Hebreus 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Arkawal wa azzaran ila ǝššǝrǝdan win ǝlɣibada, ila deɣ edag n ǝlɣibada ihân ǝddǝnet dada.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Ahaket a itawakrasan, imosan ǝššin daggan. Edag wa azzaran ih-ay ǝsǝkbǝl ǝn fǝtǝlaten ǝd tabǝl ǝd tǝgǝlwen šin tat-ǝggarnen a d-ǝmmewaynen ǝmosnat šikutawen y Ǝmǝli. Edag wen esǝm-net Edag wa Zǝddigan.
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 Amaran dǝffǝr anaɣer wa n ǝššin illân den, ill-ay adag was itawannu Edag wa Ogaran Tazdak.
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 Edag wen ih-ay majmar n urǝɣ a fǝl tawasaqqadan aḍutan win ǝzodnen. Ill-ay deɣ ǝssǝnduq wa n tassaq ilsân urǝɣ. Ǝssǝnduq wen ih-ay ǝɣǝzu n urǝɣ ihâ amensay wa n Manna, tah-ay deɣ tallaq ta n Harun tǝnzârat, ǝd sǝlluman ǝššin win fǝl iktab arkawal ǝn tassaq.
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Afalla n ǝssǝnduq wen, ǝbdâdan fall-as šaššelan n angalosan win Kǝruban ǝssiknanen tanaya ǝn Mǝššina ǝgân telay s ǝfrutan-nasan y ǝsǝhǝr-net s ǝnta a fǝl inaqqal ǝzni ǝn takutay ta tǝmmasat ibakkadan. Mišan ǝmǝrǝdda wǝr za nagu isalan kul daɣ batu ta.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Amaran Ahaket wa n ǝmǝnǝy imos ǝššin daggan, a tan-imosan Edag wa Zǝddigan d Adag wa Ogaran Tazdak. Edag wa Zǝddigan taggazan-tu limaman alwaq kul, agin daɣ-as ǝššǝɣǝl-nasan wa n ǝlɣibada.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Edag wa n ǝššin daɣ Ahaket amaran, Ǝlimam wa Zǝwwǝran ɣas a das-itaggan iguz iyyanda daɣ awatay. Den daɣ ad itaway azni n ǝmudar ag-ay takutay dat Mǝššina fǝl ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan win wǝr nǝga s ǝttǝnǝgmur gǝr za win-net wala win tamattay.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Infas wa Zǝddigan issikn-anaɣ s awen âs, tarrayt ta n Adag wa Ogaran Tazdak wǝr za tǝnǝfilǝl iket ǝšɣalan aytedan s ahaket wa azzaran n arkawal.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Arat wen, imos ǝlmital n azzaman win nǝha ǝmǝrǝdda. Almaɣna n awen as šihǝkkuten ǝd tǝkutawen wǝr ǝfregnat ad ǝzzǝzdǝgnat iwallan n aytedan win ɣabbadnen Mǝššina s ǝmmǝk wa.
