Lucas 15
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 Osan-du nabazan n amana ǝd nasbakkadan kul Ɣaysa y a das-ǝssǝsǝman.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ǝggazan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret šin ǝgǝtǝntǝn, gannin ǝs Ɣaysa: «Awedan wa iqbâl inasbakkadan, idarraw deɣ dǝr-san imensewan.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tǝzzar ig-asan Ɣaysa ǝlmital wa, inna:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «As ila iyyan daɣ-wan temeday ǝn tilay har daɣ-asnat tǝssǝggal iyyadda, awak wǝrgeɣ ad ayyu tazayat tǝmǝrwen ǝd tazayat šin hadatnen ǝdânnat, tǝzzar azǝl iswǝd i ta tǝssǝggalat har tat-d-igrǝw?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 As tat-d-igraw, a tat-issǝwǝr izeran-net fǝl awa iga daɣ tǝdǝwit,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 as d-iqqal aɣaywan a d-aɣru imidawan-net ǝd mahharagan-net, ann-asan: "Ayewat, tagim tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tilay-nin ta tǝssǝggalat."
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝfalawist ta zʼagin win ǝhanen ijǝnnawan fǝl tǝtubt n anasbakkad iyyanda, togar ta tan-za-tǝsǝssugu tazayat tǝmǝrwen n alɣadil ǝd taza as ɣur iga as wǝr ǝddǝraran ǝs tǝtubt.»
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Madeɣ nǝnna masalan, tǝntut iyyat a tǝlat marawat tammaten n ǝzrǝf har daɣ-as aba iyyat. Wǝrgeɣ ad tassarɣu fǝtǝla, tǝfrǝd ehan-net ketnet, tǝswǝd-as s ǝlluɣ iket wǝr tat-tǝgrew?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 As tat-tǝgraw, a du-taɣru šimidawen-net ǝd tamahharagen-net, tann-asnat: "Agimat tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tamma-nin ta daɣ-i aba."
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝtubt n anasbakkad iyyanda tǝsifǝliwis angalosan ǝn Mǝššina.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan.
11 E disse:
12 As ǝzǝl iyyan inna wa mǝdrǝyan y abba-net: "Abba, akf-i adagar-in daɣ tǝkasit." Izun-asan abba-nasan tǝla-net.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Arat n adan dǝffǝr awen, inkar barar wa ǝndarran iššedaw awa ila kul, ikka akal iyyan iggugan. Ilkam i tara ǝn man-net, ad iɣaššad awa ila.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 As inɣa awa ila kul, osa-du laz labasan akal wa iha, tǝzzar iggaz šin tǝmaɣatirt.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Igla, išɣal y awedan iyyan n akal en da. Issok-ay šiwǝgas-net y a das-idǝn daɣ-asnat iladayan-net.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Awa das-iga laz daɣ iguz, isidaran tettay ǝn šǝtša win tattin ladayan, mišan wǝr t-illa i das-tan-ikfân.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Amaran isammadran daɣ man-net, inna: "Awak wǝrgeɣ imaššaɣalan n abba-nin ǝggǝtan mišan ketnasan ǝlân a ǝtšan har t-id-ǝglǝzan, ǝnta nak inaqq-i laz da!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ad ǝnkǝraɣ, ǝqqǝla abba-nin, annaɣ-as: 'Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbbodaraq-qay,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak, ag-i iyyan daɣ maššaɣalan-nak.'"
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Tǝzzar inkar iqqal abba-net. Izây-in ehan daɣ igǝg as t-ogga abba-net, tǝggaz-tu tǝhanint-net, ozal sǝr-ǝs, izalammat-tu, a das-itamallat.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Tǝzzar inna barar y abba-net: "Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbboraq-qay, ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak."
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mišan inna abba-net y eklan-net: "Tarmâd awǝyat-du takatkat ta tǝhossayat, tǝzzǝzlǝgam-as-tat, tagim tǝsǝndǝrt daɣ adad-net, tǝssǝsǝlam-tu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Tabǝzam-du ǝhǝri wa iddǝren, tǝgzǝmam-tu, ad natšu, nagu saksas,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 fǝlas barar-in wa, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du." Amaran ǝssǝntan daɣ saksas.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 As itaggu awen, barar-net wa n aɣafadday iha šiwǝgas. As d-iqqal, ihoz-du aɣaywan, isla i sǝwat d aweɣ.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Iɣra-du iyyan daɣ eklan-nasan, issǝstan-tu d awa itaggan den?
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Inn-as ǝkli: "Amadray-nak a d-iqqalan, igzam abba-nak ǝhǝri wa iddǝren, fǝlas tewaɣlay a t-id-iga barar-net wǝr ila malad."
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Iggaz-tu alham, ugay s iguz n ahan. Iqqab-du abba-net ad t-itansay.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Eges inna y abba-net: "Wǝrgeɣ a ilan elan ǝšɣâlaɣ-ak, wǝr kala ǝmmǝzrayaɣ tǝnna-nak, harkid awen, wǝr kala di-tǝkfeɣ wala ɣas eɣayd ǝgzama aga fall-as saksas nak ǝd midawan-in.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Rurek amaran wa iɣšadan eharay-nak daɣ tǝkarwaten ǝnta, osa-du ɣas tǝgazamaɣ-as ǝhǝri wa iddǝren."
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Inn-as abba-net: "Barar-in, kay fawda tǝlleɣ ɣur-i, awa ǝleɣ ketnet i-nak.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Mišan immikkan ad naddawat nagu saksas, fǝlas amadray-nak, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du."»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.