Lucas 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa daɣ adag iyyan. As issǝnda, inn-as iyyan daɣ nǝttulab-net: «Ǝmǝli, susǝn-ana tǝwatray zun awa iga Yaxya i nǝttulab-net.»
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Inn-asan Ɣaysa: «As tǝtattaram, tannim:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Akf-anaɣ akk ǝzǝl isudar-nana,
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 tǝssurǝfaɣ-anaɣ ibakkadan-nana,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Mǝni daɣ-wan wa zʼilen ǝmidi, as-ay-du adawannay n ahad ann-as: "Zǝbǝnat-i-du karadat tǝgǝlwen,
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 fǝlas iyyan daɣ midawan-in a di-d-innǝftaɣan, wǝr ǝleɣ a t-ǝššǝtša."
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Tǝzzar ann-as-du daɣ ammas n ahan: "A di-wǝr-tǝdgǝza, ehan-in ǝmǝrǝdda ixfâl, nak ǝd bararan-in nǝqqâl s etǝs, wǝr ǝfrega a din-ǝbdǝdaɣ akfaq-qay arat."
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Ǝnneɣ-awan, kud wǝr d-inker akf-as-tanat fǝlas imos ǝmidi-net, da ad d-inkǝr akf-ay arat kul was iddǝrar fǝlas wǝr t-isakkarakad mansay wa t-iga den.»
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Amaran nak ǝnneɣ-awan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-akfu; ǝgmǝyat, ad tǝgrǝwam. Kawkawat tǝsǝhǝrt a dawan-tannalam; aɣrat-tu, a dawan-akkawan.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Awalla i onsayan ad itǝwǝkfu; i igmayan, ad igrǝw, i iɣran deɣ Mǝššina, a das-akkawan.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Mǝni daɣ-wan wa daɣ zʼigmǝy barar-net isan, akf-ay taššolt?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Wala igmǝy daɣ-as tǝkǝkit akf-ay tǝzardǝmt?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Kud kawanay an nǝllubas tǝssânam tehakkay n awa olaɣan i bararan-nawan, manǝmmǝk as kawan-wǝr-z-akfu Abba-nawan wa ihan ijǝnnawan Infas wa Zǝddigan as das-tu-tonsayam?»
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Dǝffǝr awen ikkas Ɣaysa daɣ alǝs iyyan aggǝsuf a das-igaddalan awal. Igmad-tu aggǝsuf ɣas iššewal, isammaklal awen ǝs tamattay.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Mišan ad gannin wiyyad daɣ-san: «Awen Aššaytan Baɣalzabul, wa n ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Wiyyad deɣ arân ad t-ajjarraban, gammayan daɣ-as a dasan-agu tǝlmǝɣjujat tǝmosat alɣalamat a du-tǝfâlat Mǝššina.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Ɣaysa ǝnta issân awa samadranan, adi a fǝl dasan-inna: «Taɣmar kul tas ǝmmǝgaran mǝssawǝs gar-essan, ǝbǝrǝjji a za tagu, tǝzzar ǝbǝrǝjjen ɣawnatan-net s iyyan iyyan.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Tǝgannim nak Aššaytan Baɣalzabul a di-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan; kud adi a igan wǝdi manǝmmǝk as za tihag taɣmar-net ǝnta imǝggar ǝd man-net?
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Amaran kud nak tarna ǝn Baɣalzabul as takkasaɣ kǝlǝsuf daɣ aytedan, inalkiman-nawan za ma ilan tarna tas tan-takkasan? Adi da fǝlas ǝntanay iman-nasan as kawan-z-ǝbǝzan s ǝššǝriɣa.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Kud amaran nak tarna ǝn Mǝššina as takkasaɣ kǝlǝsuf, daɣ adi Taɣmar ta n Mǝššina tos-iwan-du.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 Alǝs n ǝmǝqqerǝd otâban fǝl tǝzoli, ogâz ehan-net, wǝdi tǝla-net wǝr tat-in-ikka wala.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Mišan as t-id-ibag iyyan a t-ogaran assahat, orn-ay; a daɣ-as ibǝz tǝzoli-net ta fǝl iffǝlla, irkǝb daɣ-as tǝla-net, uzan-tat.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Wa dǝr-i wǝr nǝddew, azangaw-nin a imos; wa di-wǝr-nǝllil deɣ s ǝšidǝw, wǝdi ǝzǝwwǝziwǝz a itaggu.»
