João 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Sǝdis adan dat Ǝmud wa n Akkay ikka Ɣaysa Betanǝy, s ǝnta daɣ ixsar Lazarǝs wa d-issodar daɣ tǝmattant.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 As din-osa Ɣaysa tawaggan-as mǝgura olaɣnen. A du-tǝtaway Marta imensewan, Lazarǝs amaran iha aytedan win naɣamanen ǝd Ɣaysa ǝdrâwan dǝr-ǝs.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Tǝzzar tǝdkal-du Maryama aganna ǝn litǝr n alwardi iknan šizada d əzzəwi as itawannu nar, a tu-tǝnaqqal fǝl daran ǝn Ɣaysa, tǝmmas-tan ǝs jǝkkad-net, idnay ahan aḍu n alwardi.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Inkar Yahuza Isxarǝyuti wa n iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa was ǝnta tu-z-agin daɣ fassan inna:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 «Mafel wǝr din-nǝzzǝnza alwardi wa azrǝf a zʼawǝdan karadat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl nakf-ay i tǝlǝqqawen?»
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Arat wa wǝr t-inna fǝl tǝhanint i tǝlǝqqawen, kalar abaydag a imos, amaran ǝnta a ittafan ǝssǝnduq wa itaggaz ǝzrǝf ǝn nǝttulab, idakkal daɣ awa t-ihan.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Eges ya inna Ɣaysa: «Ayy-et! Alwardi wa kala da togâz-tu y ǝzǝl wad za tǝwǝga daɣ ǝzǝkka.
7 Então Jesus respondeu:
8 Šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, nak amaran wǝrgeɣ faw ǝlle ɣur-wan.»
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Tǝsla tamattay tagget ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud as illa Ɣaysa den tǝzzar ǝkkan ehan wen, mišan wǝrge Ɣaysa ɣas din-ǝkkan, kalar awnaf a tan-ihan ǝn Lazarǝs wa d-issǝnkar daɣ tǝmattant.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Tǝzzar ǝkkasan-du limaman win zawwarnen tanat n ad anɣin Lazarǝs ǝnta da,
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 fǝlas ǝddǝlil-net a fǝl dǝffǝr-san ǝfalan Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen ǝzzǝgzanan ǝs Ɣaysa.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 As affaw ǝslan aytedan aggotnen a d-ǝkkanen amud, as Ɣaysa iggaz-du aɣrǝm wa n Yerusalam.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Ǝdkalan-du ilǝdlad ǝn tagayt ǝglan ǝssǝlkadan-as gannin s afalla:
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Igraw Ɣaysa ǝhulel, iwan-tu, s ǝmmǝk wa ǝmalan Ǝlkǝttaban as ǝnnan:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 «Ad wǝr tǝššǝwǝša ya wǝlǝt Sǝyon, ǝmǝnokal-nam ǝddi a din-izayan ǝddi, iwân ǝhulel.»
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Arat wa wǝr t-ǝgren nǝttulab-net daɣ tizarat, mišan as igraw Ɣaysa adkul-net, ǝktan-du as aratan win ǝmâlan-tan Ǝlkǝttaban, amaran kul ǝndan fall-as.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Tamattay ta tǝmmǝgnet assaɣa wa daɣ d-iɣra Ɣaysa Lazarǝs daɣ ǝzǝkka issǝnkar-t-idu daɣ tǝmattant, tǝgǝyyat-as.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Awen da fǝl das-du-tǝssǝlkad tamattay, fǝlas ǝslân alɣalamat ta iga.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Tǝzzar ad tinǝmǝnnin Farisaytan gar-essan: «Toggâm-tu? Indar-awan a dǝr t-in-tǝkkam, har as aytedan kul ǝlkaman-as.»
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Ǝllan-tu arat ǝn Kǝl-Ǝlyunan ǝhanen aytedan win d-ǝkkanen Yerusalam y a daɣ-as ǝɣbǝdan Mǝššina daɣ adan en da n ǝmud en.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Ǝkkan iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa igan Filibus wa n tǝɣrǝmt ǝn Betsayda ta n akal ǝn Galilaya, ǝnnan-as: «Nǝgmay daɣ-ak a dana-tassakna Ɣaysa.»
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Igla Filibus imal y Andrawǝs, iddew dǝr-ǝs Andrawǝs ǝmalan i Ɣaysa.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Inn-asan Ɣaysa: «Alwaq ewad-du ǝmǝrǝdda wa daɣ zʼǝgrǝwa nak Ag Aggadǝm adkul-in.
23 Então ele respondeu:
24 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as tablalt n alkama as wǝr tǝrtek daɣ amaḍal tǝmmut, ad taglu tǝmos iyyadda, mišan as tǝmmut a du-tǝdwǝl, tagu ara aggen.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Awedan wa iran iman-net daɣ ǝddǝnet ta ad affatu daɣ alaxirat. Amaran wa irdan ad isaffatu iman-net daɣ ǝddǝnet ta, wǝdi wǝr tu-z-ǝgmǝdan, kalar ad igrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Awedan kul wa iran a di-išɣǝl, ilkǝmet-i, as iga adi edag wa ǝheɣ ǝnta a zʼiggǝz, akf-ay deɣ Abba-nin almaqam.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Ǝmǝrǝdda ǝɣšâdan man-in. Ma zʼanna? Awak ad anna: "Abba safs-i daɣ assaɣat ta? Mišan wǝr d-ewedaɣ alwaq wa, âr y a fall-i agu.
