Hebreus 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Arkawal wa azzaran ila ǝššǝrǝdan win ǝlɣibada, ila deɣ edag n ǝlɣibada ihân ǝddǝnet dada.
1 Ora, a primeira aliança também tinha preceitos de culto divino e o seu santuário terrestre.
2 Ahaket a itawakrasan, imosan ǝššin daggan. Edag wa azzaran ih-ay ǝsǝkbǝl ǝn fǝtǝlaten ǝd tabǝl ǝd tǝgǝlwen šin tat-ǝggarnen a d-ǝmmewaynen ǝmosnat šikutawen y Ǝmǝli. Edag wen esǝm-net Edag wa Zǝddigan.
2 Porque foi edificado um tabernáculo, cuja parte da frente, onde estavam o candelabro, a mesa e os pães da proposição, se chama o Santo Lugar.
3 Amaran dǝffǝr anaɣer wa n ǝššin illân den, ill-ay adag was itawannu Edag wa Ogaran Tazdak.
3 Por trás do segundo véu se encontrava o tabernáculo que se chama o Santo dos Santos,
4 Edag wen ih-ay majmar n urǝɣ a fǝl tawasaqqadan aḍutan win ǝzodnen. Ill-ay deɣ ǝssǝnduq wa n tassaq ilsân urǝɣ. Ǝssǝnduq wen ih-ay ǝɣǝzu n urǝɣ ihâ amensay wa n Manna, tah-ay deɣ tallaq ta n Harun tǝnzârat, ǝd sǝlluman ǝššin win fǝl iktab arkawal ǝn tassaq.
4 ao qual pertencia um altar de ouro para o incenso e a arca da aliança totalmente coberta de ouro, na qual estava uma urna de ouro contendo o maná, o bordão de Arão, que floresceu, e as tábuas da aliança.
5 Afalla n ǝssǝnduq wen, ǝbdâdan fall-as šaššelan n angalosan win Kǝruban ǝssiknanen tanaya ǝn Mǝššina ǝgân telay s ǝfrutan-nasan y ǝsǝhǝr-net s ǝnta a fǝl inaqqal ǝzni ǝn takutay ta tǝmmasat ibakkadan. Mišan ǝmǝrǝdda wǝr za nagu isalan kul daɣ batu ta.
5 Sobre a arca estavam os querubins de glória, que, com a sua sombra, cobriam o propiciatório. Mas dessas coisas não falaremos, agora, com mais detalhes.
6 Amaran Ahaket wa n ǝmǝnǝy imos ǝššin daggan, a tan-imosan Edag wa Zǝddigan d Adag wa Ogaran Tazdak. Edag wa Zǝddigan taggazan-tu limaman alwaq kul, agin daɣ-as ǝššǝɣǝl-nasan wa n ǝlɣibada.
6 Ora, depois que foram feitos todos esses preparativos, os sacerdotes entram continuamente no primeiro tabernáculo para realizar os serviços sagrados.
7 Edag wa n ǝššin daɣ Ahaket amaran, Ǝlimam wa Zǝwwǝran ɣas a das-itaggan iguz iyyanda daɣ awatay. Den daɣ ad itaway azni n ǝmudar ag-ay takutay dat Mǝššina fǝl ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan win wǝr nǝga s ǝttǝnǝgmur gǝr za win-net wala win tamattay.
7 Mas, no segundo, o sumo sacerdote entra sozinho uma vez por ano, não sem sangue, que oferece por si e pelos pecados de ignorância do povo.
8 Infas wa Zǝddigan issikn-anaɣ s awen âs, tarrayt ta n Adag wa Ogaran Tazdak wǝr za tǝnǝfilǝl iket ǝšɣalan aytedan s ahaket wa azzaran n arkawal.
8 Com isto o Espírito Santo quer dar a entender que o caminho do Santuário ainda não se manifestou, enquanto o primeiro tabernáculo continua erguido.
9 Arat wen, imos ǝlmital n azzaman win nǝha ǝmǝrǝdda. Almaɣna n awen as šihǝkkuten ǝd tǝkutawen wǝr ǝfregnat ad ǝzzǝzdǝgnat iwallan n aytedan win ɣabbadnen Mǝššina s ǝmmǝk wa.
