João 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Ill-ay alǝs irinan igan esǝm Lazarǝs, ihan tǝɣrǝmt ǝn Betanǝy s ǝnta a daɣ tǝɣsar Maryama ǝd Marta ǝmosnen šimǝdrayen.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maryama ta da a tǝnɣalat alwardi fǝl Ǝmǝli Ɣaysa, tǝmas idaran-net ǝs jǝkkad-net. Amaran amadray-net Lazarǝs a irinan den.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ǝssokanat tǝmǝdrayen-net Ɣaysa ǝmazal as: «Ǝmǝli, ǝmǝri-nak irîn.»
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 As isla Ɣaysa i salan win den, inna: «Tǝsǝlkamt ǝn tǝwǝrna ten, wǝr za tǝqqǝl tǝmattant ǝn Lazarǝs, arat a tǝmos a zʼassaknin tanaya ǝn Mǝššina, isǝnnǝfilǝl-du ǝntada tanaya ta ila Barar ǝn Mǝššina.»
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ɣaysa ira Marta wǝllen, ǝnta ǝd tǝmadrayt-net, ǝd Lazarǝs.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Isla tǝwǝrna-net, mišan iga dǝffǝr awen ǝššin adan wǝr igmed edag wa iha.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Dǝffǝr adi inna i nǝttulab-net: «Ǝndawat ad nǝqqǝl Yahudǝyya.»
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ǝnnan-as nǝttulab-net: «Ǝššex-nana, imuzaran-nana wǝrge edes-nasan sǝket dâ da dă gammayan ǝd tanaɣay-nak, kay amaran tareɣ tewaɣlay n akal wen?»
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝzǝl wǝrgeɣ maraw alwaqan d ǝššin a imos? As ijawankat awedan ezal, wǝr zʼinǝgǝrtǝttǝf, fǝlas ihannay dat-ǝs.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mišan as ijawankat awedan ehad, ad inǝgǝrtǝttǝf, fǝlas wǝr t-iha ǝnnur.»
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 As iga batu ta inna tolas: «Ǝmidi-nana Lazarǝs insâ, ad aglaɣ a t-id-ǝssǝnkǝra.»
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ǝnnan-as nǝttulab-net: «Ǝmǝli, dad zamas insâ, wǝdi ǝngǝm ad izzǝy.»
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ǝnta Ɣaysa tǝmattant ǝn Lazarǝs as dasan-immǝgrad den, mišan ǝntanay a ɣilan etǝs wa n alɣadat as igannu.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Adi a fǝl d-izalalaɣ Ɣaysa inn-asan: «Lazarǝs aba-tu.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Amaran isidawat-i as wǝr ǝlle den alwaq wǝdi, fǝlas arat wa ǝnta sǝr-wan du-z-awǝyan a sǝr-i tǝzzǝgzǝnam. Ǝmǝrǝdda ǝndawatanaq-qu.»
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Inkar Tuma was gannin Eknay, inna i nǝttulab win hadatnen: «Ǝndawat nakkanay da a danaɣ-iba nǝddew dǝr-ǝs.»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 As din-osa Ɣaysa ittǝmal-as as Lazarǝs iga ǝkkoz adan daɣ ǝzǝkka.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betanǝy tǝhoz Yerusalam. Edag ǝn karad kilawtan ɣas a illan gar-essanat.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Osan-in Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen Marta ǝd Maryama fǝl a dasnat-in-šǝwwǝškǝnan daɣ adag n amadray-nasnat.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 As tǝsla Marta as Ɣaysa ihoz-du taɣrǝmt, tǝssǝlkad-as. Maryama ǝnta tǝqqim-in daɣ aɣaywan.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tǝnna Marta i Ɣaysa: «Ǝmǝli, ǝnnar tǝlle da, wǝr zʼiba amadray-nin.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Mišan ǝmǝrǝdda da ǝssanaɣ as arat kul wa tǝgmaya daɣ Mǝššina a dak-k-agu.»
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Inn-as Ɣaysa: «Amadray-nam a d-inkǝr daɣ tǝmattant.»
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Tǝnn-as Marta: «Ǝssânaɣ as amadray-nin a d-inkǝr ɣur tanakra n aytedan ǝzǝl wa ilkaman.»
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Inn-as Ɣaysa: «Nak a imosan wa d-isankaran daɣ tǝmattant, ǝmosa tǝmǝddurt. Awedan wa sǝr-i izzǝgzanan, wǝdi kud t-aba da a d-iddǝr.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Amaran awedan kul wa iddaran izzigzan sǝr-i, wǝdi wǝr ilkem ad t-aba. Tǝzzigzanaɣ adi?»
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Tǝnn-as: «Awalla, Ǝmǝli, ǝzzigzanaɣ as kay a imosan Ǝlmǝsix, tǝmosa deɣ Barar ǝn Mǝššina, as ittimal as a d-asu ǝddǝnet.»
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 As tǝga Marta batu ta, tǝkka tǝmadrayt-net Maryama, tǝwat-tat s ahal tǝnn-as: «Ǝššex illa-da, isastan dǝr-ǝm.»
