João 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Sǝdis adan dat Ǝmud wa n Akkay ikka Ɣaysa Betanǝy, s ǝnta daɣ ixsar Lazarǝs wa d-issodar daɣ tǝmattant.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 As din-osa Ɣaysa tawaggan-as mǝgura olaɣnen. A du-tǝtaway Marta imensewan, Lazarǝs amaran iha aytedan win naɣamanen ǝd Ɣaysa ǝdrâwan dǝr-ǝs.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Tǝzzar tǝdkal-du Maryama aganna ǝn litǝr n alwardi iknan šizada d əzzəwi as itawannu nar, a tu-tǝnaqqal fǝl daran ǝn Ɣaysa, tǝmmas-tan ǝs jǝkkad-net, idnay ahan aḍu n alwardi.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Inkar Yahuza Isxarǝyuti wa n iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa was ǝnta tu-z-agin daɣ fassan inna:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 «Mafel wǝr din-nǝzzǝnza alwardi wa azrǝf a zʼawǝdan karadat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl nakf-ay i tǝlǝqqawen?»
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Arat wa wǝr t-inna fǝl tǝhanint i tǝlǝqqawen, kalar abaydag a imos, amaran ǝnta a ittafan ǝssǝnduq wa itaggaz ǝzrǝf ǝn nǝttulab, idakkal daɣ awa t-ihan.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Eges ya inna Ɣaysa: «Ayy-et! Alwardi wa kala da togâz-tu y ǝzǝl wad za tǝwǝga daɣ ǝzǝkka.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, nak amaran wǝrgeɣ faw ǝlle ɣur-wan.»
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Tǝsla tamattay tagget ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud as illa Ɣaysa den tǝzzar ǝkkan ehan wen, mišan wǝrge Ɣaysa ɣas din-ǝkkan, kalar awnaf a tan-ihan ǝn Lazarǝs wa d-issǝnkar daɣ tǝmattant.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Tǝzzar ǝkkasan-du limaman win zawwarnen tanat n ad anɣin Lazarǝs ǝnta da,
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 fǝlas ǝddǝlil-net a fǝl dǝffǝr-san ǝfalan Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen ǝzzǝgzanan ǝs Ɣaysa.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 As affaw ǝslan aytedan aggotnen a d-ǝkkanen amud, as Ɣaysa iggaz-du aɣrǝm wa n Yerusalam.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ǝdkalan-du ilǝdlad ǝn tagayt ǝglan ǝssǝlkadan-as gannin s afalla:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Igraw Ɣaysa ǝhulel, iwan-tu, s ǝmmǝk wa ǝmalan Ǝlkǝttaban as ǝnnan:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 «Ad wǝr tǝššǝwǝša ya wǝlǝt Sǝyon, ǝmǝnokal-nam ǝddi a din-izayan ǝddi, iwân ǝhulel.»
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Arat wa wǝr t-ǝgren nǝttulab-net daɣ tizarat, mišan as igraw Ɣaysa adkul-net, ǝktan-du as aratan win ǝmâlan-tan Ǝlkǝttaban, amaran kul ǝndan fall-as.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Tamattay ta tǝmmǝgnet assaɣa wa daɣ d-iɣra Ɣaysa Lazarǝs daɣ ǝzǝkka issǝnkar-t-idu daɣ tǝmattant, tǝgǝyyat-as.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Awen da fǝl das-du-tǝssǝlkad tamattay, fǝlas ǝslân alɣalamat ta iga.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Tǝzzar ad tinǝmǝnnin Farisaytan gar-essan: «Toggâm-tu? Indar-awan a dǝr t-in-tǝkkam, har as aytedan kul ǝlkaman-as.»
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Ǝllan-tu arat ǝn Kǝl-Ǝlyunan ǝhanen aytedan win d-ǝkkanen Yerusalam y a daɣ-as ǝɣbǝdan Mǝššina daɣ adan en da n ǝmud en.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ǝkkan iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa igan Filibus wa n tǝɣrǝmt ǝn Betsayda ta n akal ǝn Galilaya, ǝnnan-as: «Nǝgmay daɣ-ak a dana-tassakna Ɣaysa.»
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Igla Filibus imal y Andrawǝs, iddew dǝr-ǝs Andrawǝs ǝmalan i Ɣaysa.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Inn-asan Ɣaysa: «Alwaq ewad-du ǝmǝrǝdda wa daɣ zʼǝgrǝwa nak Ag Aggadǝm adkul-in.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as tablalt n alkama as wǝr tǝrtek daɣ amaḍal tǝmmut, ad taglu tǝmos iyyadda, mišan as tǝmmut a du-tǝdwǝl, tagu ara aggen.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Awedan wa iran iman-net daɣ ǝddǝnet ta ad affatu daɣ alaxirat. Amaran wa irdan ad isaffatu iman-net daɣ ǝddǝnet ta, wǝdi wǝr tu-z-ǝgmǝdan, kalar ad igrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Awedan kul wa iran a di-išɣǝl, ilkǝmet-i, as iga adi edag wa ǝheɣ ǝnta a zʼiggǝz, akf-ay deɣ Abba-nin almaqam.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Ǝmǝrǝdda ǝɣšâdan man-in. Ma zʼanna? Awak ad anna: "Abba safs-i daɣ assaɣat ta? Mišan wǝr d-ewedaɣ alwaq wa, âr y a fall-i agu.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Abba, sǝnnǝfilǝl tǝla-nak tanaya."» Tǝzzar igmad-du ǝmǝsli ijǝnnawan inna: «Tǝla-nin tanaya ǝsinafalalaq-qat, amaran a tat-ǝlǝsaɣ ǝsǝnnǝfilǝl.»
