João 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 Ill-ay alǝs irinan igan esǝm Lazarǝs, ihan tǝɣrǝmt ǝn Betanǝy s ǝnta a daɣ tǝɣsar Maryama ǝd Marta ǝmosnen šimǝdrayen.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maryama ta da a tǝnɣalat alwardi fǝl Ǝmǝli Ɣaysa, tǝmas idaran-net ǝs jǝkkad-net. Amaran amadray-net Lazarǝs a irinan den.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ǝssokanat tǝmǝdrayen-net Ɣaysa ǝmazal as: «Ǝmǝli, ǝmǝri-nak irîn.»
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 As isla Ɣaysa i salan win den, inna: «Tǝsǝlkamt ǝn tǝwǝrna ten, wǝr za tǝqqǝl tǝmattant ǝn Lazarǝs, arat a tǝmos a zʼassaknin tanaya ǝn Mǝššina, isǝnnǝfilǝl-du ǝntada tanaya ta ila Barar ǝn Mǝššina.»
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ɣaysa ira Marta wǝllen, ǝnta ǝd tǝmadrayt-net, ǝd Lazarǝs.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Isla tǝwǝrna-net, mišan iga dǝffǝr awen ǝššin adan wǝr igmed edag wa iha.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Dǝffǝr adi inna i nǝttulab-net: «Ǝndawat ad nǝqqǝl Yahudǝyya.»
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ǝnnan-as nǝttulab-net: «Ǝššex-nana, imuzaran-nana wǝrge edes-nasan sǝket dâ da dă gammayan ǝd tanaɣay-nak, kay amaran tareɣ tewaɣlay n akal wen?»
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝzǝl wǝrgeɣ maraw alwaqan d ǝššin a imos? As ijawankat awedan ezal, wǝr zʼinǝgǝrtǝttǝf, fǝlas ihannay dat-ǝs.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Mišan as ijawankat awedan ehad, ad inǝgǝrtǝttǝf, fǝlas wǝr t-iha ǝnnur.»
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 As iga batu ta inna tolas: «Ǝmidi-nana Lazarǝs insâ, ad aglaɣ a t-id-ǝssǝnkǝra.»
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ǝnnan-as nǝttulab-net: «Ǝmǝli, dad zamas insâ, wǝdi ǝngǝm ad izzǝy.»
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ǝnta Ɣaysa tǝmattant ǝn Lazarǝs as dasan-immǝgrad den, mišan ǝntanay a ɣilan etǝs wa n alɣadat as igannu.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Adi a fǝl d-izalalaɣ Ɣaysa inn-asan: «Lazarǝs aba-tu.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Amaran isidawat-i as wǝr ǝlle den alwaq wǝdi, fǝlas arat wa ǝnta sǝr-wan du-z-awǝyan a sǝr-i tǝzzǝgzǝnam. Ǝmǝrǝdda ǝndawatanaq-qu.»
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Inkar Tuma was gannin Eknay, inna i nǝttulab win hadatnen: «Ǝndawat nakkanay da a danaɣ-iba nǝddew dǝr-ǝs.»
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 As din-osa Ɣaysa ittǝmal-as as Lazarǝs iga ǝkkoz adan daɣ ǝzǝkka.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betanǝy tǝhoz Yerusalam. Edag ǝn karad kilawtan ɣas a illan gar-essanat.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Osan-in Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen Marta ǝd Maryama fǝl a dasnat-in-šǝwwǝškǝnan daɣ adag n amadray-nasnat.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 As tǝsla Marta as Ɣaysa ihoz-du taɣrǝmt, tǝssǝlkad-as. Maryama ǝnta tǝqqim-in daɣ aɣaywan.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Tǝnna Marta i Ɣaysa: «Ǝmǝli, ǝnnar tǝlle da, wǝr zʼiba amadray-nin.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mišan ǝmǝrǝdda da ǝssanaɣ as arat kul wa tǝgmaya daɣ Mǝššina a dak-k-agu.»
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Inn-as Ɣaysa: «Amadray-nam a d-inkǝr daɣ tǝmattant.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Tǝnn-as Marta: «Ǝssânaɣ as amadray-nin a d-inkǝr ɣur tanakra n aytedan ǝzǝl wa ilkaman.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Inn-as Ɣaysa: «Nak a imosan wa d-isankaran daɣ tǝmattant, ǝmosa tǝmǝddurt. Awedan wa sǝr-i izzǝgzanan, wǝdi kud t-aba da a d-iddǝr.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Amaran awedan kul wa iddaran izzigzan sǝr-i, wǝdi wǝr ilkem ad t-aba. Tǝzzigzanaɣ adi?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Tǝnn-as: «Awalla, Ǝmǝli, ǝzzigzanaɣ as kay a imosan Ǝlmǝsix, tǝmosa deɣ Barar ǝn Mǝššina, as ittimal as a d-asu ǝddǝnet.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 As tǝga Marta batu ta, tǝkka tǝmadrayt-net Maryama, tǝwat-tat s ahal tǝnn-as: «Ǝššex illa-da, isastan dǝr-ǝm.»