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 As tǝgraw Maryama isalan win, tǝggad-du, tǝssǝlkad i Ɣaysa.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 As itaggu awen harwa da wǝr d-iggez taɣrǝmt, wǝr igmed edag wa daq-q in-tosa Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ǝllân Kǝl-Ǝlyǝhud ɣur Maryama a das-du-šiwaškannen. As tat-ǝnayan as du-tǝggad tarmad tǝqqab, ǝlkaman-as ǝɣilan ǝzǝkka a tǝkka y a fall-as tǝhallu.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 As din-tosa Maryama edag wa iha Ɣaysa togg-ay ɣas tǝfataqqat ɣur daran-net, tǝnn-as: «Ǝmǝli, ǝnnar tǝlle da, wǝr zʼiba amadray-nin.»
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 As tat-inay Ɣaysa tǝhallu, inay Kǝl-Ǝlyǝhud win dǝr-ǝs d-ǝddewnen ǝntanay da ǝhallin, ikna tǝrǝmmeq, ǝɣšadan man-net.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Inn-asan: «Mǝni tu-tǝgam?» Ǝnnan-as «Ǝmǝli, ayaw tǝnǝya.»
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ad ihallu Ɣaysa.
35 Jesus chorou.
36 Ǝnnan aytedan: «Ǝnawat awa dǝr togda tara ta iga y alǝs wa.»
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Tǝzzar ǝnnan wiyyad daɣ-san: «Alǝs wa issǝswadan ǝmǝdderɣǝl, wǝrgeɣ ifrâg a ad igdǝl i Lazarǝs tǝmattant?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ilas Ɣaysa tǝrǝmmeq, tǝzzar ikka ǝzǝkka imosan akazam, tǝdbâɣ tǝhunt zǝwwǝrat.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Inna Ɣaysa: «Ǝkkǝsat tǝhunt!»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnneɣ-am as tǝzzǝgzana ad tǝnǝyaɣ tanaya ǝn Mǝššina?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tǝtawakkas-du tǝhunt. Iswad Ɣaysa daɣ jǝnnawan inna: «Abba, ǝggodayaɣ-ak as di-tǝqbala tǝwatray-nin.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Nak iman-in ǝssânaɣ as faw da tǝqqabbala šiwatriwen-in. Ǝddǝlil ǝn tamattay ta di-tǝɣalayɣalayat da a fǝl dak-ǝššewala fǝl ad tǝzzǝgzǝn as kay a di-d-izammazalan.»
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 As iga tǝwatray ta, idkal ǝmǝsli-net inna: «Lazarǝs, ǝgmǝd-du!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Igmad-du ǝnǝmmettǝn wa nad, ǝttâlan fassan-net ǝd daran-net ǝs tǝsǝwad, tǝlsa deɣ tǝbdoq udǝm-net. Inn-asan Ɣaysa: «Ǝkkǝsat-as itul tayyim-tu ad ijǝwǝnkǝt.»
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen a d-osânen Maryama, ǝnayan arat wa, ǝzzǝgzanan ǝs Ɣaysa.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Wiyyad daɣ-san amaran ǝkkan Farisaytan ǝmalan-asan awa iga Ɣaysa da.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tǝzzar sassagan limaman win zawwarnen, ǝd Farisaytan ǝmǝnǝy ǝn muzaran ǝnnan: «Ma za nagu? Alǝs wa itaggu alɣalamaten aggotnen.»
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 As tu-noyya itaggu aratan win, a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan aytedan kul, tǝzzar asin-du sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-sitaɣmarnen, addagdagan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝɣrǝdan deɣ tenaɣay ǝn tamattay-nana.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Inkar-du iyyan daɣ-san igân esǝm Kayif, imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen, inn-asan: «Kawanay wǝr tǝgrem wala.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Wǝr din-tǝgrem as ofa ad ammat awedan iyyanda daɣ adag ǝn tamattay n Israyil ketnet?»
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Batu ta iga da wǝr tat-iga gar-es ǝd man-net, kalar tišit-net Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen, a fǝl igraw ǝlwǝlayat n as Ɣaysa kundaba immut daɣ adag ǝn tamattay ketnet.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Amaran wǝrge tamattay n Israyil ɣas as tu-z-iba daɣ adag-net, kalar bararan ǝn Mǝššina kul win wazawaznen gǝr kallan a du-z-iššidǝw ǝqqǝlan tǝɣǝssa iyyadda.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ǝzǝl wen da daɣ ǝgan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tanat ta n tanaɣay-net.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Awen da fǝlas abʼas itallam Ɣaysa dad ira daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Igmad akal wen, ikka ǝɣrǝm igân esǝm Efrayim inimahazan ǝd taneray, iqqim daɣ-as ǝnta ǝd nǝttulab-net.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Azzaman en amud ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n Akkay ihoz-du. A du-gammadan aytedan idaggan aggotnen takkin-du Yerusalam, fǝl ad ǝzzǝzdǝgan dat ǝmud.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Saggadan i Ɣaysa tinǝmǝnnin gar-essan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada: «Kawanay ak ma tǝnnam, tordâm as a d-asu amud a meɣ?»
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ǝnta ilimaman win zawwarnen ǝd Farisaytan omâran aytedan s âs i issanan edag wa iha Ɣaysa isaffagget-tu fǝl ad attarmas.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.