Lucas 11

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ǝzǝl iyyan itattar Ɣaysa daɣ adag iyyan. As issǝnda, inn-as iyyan daɣ nǝttulab-net: «Ǝmǝli, susǝn-ana tǝwatray zun awa iga Yaxya i nǝttulab-net.»
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Inn-asan Ɣaysa: «As tǝtattaram, tannim:
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Akf-anaɣ akk ǝzǝl isudar-nana,
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 tǝssurǝfaɣ-anaɣ ibakkadan-nana,
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Mǝni daɣ-wan wa zʼilen ǝmidi, as-ay-du adawannay n ahad ann-as: "Zǝbǝnat-i-du karadat tǝgǝlwen,
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 fǝlas iyyan daɣ midawan-in a di-d-innǝftaɣan, wǝr ǝleɣ a t-ǝššǝtša."
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 Tǝzzar ann-as-du daɣ ammas n ahan: "A di-wǝr-tǝdgǝza, ehan-in ǝmǝrǝdda ixfâl, nak ǝd bararan-in nǝqqâl s etǝs, wǝr ǝfrega a din-ǝbdǝdaɣ akfaq-qay arat."
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Ǝnneɣ-awan, kud wǝr d-inker akf-as-tanat fǝlas imos ǝmidi-net, da ad d-inkǝr akf-ay arat kul was iddǝrar fǝlas wǝr t-isakkarakad mansay wa t-iga den.»
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 Amaran nak ǝnneɣ-awan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-akfu; ǝgmǝyat, ad tǝgrǝwam. Kawkawat tǝsǝhǝrt a dawan-tannalam; aɣrat-tu, a dawan-akkawan.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Awalla i onsayan ad itǝwǝkfu; i igmayan, ad igrǝw, i iɣran deɣ Mǝššina, a das-akkawan.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 Mǝni daɣ-wan wa daɣ zʼigmǝy barar-net isan, akf-ay taššolt?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Wala igmǝy daɣ-as tǝkǝkit akf-ay tǝzardǝmt?
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Kud kawanay an nǝllubas tǝssânam tehakkay n awa olaɣan i bararan-nawan, manǝmmǝk as kawan-wǝr-z-akfu Abba-nawan wa ihan ijǝnnawan Infas wa Zǝddigan as das-tu-tonsayam?»
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Dǝffǝr awen ikkas Ɣaysa daɣ alǝs iyyan aggǝsuf a das-igaddalan awal. Igmad-tu aggǝsuf ɣas iššewal, isammaklal awen ǝs tamattay.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Mišan ad gannin wiyyad daɣ-san: «Awen Aššaytan Baɣalzabul, wa n ǝmǝnokal ǝn kǝlǝsuf a t-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan.»
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Wiyyad deɣ arân ad t-ajjarraban, gammayan daɣ-as a dasan-agu tǝlmǝɣjujat tǝmosat alɣalamat a du-tǝfâlat Mǝššina.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Ɣaysa ǝnta issân awa samadranan, adi a fǝl dasan-inna: «Taɣmar kul tas ǝmmǝgaran mǝssawǝs gar-essan, ǝbǝrǝjji a za tagu, tǝzzar ǝbǝrǝjjen ɣawnatan-net s iyyan iyyan.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Tǝgannim nak Aššaytan Baɣalzabul a di-ikfan fǝrregat n ikus ǝn kǝlǝsuf daɣ aytedan; kud adi a igan wǝdi manǝmmǝk as za tihag taɣmar-net ǝnta imǝggar ǝd man-net?
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Amaran kud nak tarna ǝn Baɣalzabul as takkasaɣ kǝlǝsuf daɣ aytedan, inalkiman-nawan za ma ilan tarna tas tan-takkasan? Adi da fǝlas ǝntanay iman-nasan as kawan-z-ǝbǝzan s ǝššǝriɣa.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Kud amaran nak tarna ǝn Mǝššina as takkasaɣ kǝlǝsuf, daɣ adi Taɣmar ta n Mǝššina tos-iwan-du.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 Alǝs n ǝmǝqqerǝd otâban fǝl tǝzoli, ogâz ehan-net, wǝdi tǝla-net wǝr tat-in-ikka wala.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Mišan as t-id-ibag iyyan a t-ogaran assahat, orn-ay; a daɣ-as ibǝz tǝzoli-net ta fǝl iffǝlla, irkǝb daɣ-as tǝla-net, uzan-tat.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 Wa dǝr-i wǝr nǝddew, azangaw-nin a imos; wa di-wǝr-nǝllil deɣ s ǝšidǝw, wǝdi ǝzǝwwǝziwǝz a itaggu.»
