Lucas 15
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 Osan-du nabazan n amana ǝd nasbakkadan kul Ɣaysa y a das-ǝssǝsǝman.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ǝggazan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret šin ǝgǝtǝntǝn, gannin ǝs Ɣaysa: «Awedan wa iqbâl inasbakkadan, idarraw deɣ dǝr-san imensewan.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Tǝzzar ig-asan Ɣaysa ǝlmital wa, inna:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «As ila iyyan daɣ-wan temeday ǝn tilay har daɣ-asnat tǝssǝggal iyyadda, awak wǝrgeɣ ad ayyu tazayat tǝmǝrwen ǝd tazayat šin hadatnen ǝdânnat, tǝzzar azǝl iswǝd i ta tǝssǝggalat har tat-d-igrǝw?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 As tat-d-igraw, a tat-issǝwǝr izeran-net fǝl awa iga daɣ tǝdǝwit,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 as d-iqqal aɣaywan a d-aɣru imidawan-net ǝd mahharagan-net, ann-asan: "Ayewat, tagim tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tilay-nin ta tǝssǝggalat."
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝfalawist ta zʼagin win ǝhanen ijǝnnawan fǝl tǝtubt n anasbakkad iyyanda, togar ta tan-za-tǝsǝssugu tazayat tǝmǝrwen n alɣadil ǝd taza as ɣur iga as wǝr ǝddǝraran ǝs tǝtubt.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «Madeɣ nǝnna masalan, tǝntut iyyat a tǝlat marawat tammaten n ǝzrǝf har daɣ-as aba iyyat. Wǝrgeɣ ad tassarɣu fǝtǝla, tǝfrǝd ehan-net ketnet, tǝswǝd-as s ǝlluɣ iket wǝr tat-tǝgrew?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 As tat-tǝgraw, a du-taɣru šimidawen-net ǝd tamahharagen-net, tann-asnat: "Agimat tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tamma-nin ta daɣ-i aba."
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝtubt n anasbakkad iyyanda tǝsifǝliwis angalosan ǝn Mǝššina.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 As ǝzǝl iyyan inna wa mǝdrǝyan y abba-net: "Abba, akf-i adagar-in daɣ tǝkasit." Izun-asan abba-nasan tǝla-net.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Arat n adan dǝffǝr awen, inkar barar wa ǝndarran iššedaw awa ila kul, ikka akal iyyan iggugan. Ilkam i tara ǝn man-net, ad iɣaššad awa ila.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 As inɣa awa ila kul, osa-du laz labasan akal wa iha, tǝzzar iggaz šin tǝmaɣatirt.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Igla, išɣal y awedan iyyan n akal en da. Issok-ay šiwǝgas-net y a das-idǝn daɣ-asnat iladayan-net.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Awa das-iga laz daɣ iguz, isidaran tettay ǝn šǝtša win tattin ladayan, mišan wǝr t-illa i das-tan-ikfân.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Amaran isammadran daɣ man-net, inna: "Awak wǝrgeɣ imaššaɣalan n abba-nin ǝggǝtan mišan ketnasan ǝlân a ǝtšan har t-id-ǝglǝzan, ǝnta nak inaqq-i laz da!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ad ǝnkǝraɣ, ǝqqǝla abba-nin, annaɣ-as: 'Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbbodaraq-qay,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak, ag-i iyyan daɣ maššaɣalan-nak.'"
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Tǝzzar inkar iqqal abba-net. Izây-in ehan daɣ igǝg as t-ogga abba-net, tǝggaz-tu tǝhanint-net, ozal sǝr-ǝs, izalammat-tu, a das-itamallat.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Tǝzzar inna barar y abba-net: "Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbboraq-qay, ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak."
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Mišan inna abba-net y eklan-net: "Tarmâd awǝyat-du takatkat ta tǝhossayat, tǝzzǝzlǝgam-as-tat, tagim tǝsǝndǝrt daɣ adad-net, tǝssǝsǝlam-tu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Tabǝzam-du ǝhǝri wa iddǝren, tǝgzǝmam-tu, ad natšu, nagu saksas,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 fǝlas barar-in wa, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du." Amaran ǝssǝntan daɣ saksas.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 As itaggu awen, barar-net wa n aɣafadday iha šiwǝgas. As d-iqqal, ihoz-du aɣaywan, isla i sǝwat d aweɣ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Iɣra-du iyyan daɣ eklan-nasan, issǝstan-tu d awa itaggan den?
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Inn-as ǝkli: "Amadray-nak a d-iqqalan, igzam abba-nak ǝhǝri wa iddǝren, fǝlas tewaɣlay a t-id-iga barar-net wǝr ila malad."
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Iggaz-tu alham, ugay s iguz n ahan. Iqqab-du abba-net ad t-itansay.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Eges inna y abba-net: "Wǝrgeɣ a ilan elan ǝšɣâlaɣ-ak, wǝr kala ǝmmǝzrayaɣ tǝnna-nak, harkid awen, wǝr kala di-tǝkfeɣ wala ɣas eɣayd ǝgzama aga fall-as saksas nak ǝd midawan-in.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Rurek amaran wa iɣšadan eharay-nak daɣ tǝkarwaten ǝnta, osa-du ɣas tǝgazamaɣ-as ǝhǝri wa iddǝren."
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Inn-as abba-net: "Barar-in, kay fawda tǝlleɣ ɣur-i, awa ǝleɣ ketnet i-nak.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Mišan immikkan ad naddawat nagu saksas, fǝlas amadray-nak, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du."»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.