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 «As igmad aggǝsuf awedan, ad irǝs aggǝsuf wen idaggan ǝqqurnen, igammay id imal, iqqim wǝr t-igrew, ad annu daɣ man-net: "Nak a za, ad ǝqqǝlaɣ ehan-in wa d-ǝgmada."
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 As t-id-iqqal, a t-id-asu ifrâd, immotag.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Tǝzzar aglu idaw-du d ǝssa kǝlǝsuf wiyyad a t-ogarnen tallabǝst, ǝggǝzan awedan wanâd, ǝzdǝɣan-tu. Tagu taɣara n awedan wen aɣšud ogaran was kala tu-tǝga.»
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Iššewal Ɣaysa den da as tǝdkal tǝntut iyyat ǝmǝsli-net, tǝnn-as: «Tǝbbilal tǝntut ta kay-terawat, ǝd fǝfan win tǝnkasaɣ.»
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Mišan inn-as Ɣaysa: «Aytedan win ogarnen ǝbbǝlǝl da ǝssǝsamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan awa inna.»
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 As inay Ɣaysa aytedan tiddawan fall-as, inn-asan: «Aytedan n azzaman win, inǝllubas; gammayan tǝlmǝɣjujat! Kala! Tǝlmǝɣjujat ta dasan-tǝtawaggat iyyadda ɣas, a tat-imosan ta n ǝnnǝbi Yunǝs.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Ǝmmǝk was kala ad iqqal Yunǝs alɣalamat y aytedan n ǝɣrǝm ǝn Ninif, ǝmmǝk en da as zʼǝqqǝla nak Ag Aggadǝm alɣalamat y aytedan n azzaman win.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Ǝzǝl wa n tabadday, a du-tǝnkǝr tǝmǝnokalt tas kala tǝxkam fall akal n agala igân esǝm Šeba, taggayyat fǝl aytedan n azzaman win, tǝzzǝbǝz-tan y ǝššǝriɣa fǝlas d ad iraz amaḍal a du-tǝgmad fǝl ad tǝssǝsǝm y awal ǝn tǝla n ǝgǝrri wa itaggu ǝmǝnokal Suliman. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar ǝnnǝbi Suliman mišan tugayam s a das-tǝssǝsǝmam.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ǝzǝl wa n tabadday, ad d-ǝnkǝran aytedan n ǝɣrǝm wa n Ninif, ǝzzǝbǝzan aytedan n azzaman win y ǝššǝriɣa fǝlas tǝtubt a ǝgan ǝzǝl wa dasan-iga Yunǝs tǝlxutbat, imal-asan awal ǝn Mǝššina. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar Yunǝs mišan tugayam ǝs tǝtubt.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar iɣbǝr-tat, madeɣ ag-et daw ǝɣǝzu, kalar ǝsǝwǝr a tat-itaggu edag ihhoken fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Šat, šilat ǝn fǝtǝla a tǝmos i tǝɣǝssa-nak. As imos as šat-nak tǝhannay s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur; mišan as imos as šat-nak wǝr tǝhǝnnǝy s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha šiyyay.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Daɣ adi agu ǝnnǝyat ǝd man-nak, ǝnnur wa kay ihan a tu-wǝr-alsinat šiyyay.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Amaran kud taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur, wǝr tat-iha adag ihân šiyyay; wǝdi ad tǝmǝlǝwlǝw ketnet, zun tǝheɣ edag tǝsimalawlaw fǝtǝla.»
