Hebreus 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Awen daɣ a fǝlas nakkanay da, dad zamas ɣilayɣalayan-ana mǝzzǝgzan ǝgânen igǝt ogdân d awa, wǝdi ǝgǝratanaɣ-in ǝzuk kul wa danaɣ-iwaran, ǝd bakkadan ǝssirɣasnen alamaz-nana, naglu har tǝzǝrǝst ǝn tǝbǝllant ta danaɣ-issǝwar Mǝššina.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Ǝswǝdatana faw daɣ Ɣaysa s ǝnta a danaɣ-olaman tarrayt ta n ǝzǝgzan, tǝhakkit alkamalat. Ɣaysa iqbal alɣazab fǝl tǝgǝttawt imosan tǝkarakit zǝwwǝrat, id tǝkarakit ten wǝr ɣur-ǝs tǝmos wala, fǝlas ihannay tǝfalawist ta das-tǝqqalat. Dǝffǝr awen ikka ijǝnnawan, iqqim daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina daɣ taɣmar-net.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Awalla, aktiwat was ǝgan nasbakkadan akyud ogdân d awa, fǝl ad wǝr tayyim iman-nawan tǝgmǝdam tarrayt.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Tǝbǝllant ta tǝgam d abakkad, wǝr tat-tǝgem har tamattant.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Tǝttǝwam-in ammar wa dawan-iga Mǝššina, olân d ǝnnǝsixa wa itaggu awedan i bararan-net, inna: Barar-in, ad wǝr tǝsǝttǝlkǝkaɣ attadib n Ǝmǝli, ad wǝr tǝqqǝla dǝffǝr-ǝk as kay-issǝwar Ǝmǝli lahan.
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Fǝlas Ǝmǝli itawaddab win ikna tara, iggât win iqbal daɣ tišit ǝn bararan-net.
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Ǝqbǝlat alɣazab wa tǝtaggim. Mǝššina itawaddab-kawan fǝlas bararan-net a tǝmosam. Awak ill-ay barar wǝr itǝwǝddib abba-net?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 As imos âs wǝr kawan-itǝwǝddib Mǝššina, zun awa itaggu i bararan-net kul, wǝdi wǝr tǝmosam bararan-net win tidǝt, kalar bararan ǝn bannan a tǝmosam.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Dad zamas ketnana nǝla abbatan daɣ ǝddǝnet a dana-tawaddabnen, nǝssiɣmar-tan, manǝmmǝk as wǝr za nabbardag i Mǝššina s ǝnta a imosan Abba-nana wa ihan ijǝnnawan, fǝl ad nǝgrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Abbatan-nana win ǝddǝnet tawaddaban-ana daɣ arat n azzaman wǝr nǝggǝt daɣ batu n idufan-nasan, Mǝššina amaran, tǝnfa-nanaɣ a fǝl danaɣ-itawaddab, fǝl a danaɣ-iqbǝl daɣ tazdak-net.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Attadib wǝr imos arat izodan s awedan daɣ amazay wa das itawaggu, kalar arat a imos iɣaššadan iman. Mišan win tawawaddabnen, tǝsǝlkamt-nasan ad ǝgrǝwan alxer, ǝd tǝmǝddurt toɣâdat.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Awen daɣ a fǝlas: ifassan-nawan ǝrkaman, ifaddan-nawan deɣ ǝrkaman, daɣ adi sǝssuhǝtat-tan.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Ǝlkǝmat i tarrayen šin oɣadnen. As tǝgam adi, aytedan win ǝrkamnen, wǝr dasan-z-ittǝy rǝkkǝm, kalar ad ǝzzǝyan.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Agliwat daɣ igi n alxer d awedan kul, tagim tǝmǝddurt zǝddigat. Awedan wa wǝr nǝga tǝmǝddurt zun tǝdi, wǝdi wǝr zʼammanay d Ǝmǝli.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Ǝglǝyat wǝllen, fǝl a tu-wǝr-imǝl awedan issiban fǝl man-net arraxmat ǝn Mǝššina. A daɣ-wan tu-wǝr-imǝl awedan waliyyan a zʼiqqǝlan zun annabat sǝmǝman a du-z-idwǝlan awǝy-du iɣšudan a zʼǝgdǝlnen y aytedan aggotnen tazdak.