João 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Ill-ay alǝs irinan igan esǝm Lazarǝs, ihan tǝɣrǝmt ǝn Betanǝy s ǝnta a daɣ tǝɣsar Maryama ǝd Marta ǝmosnen šimǝdrayen.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maryama ta da a tǝnɣalat alwardi fǝl Ǝmǝli Ɣaysa, tǝmas idaran-net ǝs jǝkkad-net. Amaran amadray-net Lazarǝs a irinan den.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ǝssokanat tǝmǝdrayen-net Ɣaysa ǝmazal as: «Ǝmǝli, ǝmǝri-nak irîn.»
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 As isla Ɣaysa i salan win den, inna: «Tǝsǝlkamt ǝn tǝwǝrna ten, wǝr za tǝqqǝl tǝmattant ǝn Lazarǝs, arat a tǝmos a zʼassaknin tanaya ǝn Mǝššina, isǝnnǝfilǝl-du ǝntada tanaya ta ila Barar ǝn Mǝššina.»
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ɣaysa ira Marta wǝllen, ǝnta ǝd tǝmadrayt-net, ǝd Lazarǝs.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Isla tǝwǝrna-net, mišan iga dǝffǝr awen ǝššin adan wǝr igmed edag wa iha.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Dǝffǝr adi inna i nǝttulab-net: «Ǝndawat ad nǝqqǝl Yahudǝyya.»
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ǝnnan-as nǝttulab-net: «Ǝššex-nana, imuzaran-nana wǝrge edes-nasan sǝket dâ da dă gammayan ǝd tanaɣay-nak, kay amaran tareɣ tewaɣlay n akal wen?»
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝzǝl wǝrgeɣ maraw alwaqan d ǝššin a imos? As ijawankat awedan ezal, wǝr zʼinǝgǝrtǝttǝf, fǝlas ihannay dat-ǝs.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Mišan as ijawankat awedan ehad, ad inǝgǝrtǝttǝf, fǝlas wǝr t-iha ǝnnur.»
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 As iga batu ta inna tolas: «Ǝmidi-nana Lazarǝs insâ, ad aglaɣ a t-id-ǝssǝnkǝra.»
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ǝnnan-as nǝttulab-net: «Ǝmǝli, dad zamas insâ, wǝdi ǝngǝm ad izzǝy.»
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ǝnta Ɣaysa tǝmattant ǝn Lazarǝs as dasan-immǝgrad den, mišan ǝntanay a ɣilan etǝs wa n alɣadat as igannu.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Adi a fǝl d-izalalaɣ Ɣaysa inn-asan: «Lazarǝs aba-tu.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Amaran isidawat-i as wǝr ǝlle den alwaq wǝdi, fǝlas arat wa ǝnta sǝr-wan du-z-awǝyan a sǝr-i tǝzzǝgzǝnam. Ǝmǝrǝdda ǝndawatanaq-qu.»
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Inkar Tuma was gannin Eknay, inna i nǝttulab win hadatnen: «Ǝndawat nakkanay da a danaɣ-iba nǝddew dǝr-ǝs.»
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 As din-osa Ɣaysa ittǝmal-as as Lazarǝs iga ǝkkoz adan daɣ ǝzǝkka.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betanǝy tǝhoz Yerusalam. Edag ǝn karad kilawtan ɣas a illan gar-essanat.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Osan-in Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen Marta ǝd Maryama fǝl a dasnat-in-šǝwwǝškǝnan daɣ adag n amadray-nasnat.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 As tǝsla Marta as Ɣaysa ihoz-du taɣrǝmt, tǝssǝlkad-as. Maryama ǝnta tǝqqim-in daɣ aɣaywan.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Tǝnna Marta i Ɣaysa: «Ǝmǝli, ǝnnar tǝlle da, wǝr zʼiba amadray-nin.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mišan ǝmǝrǝdda da ǝssanaɣ as arat kul wa tǝgmaya daɣ Mǝššina a dak-k-agu.»
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Inn-as Ɣaysa: «Amadray-nam a d-inkǝr daɣ tǝmattant.»
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Tǝnn-as Marta: «Ǝssânaɣ as amadray-nin a d-inkǝr ɣur tanakra n aytedan ǝzǝl wa ilkaman.»
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Inn-as Ɣaysa: «Nak a imosan wa d-isankaran daɣ tǝmattant, ǝmosa tǝmǝddurt. Awedan wa sǝr-i izzǝgzanan, wǝdi kud t-aba da a d-iddǝr.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Amaran awedan kul wa iddaran izzigzan sǝr-i, wǝdi wǝr ilkem ad t-aba. Tǝzzigzanaɣ adi?»
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Tǝnn-as: «Awalla, Ǝmǝli, ǝzzigzanaɣ as kay a imosan Ǝlmǝsix, tǝmosa deɣ Barar ǝn Mǝššina, as ittimal as a d-asu ǝddǝnet.»
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 As tǝga Marta batu ta, tǝkka tǝmadrayt-net Maryama, tǝwat-tat s ahal tǝnn-as: «Ǝššex illa-da, isastan dǝr-ǝm.»