9 Isso é uma parábola para a época presente, na qual se oferecem dons e sacrifícios, embora estes, no que diz respeito à consciência, sejam ineficazes para aperfeiçoar aquele que presta culto,
10 Aratan win ǝmosan ǝššǝrǝdan ǝqqâlnen imensewan, d aratan win tamašwinen, d ǝzzǝnǝfan aggotnen n alwallatan. Ǝššǝrǝdan win den, ǝntanay as ǝšɣalan aytedan har d-ewad alwaq wa daɣ issǝbdad Mǝššina ǝnnizam wa aynayan.
10 pois não passam de ordenanças da carne, baseadas somente em comidas, bebidas e diversas cerimônias de purificação, impostas até o tempo oportuno de reforma.
11 Mišan Ǝlmǝsix osâ-du imos ǝlimam wa zǝwwǝran n aratan olâɣnen win t-ǝlanen. Iggaz ahaket wa ogaran tǝzzǝwwǝrt, ikmâlan, âs wǝrgeɣ ifassan n aytedan a t-ǝganen, almaɣna wǝr iha ǝddǝnet dada.
11 Quando, porém, Cristo veio como sumo sacerdote dos bens já realizados, mediante o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito por mãos humanas, quer dizer, não desta criação,
12 Ǝlmǝsix iguz iyyanda a iga šiyyat y Adag wa Zǝddigan. Amaran azni-net iman-net a ikfa imos takutay, wǝrgeɣ azni ǝn zulaɣ wala izǝgran. Ǝmmǝk en daɣ as dana-d-igraw ǝlɣillas iɣlâlan.
12 e não pelo sangue de bodes e de bezerros, mas pelo seu próprio sangue, ele entrou no Santuário, uma vez por todas, e obteve uma eterna redenção.
13 Fǝlas, dad zamas azni ǝn zulaɣ d ǝzni ǝn zǝgran d eẓǝd ǝn tǝharaten šin rakammatnen win tawanbasnen ǝfrâgan ǝzǝzdǝg ǝn tǝɣǝssa-nana,
13 Portanto, se o sangue de bodes e de touros e a cinza de uma novilha, aspergidos sobre os contaminados, os santificam quanto à purificação da carne,
14 ma dǝr zʼagdu ǝzǝzdǝg wa dana-z-agu ǝzni n Ǝlmǝsix, izzǝzdǝg iwallan-nana daɣ arak mazalan win tawaynen aggadǝm s ǝhluk, fǝl ad nǝɣbǝd Mǝššina di iddarăn, id Ǝlmǝsix a ikfan iman-net i Mǝššina ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan di iɣlâlan, imos takutay wǝr nǝla a imosan ǝlɣib.
14 muito mais o sangue de Cristo, que, pelo Espírito eterno, a si mesmo ofereceu sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência de obras mortas, para servirmos ao Deus vivo!
15 Awen daɣ a fǝlas Ǝlmǝsix a imosan almawakkil-nana daɣ arkawal ǝn tassaq wa aynayan. Dad zamas Ǝlmǝsix aba-tu fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝdarfit daɣ bakkadan win ǝgan daɣ azzaman ǝn tassaq ta tǝrǝwat, aytedan win du-tawaɣranen, ad ǝgrǝwan tǝkasit tǝɣlâlat tas itawagga arkawal-net.
15 Por isso mesmo, ele é o Mediador da nova aliança, a fim de que os que foram chamados recebam a promessa da herança eterna, visto que houve uma morte para remissão das transgressões que foram cometidas sob a primeira aliança.
16 Amaṭer ilzâm as kundaba igmad aššak tǝmattant ǝn wa t-igan,
16 Porque, onde há um testamento, é necessário constatar a morte de quem o fez.
17 fǝlas amaṭer, wǝr sǝr-ǝs itǝwǝggu ǝššǝɣǝl iket wǝr aba wa t-igan, id wǝr zʼitǝwǝqbǝl iket iddâr mǝššis.
17 Sim, porque um testamento só é confirmado depois da morte de quem o fez, pois de maneira nenhuma um testamento tem força de lei enquanto ainda vive quem o fez.
