João 21

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dǝffǝr awen ilas Ɣaysa ǝnǝfilal i nǝttulab fǝl tǝgadamayt n agaraw wa n Tiberǝyad. Ǝmmǝk da was dasan-inafalal:
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Simɣon Butros, ǝd Tuma was tǝsǝmmadǝq-net Eknay, ǝd Natanǝyel wa n Kâna daɣ amaḍal ǝn Galilaya, ǝd bararan ǝn Zabaday, d ǝššin nǝttulab wiyyad, ketnasan ǝddewan.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Inn-asan Simɣon Butros: «Nak ad akkaɣ edag n abbaz ǝn kifitan.» Ǝnnan-as: «Nakkanay da nǝddew dǝr-ǝk.» Ǝglan, ǝggazan aɣlal n aman. Ahad wen wǝr obezan wala.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 As affaw iwar-in Ɣaysa tǝgadamayt n agaraw, mišan wǝr ǝssenan nǝttulab-net as ǝnta awen.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Inn-asan: «Imaran-in, awak abbaz a wǝr tǝgem wala daɣ kifitan?» Ǝnnan-as: «Kala».
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Inn-asan: «Ǝgǝrat ǝmǝzzezdǝr-nawan wa n abbaz ǝn kifitan fǝl aganna n ǝɣlal wa n ǝɣil, a tan-tǝgrǝwam.» Ǝgaran ǝmǝzzezdǝr-nasan daɣ agaraw, tǝzzar indar-asan a t-id-ǝdkǝlan, fǝl awa ǝgan kifitan win t-ǝhanen daɣ igǝt.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Inkar ǝnǝttalib wa isannahal Ɣaysa tara inna i Butros: «Awen Ǝmǝli!»
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Amaḍal ǝn sanatat tǝmad n ǝɣil a ǝllanen gar-essan ǝd tǝgadamayt n agaraw. Ǝqqiman-du nǝttulab win hadatnen daɣ ǝɣlal ǝrkâban-du dǝffǝr-san ǝmǝzzezdǝr-nasan, idnây kifitan.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Ǝzzǝbben-du ɣas oggan temsay ǝn tǝmakaten fǝl naŋŋin kifitan, tǝnsa deɣ tǝgǝlla den.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Inn-asan Ɣaysa: «Awǝyat-du arat daɣ kifitan win du-tobazam ǝmǝrǝdda.»
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Igmad-du Simɣon Butros aman illil-asan s arakab n ǝmǝzzezdǝr wa ǝhan kifitan. Temeday ǝd sǝmmosat tǝmǝrwen ǝn kifi ǝd karad ǝs kul win zawwarnen a t-ǝhanen mišan wǝr izzǝrrat.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Inn-asan Ɣaysa: «Ayewat tatšim.» Wǝr iha inǝttulab i ihalan ad issǝstǝn Ɣaysa ann-as: «Ma tǝmosa?» Fǝlas ǝssânan as Ǝmǝli awen.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Ihoz-tan-in Ɣaysa, obaz-du tagǝlla ikf-asan-tat, ikf-en ǝntada kifitan.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Taklat ta ǝnta a tǝmosat ǝnǝfilal wa n karad a d-iga Ɣaysa i nǝttulab-net dǝffǝr tanakra-net daɣ tǝmattant.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 As ǝtšan inna Ɣaysa i Simɣon Butros: «Simɣon ag Yaxya, awak tidǝt as tara ta di-tǝge togar ta di-ǝgan nǝttulab win hadatnen?» Inn-as Simɣon: «Ayew Ǝmǝli, tǝssâna daɣ tara ta dak-ǝge.» Inn-as Ɣaysa: «Agǝz za ijamaran-in.»
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Ig-as y ǝsǝstan wa igi wa n ǝššin inn-as: «Simɣon ag Yaxya, awak tǝreɣ-i?» Inn-as Butros: «Ayew Ǝmǝli, tǝssâna daɣ tara ta dak-ǝge.» Inn-as Ɣaysa: «Ǝqqǝl za amadan n ayfǝd-in.»
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Ig-as y ǝsǝstan wa igi wa n karad inn-as: «Simɣon ag Yaxya, awak tǝreɣ-i?» Ǝɣšadan man ǝn Simɣon Butros fǝlas karad igitan das-iga Ɣaysa y ǝsǝstan wa. Inn-as: «Ǝmǝli, kay a issanan daɣ arat kul, tǝssânaɣ as ǝreq-qay.» Inn-as Ɣaysa: «Ǝssǝn za daɣ ayfǝd-in.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-ak as harwa taynaya, iman-nak as tǝlassa tabdoq-nak, tǝtakkaɣ edag was tare, mišan as tǝqqalaɣ aɣmar, ad tǝzzǝlaɣ ifassan-nak, assals-ik awedan iyyan tabdoq-nak, awǝy-kay s adag as wǝr tareɣ iki-net.»
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Batu ta issoka sǝr-ǝs Ɣaysa ǝnnuɣ ǝn tǝmattant ta zʼagu Butros s ǝnta as zʼassaknu adkul wa iga i Mǝššina. As iga Ɣaysa batu ta inn-as: «Ǝlkǝm-i»
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Iswad-in Butros dǝffǝr-ǝs ogga anattalib wa isannahal Ɣaysa tara ilkâm-asan-du. Anattalib wa ǝnta a isaɣɣamaran daɣ ihǝz n ǝdmaran ǝn Ɣaysa ahad wad tattin imensewan n ǝmud wa n Akkay, ǝnta deɣ as kala ad issǝstanan Ɣaysa inn-as: «Ǝmǝli, ma imos wa kay zʼakkaddalan.»
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 As t-ogga Butros issǝstan Ɣaysa inn-as: «Ǝnta za Ǝmǝli, ma daɣ-as ilkaman?»
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Inn-as Ɣaysa: «Kud tara a ǝgeɣ ad iddǝr har d-ǝqqǝla, tǝdi wǝr kay-tǝqqel. Kay ǝlkǝm-i ɣas!»
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Wazawazan salan daɣ mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa as anattalib wa wǝr tu-z-iba. Ǝnta Ɣaysa wǝrgeɣ a inna wǝr tu-z-iba, tǝnna ɣas a iga: «Kud tara a ǝgeɣ ad iddǝr har d-ǝqqǝla tǝdi wǝr kay-tǝqqel.»
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Anattalib wa ǝnta iman-net as iggǝyyat fǝl igitan win, iktab-tan. Nǝssân as tǝgǝyya-net tidǝt a tǝmos.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Ɣaysa iga aratan wiyyad aggotnen. As igmay awedan d a sǝr-san ammagrad s iyyan-iyyan, ordeɣ as ǝddǝnet ketnet da wǝr za tawǝy ǝlkǝttaban win zʼiktǝb.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.