Lucas 13
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Harwada iššewal Ɣaysa as d-ǝnkaran aytedan ǝllanen den, ǝssoɣalan-as isalan ǝn meddan wiyyad ǝn Galilaya as isisaga ǝnaxkim Bilatǝs iman-nasan alwaq a daɣ taggin šikutawen daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada daɣ Yerusalam.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Inn-asan Ɣaysa: «Awak tordâm as, Kǝl-Galilaya win di ogaran Kǝl-Galilaya kul win hadatnen tišit ǝn nǝsbakkadan fǝl as ǝgan arak tǝmattant tǝdi?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ǝnneɣ-awan, kala! Amaran kawanay da, as wǝr tǝtubam, ad tǝhlǝkam ketnawan.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ma tǝnnam za s aytedan win maraw d ǝttam win fǝl ibarajjat suru was itawannu Silowam daɣ ǝɣrǝm ǝn Yerusalam, inɣ-en? Tordâm as, ogaran Kǝl-Yerusalam kul win hadatnen tišit ǝn nǝsbakkadan?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ǝnneɣ-awan, kala! Amaran, kawanay da, as wǝr tǝtubam, ad tǝhlǝkam ketnawan.»
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Ig-asan Ɣaysa tangalt iyyat, inn-asan: «Kala inbal alǝs iyyan ašǝk as itawannu fig daɣ afarag-net n alɣanab. As tǝga tamert n ara-net, os-ay-du y ad d-inkǝd aratan-net, mišan wǝr daɣ-as igrew wala.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Tǝzzar inna y amaššaɣal wa innǝttafan d afarag: "Ǝnǝy! Ǝmǝrǝdda karad elan a ǝgeɣ tasa-du, gammaya-du aratan n ašǝk wa, mišan wǝr kala daɣ-as ǝgrawa wala. Daɣ adi ǝɣtǝs-t-in! Ma ikannu daɣ amaḍal wǝr t-idu-tǝgǝmmǝd tǝnfa."
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Inn-as amaššaɣal wen: "Mǝšši, are daɣ-ak a tu-tayya tenewa da ɣas, ad ǝɣǝzaɣ amaḍal wa t-iɣlayan, ǝnɣǝla daɣ-as tamaqqost.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Iha mijas awatay wa d-izayan ad arǝw, as wǝr erew, tǝssǝɣtǝsaq-q-in."»
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt isasaɣru Ɣaysa daɣ ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Tǝlla tǝntut iyyat den tǝlât maraw elan d ǝttam issirantat aggǝsuf, imos ǝruru-net tǝganzay, wǝr tǝfreg aqqad ǝn tabadday-net.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 As tat-inay Ɣaysa, iɣr-et-du, tǝzzar inn-as: «Tantut, tǝwǝrna-nam tǝzzayaɣ daɣ-as!»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Issǝwar-tat ifassan-net, toɣad tebadday-net alwaq wen da, ad tǝmmâl Mǝššina.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Mišan iggaz alham ǝmuzar n ahan n ǝlɣibada wen fǝlas izzozay Ɣaysa awedan daɣ ǝzǝl ǝn tǝsanfawt, inna ǝmuzar en i tamattay: «Wǝrgeɣ sǝdis adan as immǝkkan a daɣ-san itǝwǝggu ǝššǝɣǝl? Asiwat-du daɣ-san tǝgmǝyam tǝmǝzzǝyt, wǝrgeɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt!»
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Inn-as Ɣaysa: «Ǝlmunafiqan, mǝni daɣ-wan wa wǝr nǝtǝkkǝs tewaɣnay y azgar-net madeɣ itrǝg ajad-net daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt y a t-id-aššašǝw?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Tahayawt n ǝnnǝbi Ibrahim ta amaran, ikrâd Iblis a ilân maraw elan d ǝttam, adis wǝr immǝkkan ad tǝtǝwǝzuzǝy daɣ ǝzǝl ǝn tǝsanfawt?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 As inna Ɣaysa awen, tǝbaz tǝkarakit aytedan kul win nǝmmǝzray-net, aytedan sa hadan amaran, ketnasan sidawen-tan mazalan ǝknanen šihussay win itaggu.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Inna Ɣaysa: «Ma dǝr tola Taɣmar ta n Mǝššina? Mas tat-z-ammattala?