18 Awen daɣ a fǝlas arkawal wa azzaran, ǝnta da tanaɣla n ǝzni as inta.
18 Por isso, nem a primeira aliança foi estabelecida sem sangue.
19 Dǝffǝr as imâl ǝnnǝbi Musa alwajiban kul win Ǝttawret i tamattay, idkal-du azni ǝn zǝgran ǝd zulaɣ d aman, idkal-du tǝduft zaggaɣat d agabal ǝn xisof, infas sǝr-ǝs ǝlkǝttab iman-net ǝd tamattay ketnet,
19 Porque, havendo Moisés proclamado a todo o povo todos os mandamentos conforme a lei, pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, com água, lã tingida de escarlate e hissopo e aspergiu não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 igannu: Ǝnta da azni n arkawal ǝn tassaq wa dawan-issǝbdad Mǝššina.
20 dizendo: “Este é o sangue da aliança que Deus ordenou para vocês.”
21 Dǝffǝr awen, infas Musa s ǝmmǝk wen da s ǝzni wen Ahaket ǝd mutag-net kul win ǝlɣibada.
21 Igualmente também aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios do serviço sagrado.
22 Daɣ awa inna Ǝttawret, taššam n aratan azni as tawazazdagan, amaran wǝr tu-tǝlla tǝsureft ǝn bakkadan âr s ad inɣâl ǝzni.
22 De fato, segundo a lei, quase todas as coisas são purificadas com sangue; e sem derramamento de sangue não há remissão.
23 Daɣ adi, ilzâm as šaššelan n aratan win ǝhanen ijǝnnawan ǝmmǝk wen daɣ den as zʼizdagan, aratan amaran iman-nasan win ǝhanen ijǝnnawan, ilzâm ad izdagan ǝs tǝkutawen ǝdkâlnen wǝllen.
23 Era necessário, portanto, que as figuras das coisas que estão nos céus fossem purificadas com tais sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais requerem sacrifícios superiores àqueles.
24 Amaran Ǝlmǝsix, wǝrgeɣ Edag wa Ogaran Tazdak ǝkrâsan aytedan imos ǝlmital ǝn wa n tidǝt a iggaz, kalar ijǝnnawan iman-nasan a iggaz, fǝl ad imǝl dat Mǝššina har ǝmǝrǝdda, imos almawakkil-nana.
24 Porque Cristo não entrou em santuário feito por mãos humanas, figura do verdadeiro Santuário, porém no próprio céu, para comparecer, agora, por nós, diante de Deus.
25 Wǝr iggez deɣ edag wen y a daɣ-as akfu iman-net imos takutay daɣ taklaten aggotnen, zun awa itaggu Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝkkulluk n awatay itaway-in azni wǝr ila.
25 Ele não entrou para oferecer a si mesmo muitas vezes, como o sumo sacerdote entra todos os anos no Santo dos Santos com sangue alheio.
26 Ǝnnar adi a igan, wǝdi Ǝlmǝsix a du-tǝnta ǝddǝnet itaɣazzab. Kalar ǝnǝfilal iyyanda šiyyat a iga Ǝlmǝsix, daɣ ǝlǝqqam n azzaman, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan ǝs tahakkay ta iga iman-net imos takutay.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter sofrido muitas vezes desde a fundação do mundo; agora, porém, ao chegar o fim dos tempos, ele se manifestou uma vez por todas, para aniquilar o pecado por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Zund ǝmmǝk âs aggadǝm tǝsǝlkamt-net tǝmattant iyyadda, dǝffǝr adi ibdǝd fǝl mazalan-net,
27 E, assim como aos homens está ordenado morrerem uma só vez, vindo, depois disso, o juízo,
28 ǝmmǝk wen daɣ den âs Ǝlmǝsix da ǝtǝwǝkfa iyyanda a itawagga imos takutay, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan aggotnen. Amaran assa-net wa n ǝššin, wǝr d-igla fǝl ames ǝn bakkadan, kalar fǝl ad iɣlǝs win das-ǝssǝgadnen ǝknân tara n a d-asu.
28 assim também Cristo, tendo-se oferecido uma vez por todas para tirar os pecados de muitos, aparecerá segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar aqueles que esperam por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.