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 «As igmad aggǝsuf awedan, ad irǝs aggǝsuf wen idaggan ǝqqurnen, igammay id imal, iqqim wǝr t-igrew, ad annu daɣ man-net: "Nak a za, ad ǝqqǝlaɣ ehan-in wa d-ǝgmada."
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 As t-id-iqqal, a t-id-asu ifrâd, immotag.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Tǝzzar aglu idaw-du d ǝssa kǝlǝsuf wiyyad a t-ogarnen tallabǝst, ǝggǝzan awedan wanâd, ǝzdǝɣan-tu. Tagu taɣara n awedan wen aɣšud ogaran was kala tu-tǝga.»
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Iššewal Ɣaysa den da as tǝdkal tǝntut iyyat ǝmǝsli-net, tǝnn-as: «Tǝbbilal tǝntut ta kay-terawat, ǝd fǝfan win tǝnkasaɣ.»
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Mišan inn-as Ɣaysa: «Aytedan win ogarnen ǝbbǝlǝl da ǝssǝsamnen y awal ǝn Mǝššina, tamazalan awa inna.»
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 As inay Ɣaysa aytedan tiddawan fall-as, inn-asan: «Aytedan n azzaman win, inǝllubas; gammayan tǝlmǝɣjujat! Kala! Tǝlmǝɣjujat ta dasan-tǝtawaggat iyyadda ɣas, a tat-imosan ta n ǝnnǝbi Yunǝs.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Ǝmmǝk was kala ad iqqal Yunǝs alɣalamat y aytedan n ǝɣrǝm ǝn Ninif, ǝmmǝk en da as zʼǝqqǝla nak Ag Aggadǝm alɣalamat y aytedan n azzaman win.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Ǝzǝl wa n tabadday, a du-tǝnkǝr tǝmǝnokalt tas kala tǝxkam fall akal n agala igân esǝm Šeba, taggayyat fǝl aytedan n azzaman win, tǝzzǝbǝz-tan y ǝššǝriɣa fǝlas d ad iraz amaḍal a du-tǝgmad fǝl ad tǝssǝsǝm y awal ǝn tǝla n ǝgǝrri wa itaggu ǝmǝnokal Suliman. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar ǝnnǝbi Suliman mišan tugayam s a das-tǝssǝsǝmam.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ǝzǝl wa n tabadday, ad d-ǝnkǝran aytedan n ǝɣrǝm wa n Ninif, ǝzzǝbǝzan aytedan n azzaman win y ǝššǝriɣa fǝlas tǝtubt a ǝgan ǝzǝl wa dasan-iga Yunǝs tǝlxutbat, imal-asan awal ǝn Mǝššina. Ǝssǝnat za as, wa illan da ǝmǝrǝdda, ogar Yunǝs mišan tugayam ǝs tǝtubt.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 Wǝr t-illa awedan isarɣin fǝtǝla tǝzzar iɣbǝr-tat, madeɣ ag-et daw ǝɣǝzu, kalar ǝsǝwǝr a tat-itaggu edag ihhoken fǝl ad ǝnǝyan aytedan win du-taggaznen ehan s ǝnnur-net.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Šat, šilat ǝn fǝtǝla a tǝmos i tǝɣǝssa-nak. As imos as šat-nak tǝhannay s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur; mišan as imos as šat-nak wǝr tǝhǝnnǝy s ǝlluɣ, wǝdi taɣǝssa-nak ketnet tǝha šiyyay.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Daɣ adi agu ǝnnǝyat ǝd man-nak, ǝnnur wa kay ihan a tu-wǝr-alsinat šiyyay.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Amaran kud taɣǝssa-nak ketnet tǝha ǝnnur, wǝr tat-iha adag ihân šiyyay; wǝdi ad tǝmǝlǝwlǝw ketnet, zun tǝheɣ edag tǝsimalawlaw fǝtǝla.»
