Lucas 13

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Harwada iššewal Ɣaysa as d-ǝnkaran aytedan ǝllanen den, ǝssoɣalan-as isalan ǝn meddan wiyyad ǝn Galilaya as isisaga ǝnaxkim Bilatǝs iman-nasan alwaq a daɣ taggin šikutawen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada daɣ Yerusalam.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Inn-asan Ɣaysa: «Awak tordâm as, Kǝl-Galilaya win di ogaran Kǝl-Galilaya kul win hadatnen tišit ǝn nǝsbakkadan fǝl as ǝgan arak tǝmattant tǝdi?
2 Então Jesus disse:
3 Ǝnneɣ-awan, kala! Amaran kawanay da, as wǝr tǝtubam, ad tǝhlǝkam ketnawan.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Ma tǝnnam za s aytedan win maraw d ǝttam win fǝl ibarajjat suru was itawannu Silowam daɣ ǝɣrǝm ǝn Yerusalam, inɣ-en? Tordâm as, ogaran Kǝl-Yerusalam kul win hadatnen tišit ǝn nǝsbakkadan?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ǝnneɣ-awan, kala! Amaran, kawanay da, as wǝr tǝtubam, ad tǝhlǝkam ketnawan.»
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat, inn-asan: «Kala inbal alǝs iyyan ašǝk as itawannu fig daɣ afarag-net n alɣanab. As tǝga tamert n ara-net, os-ay-du y ad d-inkǝd aratan-net, mišan wǝr daɣ-as igrew wala.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Tǝzzar inna y amaššaɣal wa innǝttafan d afarag: "Ǝnǝy! Ǝmǝrǝdda karad elan a ǝgeɣ tasa-du, gammaya-du aratan n ašǝk wa, mišan wǝr kala daɣ-as ǝgrawa wala. Daɣ adi ǝɣtǝs-t-in! Ma ikannu daɣ amaḍal wǝr t-idu-tǝgǝmmǝd tǝnfa."
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Inn-as amaššaɣal wen: "Mǝšši, are daɣ-ak a tu-tayya tenewa da ɣas, ad ǝɣǝzaɣ amaḍal wa t-iɣlayan, ǝnɣǝla daɣ-as tamaqqost.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Iha mijas awatay wa d-izayan ad arǝw, as wǝr erew, tǝssǝɣtǝsaq-q-in."»
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt isasaɣru Ɣaysa daɣ ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Tǝlla tǝntut iyyat den tǝlât maraw elan d ǝttam issirantat aggǝsuf, imos ǝruru-net tǝganzay, wǝr tǝfreg aqqad ǝn tabadday-net.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 As tat-inay Ɣaysa, iɣr-et-du, tǝzzar inn-as: «Tantut, tǝwǝrna-nam tǝzzayaɣ daɣ-as!»
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Issǝwar-tat ifassan-net, toɣad tebadday-net alwaq wen da, ad tǝmmâl Mǝššina.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Mišan iggaz alham ǝmuzar n ahan n ǝlɣibada wen fǝlas izzozay Ɣaysa awedan daɣ ǝzǝl ǝn tǝsanfawt, inna ǝmuzar en i tamattay: «Wǝrgeɣ sǝdis adan as immǝkkan a daɣ-san itǝwǝggu ǝššǝɣǝl? Asiwat-du daɣ-san tǝgmǝyam tǝmǝzzǝyt, wǝrgeɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt!»
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Inn-as Ɣaysa: «Ǝlmunafiqan, mǝni daɣ-wan wa wǝr nǝtǝkkǝs tewaɣnay y azgar-net madeɣ itrǝg ajad-net daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt y a t-id-aššašǝw?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Tahayawt n ǝnnǝbi Ibrahim ta amaran, ikrâd Iblis a ilân maraw elan d ǝttam, adis wǝr immǝkkan ad tǝtǝwǝzuzǝy daɣ ǝzǝl ǝn tǝsanfawt?»
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 As inna Ɣaysa awen, tǝbaz tǝkarakit aytedan kul win nǝmmǝzray-net, aytedan sa hadan amaran, ketnasan sidawen-tan mazalan ǝknanen šihussay win itaggu.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Inna Ɣaysa: «Ma dǝr tola Taɣmar ta n Mǝššina? Mas tat-z-ammattala?