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Tamattay ta tǝllat den, tǝsla y ǝmǝsli wa, a tǝɣil eggag. Ad ǝgannin wiyyad: «Angalos das-iššewalan den.»
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝmǝsli wa wǝrgeɣ ǝddǝlil-in a fǝl d-iga, kalar ǝddǝlil-nawan kawanay.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Ǝmǝrǝdda ad za tǝtǝwǝxkǝm ǝddǝnet ta, itǝwǝstǝɣ ǝmǝnokal-net Iblis.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Amaran nak as tawasahake fǝl amaḍal ǝwara tǝgǝttawt, a d-aɣraɣ aytedan kul ǝs man-in.»
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Batu ta isidagan sǝr-ǝs tǝmǝwit tas tu-z-iba.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Tǝnn-as tamattay: «Nǝnây daɣ Awal ǝn Mǝššina as Ǝlmǝsix ad agu tǝmǝddurt tǝɣlalat. Manǝmmǝk amaran as dana-za-tannaɣ Ag Aggadǝm ad itǝwǝsǝhukǝt fǝl amaḍal? Ma imos Ag Aggadǝm was tǝgannaɣ ǝddi?»
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnur harwa da illa ɣur-wan, har agin arat n azzaman. Jǝwǝnkǝtat iket di ad t-illa fǝl a kawan-wǝr-ǝɣdǝrnat šiyyay, fǝlas wa ijawanken daɣ šiyyay, adi wǝr issen sas idag.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Zǝgzǝnat s ǝnnur harwa togazam, fǝl ad tǝqqǝlam kǝl ǝnnur.»
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Alɣalamaten aggotnen šin iga Ɣaysa dat-san, wǝr sǝr-san d ewaynat as sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan,
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 fǝl ad tandu batu ta iga ǝnnǝbi Isayas as inna: «Ǝmǝli, ma imos wa izzǝgzanan s arat wa nǝmal? Ma imos was tǝnafalal tarna n Ǝmǝli?»
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ǝddǝlil wa fǝl wǝr ǝfregan ad ǝzzǝgzanan da imal-tu ǝnnǝbi Isayas as inna:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 «Mǝššina a tan-isaddarɣalan, issǝɣar iwallan-nasan, fǝl ad ibʼas hannaynat šittawen-nasan, ibʼas garrin wallan-nasan, fǝl ad wǝr utaban, izzuzǝy-tan.»
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Aratan win inn-en Isayas fǝlas inây tanaya ǝn Ɣaysa, immigrad deɣ daɣ batu ǝn Ɣaysa.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 As iga awen imuzaran iman-nasan da a daɣ-san aggen ǝzzigzanan ǝs Ɣaysa, mišan wǝr ǝhelan emel n awen fǝl tǝksǝda ǝn Farisaytan, fǝlas wǝr aren ad tǝwǝkkǝsan daɣ ǝljǝmaɣat n ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Amaran ǝssofan saɣmar wa n aytedan tanaya ta ihakku Mǝššina.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Idkal Ɣaysa ǝmǝsli-net inna: «Awedan wa sǝr-i izzǝgzanan, wǝrge nak ɣas as izzǝgzan, kalar wa di-d-izammazalan da izzigzan sǝr-ǝs.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Amaran wa daɣ-i iswadan, adi wa di-d-izammazalan a daɣ iswad.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Nak zun ǝnnur a mosa, ǝkke-du ǝddǝnet y âs i sǝr-i izzǝgzanan wǝr zʼaqqam daɣ šiyyay.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 As isla awedan i batuten-in iqqim wǝr tanat-ittef, wǝrge nak a tu-z-awwaddaban, fǝlas nak efsan n aytedan a d-ǝkke s ǝddǝnet, wǝrgeɣ attadib-nasan.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Daɣ adi awedan kul wa di-olkan, iqqim wǝr iga tenbay daɣ batuten-in, wǝdi ill-ay wa tu-z-awwaddaban. Awal iman-net wa da ǝge da, a das-z-išrǝɣan ǝzǝl wa ilkaman.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Fǝlas aratan win dawan-ǝmala da, wǝrgeɣ nak a tan-d-inzaman gǝr-i ǝd man-in, kalar Abba wa di-d-izammazalan iman-net as di-omar s arat was di-iwar ad t-anna, ǝd was di-iwar a fall-as ammagrada.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ǝssânaɣ as arat was omar ǝnta a itawayan ǝs tǝmǝddurt ta tǝɣlalat. Daɣ adi arat was ǝmmǝgrada, ǝmmǝk wa daɣ as di-t-imal Abba ǝnta as sǝr-ǝs ǝmmǝgrada.»
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.