Lucas 19

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iggaz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerikaw, okay daɣ ammas-net y ad t-irdǝɣ.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Aɣrǝm en ih-ay alǝs igân esǝm Zakkǝyas imosan ǝmuzar ǝn nabazan n amana n ǝmǝggergǝs.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ad igammay d anay ǝn Ɣaysa, mišan tǝgdal-as-tu tamattay fǝlas tǝgzǝlay a iga.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Tǝzzar ozal, azzar i tamattay, iftan ašǝk igân esǝm sikamor fǝl ad inǝy Ɣaysa fǝlas den da a du-z-akǝy.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 As d-ewad Ɣaysa edag wen, idkal asawad-net, inn-as: «Zakkǝyas, zabbat-du tarmâd, azalada kundaba ǝzzǝbbeɣ daɣ aɣaywan-nak.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Izzǝbbat-du Zakkǝyas tarmâd, iqbal awen, ifilawas.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 As ǝnayan aytedan awen, gatantanan ketnasan, gannin: «Izzǝbbat ɣur alǝs n anasbakkad.»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Amaran ibdad Zakkǝyas dat Ǝmǝli Ɣaysa, inn-as: «Ya Ǝmǝli, ad akfaɣ tǝzunt ǝn tǝla-nin i tǝlǝqqawen, kud deɣ ill-ay i daɣ ǝtšeɣ arat, a das-t-ǝssuɣǝla imos ǝkkoz nǝdfusan.»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Tǝzzar inna Ɣaysa: «Azalada, ehan wa iggaz-t-id ǝlɣillas, fǝlas alǝs wa, ǝnta da ahaya n ǝnnǝbi Ibrahim a imos.
9 Então Jesus disse:
10 Nak Ag Aggadǝm oseɣ-du gammayaɣ aytedan win ǝxraknen y a tan-ǝɣlǝsa.»
10 Porque o
11 Ǝssisaman aytedan y awa igannu Ɣaysa ketnet. Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat fǝlas ihoz Yerusalam amaran ǝɣilan alwaq wad za tǝnǝfilǝl Taɣmar ta n Mǝššina ewad-du.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Inn-asan: «Kala ikka alǝs iyyan n ag ǝket akal iyyan iggugan y a daɣ-as d-igrǝw tǝmǝnukǝla, iqqǝl-du.
12 Então Jesus disse:
13 Dat teklay-net, iɣra-du maraw daɣ eklan-net. Akk iyyan daɣ-san ikf-ay tamma inn-asan: "Agiwat daɣ-asnat jola har d-ǝqqǝla."
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Amaran alǝs en, wǝr t-ǝren aytedan n akal-net. As igla, ǝssǝglan inǝmmuzal s ǝmǝnokal wa zǝwwǝran y a das-annin: "Alǝs di, wǝr nǝra ad iqqǝl ǝmǝnokal-nana."
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Mišan igraw taɣmar, iqqal-du akal-net. Isassaɣra-du eklan-net winâd ikfa tamatten da, fǝl ad issǝn awa sǝr-san d-iggazan daɣ jola-nasan.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Os-ay-du wa azzaran, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as marawat šiyyad."
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Inn-as mǝššis: "Alafǝyet! Illikan as akli olâɣan a tǝmosa. Zamas tǝh-ik tǝflǝst daɣ awa wǝr nǝggǝt, adi za a kay-ǝzzuzǝraɣ i maraw ɣǝrman."
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Os-ay-du wa n ǝššin, inn-as: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝgrawa-du fall-as sǝmmosat šiyyad."
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Inna i wa: "Kay, ad tizaraɣ i sǝmmos ɣǝrman."
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Os-ay-du wa n karad, inna: "Mǝšši, tamma ta di-tǝkfeɣ ǝnta da. Akamas a tat-ǝgeɣ daɣ ǝlkǝšifa-nin, ogazaq-qat.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Tǝksǝda a kay-ǝgeɣ, fǝlas ǝssânaɣ as alǝs labasan a tǝmosa. Tǝdakkalaɣ a wǝr tǝssǝnsa, tǝtalaya deɣ tawagost wǝr tǝnbela."
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Inn-as mǝššis: "Kay, ark ǝkli a tǝmosa, awa d-igmadan imi-nak as kay-z-abǝzaɣ. Dad tǝssanaɣ as ǝmôsaɣ awedan labasan, idakkalan a wǝr issǝnsa, italay deɣ tawagost wǝr inbel,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ma fel as wǝr tǝgeɣ azrǝf-in daɣ bank, ǝddi as du-z-ǝqqǝla ǝgrâwa fall-as tǝttǝyt."
