Hebreus 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Arkawal wa azzaran ila ǝššǝrǝdan win ǝlɣibada, ila deɣ edag n ǝlɣibada ihân ǝddǝnet dada.
1 Ora, a primeira aliança tinha regras para a adoração e também um tabernáculo terreno.
2 Ahaket a itawakrasan, imosan ǝššin daggan. Edag wa azzaran ih-ay ǝsǝkbǝl ǝn fǝtǝlaten ǝd tabǝl ǝd tǝgǝlwen šin tat-ǝggarnen a d-ǝmmewaynen ǝmosnat šikutawen y Ǝmǝli. Edag wen esǝm-net Edag wa Zǝddigan.
2 Foi levantado um tabernáculo; na parte da frente, chamada Lugar Santo, estavam o candelabro, a mesa e os pães da Presença.
3 Amaran dǝffǝr anaɣer wa n ǝššin illân den, ill-ay adag was itawannu Edag wa Ogaran Tazdak.
3 Por trás do segundo véu havia a parte chamada Santo dos Santos,
4 Edag wen ih-ay majmar n urǝɣ a fǝl tawasaqqadan aḍutan win ǝzodnen. Ill-ay deɣ ǝssǝnduq wa n tassaq ilsân urǝɣ. Ǝssǝnduq wen ih-ay ǝɣǝzu n urǝɣ ihâ amensay wa n Manna, tah-ay deɣ tallaq ta n Harun tǝnzârat, ǝd sǝlluman ǝššin win fǝl iktab arkawal ǝn tassaq.
4 onde se encontravam o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, totalmente revestida de ouro. Nessa arca estavam o vaso de ouro contendo o maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas da aliança.
5 Afalla n ǝssǝnduq wen, ǝbdâdan fall-as šaššelan n angalosan win Kǝruban ǝssiknanen tanaya ǝn Mǝššina ǝgân telay s ǝfrutan-nasan y ǝsǝhǝr-net s ǝnta a fǝl inaqqal ǝzni ǝn takutay ta tǝmmasat ibakkadan. Mišan ǝmǝrǝdda wǝr za nagu isalan kul daɣ batu ta.
5 Acima da arca estavam os querubins da Glória, que com sua sombra cobriam a tampa da arca. A respeito dessas coisas não cabe agora falar detalhadamente.
6 Amaran Ahaket wa n ǝmǝnǝy imos ǝššin daggan, a tan-imosan Edag wa Zǝddigan d Adag wa Ogaran Tazdak. Edag wa Zǝddigan taggazan-tu limaman alwaq kul, agin daɣ-as ǝššǝɣǝl-nasan wa n ǝlɣibada.
6 Estando tudo assim preparado, os sacerdotes entravam regularmente no Lugar Santo do tabernáculo, para exercer o seu ministério.
7 Edag wa n ǝššin daɣ Ahaket amaran, Ǝlimam wa Zǝwwǝran ɣas a das-itaggan iguz iyyanda daɣ awatay. Den daɣ ad itaway azni n ǝmudar ag-ay takutay dat Mǝššina fǝl ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan win wǝr nǝga s ǝttǝnǝgmur gǝr za win-net wala win tamattay.
7 No entanto, somente o sumo sacerdote entrava no Santo dos Santos, apenas uma vez por ano, e nunca sem apresentar o sangue do sacrifício, que ele oferecia por si mesmo e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Infas wa Zǝddigan issikn-anaɣ s awen âs, tarrayt ta n Adag wa Ogaran Tazdak wǝr za tǝnǝfilǝl iket ǝšɣalan aytedan s ahaket wa azzaran n arkawal.
8 Dessa forma, o Espírito Santo estava mostrando que ainda não havia sido manifestado o caminho para o Santo dos Santos enquanto ainda permanecia o primeiro tabernáculo.
9 Arat wen, imos ǝlmital n azzaman win nǝha ǝmǝrǝdda. Almaɣna n awen as šihǝkkuten ǝd tǝkutawen wǝr ǝfregnat ad ǝzzǝzdǝgnat iwallan n aytedan win ɣabbadnen Mǝššina s ǝmmǝk wa.
