝy, dǝgma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal ǝššin daɣ nǝttulab-net.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Inn-asan: «Akkiwat taɣrəmt ten dat-wan den. As tat-in-tǝggazam, ad tǝnǝyam ǝhulel n ǝzdan iqqânan ǝs kala wǝr ittǝwan. Ariwat-t-id, tǝlwǝyam-t-idu.
30 dizendo-lhes:
31 As kawan-issǝstan awedan, inn-awan: "Xa, ma tǝtaggim ǝddi?" Tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran."»
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ǝglan nǝttulab win den, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-t-inna Ɣaysa.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Târan ǝhulel, as dasan-ǝnnan mǝssawǝs: «Xa, ma tǝtaggim ǝddi?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ǝnnan-asan nǝttulab win ǝššin en: «Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran.»
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ǝlwayan-t-id i Ɣaysa. Ǝdfaran-as fall-as isǝlsa-nasan, ǝssǝwanan-as-tu.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Imatakway, a das-tissǝwan aytedan isǝlsa-nasan daɣ tarrayt-net.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 As d-ewad Ɣaysa edag wa daɣ tǝzagaday tarrayt adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, daɣ ǝnǝmihaz ǝn Yerusalam, ǝdkalan nalkiman-net ketnasan imaslan-nasan, ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen i Mǝššina daɣ batu ǝn tǝlmǝɣjujaten kul šin ǝnayan.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Gannin:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Tǝzzar ǝnnan Farisaytan ǝhanen tamattay en i Ɣaysa: «Ǝššex, ǝrɣǝm i nalkiman-nak!»
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnneɣ-awan, as ǝffǝstan, šihun a, a za sǝɣɣǝrǝtnen.»
40 Mas Jesus respondeu:
41 As din-ihoz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerusalam, ogg-ay, iggaz fall-as šin tala;
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 igannu: «Ya Yerusalam, ǝnnar kam dâ, tǝssânaɣ ǝmmǝk was za tǝgrǝwaɣ alxer azalada; mišan wǝr tu-tǝssena, fǝlas aɣabar a dam-iga.
42 dizendo:
43 Ǝlkâman adan a daɣ kam-za-ɣǝliɣǝlǝyan zǝnga-nam, agin-am afarag issohen n ǝmǝgǝr, ǝdgǝzan-kam fǝl gannatan kul.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Addagdagan-kam, kam d aytedan-nam. Wǝr daɣ-am du-z-ayyin tǝhunt tǝwârat iyyat, fǝlas tugayaɣ s ad tagraɣ assa wa dam-d-iga Mǝššina y dam-agu arraxmat-net.»
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Dǝffǝr awen, iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isattaɣ imassatagan.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Igann-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, inna Mǝššina: "Ehan-in ad iqqǝl ehan ǝn tǝwatriwen." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan"?»
46 dizendo-lhes:
47 Akk ǝzǝl isassaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Ad gammayan muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d igi ǝn man-net,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 mišan ab-asan tǝmǝwit tas zʼagin awen, fǝlas aytedan kul ǝknân-as ǝsǝsam.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.