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Tǝzzar inna y aytedan win ǝllanen den: "Abǝzat daɣ-as tamma ta ittaf, takfim-tat i wa ilan marawat."
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ǝnnan-as: "Mǝššikkana, wǝrgeɣ ilâ marawat?"
25 Eles responderam:
26 Ijjǝwwab-asan, inna: "Silakanaɣ-awan as, wa ilan, wǝdi a das-itǝwǝšitu awa ila; amaran wa wǝr nǝla, arat n arat wa ila da, a daɣ-as attarmas."
26 — E o patrão disse:
27 Amaran aytedan win zǝnga-nin, wǝr nǝra ad ǝqqǝla ǝmǝnokal-nasan, awǝyat-tan-du, tǝgzǝmam-tan dat-i.»
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 As inna awen, iggaz eɣaf ǝn nǝttulab-net, iggǝzzay ǝs Yerusalam.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 As din-ihoz taɣrǝmt ta n Betfajay ǝd ta n Betanǝy, dǝgma n ǝdɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ǝn Zaytun", izammazal ǝššin daɣ nǝttulab-net.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Inn-asan: «Akkiwat taɣrəmt ten dat-wan den. As tat-in-tǝggazam, ad tǝnǝyam ǝhulel n ǝzdan iqqânan ǝs kala wǝr ittǝwan. Ariwat-t-id, tǝlwǝyam-t-idu.
30 com a seguinte ordem:
31 As kawan-issǝstan awedan, inn-awan: "Xa, ma tǝtaggim ǝddi?" Tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran."»
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ǝglan nǝttulab win den, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk wa daɣ as dasan-t-inna Ɣaysa.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Târan ǝhulel, as dasan-ǝnnan mǝssawǝs: «Xa, ma tǝtaggim ǝddi?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ǝnnan-asan nǝttulab win ǝššin en: «Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran.»
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ǝlwayan-t-id i Ɣaysa. Ǝdfaran-as fall-as isǝlsa-nasan, ǝssǝwanan-as-tu.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Imatakway, a das-tissǝwan aytedan isǝlsa-nasan daɣ tarrayt-net.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 As d-ewad Ɣaysa edag wa daɣ tǝzagaday tarrayt adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, daɣ ǝnǝmihaz ǝn Yerusalam, ǝdkalan nalkiman-net ketnasan imaslan-nasan, ǝssǝggadan daɣ tǝmmalen i Mǝššina daɣ batu ǝn tǝlmǝɣjujaten kul šin ǝnayan.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Gannin:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Tǝzzar ǝnnan Farisaytan ǝhanen tamattay en i Ɣaysa: «Ǝššex, ǝrɣǝm i nalkiman-nak!»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnneɣ-awan, as ǝffǝstan, šihun a, a za sǝɣɣǝrǝtnen.»
40 Jesus respondeu:
41 As din-ihoz Ɣaysa aɣrǝm ǝn Yerusalam, ogg-ay, iggaz fall-as šin tala;
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 igannu: «Ya Yerusalam, ǝnnar kam dâ, tǝssânaɣ ǝmmǝk was za tǝgrǝwaɣ alxer azalada; mišan wǝr tu-tǝssena, fǝlas aɣabar a dam-iga.
42 e disse:
43 Ǝlkâman adan a daɣ kam-za-ɣǝliɣǝlǝyan zǝnga-nam, agin-am afarag issohen n ǝmǝgǝr, ǝdgǝzan-kam fǝl gannatan kul.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Addagdagan-kam, kam d aytedan-nam. Wǝr daɣ-am du-z-ayyin tǝhunt tǝwârat iyyat, fǝlas tugayaɣ s ad tagraɣ assa wa dam-d-iga Mǝššina y dam-agu arraxmat-net.»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Dǝffǝr awen, iggaz Ɣaysa aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as isattaɣ imassatagan.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Igann-asan: «Wǝrgeɣ iktâb as, inna Mǝššina: "Ehan-in ad iqqǝl ehan ǝn tǝwatriwen." Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan"?»
46 Ele lhes disse:
47 Akk ǝzǝl isassaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Ad gammayan muzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d igi ǝn man-net,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 mišan ab-asan tǝmǝwit tas zʼagin awen, fǝlas aytedan kul ǝknân-as ǝsǝsam.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.