27 Jesus continuou:
28 Abba, sǝnnǝfilǝl tǝla-nak tanaya."» Tǝzzar igmad-du ǝmǝsli ijǝnnawan inna: «Tǝla-nin tanaya ǝsinafalalaq-qat, amaran a tat-ǝlǝsaɣ ǝsǝnnǝfilǝl.»
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Tamattay ta tǝllat den, tǝsla y ǝmǝsli wa, a tǝɣil eggag. Ad ǝgannin wiyyad: «Angalos das-iššewalan den.»
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝmǝsli wa wǝrgeɣ ǝddǝlil-in a fǝl d-iga, kalar ǝddǝlil-nawan kawanay.
30 Mas ele disse:
31 Ǝmǝrǝdda ad za tǝtǝwǝxkǝm ǝddǝnet ta, itǝwǝstǝɣ ǝmǝnokal-net Iblis.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Amaran nak as tawasahake fǝl amaḍal ǝwara tǝgǝttawt, a d-aɣraɣ aytedan kul ǝs man-in.»
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Batu ta isidagan sǝr-ǝs tǝmǝwit tas tu-z-iba.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Tǝnn-as tamattay: «Nǝnây daɣ Awal ǝn Mǝššina as Ǝlmǝsix ad agu tǝmǝddurt tǝɣlalat. Manǝmmǝk amaran as dana-za-tannaɣ Ag Aggadǝm ad itǝwǝsǝhukǝt fǝl amaḍal? Ma imos Ag Aggadǝm was tǝgannaɣ ǝddi?»
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnur harwa da illa ɣur-wan, har agin arat n azzaman. Jǝwǝnkǝtat iket di ad t-illa fǝl a kawan-wǝr-ǝɣdǝrnat šiyyay, fǝlas wa ijawanken daɣ šiyyay, adi wǝr issen sas idag.
35 Jesus respondeu:
36 Zǝgzǝnat s ǝnnur harwa togazam, fǝl ad tǝqqǝlam kǝl ǝnnur.»
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Alɣalamaten aggotnen šin iga Ɣaysa dat-san, wǝr sǝr-san d ewaynat as sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan,
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 fǝl ad tandu batu ta iga ǝnnǝbi Isayas as inna: «Ǝmǝli, ma imos wa izzǝgzanan s arat wa nǝmal? Ma imos was tǝnafalal tarna n Ǝmǝli?»
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Ǝddǝlil wa fǝl wǝr ǝfregan ad ǝzzǝgzanan da imal-tu ǝnnǝbi Isayas as inna:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 «Mǝššina a tan-isaddarɣalan, issǝɣar iwallan-nasan, fǝl ad ibʼas hannaynat šittawen-nasan, ibʼas garrin wallan-nasan, fǝl ad wǝr utaban, izzuzǝy-tan.»
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Aratan win inn-en Isayas fǝlas inây tanaya ǝn Ɣaysa, immigrad deɣ daɣ batu ǝn Ɣaysa.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 As iga awen imuzaran iman-nasan da a daɣ-san aggen ǝzzigzanan ǝs Ɣaysa, mišan wǝr ǝhelan emel n awen fǝl tǝksǝda ǝn Farisaytan, fǝlas wǝr aren ad tǝwǝkkǝsan daɣ ǝljǝmaɣat n ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Amaran ǝssofan saɣmar wa n aytedan tanaya ta ihakku Mǝššina.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net inna: «Awedan wa sǝr-i izzǝgzanan, wǝrge nak ɣas as izzǝgzan, kalar wa di-d-izammazalan da izzigzan sǝr-ǝs.
44 Jesus disse bem alto:
45 Amaran wa daɣ-i iswadan, adi wa di-d-izammazalan a daɣ iswad.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Nak zun ǝnnur a mosa, ǝkke-du ǝddǝnet y âs i sǝr-i izzǝgzanan wǝr zʼaqqam daɣ šiyyay.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 As isla awedan i batuten-in iqqim wǝr tanat-ittef, wǝrge nak a tu-z-awwaddaban, fǝlas nak efsan n aytedan a d-ǝkke s ǝddǝnet, wǝrgeɣ attadib-nasan.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Daɣ adi awedan kul wa di-olkan, iqqim wǝr iga tenbay daɣ batuten-in, wǝdi ill-ay wa tu-z-awwaddaban. Awal iman-net wa da ǝge da, a das-z-išrǝɣan ǝzǝl wa ilkaman.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Fǝlas aratan win dawan-ǝmala da, wǝrgeɣ nak a tan-d-inzaman gǝr-i ǝd man-in, kalar Abba wa di-d-izammazalan iman-net as di-omar s arat was di-iwar ad t-anna, ǝd was di-iwar a fall-as ammagrada.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Ǝssânaɣ as arat was omar ǝnta a itawayan ǝs tǝmǝddurt ta tǝɣlalat. Daɣ adi arat was ǝmmǝgrada, ǝmmǝk wa daɣ as di-t-imal Abba ǝnta as sǝr-ǝs ǝmmǝgrada.»
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.