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Iɣrad Ɣaysa awal ɣas igmay daɣ-as Farisay iyyan a ɣur-ǝs ammansaw. Os-in Ɣaysa ehan ǝn Farisay wen, iggaz edag wa daɣ ǝskaran mensewan, isaɣɣamar, ad itattu.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Isammaklal ǝs Farisay en awas issǝnta Ɣaysa tettay wǝr iššorad ifassan-net awa tǝnna alɣadat-nasan.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Tǝzzar inn-as Ǝmǝli Ɣaysa: «Kawanay Farisaytan, tǝzazdagam afalla n ǝsǝlkǝw d ǝɣǝzu, as iga awen, ammas ǝn wallan-nawan wǝr ǝdnayan ar tarkǝbt ǝd talbast.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 Aljahilan! Wǝrgeɣ wa d-igan afalla ǝn tǝɣǝssa, ǝnta a d-igan ammas-net da?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Daɣ adi ǝkǝtat i tǝlaqqawen awa ihan ikassan-nawan, ǝddi arat kul a dawan-izdag.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 Iket alɣazab iqqâl-awan ya Farisaytan, fǝlas tǝhakkam awa imosan tǝmǝssǝdǝk-nawan daɣ ǝnniɣnaɣ d ǝzzǝnǝfan ǝn yelatan kul win fǝrgan, as iga awen, tǝtamazrayam ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina ǝd tara-net, s ǝntanay ǝs kawan-iwar lǝkkum y-asan, da wǝr din-tǝglemam win hadatnen!
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay Farisaytan, fǝlas tǝrâm tǝɣimit daɣ adag wa ilan almaqam daɣ nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d a kawan-saslaman aytedan daɣ sammanayan.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Iket alɣazab iqqâl-awan, fǝlas tolâm ǝd zǝkwan wǝr nǝmmun, fǝl itijǝwǝnkit awedan wǝr issen, samadasan-tu.»
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Inna iyyan daɣ musanan n Ǝttawret i Ɣaysa: «Ǝššex, daɣ awa tǝnneɣ ǝddi, nakkanay da, tǝgeɣ-ana arak batu.»
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Inn-as Ɣaysa: «Iket alɣazab iqqâl-awan kawanay da, imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝsawaram aytedan ǝzuk as izzǝwat aggay-net; kawanay amaran wǝr tu-za-tǝdǝsam ǝs wala idǝdwan-nawan.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 Iket alɣazab iqqâl-awan fǝlas tǝkarrasam izǝkwan hossaynen y ǝnnǝbitan as imarawan-nawan a tan-ǝnɣanen.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Ǝmmǝk wǝdi as tǝggiyyem fǝl awa ǝgan, tǝrḍam sǝr-ǝs fǝlas ǝntanay za ǝnɣan-tan, kawanay amaran tǝkrasam izǝkwan-nasan.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Awen daɣ a fǝl inna Mǝššina daɣ masnat-net wǝr nǝla tǝzǝrǝst: "A sǝr-san zǝmmizǝlaɣ ǝnnǝbitan ǝd nǝmmuzal, ad agin iman ǝn wiyyad daɣ-san, zǝɣɣǝzzǝban win hadatnen."
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Adi as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n ǝnnǝbitan kul win tanwanɣanen, wa n ǝnǝtti n ǝddǝnet har azalada.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Awalla, illikan as, aytedan n azzaman win, ǝhân-tan man n aytedan di kul, a d-ibazan ɣur man win Habila har win Zakarayya, wa ǝnɣan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, gǝr majmar wa zǝwwǝran n ǝsǝqqǝd ǝn tǝkutawen d adag wa zǝddigan.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 Iket alɣazab iqqâl-awan ya imusanan n Ǝttawret, fǝlas tǝharam tarrayt ta tǝtawayat awedan ǝs masnat ǝn Mǝššina; kawanay iman-nawan wǝr-tat-tǝggezam, tǝgdalam deɣ iguz-net i win t-ǝranen.»
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 As ifal Ɣaysa ehan wen, ǝssintan musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan daɣ ǝddǝguz-net wǝllen, taggin-as isǝstanan aggotnen,
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 daɣ gammayan a tu-sassannin arat a tan-z-akfin tarrayt ǝs tǝxtǝst-net.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.