Hebreus 12

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Awen daɣ a fǝlas nakkanay da, dad zamas ɣilayɣalayan-ana mǝzzǝgzan ǝgânen igǝt ogdân d awa, wǝdi ǝgǝratanaɣ-in ǝzuk kul wa danaɣ-iwaran, ǝd bakkadan ǝssirɣasnen alamaz-nana, naglu har tǝzǝrǝst ǝn tǝbǝllant ta danaɣ-issǝwar Mǝššina.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Ǝswǝdatana faw daɣ Ɣaysa s ǝnta a danaɣ-olaman tarrayt ta n ǝzǝgzan, tǝhakkit alkamalat. Ɣaysa iqbal alɣazab fǝl tǝgǝttawt imosan tǝkarakit zǝwwǝrat, id tǝkarakit ten wǝr ɣur-ǝs tǝmos wala, fǝlas ihannay tǝfalawist ta das-tǝqqalat. Dǝffǝr awen ikka ijǝnnawan, iqqim daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina daɣ taɣmar-net.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Awalla, aktiwat was ǝgan nasbakkadan akyud ogdân d awa, fǝl ad wǝr tayyim iman-nawan tǝgmǝdam tarrayt.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Tǝbǝllant ta tǝgam d abakkad, wǝr tat-tǝgem har tamattant.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Tǝttǝwam-in ammar wa dawan-iga Mǝššina, olân d ǝnnǝsixa wa itaggu awedan i bararan-net, inna: Barar-in, ad wǝr tǝsǝttǝlkǝkaɣ attadib n Ǝmǝli, ad wǝr tǝqqǝla dǝffǝr-ǝk as kay-issǝwar Ǝmǝli lahan.
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Fǝlas Ǝmǝli itawaddab win ikna tara, iggât win iqbal daɣ tišit ǝn bararan-net.
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Ǝqbǝlat alɣazab wa tǝtaggim. Mǝššina itawaddab-kawan fǝlas bararan-net a tǝmosam. Awak ill-ay barar wǝr itǝwǝddib abba-net?
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 As imos âs wǝr kawan-itǝwǝddib Mǝššina, zun awa itaggu i bararan-net kul, wǝdi wǝr tǝmosam bararan-net win tidǝt, kalar bararan ǝn bannan a tǝmosam.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Dad zamas ketnana nǝla abbatan daɣ ǝddǝnet a dana-tawaddabnen, nǝssiɣmar-tan, manǝmmǝk as wǝr za nabbardag i Mǝššina s ǝnta a imosan Abba-nana wa ihan ijǝnnawan, fǝl ad nǝgrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Abbatan-nana win ǝddǝnet tawaddaban-ana daɣ arat n azzaman wǝr nǝggǝt daɣ batu n idufan-nasan, Mǝššina amaran, tǝnfa-nanaɣ a fǝl danaɣ-itawaddab, fǝl a danaɣ-iqbǝl daɣ tazdak-net.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Attadib wǝr imos arat izodan s awedan daɣ amazay wa das itawaggu, kalar arat a imos iɣaššadan iman. Mišan win tawawaddabnen, tǝsǝlkamt-nasan ad ǝgrǝwan alxer, ǝd tǝmǝddurt toɣâdat.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Awen daɣ a fǝlas: ifassan-nawan ǝrkaman, ifaddan-nawan deɣ ǝrkaman, daɣ adi sǝssuhǝtat-tan.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Ǝlkǝmat i tarrayen šin oɣadnen. As tǝgam adi, aytedan win ǝrkamnen, wǝr dasan-z-ittǝy rǝkkǝm, kalar ad ǝzzǝyan.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Agliwat daɣ igi n alxer d awedan kul, tagim tǝmǝddurt zǝddigat. Awedan wa wǝr nǝga tǝmǝddurt zun tǝdi, wǝdi wǝr zʼammanay d Ǝmǝli.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Ǝglǝyat wǝllen, fǝl a tu-wǝr-imǝl awedan issiban fǝl man-net arraxmat ǝn Mǝššina. A daɣ-wan tu-wǝr-imǝl awedan waliyyan a zʼiqqǝlan zun annabat sǝmǝman a du-z-idwǝlan awǝy-du iɣšudan a zʼǝgdǝlnen y aytedan aggotnen tazdak.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Ad wǝr ikkǝs waliyyan daɣ-wan tarna i Mǝššina, madeɣ isǝmmǝdrǝy aratan win zaddognen zun awa iga Ezaw a din-izzǝnzan alxaq-net wa n tišit n aɣafadday, isammaskal-tu amensay.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Tǝssânam âs dǝffǝr awen, igmay albaraka wa n tišit n aɣafadday, mišan igdal-as-tu abba-net. Iyyǝwan tala, mišan indar-as a d-issuɣǝl abba-net daɣ batu ten.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Amaran, wǝrgeɣ arat as ifrâg awedan edes-net a din-tǝhozam, zun tǝmsay tǝmihandarat, madeɣ šiyyay, madeɣ ǝhu, madeɣ tazǝkkay, zun awa ǝgan Kǝl-Israyil daɣ taneɣay.