9 Isso é uma ilustração para os nossos dias, indicando que as ofertas e os sacrifícios oferecidos não podiam dar ao adorador uma consciência perfeitamente limpa.
10 Aratan win ǝmosan ǝššǝrǝdan ǝqqâlnen imensewan, d aratan win tamašwinen, d ǝzzǝnǝfan aggotnen n alwallatan. Ǝššǝrǝdan win den, ǝntanay as ǝšɣalan aytedan har d-ewad alwaq wa daɣ issǝbdad Mǝššina ǝnnizam wa aynayan.
10 Eram apenas prescrições que tratavam de comida e bebida e de várias cerimônias de purificação com água; essas ordenanças exteriores foram impostas até o tempo da nova ordem.
11 Mišan Ǝlmǝsix osâ-du imos ǝlimam wa zǝwwǝran n aratan olâɣnen win t-ǝlanen. Iggaz ahaket wa ogaran tǝzzǝwwǝrt, ikmâlan, âs wǝrgeɣ ifassan n aytedan a t-ǝganen, almaɣna wǝr iha ǝddǝnet dada.
11 Quando Cristo veio como sumo sacerdote dos benefícios agora presentes, ele adentrou o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito pelo homem, isto é, não pertencente a esta criação.
12 Ǝlmǝsix iguz iyyanda a iga šiyyat y Adag wa Zǝddigan. Amaran azni-net iman-net a ikfa imos takutay, wǝrgeɣ azni ǝn zulaɣ wala izǝgran. Ǝmmǝk en daɣ as dana-d-igraw ǝlɣillas iɣlâlan.
12 Não por meio de sangue de bodes e novilhos, mas pelo seu próprio sangue, ele entrou no Santo dos Santos, uma vez por todas, e obteve eterna redenção.
13 Fǝlas, dad zamas azni ǝn zulaɣ d ǝzni ǝn zǝgran d eẓǝd ǝn tǝharaten šin rakammatnen win tawanbasnen ǝfrâgan ǝzǝzdǝg ǝn tǝɣǝssa-nana,
13 Ora, se o sangue de bodes e touros e as cinzas de uma novilha espalhadas sobre os que estão cerimonialmente impuros os santificam de forma que se tornam exteriormente puros,
14 ma dǝr zʼagdu ǝzǝzdǝg wa dana-z-agu ǝzni n Ǝlmǝsix, izzǝzdǝg iwallan-nana daɣ arak mazalan win tawaynen aggadǝm s ǝhluk, fǝl ad nǝɣbǝd Mǝššina di iddarăn, id Ǝlmǝsix a ikfan iman-net i Mǝššina ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan di iɣlâlan, imos takutay wǝr nǝla a imosan ǝlɣib.
14 quanto mais, então, o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu de forma imaculada a Deus, purificará a nossa consciência de atos que levam à morte, de modo que sirvamos ao Deus vivo!
15 Awen daɣ a fǝlas Ǝlmǝsix a imosan almawakkil-nana daɣ arkawal ǝn tassaq wa aynayan. Dad zamas Ǝlmǝsix aba-tu fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝdarfit daɣ bakkadan win ǝgan daɣ azzaman ǝn tassaq ta tǝrǝwat, aytedan win du-tawaɣranen, ad ǝgrǝwan tǝkasit tǝɣlâlat tas itawagga arkawal-net.
15 Por essa razão, Cristo é o mediador de uma nova aliança para que os que são chamados recebam a promessa da herança eterna, visto que ele morreu como resgate pelas transgressões cometidas sob a primeira aliança.
16 Amaṭer ilzâm as kundaba igmad aššak tǝmattant ǝn wa t-igan,
16 No caso de um testamento, é necessário que comprove a morte daquele que o fez;
17 fǝlas amaṭer, wǝr sǝr-ǝs itǝwǝggu ǝššǝɣǝl iket wǝr aba wa t-igan, id wǝr zʼitǝwǝqbǝl iket iddâr mǝššis.
17 pois um testamento só é validado no caso de morte, uma vez que nunca vigora enquanto está vivo aquele que o fez.