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Ad wǝr ikkǝs waliyyan daɣ-wan tarna i Mǝššina, madeɣ isǝmmǝdrǝy aratan win zaddognen zun awa iga Ezaw a din-izzǝnzan alxaq-net wa n tišit n aɣafadday, isammaskal-tu amensay.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Tǝssânam âs dǝffǝr awen, igmay albaraka wa n tišit n aɣafadday, mišan igdal-as-tu abba-net. Iyyǝwan tala, mišan indar-as a d-issuɣǝl abba-net daɣ batu ten.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Amaran, wǝrgeɣ arat as ifrâg awedan edes-net a din-tǝhozam, zun tǝmsay tǝmihandarat, madeɣ šiyyay, madeɣ ǝhu, madeɣ tazǝkkay, zun awa ǝgan Kǝl-Israyil daɣ taneɣay.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Wǝrmad tǝslâm y anasaɣ n asak, wala tǝrmuq zun tas ǝslan Kǝl-Israyil, ǝgmayan a das-wǝr-ǝlǝsan tesalay,
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 fǝlas wǝr ǝqbelan tarɣǝmt ta dasan-tǝnnat: Wa idasan adɣaɣ, gǝr iqqal awedan wala ǝmudar, wǝdi ad ammat ǝs tǝgur ǝn tǝhun.
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Arat wa itawanayan den, i sǝksǝdan wǝllen, har âs idkal Musa ǝmǝsli-net inna: «Tah-i tasa wǝllen, tǝga daɣ-i taysǝst.»
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Kala kalar kawanay, tǝhozam-in adɣaɣ wa n Sǝyon, d ǝɣrǝm ǝn Mǝššina di iddaran, a t-imosan Yerusalam ta tǝhat ijǝnnawan, tǝhozam-in deɣ šimǝrwen ǝn giman n angalosan ǝmminaynen ǝknân tǝfalawist.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Tǝhozam-in deɣ tiddawat ǝn ɣǝfǝdda win as iktab Mǝššina esmawan-nasan daɣ jǝnnawan, tǝhozam-in Mǝššina s ǝnta ǝmašraɣ n aytedan kul, tǝhozam-in aytedan kul win oɣadnen, ǝgrâwan alkamalat ɣur Mǝššina.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Tǝhozam-in deɣ Ɣaysa, s ǝnta a imosan almawakkil-nana daɣ arkawal ǝn tassaq wa aynayan, d ǝzni-net wa inɣalan, ogaran wa n Habila tǝla n ǝmǝsli daɣ jǝnnawan.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Daɣ adi ǝnkǝdat y ad tǝzǝmmǝẓǝgam i wa iššewalan. Dad zamas Kǝl-Israyil win ugaynen s ad ǝqbǝlan awa dasan-itawaggan daw aɣaf daɣ ǝddǝnet da da, ketnasan ǝwwǝddaban, wǝdi ma dǝr zʼagdu attadib wa dana-z-itǝwǝggin as nǝzammazag i wa dana-d-iššewalan daɣ jǝnnawan?
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Ǝmǝsli-net isannagaynagay amaḍal daɣ azzaman win okaynen, amaran ǝmǝrǝdda arkawal da wa iga: «Taklat ta du-tǝzayat, wǝrgeɣ amaḍal ɣas a za sǝnnǝgǝynǝgǝya, kalar ijǝnnawan da a tan-sǝnnǝgǝynǝgǝya.»
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Batu ta n «taklat ta du-tǝzayat» almaɣna-net âs arat kul ad iba tamayyamayt-net, fǝl a d-aqqamin aratan win as wǝr ilkem ad nigaynagayan.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Daɣ adi, dad zamas nǝgrâw taɣmar as wǝr ilkem ad tǝnigaynagay, sǝnnǝfilǝlatanaɣ agoda i Mǝššina, nag-as ǝlɣibada wa das-igrazan igân s ǝbǝrdǝg, ǝd saɣmar,
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 fǝlas, Ǝmǝli-nana, temsay da imos-tat tǝsirǝkǝmmet.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.