Lucas 15
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Osan-du nabazan n amana ǝd nasbakkadan kul Ɣaysa y a das-ǝssǝsǝman.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ǝggazan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret šin ǝgǝtǝntǝn, gannin ǝs Ɣaysa: «Awedan wa iqbâl inasbakkadan, idarraw deɣ dǝr-san imensewan.»
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tǝzzar ig-asan Ɣaysa ǝlmital wa, inna:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «As ila iyyan daɣ-wan temeday ǝn tilay har daɣ-asnat tǝssǝggal iyyadda, awak wǝrgeɣ ad ayyu tazayat tǝmǝrwen ǝd tazayat šin hadatnen ǝdânnat, tǝzzar azǝl iswǝd i ta tǝssǝggalat har tat-d-igrǝw?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 As tat-d-igraw, a tat-issǝwǝr izeran-net fǝl awa iga daɣ tǝdǝwit,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 as d-iqqal aɣaywan a d-aɣru imidawan-net ǝd mahharagan-net, ann-asan: "Ayewat, tagim tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tilay-nin ta tǝssǝggalat."
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝfalawist ta zʼagin win ǝhanen ijǝnnawan fǝl tǝtubt n anasbakkad iyyanda, togar ta tan-za-tǝsǝssugu tazayat tǝmǝrwen n alɣadil ǝd taza as ɣur iga as wǝr ǝddǝraran ǝs tǝtubt.»
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Madeɣ nǝnna masalan, tǝntut iyyat a tǝlat marawat tammaten n ǝzrǝf har daɣ-as aba iyyat. Wǝrgeɣ ad tassarɣu fǝtǝla, tǝfrǝd ehan-net ketnet, tǝswǝd-as s ǝlluɣ iket wǝr tat-tǝgrew?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 As tat-tǝgraw, a du-taɣru šimidawen-net ǝd tamahharagen-net, tann-asnat: "Agimat tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tamma-nin ta daɣ-i aba."
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝtubt n anasbakkad iyyanda tǝsifǝliwis angalosan ǝn Mǝššina.»
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan.
11 Jesus continuou:
12 As ǝzǝl iyyan inna wa mǝdrǝyan y abba-net: "Abba, akf-i adagar-in daɣ tǝkasit." Izun-asan abba-nasan tǝla-net.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Arat n adan dǝffǝr awen, inkar barar wa ǝndarran iššedaw awa ila kul, ikka akal iyyan iggugan. Ilkam i tara ǝn man-net, ad iɣaššad awa ila.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 As inɣa awa ila kul, osa-du laz labasan akal wa iha, tǝzzar iggaz šin tǝmaɣatirt.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Igla, išɣal y awedan iyyan n akal en da. Issok-ay šiwǝgas-net y a das-idǝn daɣ-asnat iladayan-net.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Awa das-iga laz daɣ iguz, isidaran tettay ǝn šǝtša win tattin ladayan, mišan wǝr t-illa i das-tan-ikfân.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Amaran isammadran daɣ man-net, inna: "Awak wǝrgeɣ imaššaɣalan n abba-nin ǝggǝtan mišan ketnasan ǝlân a ǝtšan har t-id-ǝglǝzan, ǝnta nak inaqq-i laz da!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Ad ǝnkǝraɣ, ǝqqǝla abba-nin, annaɣ-as: 'Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbbodaraq-qay,
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak, ag-i iyyan daɣ maššaɣalan-nak.'"
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Tǝzzar inkar iqqal abba-net. Izây-in ehan daɣ igǝg as t-ogga abba-net, tǝggaz-tu tǝhanint-net, ozal sǝr-ǝs, izalammat-tu, a das-itamallat.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Tǝzzar inna barar y abba-net: "Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbboraq-qay, ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak."
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Mišan inna abba-net y eklan-net: "Tarmâd awǝyat-du takatkat ta tǝhossayat, tǝzzǝzlǝgam-as-tat, tagim tǝsǝndǝrt daɣ adad-net, tǝssǝsǝlam-tu.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Tabǝzam-du ǝhǝri wa iddǝren, tǝgzǝmam-tu, ad natšu, nagu saksas,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 fǝlas barar-in wa, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du." Amaran ǝssǝntan daɣ saksas.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 As itaggu awen, barar-net wa n aɣafadday iha šiwǝgas. As d-iqqal, ihoz-du aɣaywan, isla i sǝwat d aweɣ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Iɣra-du iyyan daɣ eklan-nasan, issǝstan-tu d awa itaggan den?
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Inn-as ǝkli: "Amadray-nak a d-iqqalan, igzam abba-nak ǝhǝri wa iddǝren, fǝlas tewaɣlay a t-id-iga barar-net wǝr ila malad."
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Iggaz-tu alham, ugay s iguz n ahan. Iqqab-du abba-net ad t-itansay.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Eges inna y abba-net: "Wǝrgeɣ a ilan elan ǝšɣâlaɣ-ak, wǝr kala ǝmmǝzrayaɣ tǝnna-nak, harkid awen, wǝr kala di-tǝkfeɣ wala ɣas eɣayd ǝgzama aga fall-as saksas nak ǝd midawan-in.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Rurek amaran wa iɣšadan eharay-nak daɣ tǝkarwaten ǝnta, osa-du ɣas tǝgazamaɣ-as ǝhǝri wa iddǝren."
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Inn-as abba-net: "Barar-in, kay fawda tǝlleɣ ɣur-i, awa ǝleɣ ketnet i-nak.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Mišan immikkan ad naddawat nagu saksas, fǝlas amadray-nak, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du."»
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.