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 Aratan win ǝmosan ǝššǝrǝdan ǝqqâlnen imensewan, d aratan win tamašwinen, d ǝzzǝnǝfan aggotnen n alwallatan. Ǝššǝrǝdan win den, ǝntanay as ǝšɣalan aytedan har d-ewad alwaq wa daɣ issǝbdad Mǝššina ǝnnizam wa aynayan.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Mišan Ǝlmǝsix osâ-du imos ǝlimam wa zǝwwǝran n aratan olâɣnen win t-ǝlanen. Iggaz ahaket wa ogaran tǝzzǝwwǝrt, ikmâlan, âs wǝrgeɣ ifassan n aytedan a t-ǝganen, almaɣna wǝr iha ǝddǝnet dada.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Ǝlmǝsix iguz iyyanda a iga šiyyat y Adag wa Zǝddigan. Amaran azni-net iman-net a ikfa imos takutay, wǝrgeɣ azni ǝn zulaɣ wala izǝgran. Ǝmmǝk en daɣ as dana-d-igraw ǝlɣillas iɣlâlan.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Fǝlas, dad zamas azni ǝn zulaɣ d ǝzni ǝn zǝgran d eẓǝd ǝn tǝharaten šin rakammatnen win tawanbasnen ǝfrâgan ǝzǝzdǝg ǝn tǝɣǝssa-nana,
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 ma dǝr zʼagdu ǝzǝzdǝg wa dana-z-agu ǝzni n Ǝlmǝsix, izzǝzdǝg iwallan-nana daɣ arak mazalan win tawaynen aggadǝm s ǝhluk, fǝl ad nǝɣbǝd Mǝššina di iddarăn, id Ǝlmǝsix a ikfan iman-net i Mǝššina ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan di iɣlâlan, imos takutay wǝr nǝla a imosan ǝlɣib.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Awen daɣ a fǝlas Ǝlmǝsix a imosan almawakkil-nana daɣ arkawal ǝn tassaq wa aynayan. Dad zamas Ǝlmǝsix aba-tu fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝdarfit daɣ bakkadan win ǝgan daɣ azzaman ǝn tassaq ta tǝrǝwat, aytedan win du-tawaɣranen, ad ǝgrǝwan tǝkasit tǝɣlâlat tas itawagga arkawal-net.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 Amaṭer ilzâm as kundaba igmad aššak tǝmattant ǝn wa t-igan,
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 fǝlas amaṭer, wǝr sǝr-ǝs itǝwǝggu ǝššǝɣǝl iket wǝr aba wa t-igan, id wǝr zʼitǝwǝqbǝl iket iddâr mǝššis.
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Awen daɣ a fǝlas arkawal wa azzaran, ǝnta da tanaɣla n ǝzni as inta.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 Dǝffǝr as imâl ǝnnǝbi Musa alwajiban kul win Ǝttawret i tamattay, idkal-du azni ǝn zǝgran ǝd zulaɣ d aman, idkal-du tǝduft zaggaɣat d agabal ǝn xisof, infas sǝr-ǝs ǝlkǝttab iman-net ǝd tamattay ketnet,
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 igannu: Ǝnta da azni n arkawal ǝn tassaq wa dawan-issǝbdad Mǝššina.
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Dǝffǝr awen, infas Musa s ǝmmǝk wen da s ǝzni wen Ahaket ǝd mutag-net kul win ǝlɣibada.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Daɣ awa inna Ǝttawret, taššam n aratan azni as tawazazdagan, amaran wǝr tu-tǝlla tǝsureft ǝn bakkadan âr s ad inɣâl ǝzni.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Daɣ adi, ilzâm as šaššelan n aratan win ǝhanen ijǝnnawan ǝmmǝk wen daɣ den as zʼizdagan, aratan amaran iman-nasan win ǝhanen ijǝnnawan, ilzâm ad izdagan ǝs tǝkutawen ǝdkâlnen wǝllen.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Amaran Ǝlmǝsix, wǝrgeɣ Edag wa Ogaran Tazdak ǝkrâsan aytedan imos ǝlmital ǝn wa n tidǝt a iggaz, kalar ijǝnnawan iman-nasan a iggaz, fǝl ad imǝl dat Mǝššina har ǝmǝrǝdda, imos almawakkil-nana.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Wǝr iggez deɣ edag wen y a daɣ-as akfu iman-net imos takutay daɣ taklaten aggotnen, zun awa itaggu Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝkkulluk n awatay itaway-in azni wǝr ila.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Ǝnnar adi a igan, wǝdi Ǝlmǝsix a du-tǝnta ǝddǝnet itaɣazzab. Kalar ǝnǝfilal iyyanda šiyyat a iga Ǝlmǝsix, daɣ ǝlǝqqam n azzaman, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan ǝs tahakkay ta iga iman-net imos takutay.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Zund ǝmmǝk âs aggadǝm tǝsǝlkamt-net tǝmattant iyyadda, dǝffǝr adi ibdǝd fǝl mazalan-net,
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 ǝmmǝk wen daɣ den âs Ǝlmǝsix da ǝtǝwǝkfa iyyanda a itawagga imos takutay, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan aggotnen. Amaran assa-net wa n ǝššin, wǝr d-igla fǝl ames ǝn bakkadan, kalar fǝl ad iɣlǝs win das-ǝssǝgadnen ǝknân tara n a d-asu.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.