18 Jesus disse:
19 Tolâ d amasa n annabat igân esǝm mutard, idkal awedan inbal-tu daɣ afarag-net, idwal, iqqal ašǝk, ad taggin gǝḍad šisǝllula daɣ zǝlan-net.»
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Mas zʼammattala Taɣmar ta n Mǝššina?
20 Disse mais:
21 Tola ǝd xamira tǝrwây tǝntut ǝd karad annafaɣaten n agel n alkama har ikuf agel ketnet.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Igla Ɣaysa, illil iɣǝrman ǝd tǝɣarmaten, isassaɣru aytedan, idâg sa sǝr Yerusalam.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Inn-as awedan iyyan: «Ǝmǝli, awak aytedan wǝr nǝggǝt ɣas a zʼassafsu Mǝššina?» Tǝzzar inna Ɣaysa i tamattay:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Imi ǝn Taɣmar ta n Mǝššina i kǝruzan, daɣ adi ballanat tǝgmǝyam d iguz-net. Ǝnneɣ-awan aytedan aggotnen a zʼǝgmǝynen d iguz-net, mišan a dasan-indǝr.
24 Jesus respondeu:
25 As ijwar mǝššis n aɣaywan iɣfal-in fǝl man-net tǝsǝhǝrt n ahan, kawanay tǝbdâdam dat-ǝs, ad tǝggǝzam šin ǝkukǝw, tǝgannim: "Mandam, alǝm-anaɣ!" Ann-awan: "Wǝr kawan-ǝzdayaɣ za wǝr ǝssena da du-tǝfalam."
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Alwaq wǝdi a das-tannim: "Wǝrgeɣ nǝdraw dǝr-ǝk tettay ǝd tassay, tǝsisaɣra deɣ daɣ ɣǝrman-nana?"
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Mišan a dawan-annu: "Nak wǝr kawan-ǝzdayaɣ. Ketnawan imaggan ǝn talbast a tǝmosam, ugagat-i."
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 As tǝnayam Ibrahim d Isǝhaq ǝd Yaqub d ǝnnǝbitan kul ǝqqiman daɣ Taɣmar ta n Mǝššina, ǝnta kawanay iman-nawan tǝtawastaɣam daɣ-as, ad talim, ad tǝdaddam idǝdwan-nawan fǝl tǝmagraz.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Ad d-ǝgmǝdan aytedan dǝnnǝg d ataram ǝd tamasna d agala, tǝzzar nǝɣimin ǝdrǝwan imǝgura daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Ǝnǝyat za! Aytedan win ǝhanen ǝlǝqqam ǝmǝrǝdda ad izaran, win azzarnen deɣ ǝmǝrǝdda ad ǝggǝzan ǝlǝqqam.»
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Alwaq wen da t-id-ǝhozan arat daɣ Farisaytan, ǝnnan-as: «Ǝgmǝd edag a, fǝlas ǝmǝnokal Herod ira igi ǝn man-nak.»
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Inn-asan Ɣaysa: «Aglat tannin y awaqqas wa igan Herod: "Takkasaɣ kǝlǝsuf daɣ aytedan, zuzǝyaɣ imiranan azalada ǝd tufat, amaran ǝzǝl wa n karad ad assanda ǝššǝɣǝl-in."
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Dǝr iga awen da ya, ǝššil a imos ad agla daɣ ǝšikǝl-in, azalada ǝd tufat ǝd tufat ten, fǝlas wǝr immǝkkan ad iba ǝnnǝbi daɣ adag wǝr nǝmos Yerusalam.»
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Inna Ɣaysa: «Xa aytedan ǝn Yerusalam, iket tǝgam iman n ǝnnǝbitan, tǝnɣam deɣ ǝs tǝgur ǝn tǝhun win sǝr-wan d-izammazal Mǝššina! Awak har mǝnǝket taklaten, gammaya d a kawan-d-ǝššidǝwa s ǝmmǝk as du-tǝšadaw tǝkǝjit ikǝrǝtan-net daw ǝfrutan-net, mišan tugayam s awen!
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Ǝnǝyat za, Mǝššina a daɣ-wan idkǝl ifassan-net, iqqǝl ahan-nawan ǝmǝjir. Amaran ǝnneɣ-awan, wǝr di-za-tǝlǝsam anay iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ za tannim: "Wa d-osan s esǝm n Ǝmǝli, igrâw arraxmat."»
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.