Hebreus 9

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Arkawal wa azzaran ila ǝššǝrǝdan win ǝlɣibada, ila deɣ edag n ǝlɣibada ihân ǝddǝnet dada.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Ahaket a itawakrasan, imosan ǝššin daggan. Edag wa azzaran ih-ay ǝsǝkbǝl ǝn fǝtǝlaten ǝd tabǝl ǝd tǝgǝlwen šin tat-ǝggarnen a d-ǝmmewaynen ǝmosnat šikutawen y Ǝmǝli. Edag wen esǝm-net Edag wa Zǝddigan.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Amaran dǝffǝr anaɣer wa n ǝššin illân den, ill-ay adag was itawannu Edag wa Ogaran Tazdak.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Edag wen ih-ay majmar n urǝɣ a fǝl tawasaqqadan aḍutan win ǝzodnen. Ill-ay deɣ ǝssǝnduq wa n tassaq ilsân urǝɣ. Ǝssǝnduq wen ih-ay ǝɣǝzu n urǝɣ ihâ amensay wa n Manna, tah-ay deɣ tallaq ta n Harun tǝnzârat, ǝd sǝlluman ǝššin win fǝl iktab arkawal ǝn tassaq.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Afalla n ǝssǝnduq wen, ǝbdâdan fall-as šaššelan n angalosan win Kǝruban ǝssiknanen tanaya ǝn Mǝššina ǝgân telay s ǝfrutan-nasan y ǝsǝhǝr-net s ǝnta a fǝl inaqqal ǝzni ǝn takutay ta tǝmmasat ibakkadan. Mišan ǝmǝrǝdda wǝr za nagu isalan kul daɣ batu ta.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Amaran Ahaket wa n ǝmǝnǝy imos ǝššin daggan, a tan-imosan Edag wa Zǝddigan d Adag wa Ogaran Tazdak. Edag wa Zǝddigan taggazan-tu limaman alwaq kul, agin daɣ-as ǝššǝɣǝl-nasan wa n ǝlɣibada.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Edag wa n ǝššin daɣ Ahaket amaran, Ǝlimam wa Zǝwwǝran ɣas a das-itaggan iguz iyyanda daɣ awatay. Den daɣ ad itaway azni n ǝmudar ag-ay takutay dat Mǝššina fǝl ad igrǝw tǝsureft ǝn bakkadan win wǝr nǝga s ǝttǝnǝgmur gǝr za win-net wala win tamattay.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Infas wa Zǝddigan issikn-anaɣ s awen âs, tarrayt ta n Adag wa Ogaran Tazdak wǝr za tǝnǝfilǝl iket ǝšɣalan aytedan s ahaket wa azzaran n arkawal.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Arat wen, imos ǝlmital n azzaman win nǝha ǝmǝrǝdda. Almaɣna n awen as šihǝkkuten ǝd tǝkutawen wǝr ǝfregnat ad ǝzzǝzdǝgnat iwallan n aytedan win ɣabbadnen Mǝššina s ǝmmǝk wa.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Aratan win ǝmosan ǝššǝrǝdan ǝqqâlnen imensewan, d aratan win tamašwinen, d ǝzzǝnǝfan aggotnen n alwallatan. Ǝššǝrǝdan win den, ǝntanay as ǝšɣalan aytedan har d-ewad alwaq wa daɣ issǝbdad Mǝššina ǝnnizam wa aynayan.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Mišan Ǝlmǝsix osâ-du imos ǝlimam wa zǝwwǝran n aratan olâɣnen win t-ǝlanen. Iggaz ahaket wa ogaran tǝzzǝwwǝrt, ikmâlan, âs wǝrgeɣ ifassan n aytedan a t-ǝganen, almaɣna wǝr iha ǝddǝnet dada.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Ǝlmǝsix iguz iyyanda a iga šiyyat y Adag wa Zǝddigan. Amaran azni-net iman-net a ikfa imos takutay, wǝrgeɣ azni ǝn zulaɣ wala izǝgran. Ǝmmǝk en daɣ as dana-d-igraw ǝlɣillas iɣlâlan.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Fǝlas, dad zamas azni ǝn zulaɣ d ǝzni ǝn zǝgran d eẓǝd ǝn tǝharaten šin rakammatnen win tawanbasnen ǝfrâgan ǝzǝzdǝg ǝn tǝɣǝssa-nana,
