Lucas 15
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Osan-du nabazan n amana ǝd nasbakkadan kul Ɣaysa y a das-ǝssǝsǝman.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ǝggazan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret šin ǝgǝtǝntǝn, gannin ǝs Ɣaysa: «Awedan wa iqbâl inasbakkadan, idarraw deɣ dǝr-san imensewan.»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tǝzzar ig-asan Ɣaysa ǝlmital wa, inna:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 «As ila iyyan daɣ-wan temeday ǝn tilay har daɣ-asnat tǝssǝggal iyyadda, awak wǝrgeɣ ad ayyu tazayat tǝmǝrwen ǝd tazayat šin hadatnen ǝdânnat, tǝzzar azǝl iswǝd i ta tǝssǝggalat har tat-d-igrǝw?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 As tat-d-igraw, a tat-issǝwǝr izeran-net fǝl awa iga daɣ tǝdǝwit,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 as d-iqqal aɣaywan a d-aɣru imidawan-net ǝd mahharagan-net, ann-asan: "Ayewat, tagim tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tilay-nin ta tǝssǝggalat."
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝfalawist ta zʼagin win ǝhanen ijǝnnawan fǝl tǝtubt n anasbakkad iyyanda, togar ta tan-za-tǝsǝssugu tazayat tǝmǝrwen n alɣadil ǝd taza as ɣur iga as wǝr ǝddǝraran ǝs tǝtubt.»
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Madeɣ nǝnna masalan, tǝntut iyyat a tǝlat marawat tammaten n ǝzrǝf har daɣ-as aba iyyat. Wǝrgeɣ ad tassarɣu fǝtǝla, tǝfrǝd ehan-net ketnet, tǝswǝd-as s ǝlluɣ iket wǝr tat-tǝgrew?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 As tat-tǝgraw, a du-taɣru šimidawen-net ǝd tamahharagen-net, tann-asnat: "Agimat tǝdǝwit ta ǝgeɣ, fǝlas agaraw a d-ǝgeɣ tamma-nin ta daɣ-i aba."
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ǝnneɣ-awan zund ǝmmǝk di daɣ as, tǝtubt n anasbakkad iyyanda tǝsifǝliwis angalosan ǝn Mǝššina.»
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Alǝs iyyan a ilan ǝššin bararan.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 As ǝzǝl iyyan inna wa mǝdrǝyan y abba-net: "Abba, akf-i adagar-in daɣ tǝkasit." Izun-asan abba-nasan tǝla-net.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Arat n adan dǝffǝr awen, inkar barar wa ǝndarran iššedaw awa ila kul, ikka akal iyyan iggugan. Ilkam i tara ǝn man-net, ad iɣaššad awa ila.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 As inɣa awa ila kul, osa-du laz labasan akal wa iha, tǝzzar iggaz šin tǝmaɣatirt.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Igla, išɣal y awedan iyyan n akal en da. Issok-ay šiwǝgas-net y a das-idǝn daɣ-asnat iladayan-net.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Awa das-iga laz daɣ iguz, isidaran tettay ǝn šǝtša win tattin ladayan, mišan wǝr t-illa i das-tan-ikfân.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Amaran isammadran daɣ man-net, inna: "Awak wǝrgeɣ imaššaɣalan n abba-nin ǝggǝtan mišan ketnasan ǝlân a ǝtšan har t-id-ǝglǝzan, ǝnta nak inaqq-i laz da!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ad ǝnkǝraɣ, ǝqqǝla abba-nin, annaɣ-as: 'Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbbodaraq-qay,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak, ag-i iyyan daɣ maššaɣalan-nak.'"
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Tǝzzar inkar iqqal abba-net. Izây-in ehan daɣ igǝg as t-ogga abba-net, tǝggaz-tu tǝhanint-net, ozal sǝr-ǝs, izalammat-tu, a das-itamallat.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tǝzzar inna barar y abba-net: "Abba, ǝmmizrayaɣ Mǝššina, kay deɣ ǝbboraq-qay, ab-as ǝhora d a di-itǝwǝnnu barar-nak."
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mišan inna abba-net y eklan-net: "Tarmâd awǝyat-du takatkat ta tǝhossayat, tǝzzǝzlǝgam-as-tat, tagim tǝsǝndǝrt daɣ adad-net, tǝssǝsǝlam-tu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Tabǝzam-du ǝhǝri wa iddǝren, tǝgzǝmam-tu, ad natšu, nagu saksas,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 fǝlas barar-in wa, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du." Amaran ǝssǝntan daɣ saksas.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 As itaggu awen, barar-net wa n aɣafadday iha šiwǝgas. As d-iqqal, ihoz-du aɣaywan, isla i sǝwat d aweɣ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Iɣra-du iyyan daɣ eklan-nasan, issǝstan-tu d awa itaggan den?
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Inn-as ǝkli: "Amadray-nak a d-iqqalan, igzam abba-nak ǝhǝri wa iddǝren, fǝlas tewaɣlay a t-id-iga barar-net wǝr ila malad."
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Iggaz-tu alham, ugay s iguz n ahan. Iqqab-du abba-net ad t-itansay.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Eges inna y abba-net: "Wǝrgeɣ a ilan elan ǝšɣâlaɣ-ak, wǝr kala ǝmmǝzrayaɣ tǝnna-nak, harkid awen, wǝr kala di-tǝkfeɣ wala ɣas eɣayd ǝgzama aga fall-as saksas nak ǝd midawan-in.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Rurek amaran wa iɣšadan eharay-nak daɣ tǝkarwaten ǝnta, osa-du ɣas tǝgazamaɣ-as ǝhǝri wa iddǝren."
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Inn-as abba-net: "Barar-in, kay fawda tǝlleɣ ɣur-i, awa ǝleɣ ketnet i-nak.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Mišan immikkan ad naddawat nagu saksas, fǝlas amadray-nak, šilat n as t-aba, amaran ǝmǝrǝdda idar-du; kala ixrak, amaran ǝmǝrǝdda igraw-du."»
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.