Lucas 11

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa daɣ adag iyyan. As issǝnda, inn-as iyyan daɣ nǝttulab-net: «Ǝmǝli, susǝn-ana tǝwatray zun awa iga Yaxya i nǝttulab-net.»
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Inn-asan Ɣaysa: «As tǝtattaram, tannim:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Akf-anaɣ akk ǝzǝl isudar-nana,
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 tǝssurǝfaɣ-anaɣ ibakkadan-nana,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Mǝni daɣ-wan wa zʼilen ǝmidi, as-ay-du adawannay n ahad ann-as: "Zǝbǝnat-i-du karadat tǝgǝlwen,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 fǝlas iyyan daɣ midawan-in a di-d-innǝftaɣan, wǝr ǝleɣ a t-ǝššǝtša."
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Tǝzzar ann-as-du daɣ ammas n ahan: "A di-wǝr-tǝdgǝza, ehan-in ǝmǝrǝdda ixfâl, nak ǝd bararan-in nǝqqâl s etǝs, wǝr ǝfrega a din-ǝbdǝdaɣ akfaq-qay arat."
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Ǝnneɣ-awan, kud wǝr d-inker akf-as-tanat fǝlas imos ǝmidi-net, da ad d-inkǝr akf-ay arat kul was iddǝrar fǝlas wǝr t-isakkarakad mansay wa t-iga den.»
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Amaran nak ǝnneɣ-awan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-akfu; ǝgmǝyat, ad tǝgrǝwam. Kawkawat tǝsǝhǝrt a dawan-tannalam; aɣrat-tu, a dawan-akkawan.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Awalla i onsayan ad itǝwǝkfu; i igmayan, ad igrǝw, i iɣran deɣ Mǝššina, a das-akkawan.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Mǝni daɣ-wan wa daɣ zʼigmǝy barar-net isan, akf-ay taššolt?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Wala igmǝy daɣ-as tǝkǝkit akf-ay tǝzardǝmt?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Kud kawanay an nǝllubas tǝssânam tehakkay n awa olaɣan i bararan-nawan, manǝmmǝk as kawan-wǝr-z-akfu Abba-nawan wa ihan ijǝnnawan Infas wa Zǝddigan as das-tu-tonsayam?»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Dǝffǝr awen ikkas Ɣaysa daɣ alǝs iyyan aggǝsuf a das-igaddalan awal. Igmad-tu aggǝsuf ɣas iššewal, isammaklal awen ǝs tamattay.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Mišan ad gannin wiyyad daɣ-san: «Awen Aššaytan Baɣalzabul, wa n ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Wiyyad deɣ arân ad t-ajjarraban, gammayan daɣ-as a dasan-agu tǝlmǝɣjujat tǝmosat alɣalamat a du-tǝfâlat Mǝššina.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Ɣaysa ǝnta issân awa samadranan, adi a fǝl dasan-inna: «Taɣmar kul tas ǝmmǝgaran mǝssawǝs gar-essan, ǝbǝrǝjji a za tagu, tǝzzar ǝbǝrǝjjen ɣawnatan-net s iyyan iyyan.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Tǝgannim nak Aššaytan Baɣalzabul a di-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan; kud adi a igan wǝdi manǝmmǝk as za tihag taɣmar-net ǝnta imǝggar ǝd man-net?
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Amaran kud nak tarna ǝn Baɣalzabul as takkasaɣ kǝlǝsuf daɣ aytedan, inalkiman-nawan za ma ilan tarna tas tan-takkasan? Adi da fǝlas ǝntanay iman-nasan as kawan-z-ǝbǝzan s ǝššǝriɣa.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Kud amaran nak tarna ǝn Mǝššina as takkasaɣ kǝlǝsuf, daɣ adi Taɣmar ta n Mǝššina tos-iwan-du.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Alǝs n ǝmǝqqerǝd otâban fǝl tǝzoli, ogâz ehan-net, wǝdi tǝla-net wǝr tat-in-ikka wala.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Mišan as t-id-ibag iyyan a t-ogaran assahat, orn-ay; a daɣ-as ibǝz tǝzoli-net ta fǝl iffǝlla, irkǝb daɣ-as tǝla-net, uzan-tat.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Wa dǝr-i wǝr nǝddew, azangaw-nin a imos; wa di-wǝr-nǝllil deɣ s ǝšidǝw, wǝdi ǝzǝwwǝziwǝz a itaggu.»