18 Jesus disse:
19 Tolâ d amasa n annabat igân esǝm mutard, idkal awedan inbal-tu daɣ afarag-net, idwal, iqqal ašǝk, ad taggin gǝḍad šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Mas zʼammattala Taɣmar ta n Mǝššina?
20 Jesus continuou:
21 Tola ǝd xamira tǝrwây tǝntut ǝd karad annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Igla Ɣaysa, illil iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten, isassaɣru aytedan, idâg sa sǝr Yerusalam.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Inn-as awedan iyyan: «Ǝmǝli, awak aytedan wǝr nǝggǝt ɣas a zʼassafsu Mǝššina?» Tǝzzar inna Ɣaysa i tamattay:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 «Imi ǝn Taɣmar ta n Mǝššina i kǝruzan, daɣ adi ballanat tǝgmǝyam d iguz-net. Ǝnneɣ-awan aytedan aggotnen a zʼǝgmǝynen d iguz-net, mišan a dasan-indǝr.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 As ijwar mǝššis n aɣaywan iɣfal-in fǝl man-net tǝsǝhǝrt n ahan, kawanay tǝbdâdam dat-ǝs, ad tǝggǝzam šin ǝkukǝw, tǝgannim: "Mandam, alǝm-anaɣ!" Ann-awan: "Wǝr kawan-ǝzdayaɣ za wǝr ǝssena da du-tǝfalam."
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Alwaq wǝdi a das-tannim: "Wǝrgeɣ nǝdraw dǝr-ǝk tettay ǝd tassay, tǝsisaɣra deɣ daɣ ɣǝrman-nana?"
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Mišan a dawan-annu: "Nak wǝr kawan-ǝzdayaɣ. Ketnawan imaggan ǝn talbast a tǝmosam, ugagat-i."
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 As tǝnayam Ibrahim d Isǝhaq ǝd Yaqub d ǝnnǝbitan kul ǝqqiman daɣ Taɣmar ta n Mǝššina, ǝnta kawanay iman-nawan tǝtawastaɣam daɣ-as, ad talim, ad tǝdaddam idǝdwan-nawan fǝl tǝmagraz.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Ad d-ǝgmǝdan aytedan dǝnnǝg d ataram ǝd tamasna d agala, tǝzzar nǝɣimin ǝdrǝwan imǝgura daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Ǝnǝyat za! Aytedan win ǝhanen ǝlǝqqam ǝmǝrǝdda ad izaran, win azzarnen deɣ ǝmǝrǝdda ad ǝggǝzan ǝlǝqqam.»
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Alwaq wen da t-id-ǝhozan arat daɣ Farisaytan, ǝnnan-as: «Ǝgmǝd edag a, fǝlas ǝmǝnokal Herod ira igi ǝn man-nak.»
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Inn-asan Ɣaysa: «Aglat tannin y awaqqas wa igan Herod: "Takkasaɣ kǝlǝsuf daɣ aytedan, zuzǝyaɣ imiranan azalada ǝd tufat, amaran ǝzǝl wa n karad ad assanda ǝššǝɣǝl-in."
32 Jesus respondeu:
33 Dǝr iga awen da ya, ǝššil a imos ad agla daɣ ǝšikǝl-in, azalada ǝd tufat ǝd tufat ten, fǝlas wǝr immǝkkan ad iba ǝnnǝbi daɣ adag wǝr nǝmos Yerusalam.»
33 E Jesus continuou:
34 Inna Ɣaysa: «Xa aytedan ǝn Yerusalam, iket tǝgam iman n ǝnnǝbitan, tǝnɣam deɣ ǝs tǝgur ǝn tǝhun win sǝr-wan d-izammazal Mǝššina! Awak har mǝnǝket taklaten, gammaya d a kawan-d-ǝššidǝwa s ǝmmǝk as du-tǝšadaw tǝkǝjit ikǝrǝtan-net daw ǝfrutan-net, mišan tugayam s awen!
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ǝnǝyat za, Mǝššina a daɣ-wan idkǝl ifassan-net, iqqǝl ahan-nawan ǝmǝjir. Amaran ǝnneɣ-awan, wǝr di-za-tǝlǝsam anay iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ za tannim: "Wa d-osan s esǝm n Ǝmǝli, igrâw arraxmat."»
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.