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 As tǝgraw Maryama isalan win, tǝggad-du, tǝssǝlkad i Ɣaysa.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 As itaggu awen harwa da wǝr d-iggez taɣrǝmt, wǝr igmed edag wa daq-q in-tosa Marta.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ǝllân Kǝl-Ǝlyǝhud ɣur Maryama a das-du-šiwaškannen. As tat-ǝnayan as du-tǝggad tarmad tǝqqab, ǝlkaman-as ǝɣilan ǝzǝkka a tǝkka y a fall-as tǝhallu.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 As din-tosa Maryama edag wa iha Ɣaysa togg-ay ɣas tǝfataqqat ɣur daran-net, tǝnn-as: «Ǝmǝli, ǝnnar tǝlle da, wǝr zʼiba amadray-nin.»
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 As tat-inay Ɣaysa tǝhallu, inay Kǝl-Ǝlyǝhud win dǝr-ǝs d-ǝddewnen ǝntanay da ǝhallin, ikna tǝrǝmmeq, ǝɣšadan man-net.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Inn-asan: «Mǝni tu-tǝgam?» Ǝnnan-as «Ǝmǝli, ayaw tǝnǝya.»
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ad ihallu Ɣaysa.
35 Jesus chorou.
36 Ǝnnan aytedan: «Ǝnawat awa dǝr togda tara ta iga y alǝs wa.»
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Tǝzzar ǝnnan wiyyad daɣ-san: «Alǝs wa issǝswadan ǝmǝdderɣǝl, wǝrgeɣ ifrâg a ad igdǝl i Lazarǝs tǝmattant?»
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ilas Ɣaysa tǝrǝmmeq, tǝzzar ikka ǝzǝkka imosan akazam, tǝdbâɣ tǝhunt zǝwwǝrat.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Inna Ɣaysa: «Ǝkkǝsat tǝhunt!»
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnneɣ-am as tǝzzǝgzana ad tǝnǝyaɣ tanaya ǝn Mǝššina?»
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tǝtawakkas-du tǝhunt. Iswad Ɣaysa daɣ jǝnnawan inna: «Abba, ǝggodayaɣ-ak as di-tǝqbala tǝwatray-nin.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nak iman-in ǝssânaɣ as faw da tǝqqabbala šiwatriwen-in. Ǝddǝlil ǝn tamattay ta di-tǝɣalayɣalayat da a fǝl dak-ǝššewala fǝl ad tǝzzǝgzǝn as kay a di-d-izammazalan.»
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 As iga tǝwatray ta, idkal ǝmǝsli-net inna: «Lazarǝs, ǝgmǝd-du!»
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Igmad-du ǝnǝmmettǝn wa nad, ǝttâlan fassan-net ǝd daran-net ǝs tǝsǝwad, tǝlsa deɣ tǝbdoq udǝm-net. Inn-asan Ɣaysa: «Ǝkkǝsat-as itul tayyim-tu ad ijǝwǝnkǝt.»
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen a d-osânen Maryama, ǝnayan arat wa, ǝzzǝgzanan ǝs Ɣaysa.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Wiyyad daɣ-san amaran ǝkkan Farisaytan ǝmalan-asan awa iga Ɣaysa da.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Tǝzzar sassagan limaman win zawwarnen, ǝd Farisaytan ǝmǝnǝy ǝn muzaran ǝnnan: «Ma za nagu? Alǝs wa itaggu alɣalamaten aggotnen.»
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 As tu-noyya itaggu aratan win, a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan aytedan kul, tǝzzar asin-du sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-sitaɣmarnen, addagdagan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝɣrǝdan deɣ tenaɣay ǝn tamattay-nana.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Inkar-du iyyan daɣ-san igân esǝm Kayif, imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen, inn-asan: «Kawanay wǝr tǝgrem wala.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Wǝr din-tǝgrem as ofa ad ammat awedan iyyanda daɣ adag ǝn tamattay n Israyil ketnet?»
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Batu ta iga da wǝr tat-iga gar-es ǝd man-net, kalar tišit-net Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen, a fǝl igraw ǝlwǝlayat n as Ɣaysa kundaba immut daɣ adag ǝn tamattay ketnet.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Amaran wǝrge tamattay n Israyil ɣas as tu-z-iba daɣ adag-net, kalar bararan ǝn Mǝššina kul win wazawaznen gǝr kallan a du-z-iššidǝw ǝqqǝlan tǝɣǝssa iyyadda.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ǝzǝl wen da daɣ ǝgan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tanat ta n tanaɣay-net.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Awen da fǝlas abʼas itallam Ɣaysa dad ira daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Igmad akal wen, ikka ǝɣrǝm igân esǝm Efrayim inimahazan ǝd taneray, iqqim daɣ-as ǝnta ǝd nǝttulab-net.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Azzaman en amud ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n Akkay ihoz-du. A du-gammadan aytedan idaggan aggotnen takkin-du Yerusalam, fǝl ad ǝzzǝzdǝgan dat ǝmud.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Saggadan i Ɣaysa tinǝmǝnnin gar-essan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada: «Kawanay ak ma tǝnnam, tordâm as a d-asu amud a meɣ?»
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ǝnta ilimaman win zawwarnen ǝd Farisaytan omâran aytedan s âs i issanan edag wa iha Ɣaysa isaffagget-tu fǝl ad attarmas.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.