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Iɣrad Ɣaysa awal ɣas igmay daɣ-as Farisay iyyan a ɣur-ǝs ammansaw. Os-in Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, iggaz edag wa daɣ ǝskaran mensewan, isaɣɣamar, ad itattu.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Isammaklal ǝs Farisay en awas issǝnta Ɣaysa tettay wǝr iššorad ifassan-net awa tǝnna alɣadat-nasan.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Tǝzzar inn-as Ǝmǝli Ɣaysa: «Kawanay Farisaytan, tǝzazdagam afalla n ǝsǝlkǝw d ǝɣǝzu, as iga awen, ammas ǝn wallan-nawan wǝr ǝdnayan ar tarkǝbt ǝd talbast.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Aljahilan! Wǝrgeɣ wa d-igan afalla ǝn tǝɣǝssa, ǝnta a d-igan ammas-net da?
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Daɣ adi ǝkǝtat i tǝlaqqawen awa ihan ikassan-nawan, ǝddi arat kul a dawan-izdag.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 Iket alɣazab iqqâl-awan ya Farisaytan, fǝlas tǝhakkam awa imosan tǝmǝssǝdǝk-nawan daɣ ǝnniɣnaɣ d ǝzzǝnǝfan ǝn yelatan kul win fǝrgan, as iga awen, tǝtamazrayam ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina ǝd tara-net, s ǝntanay ǝs kawan-iwar lǝkkum y-asan, da wǝr din-tǝglemam win hadatnen!
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay Farisaytan, fǝlas tǝrâm tǝɣimit daɣ adag wa ilan almaqam daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d a kawan-saslaman aytedan daɣ sammanayan.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Iket alɣazab iqqâl-awan, fǝlas tolâm ǝd zǝkwan wǝr nǝmmun, fǝl itijǝwǝnkit awedan wǝr issen, samadasan-tu.»
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Inna iyyan daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, daɣ awa tǝnneɣ ǝddi, nakkanay da, tǝgeɣ-ana arak batu.»
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Inn-as Ɣaysa: «Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay da, imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝsawaram aytedan ǝzuk as izzǝwat aggay-net; kawanay amaran wǝr tu-za-tǝdǝsam ǝs wala idǝdwan-nawan.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Iket alɣazab iqqâl-awan fǝlas tǝkarrasam izǝkwan hossaynen y ǝnnǝbitan as imarawan-nawan a tan-ǝnɣanen.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Ǝmmǝk wǝdi as tǝggiyyem fǝl awa ǝgan, tǝrḍam sǝr-ǝs fǝlas ǝntanay za ǝnɣan-tan, kawanay amaran tǝkrasam izǝkwan-nasan.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Awen daɣ a fǝl inna Mǝššina daɣ masnat-net wǝr nǝla tǝzǝrǝst: "A sǝr-san zǝmmizǝlaɣ ǝnnǝbitan ǝd nǝmmuzal, ad agin iman ǝn wiyyad daɣ-san, zǝɣɣǝzzǝban win hadatnen."
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Adi as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n ǝnnǝbitan kul win tanwanɣanen, wa n ǝnǝtti n ǝddǝnet har azalada.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Awalla, illikan as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n aytedan di kul, a d-ibazan ɣur man win Habila har win Zakarayya, wa ǝnɣan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, gǝr majmar wa zǝwwǝran n ǝsǝqqǝd ǝn tǝkutawen d adag wa zǝddigan.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 Iket alɣazab iqqâl-awan ya imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝharam tarrayt ta tǝtawayat awedan ǝs masnat ǝn Mǝššina; kawanay iman-nawan wǝr-tat-tǝggezam, tǝgdalam deɣ iguz-net i win t-ǝranen.»
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 As ifal Ɣaysa ehan wen, ǝssintan musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan daɣ ǝddǝguz-net wǝllen, taggin-as isǝstanan aggotnen,
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 daɣ gammayan a tu-sassannin arat a tan-z-akfin tarrayt ǝs tǝxtǝst-net.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.