Lucas 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa daɣ adag iyyan. As issǝnda, inn-as iyyan daɣ nǝttulab-net: «Ǝmǝli, susǝn-ana tǝwatray zun awa iga Yaxya i nǝttulab-net.»
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Inn-asan Ɣaysa: «As tǝtattaram, tannim:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Akf-anaɣ akk ǝzǝl isudar-nana,
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 tǝssurǝfaɣ-anaɣ ibakkadan-nana,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Mǝni daɣ-wan wa zʼilen ǝmidi, as-ay-du adawannay n ahad ann-as: "Zǝbǝnat-i-du karadat tǝgǝlwen,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 fǝlas iyyan daɣ midawan-in a di-d-innǝftaɣan, wǝr ǝleɣ a t-ǝššǝtša."
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Tǝzzar ann-as-du daɣ ammas n ahan: "A di-wǝr-tǝdgǝza, ehan-in ǝmǝrǝdda ixfâl, nak ǝd bararan-in nǝqqâl s etǝs, wǝr ǝfrega a din-ǝbdǝdaɣ akfaq-qay arat."
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Ǝnneɣ-awan, kud wǝr d-inker akf-as-tanat fǝlas imos ǝmidi-net, da ad d-inkǝr akf-ay arat kul was iddǝrar fǝlas wǝr t-isakkarakad mansay wa t-iga den.»
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Amaran nak ǝnneɣ-awan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-akfu; ǝgmǝyat, ad tǝgrǝwam. Kawkawat tǝsǝhǝrt a dawan-tannalam; aɣrat-tu, a dawan-akkawan.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Awalla i onsayan ad itǝwǝkfu; i igmayan, ad igrǝw, i iɣran deɣ Mǝššina, a das-akkawan.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Mǝni daɣ-wan wa daɣ zʼigmǝy barar-net isan, akf-ay taššolt?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Wala igmǝy daɣ-as tǝkǝkit akf-ay tǝzardǝmt?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Kud kawanay an nǝllubas tǝssânam tehakkay n awa olaɣan i bararan-nawan, manǝmmǝk as kawan-wǝr-z-akfu Abba-nawan wa ihan ijǝnnawan Infas wa Zǝddigan as das-tu-tonsayam?»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Dǝffǝr awen ikkas Ɣaysa daɣ alǝs iyyan aggǝsuf a das-igaddalan awal. Igmad-tu aggǝsuf ɣas iššewal, isammaklal awen ǝs tamattay.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Mišan ad gannin wiyyad daɣ-san: «Awen Aššaytan Baɣalzabul, wa n ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Wiyyad deɣ arân ad t-ajjarraban, gammayan daɣ-as a dasan-agu tǝlmǝɣjujat tǝmosat alɣalamat a du-tǝfâlat Mǝššina.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Ɣaysa ǝnta issân awa samadranan, adi a fǝl dasan-inna: «Taɣmar kul tas ǝmmǝgaran mǝssawǝs gar-essan, ǝbǝrǝjji a za tagu, tǝzzar ǝbǝrǝjjen ɣawnatan-net s iyyan iyyan.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Tǝgannim nak Aššaytan Baɣalzabul a di-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan; kud adi a igan wǝdi manǝmmǝk as za tihag taɣmar-net ǝnta imǝggar ǝd man-net?
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Amaran kud nak tarna ǝn Baɣalzabul as takkasaɣ kǝlǝsuf daɣ aytedan, inalkiman-nawan za ma ilan tarna tas tan-takkasan? Adi da fǝlas ǝntanay iman-nasan as kawan-z-ǝbǝzan s ǝššǝriɣa.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Kud amaran nak tarna ǝn Mǝššina as takkasaɣ kǝlǝsuf, daɣ adi Taɣmar ta n Mǝššina tos-iwan-du.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Alǝs n ǝmǝqqerǝd otâban fǝl tǝzoli, ogâz ehan-net, wǝdi tǝla-net wǝr tat-in-ikka wala.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Mišan as t-id-ibag iyyan a t-ogaran assahat, orn-ay; a daɣ-as ibǝz tǝzoli-net ta fǝl iffǝlla, irkǝb daɣ-as tǝla-net, uzan-tat.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Wa dǝr-i wǝr nǝddew, azangaw-nin a imos; wa di-wǝr-nǝllil deɣ s ǝšidǝw, wǝdi ǝzǝwwǝziwǝz a itaggu.»