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 «As igmad aggǝsuf awedan, ad irǝs aggǝsuf wen idaggan ǝqqurnen, igammay id imal, iqqim wǝr t-igrew, ad annu daɣ man-net: "Nak a za, ad ǝqqǝlaɣ ehan-in wa d-ǝgmada."
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 As t-id-iqqal, a t-id-asu ifrâd, immotag.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Tǝzzar aglu idaw-du d ǝssa kǝlǝsuf wiyyad a t-ogarnen tallabǝst, ǝggǝzan awedan wanâd, ǝzdǝɣan-tu. Tagu taɣara n awedan wen aɣšud ogaran was kala tu-tǝga.»
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Iššewal Ɣaysa den da as tǝdkal tǝntut iyyat ǝmǝsli-net, tǝnn-as: «Tǝbbilal tǝntut ta kay-terawat, ǝd fǝfan win tǝnkasaɣ.»
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Mišan inn-as Ɣaysa: «Aytedan win ogarnen ǝbbǝlǝl da ǝssǝsamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan awa inna.»
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 As inay Ɣaysa aytedan tiddawan fall-as, inn-asan: «Aytedan n azzaman win, inǝllubas; gammayan tǝlmǝɣjujat! Kala! Tǝlmǝɣjujat ta dasan-tǝtawaggat iyyadda ɣas, a tat-imosan ta n ǝnnǝbi Yunǝs.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Ǝmmǝk was kala ad iqqal Yunǝs alɣalamat y aytedan n ǝɣrǝm ǝn Ninif, ǝmmǝk en da as zʼǝqqǝla nak Ag Aggadǝm alɣalamat y aytedan n azzaman win.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Ǝzǝl wa n tabadday, a du-tǝnkǝr tǝmǝnokalt tas kala tǝxkam fall akal n agala igân esǝm Šeba, taggayyat fǝl aytedan n azzaman win, tǝzzǝbǝz-tan y ǝššǝriɣa fǝlas d ad iraz amaḍal a du-tǝgmad fǝl ad tǝssǝsǝm y awal ǝn tǝla n ǝgǝrri wa itaggu ǝmǝnokal Suliman. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar ǝnnǝbi Suliman mišan tugayam s a das-tǝssǝsǝmam.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ǝzǝl wa n tabadday, ad d-ǝnkǝran aytedan n ǝɣrǝm wa n Ninif, ǝzzǝbǝzan aytedan n azzaman win y ǝššǝriɣa fǝlas tǝtubt a ǝgan ǝzǝl wa dasan-iga Yunǝs tǝlxutbat, imal-asan awal ǝn Mǝššina. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar Yunǝs mišan tugayam ǝs tǝtubt.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar iɣbǝr-tat, madeɣ ag-et daw ǝɣǝzu, kalar ǝsǝwǝr a tat-itaggu edag ihhoken fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Šat, šilat ǝn fǝtǝla a tǝmos i tǝɣǝssa-nak. As imos as šat-nak tǝhannay s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur; mišan as imos as šat-nak wǝr tǝhǝnnǝy s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha šiyyay.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Daɣ adi agu ǝnnǝyat ǝd man-nak, ǝnnur wa kay ihan a tu-wǝr-alsinat šiyyay.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Amaran kud taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur, wǝr tat-iha adag ihân šiyyay; wǝdi ad tǝmǝlǝwlǝw ketnet, zun tǝheɣ edag tǝsimalawlaw fǝtǝla.»