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 ma dǝr zʼagdu ǝzǝzdǝg wa dana-z-agu ǝzni n Ǝlmǝsix, izzǝzdǝg iwallan-nana daɣ arak mazalan win tawaynen aggadǝm s ǝhluk, fǝl ad nǝɣbǝd Mǝššina di iddarăn, id Ǝlmǝsix a ikfan iman-net i Mǝššina ǝs tarrayt n Infas wa Zǝddigan di iɣlâlan, imos takutay wǝr nǝla a imosan ǝlɣib.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Awen daɣ a fǝlas Ǝlmǝsix a imosan almawakkil-nana daɣ arkawal ǝn tassaq wa aynayan. Dad zamas Ǝlmǝsix aba-tu fǝl ad ǝgrǝwan aytedan tǝdarfit daɣ bakkadan win ǝgan daɣ azzaman ǝn tassaq ta tǝrǝwat, aytedan win du-tawaɣranen, ad ǝgrǝwan tǝkasit tǝɣlâlat tas itawagga arkawal-net.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Amaṭer ilzâm as kundaba igmad aššak tǝmattant ǝn wa t-igan,
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 fǝlas amaṭer, wǝr sǝr-ǝs itǝwǝggu ǝššǝɣǝl iket wǝr aba wa t-igan, id wǝr zʼitǝwǝqbǝl iket iddâr mǝššis.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Awen daɣ a fǝlas arkawal wa azzaran, ǝnta da tanaɣla n ǝzni as inta.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Dǝffǝr as imâl ǝnnǝbi Musa alwajiban kul win Ǝttawret i tamattay, idkal-du azni ǝn zǝgran ǝd zulaɣ d aman, idkal-du tǝduft zaggaɣat d agabal ǝn xisof, infas sǝr-ǝs ǝlkǝttab iman-net ǝd tamattay ketnet,
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 igannu: Ǝnta da azni n arkawal ǝn tassaq wa dawan-issǝbdad Mǝššina.
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Dǝffǝr awen, infas Musa s ǝmmǝk wen da s ǝzni wen Ahaket ǝd mutag-net kul win ǝlɣibada.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Daɣ awa inna Ǝttawret, taššam n aratan azni as tawazazdagan, amaran wǝr tu-tǝlla tǝsureft ǝn bakkadan âr s ad inɣâl ǝzni.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Daɣ adi, ilzâm as šaššelan n aratan win ǝhanen ijǝnnawan ǝmmǝk wen daɣ den as zʼizdagan, aratan amaran iman-nasan win ǝhanen ijǝnnawan, ilzâm ad izdagan ǝs tǝkutawen ǝdkâlnen wǝllen.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Amaran Ǝlmǝsix, wǝrgeɣ Edag wa Ogaran Tazdak ǝkrâsan aytedan imos ǝlmital ǝn wa n tidǝt a iggaz, kalar ijǝnnawan iman-nasan a iggaz, fǝl ad imǝl dat Mǝššina har ǝmǝrǝdda, imos almawakkil-nana.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Wǝr iggez deɣ edag wen y a daɣ-as akfu iman-net imos takutay daɣ taklaten aggotnen, zun awa itaggu Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝkkulluk n awatay itaway-in azni wǝr ila.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Ǝnnar adi a igan, wǝdi Ǝlmǝsix a du-tǝnta ǝddǝnet itaɣazzab. Kalar ǝnǝfilal iyyanda šiyyat a iga Ǝlmǝsix, daɣ ǝlǝqqam n azzaman, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan ǝs tahakkay ta iga iman-net imos takutay.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Zund ǝmmǝk âs aggadǝm tǝsǝlkamt-net tǝmattant iyyadda, dǝffǝr adi ibdǝd fǝl mazalan-net,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 ǝmmǝk wen daɣ den âs Ǝlmǝsix da ǝtǝwǝkfa iyyanda a itawagga imos takutay, fǝl ad imǝs ibakkadan n aytedan aggotnen. Amaran assa-net wa n ǝššin, wǝr d-igla fǝl ames ǝn bakkadan, kalar fǝl ad iɣlǝs win das-ǝssǝgadnen ǝknân tara n a d-asu.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.