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 «As igmad aggǝsuf awedan, ad irǝs aggǝsuf wen idaggan ǝqqurnen, igammay id imal, iqqim wǝr t-igrew, ad annu daɣ man-net: "Nak a za, ad ǝqqǝlaɣ ehan-in wa d-ǝgmada."
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 As t-id-iqqal, a t-id-asu ifrâd, immotag.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Tǝzzar aglu idaw-du d ǝssa kǝlǝsuf wiyyad a t-ogarnen tallabǝst, ǝggǝzan awedan wanâd, ǝzdǝɣan-tu. Tagu taɣara n awedan wen aɣšud ogaran was kala tu-tǝga.»
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Iššewal Ɣaysa den da as tǝdkal tǝntut iyyat ǝmǝsli-net, tǝnn-as: «Tǝbbilal tǝntut ta kay-terawat, ǝd fǝfan win tǝnkasaɣ.»
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Mišan inn-as Ɣaysa: «Aytedan win ogarnen ǝbbǝlǝl da ǝssǝsamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan awa inna.»
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 As inay Ɣaysa aytedan tiddawan fall-as, inn-asan: «Aytedan n azzaman win, inǝllubas; gammayan tǝlmǝɣjujat! Kala! Tǝlmǝɣjujat ta dasan-tǝtawaggat iyyadda ɣas, a tat-imosan ta n ǝnnǝbi Yunǝs.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Ǝmmǝk was kala ad iqqal Yunǝs alɣalamat y aytedan n ǝɣrǝm ǝn Ninif, ǝmmǝk en da as zʼǝqqǝla nak Ag Aggadǝm alɣalamat y aytedan n azzaman win.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Ǝzǝl wa n tabadday, a du-tǝnkǝr tǝmǝnokalt tas kala tǝxkam fall akal n agala igân esǝm Šeba, taggayyat fǝl aytedan n azzaman win, tǝzzǝbǝz-tan y ǝššǝriɣa fǝlas d ad iraz amaḍal a du-tǝgmad fǝl ad tǝssǝsǝm y awal ǝn tǝla n ǝgǝrri wa itaggu ǝmǝnokal Suliman. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar ǝnnǝbi Suliman mišan tugayam s a das-tǝssǝsǝmam.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Ǝzǝl wa n tabadday, ad d-ǝnkǝran aytedan n ǝɣrǝm wa n Ninif, ǝzzǝbǝzan aytedan n azzaman win y ǝššǝriɣa fǝlas tǝtubt a ǝgan ǝzǝl wa dasan-iga Yunǝs tǝlxutbat, imal-asan awal ǝn Mǝššina. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar Yunǝs mišan tugayam ǝs tǝtubt.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar iɣbǝr-tat, madeɣ ag-et daw ǝɣǝzu, kalar ǝsǝwǝr a tat-itaggu edag ihhoken fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Šat, šilat ǝn fǝtǝla a tǝmos i tǝɣǝssa-nak. As imos as šat-nak tǝhannay s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur; mišan as imos as šat-nak wǝr tǝhǝnnǝy s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha šiyyay.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Daɣ adi agu ǝnnǝyat ǝd man-nak, ǝnnur wa kay ihan a tu-wǝr-alsinat šiyyay.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Amaran kud taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur, wǝr tat-iha adag ihân šiyyay; wǝdi ad tǝmǝlǝwlǝw ketnet, zun tǝheɣ edag tǝsimalawlaw fǝtǝla.»