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Wǝrmad tǝslâm y anasaɣ n asak, wala tǝrmuq zun tas ǝslan Kǝl-Israyil, ǝgmayan a das-wǝr-ǝlǝsan tesalay,
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 fǝlas wǝr ǝqbelan tarɣǝmt ta dasan-tǝnnat: Wa idasan adɣaɣ, gǝr iqqal awedan wala ǝmudar, wǝdi ad ammat ǝs tǝgur ǝn tǝhun.
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Arat wa itawanayan den, i sǝksǝdan wǝllen, har âs idkal Musa ǝmǝsli-net inna: «Tah-i tasa wǝllen, tǝga daɣ-i taysǝst.»
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Kala kalar kawanay, tǝhozam-in adɣaɣ wa n Sǝyon, d ǝɣrǝm ǝn Mǝššina di iddaran, a t-imosan Yerusalam ta tǝhat ijǝnnawan, tǝhozam-in deɣ šimǝrwen ǝn giman n angalosan ǝmminaynen ǝknân tǝfalawist.
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Tǝhozam-in deɣ tiddawat ǝn ɣǝfǝdda win as iktab Mǝššina esmawan-nasan daɣ jǝnnawan, tǝhozam-in Mǝššina s ǝnta ǝmašraɣ n aytedan kul, tǝhozam-in aytedan kul win oɣadnen, ǝgrâwan alkamalat ɣur Mǝššina.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Tǝhozam-in deɣ Ɣaysa, s ǝnta a imosan almawakkil-nana daɣ arkawal ǝn tassaq wa aynayan, d ǝzni-net wa inɣalan, ogaran wa n Habila tǝla n ǝmǝsli daɣ jǝnnawan.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Daɣ adi ǝnkǝdat y ad tǝzǝmmǝẓǝgam i wa iššewalan. Dad zamas Kǝl-Israyil win ugaynen s ad ǝqbǝlan awa dasan-itawaggan daw aɣaf daɣ ǝddǝnet da da, ketnasan ǝwwǝddaban, wǝdi ma dǝr zʼagdu attadib wa dana-z-itǝwǝggin as nǝzammazag i wa dana-d-iššewalan daɣ jǝnnawan?
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Ǝmǝsli-net isannagaynagay amaḍal daɣ azzaman win okaynen, amaran ǝmǝrǝdda arkawal da wa iga: «Taklat ta du-tǝzayat, wǝrgeɣ amaḍal ɣas a za sǝnnǝgǝynǝgǝya, kalar ijǝnnawan da a tan-sǝnnǝgǝynǝgǝya.»
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Batu ta n «taklat ta du-tǝzayat» almaɣna-net âs arat kul ad iba tamayyamayt-net, fǝl a d-aqqamin aratan win as wǝr ilkem ad nigaynagayan.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Daɣ adi, dad zamas nǝgrâw taɣmar as wǝr ilkem ad tǝnigaynagay, sǝnnǝfilǝlatanaɣ agoda i Mǝššina, nag-as ǝlɣibada wa das-igrazan igân s ǝbǝrdǝg, ǝd saɣmar,
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 fǝlas, Ǝmǝli-nana, temsay da imos-tat tǝsirǝkǝmmet.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.