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 As tǝgraw Maryama isalan win, tǝggad-du, tǝssǝlkad i Ɣaysa.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 As itaggu awen harwa da wǝr d-iggez taɣrǝmt, wǝr igmed edag wa daq-q in-tosa Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ǝllân Kǝl-Ǝlyǝhud ɣur Maryama a das-du-šiwaškannen. As tat-ǝnayan as du-tǝggad tarmad tǝqqab, ǝlkaman-as ǝɣilan ǝzǝkka a tǝkka y a fall-as tǝhallu.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 As din-tosa Maryama edag wa iha Ɣaysa togg-ay ɣas tǝfataqqat ɣur daran-net, tǝnn-as: «Ǝmǝli, ǝnnar tǝlle da, wǝr zʼiba amadray-nin.»
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 As tat-inay Ɣaysa tǝhallu, inay Kǝl-Ǝlyǝhud win dǝr-ǝs d-ǝddewnen ǝntanay da ǝhallin, ikna tǝrǝmmeq, ǝɣšadan man-net.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Inn-asan: «Mǝni tu-tǝgam?» Ǝnnan-as «Ǝmǝli, ayaw tǝnǝya.»
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ad ihallu Ɣaysa.
35 Jesus chorou.
36 Ǝnnan aytedan: «Ǝnawat awa dǝr togda tara ta iga y alǝs wa.»
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Tǝzzar ǝnnan wiyyad daɣ-san: «Alǝs wa issǝswadan ǝmǝdderɣǝl, wǝrgeɣ ifrâg a ad igdǝl i Lazarǝs tǝmattant?»
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ilas Ɣaysa tǝrǝmmeq, tǝzzar ikka ǝzǝkka imosan akazam, tǝdbâɣ tǝhunt zǝwwǝrat.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Inna Ɣaysa: «Ǝkkǝsat tǝhunt!»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Inn-as Ɣaysa: «Wǝrgeɣ ǝnneɣ-am as tǝzzǝgzana ad tǝnǝyaɣ tanaya ǝn Mǝššina?»
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Tǝtawakkas-du tǝhunt. Iswad Ɣaysa daɣ jǝnnawan inna: «Abba, ǝggodayaɣ-ak as di-tǝqbala tǝwatray-nin.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nak iman-in ǝssânaɣ as faw da tǝqqabbala šiwatriwen-in. Ǝddǝlil ǝn tamattay ta di-tǝɣalayɣalayat da a fǝl dak-ǝššewala fǝl ad tǝzzǝgzǝn as kay a di-d-izammazalan.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 As iga tǝwatray ta, idkal ǝmǝsli-net inna: «Lazarǝs, ǝgmǝd-du!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Igmad-du ǝnǝmmettǝn wa nad, ǝttâlan fassan-net ǝd daran-net ǝs tǝsǝwad, tǝlsa deɣ tǝbdoq udǝm-net. Inn-asan Ɣaysa: «Ǝkkǝsat-as itul tayyim-tu ad ijǝwǝnkǝt.»
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Kǝl-Ǝlyǝhud aggotnen a d-osânen Maryama, ǝnayan arat wa, ǝzzǝgzanan ǝs Ɣaysa.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Wiyyad daɣ-san amaran ǝkkan Farisaytan ǝmalan-asan awa iga Ɣaysa da.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Tǝzzar sassagan limaman win zawwarnen, ǝd Farisaytan ǝmǝnǝy ǝn muzaran ǝnnan: «Ma za nagu? Alǝs wa itaggu alɣalamaten aggotnen.»
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 As tu-noyya itaggu aratan win, a sǝr-ǝs ǝzzǝgzǝnan aytedan kul, tǝzzar asin-du sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum a dana-sitaɣmarnen, addagdagan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝɣrǝdan deɣ tenaɣay ǝn tamattay-nana.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Inkar-du iyyan daɣ-san igân esǝm Kayif, imosan Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen, inn-asan: «Kawanay wǝr tǝgrem wala.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Wǝr din-tǝgrem as ofa ad ammat awedan iyyanda daɣ adag ǝn tamattay n Israyil ketnet?»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Batu ta iga da wǝr tat-iga gar-es ǝd man-net, kalar tišit-net Ǝlimam wa Zǝwwǝran daɣ awatay wen, a fǝl igraw ǝlwǝlayat n as Ɣaysa kundaba immut daɣ adag ǝn tamattay ketnet.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Amaran wǝrge tamattay n Israyil ɣas as tu-z-iba daɣ adag-net, kalar bararan ǝn Mǝššina kul win wazawaznen gǝr kallan a du-z-iššidǝw ǝqqǝlan tǝɣǝssa iyyadda.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ǝzǝl wen da daɣ ǝgan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud tanat ta n tanaɣay-net.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Awen da fǝlas abʼas itallam Ɣaysa dad ira daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud. Igmad akal wen, ikka ǝɣrǝm igân esǝm Efrayim inimahazan ǝd taneray, iqqim daɣ-as ǝnta ǝd nǝttulab-net.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Azzaman en amud ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud wa n Akkay ihoz-du. A du-gammadan aytedan idaggan aggotnen takkin-du Yerusalam, fǝl ad ǝzzǝzdǝgan dat ǝmud.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Saggadan i Ɣaysa tinǝmǝnnin gar-essan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada: «Kawanay ak ma tǝnnam, tordâm as a d-asu amud a meɣ?»
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ǝnta ilimaman win zawwarnen ǝd Farisaytan omâran aytedan s âs i issanan edag wa iha Ɣaysa isaffagget-tu fǝl ad attarmas.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.