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Iɣrad Ɣaysa awal ɣas igmay daɣ-as Farisay iyyan a ɣur-ǝs ammansaw. Os-in Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, iggaz edag wa daɣ ǝskaran mensewan, isaɣɣamar, ad itattu.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Isammaklal ǝs Farisay en awas issǝnta Ɣaysa tettay wǝr iššorad ifassan-net awa tǝnna alɣadat-nasan.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Tǝzzar inn-as Ǝmǝli Ɣaysa: «Kawanay Farisaytan, tǝzazdagam afalla n ǝsǝlkǝw d ǝɣǝzu, as iga awen, ammas ǝn wallan-nawan wǝr ǝdnayan ar tarkǝbt ǝd talbast.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Aljahilan! Wǝrgeɣ wa d-igan afalla ǝn tǝɣǝssa, ǝnta a d-igan ammas-net da?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Daɣ adi ǝkǝtat i tǝlaqqawen awa ihan ikassan-nawan, ǝddi arat kul a dawan-izdag.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Iket alɣazab iqqâl-awan ya Farisaytan, fǝlas tǝhakkam awa imosan tǝmǝssǝdǝk-nawan daɣ ǝnniɣnaɣ d ǝzzǝnǝfan ǝn yelatan kul win fǝrgan, as iga awen, tǝtamazrayam ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina ǝd tara-net, s ǝntanay ǝs kawan-iwar lǝkkum y-asan, da wǝr din-tǝglemam win hadatnen!
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay Farisaytan, fǝlas tǝrâm tǝɣimit daɣ adag wa ilan almaqam daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d a kawan-saslaman aytedan daɣ sammanayan.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Iket alɣazab iqqâl-awan, fǝlas tolâm ǝd zǝkwan wǝr nǝmmun, fǝl itijǝwǝnkit awedan wǝr issen, samadasan-tu.»
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Inna iyyan daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, daɣ awa tǝnneɣ ǝddi, nakkanay da, tǝgeɣ-ana arak batu.»
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Inn-as Ɣaysa: «Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay da, imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝsawaram aytedan ǝzuk as izzǝwat aggay-net; kawanay amaran wǝr tu-za-tǝdǝsam ǝs wala idǝdwan-nawan.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Iket alɣazab iqqâl-awan fǝlas tǝkarrasam izǝkwan hossaynen y ǝnnǝbitan as imarawan-nawan a tan-ǝnɣanen.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Ǝmmǝk wǝdi as tǝggiyyem fǝl awa ǝgan, tǝrḍam sǝr-ǝs fǝlas ǝntanay za ǝnɣan-tan, kawanay amaran tǝkrasam izǝkwan-nasan.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Awen daɣ a fǝl inna Mǝššina daɣ masnat-net wǝr nǝla tǝzǝrǝst: "A sǝr-san zǝmmizǝlaɣ ǝnnǝbitan ǝd nǝmmuzal, ad agin iman ǝn wiyyad daɣ-san, zǝɣɣǝzzǝban win hadatnen."
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Adi as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n ǝnnǝbitan kul win tanwanɣanen, wa n ǝnǝtti n ǝddǝnet har azalada.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Awalla, illikan as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n aytedan di kul, a d-ibazan ɣur man win Habila har win Zakarayya, wa ǝnɣan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, gǝr majmar wa zǝwwǝran n ǝsǝqqǝd ǝn tǝkutawen d adag wa zǝddigan.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Iket alɣazab iqqâl-awan ya imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝharam tarrayt ta tǝtawayat awedan ǝs masnat ǝn Mǝššina; kawanay iman-nawan wǝr-tat-tǝggezam, tǝgdalam deɣ iguz-net i win t-ǝranen.»
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 As ifal Ɣaysa ehan wen, ǝssintan musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan daɣ ǝddǝguz-net wǝllen, taggin-as isǝstanan aggotnen,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 daɣ gammayan a tu-sassannin arat a tan-z-akfin tarrayt ǝs tǝxtǝst-net.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.