18 Awen daɣ a fǝlas arkawal wa azzaran, ǝnta da tanaɣla n ǝzni as inta.
18 Por isso, nem a primeira aliança foi sancionada sem sangue.
19 Dǝffǝr as imâl ǝnnǝbi Musa alwajiban kul win Ǝttawret i tamattay, idkal-du azni ǝn zǝgran ǝd zulaɣ d aman, idkal-du tǝduft zaggaɣat d agabal ǝn xisof, infas sǝr-ǝs ǝlkǝttab iman-net ǝd tamattay ketnet,
19 Quando Moisés terminou de proclamar todos os mandamentos da Lei a todo o povo, levou sangue de novilhos e de bodes, juntamente com água, lã vermelha e ramos de hissopo, e aspergiu o próprio livro e todo o povo, dizendo:
20 igannu: Ǝnta da azni n arkawal ǝn tassaq wa dawan-issǝbdad Mǝššina.
20 "Este é o sangue da aliança que Deus ordenou que vocês obedeçam".
21 Dǝffǝr awen, infas Musa s ǝmmǝk wen da s ǝzni wen Ahaket ǝd mutag-net kul win ǝlɣibada.
21 Da mesma forma, aspergiu com o sangue o tabernáculo e todos os utensílios das suas cerimônias.
22 Daɣ awa inna Ǝttawret, taššam n aratan azni as tawazazdagan, amaran wǝr tu-tǝlla tǝsureft ǝn bakkadan âr s ad inɣâl ǝzni.
22 De fato, segundo a Lei, quase todas as coisas são purificadas com sangue, e sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Daɣ adi, ilzâm as šaššelan n aratan win ǝhanen ijǝnnawan ǝmmǝk wen daɣ den as zʼizdagan, aratan amaran iman-nasan win ǝhanen ijǝnnawan, ilzâm ad izdagan ǝs tǝkutawen ǝdkâlnen wǝllen.
23 Portanto, era necessário que as cópias das coisas que estão nos céus fossem purificadas com esses sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais com sacrifícios superiores.
24 Amaran Ǝlmǝsix, wǝrgeɣ Edag wa Ogaran Tazdak ǝkrâsan aytedan imos ǝlmital ǝn wa n tidǝt a iggaz, kalar ijǝnnawan iman-nasan a iggaz, fǝl ad imǝl dat Mǝššina har ǝmǝrǝdda, imos almawakkil-nana.
24 Pois Cristo não entrou em santuário feito por homens, uma simples representação do verdadeiro; ele entrou no próprio céu, para agora se apresentar diante de Deus em nosso favor;
25 Wǝr iggez deɣ edag wen y a daɣ-as akfu iman-net imos takutay daɣ taklaten aggotnen, zun awa itaggu Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝkkulluk n awatay itaway-in azni wǝr ila.
25 não, porém, para se oferecer repetidas vezes à semelhança do sumo sacerdote que entra no Santo dos Santos todos os anos, com sangue alheio.
26 Ǝnnar adi a igan, wǝdi Ǝlmǝsix a du-tǝnta ǝddǝnet itaɣazzab. Kalar ǝnǝfilal iyyanda šiyyat a iga Ǝlmǝsix, daɣ ǝlǝqqam n azzaman, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan ǝs tahakkay ta iga iman-net imos takutay.
26 Se assim fosse, Cristo precisaria sofrer muitas vezes, desde o começo do mundo. Mas agora ele apareceu uma vez por todas no fim dos tempos, para aniquilar o pecado mediante o sacrifício de si mesmo.
27 Zund ǝmmǝk âs aggadǝm tǝsǝlkamt-net tǝmattant iyyadda, dǝffǝr adi ibdǝd fǝl mazalan-net,
27 Da mesma forma, como o homem está destinado a morrer uma só vez e depois disso enfrentar o juízo,
28 ǝmmǝk wen daɣ den âs Ǝlmǝsix da ǝtǝwǝkfa iyyanda a itawagga imos takutay, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan aggotnen. Amaran assa-net wa n ǝššin, wǝr d-igla fǝl ames ǝn bakkadan, kalar fǝl ad iɣlǝs win das-ǝssǝgadnen ǝknân tara n a d-asu.
28 assim também Cristo foi oferecido em sacrifício uma única vez, para tirar os pecados de muitos; e aparecerá segunda vez, não para tirar o pecado, mas para trazer salvação aos que o aguardam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.