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Iɣrad Ɣaysa awal ɣas igmay daɣ-as Farisay iyyan a ɣur-ǝs ammansaw. Os-in Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, iggaz edag wa daɣ ǝskaran mensewan, isaɣɣamar, ad itattu.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Isammaklal ǝs Farisay en awas issǝnta Ɣaysa tettay wǝr iššorad ifassan-net awa tǝnna alɣadat-nasan.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Tǝzzar inn-as Ǝmǝli Ɣaysa: «Kawanay Farisaytan, tǝzazdagam afalla n ǝsǝlkǝw d ǝɣǝzu, as iga awen, ammas ǝn wallan-nawan wǝr ǝdnayan ar tarkǝbt ǝd talbast.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Aljahilan! Wǝrgeɣ wa d-igan afalla ǝn tǝɣǝssa, ǝnta a d-igan ammas-net da?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Daɣ adi ǝkǝtat i tǝlaqqawen awa ihan ikassan-nawan, ǝddi arat kul a dawan-izdag.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Iket alɣazab iqqâl-awan ya Farisaytan, fǝlas tǝhakkam awa imosan tǝmǝssǝdǝk-nawan daɣ ǝnniɣnaɣ d ǝzzǝnǝfan ǝn yelatan kul win fǝrgan, as iga awen, tǝtamazrayam ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina ǝd tara-net, s ǝntanay ǝs kawan-iwar lǝkkum y-asan, da wǝr din-tǝglemam win hadatnen!
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay Farisaytan, fǝlas tǝrâm tǝɣimit daɣ adag wa ilan almaqam daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d a kawan-saslaman aytedan daɣ sammanayan.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Iket alɣazab iqqâl-awan, fǝlas tolâm ǝd zǝkwan wǝr nǝmmun, fǝl itijǝwǝnkit awedan wǝr issen, samadasan-tu.»
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Inna iyyan daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, daɣ awa tǝnneɣ ǝddi, nakkanay da, tǝgeɣ-ana arak batu.»
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Inn-as Ɣaysa: «Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay da, imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝsawaram aytedan ǝzuk as izzǝwat aggay-net; kawanay amaran wǝr tu-za-tǝdǝsam ǝs wala idǝdwan-nawan.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Iket alɣazab iqqâl-awan fǝlas tǝkarrasam izǝkwan hossaynen y ǝnnǝbitan as imarawan-nawan a tan-ǝnɣanen.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Ǝmmǝk wǝdi as tǝggiyyem fǝl awa ǝgan, tǝrḍam sǝr-ǝs fǝlas ǝntanay za ǝnɣan-tan, kawanay amaran tǝkrasam izǝkwan-nasan.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Awen daɣ a fǝl inna Mǝššina daɣ masnat-net wǝr nǝla tǝzǝrǝst: "A sǝr-san zǝmmizǝlaɣ ǝnnǝbitan ǝd nǝmmuzal, ad agin iman ǝn wiyyad daɣ-san, zǝɣɣǝzzǝban win hadatnen."
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Adi as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n ǝnnǝbitan kul win tanwanɣanen, wa n ǝnǝtti n ǝddǝnet har azalada.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Awalla, illikan as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n aytedan di kul, a d-ibazan ɣur man win Habila har win Zakarayya, wa ǝnɣan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, gǝr majmar wa zǝwwǝran n ǝsǝqqǝd ǝn tǝkutawen d adag wa zǝddigan.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 Iket alɣazab iqqâl-awan ya imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝharam tarrayt ta tǝtawayat awedan ǝs masnat ǝn Mǝššina; kawanay iman-nawan wǝr-tat-tǝggezam, tǝgdalam deɣ iguz-net i win t-ǝranen.»
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 As ifal Ɣaysa ehan wen, ǝssintan musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan daɣ ǝddǝguz-net wǝllen, taggin-as isǝstanan aggotnen,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 daɣ gammayan a tu-sassannin arat a tan-z-akfin tarrayt ǝs tǝxtǝst-net.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.