João 21
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Dǝffǝr awen ilas Ɣaysa ǝnǝfilal i nǝttulab fǝl tǝgadamayt n agaraw wa n Tiberǝyad. Ǝmmǝk da was dasan-inafalal:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Simɣon Butros, ǝd Tuma was tǝsǝmmadǝq-net Eknay, ǝd Natanǝyel wa n Kâna daɣ amaḍal ǝn Galilaya, ǝd bararan ǝn Zabaday, d ǝššin nǝttulab wiyyad, ketnasan ǝddewan.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Inn-asan Simɣon Butros: «Nak ad akkaɣ edag n abbaz ǝn kifitan.» Ǝnnan-as: «Nakkanay da nǝddew dǝr-ǝk.» Ǝglan, ǝggazan aɣlal n aman. Ahad wen wǝr obezan wala.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 As affaw iwar-in Ɣaysa tǝgadamayt n agaraw, mišan wǝr ǝssenan nǝttulab-net as ǝnta awen.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Inn-asan: «Imaran-in, awak abbaz a wǝr tǝgem wala daɣ kifitan?» Ǝnnan-as: «Kala».
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Inn-asan: «Ǝgǝrat ǝmǝzzezdǝr-nawan wa n abbaz ǝn kifitan fǝl aganna n ǝɣlal wa n ǝɣil, a tan-tǝgrǝwam.» Ǝgaran ǝmǝzzezdǝr-nasan daɣ agaraw, tǝzzar indar-asan a t-id-ǝdkǝlan, fǝl awa ǝgan kifitan win t-ǝhanen daɣ igǝt.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Inkar ǝnǝttalib wa isannahal Ɣaysa tara inna i Butros: «Awen Ǝmǝli!»
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Amaḍal ǝn sanatat tǝmad n ǝɣil a ǝllanen gar-essan ǝd tǝgadamayt n agaraw. Ǝqqiman-du nǝttulab win hadatnen daɣ ǝɣlal ǝrkâban-du dǝffǝr-san ǝmǝzzezdǝr-nasan, idnây kifitan.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Ǝzzǝbben-du ɣas oggan temsay ǝn tǝmakaten fǝl naŋŋin kifitan, tǝnsa deɣ tǝgǝlla den.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Inn-asan Ɣaysa: «Awǝyat-du arat daɣ kifitan win du-tobazam ǝmǝrǝdda.»
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Igmad-du Simɣon Butros aman illil-asan s arakab n ǝmǝzzezdǝr wa ǝhan kifitan. Temeday ǝd sǝmmosat tǝmǝrwen ǝn kifi ǝd karad ǝs kul win zawwarnen a t-ǝhanen mišan wǝr izzǝrrat.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Inn-asan Ɣaysa: «Ayewat tatšim.» Wǝr iha inǝttulab i ihalan ad issǝstǝn Ɣaysa ann-as: «Ma tǝmosa?» Fǝlas ǝssânan as Ǝmǝli awen.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Ihoz-tan-in Ɣaysa, obaz-du tagǝlla ikf-asan-tat, ikf-en ǝntada kifitan.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Taklat ta ǝnta a tǝmosat ǝnǝfilal wa n karad a d-iga Ɣaysa i nǝttulab-net dǝffǝr tanakra-net daɣ tǝmattant.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 As ǝtšan inna Ɣaysa i Simɣon Butros: «Simɣon ag Yaxya, awak tidǝt as tara ta di-tǝge togar ta di-ǝgan nǝttulab win hadatnen?» Inn-as Simɣon: «Ayew Ǝmǝli, tǝssâna daɣ tara ta dak-ǝge.» Inn-as Ɣaysa: «Agǝz za ijamaran-in.»
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ig-as y ǝsǝstan wa igi wa n ǝššin inn-as: «Simɣon ag Yaxya, awak tǝreɣ-i?» Inn-as Butros: «Ayew Ǝmǝli, tǝssâna daɣ tara ta dak-ǝge.» Inn-as Ɣaysa: «Ǝqqǝl za amadan n ayfǝd-in.»
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Ig-as y ǝsǝstan wa igi wa n karad inn-as: «Simɣon ag Yaxya, awak tǝreɣ-i?» Ǝɣšadan man ǝn Simɣon Butros fǝlas karad igitan das-iga Ɣaysa y ǝsǝstan wa. Inn-as: «Ǝmǝli, kay a issanan daɣ arat kul, tǝssânaɣ as ǝreq-qay.» Inn-as Ɣaysa: «Ǝssǝn za daɣ ayfǝd-in.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-ak as harwa taynaya, iman-nak as tǝlassa tabdoq-nak, tǝtakkaɣ edag was tare, mišan as tǝqqalaɣ aɣmar, ad tǝzzǝlaɣ ifassan-nak, assals-ik awedan iyyan tabdoq-nak, awǝy-kay s adag as wǝr tareɣ iki-net.»
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Batu ta issoka sǝr-ǝs Ɣaysa ǝnnuɣ ǝn tǝmattant ta zʼagu Butros s ǝnta as zʼassaknu adkul wa iga i Mǝššina. As iga Ɣaysa batu ta inn-as: «Ǝlkǝm-i»
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Iswad-in Butros dǝffǝr-ǝs ogga anattalib wa isannahal Ɣaysa tara ilkâm-asan-du. Anattalib wa ǝnta a isaɣɣamaran daɣ ihǝz n ǝdmaran ǝn Ɣaysa ahad wad tattin imensewan n ǝmud wa n Akkay, ǝnta deɣ as kala ad issǝstanan Ɣaysa inn-as: «Ǝmǝli, ma imos wa kay zʼakkaddalan.»
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 As t-ogga Butros issǝstan Ɣaysa inn-as: «Ǝnta za Ǝmǝli, ma daɣ-as ilkaman?»
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Inn-as Ɣaysa: «Kud tara a ǝgeɣ ad iddǝr har d-ǝqqǝla, tǝdi wǝr kay-tǝqqel. Kay ǝlkǝm-i ɣas!»
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Wazawazan salan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa as anattalib wa wǝr tu-z-iba. Ǝnta Ɣaysa wǝrgeɣ a inna wǝr tu-z-iba, tǝnna ɣas a iga: «Kud tara a ǝgeɣ ad iddǝr har d-ǝqqǝla tǝdi wǝr kay-tǝqqel.»
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Anattalib wa ǝnta iman-net as iggǝyyat fǝl igitan win, iktab-tan. Nǝssân as tǝgǝyya-net tidǝt a tǝmos.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Ɣaysa iga aratan wiyyad aggotnen. As igmay awedan d a sǝr-san ammagrad s iyyan-iyyan, ordeɣ as ǝddǝnet ketnet da wǝr za tawǝy ǝlkǝttaban win zʼiktǝb.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.