Gálatas 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Arat da was areɣ a dawan-t-anna: Amakkasu, iket mǝdrǝy wǝr izlay d ǝkli, kuddeɣ as ǝnta a ilan arat kul.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Aytedan win dǝr-ǝs ǝnnǝttafnen ǝd win ǝnnǝttafnen ǝd tǝɣawšiwen-net as ilkam i tanat-nasan iket wǝr d-ewed alwaq wa imal abba-net.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Nakkanay da harwa ad nǝmǝdrǝy, wǝr nǝlkem ar y ǝššǝrǝdan win as tǝgla ǝddǝnet, nǝmos zun eklan-nasan.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Mišan as d-ewad alwaq wa iskat Mǝššina y awen, issǝgla-du Barar-net, iggaz-du ǝddǝnet ǝs tarrayt ǝn tǝntut, ilkam y ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 osa-du fǝl ad isǝddǝrfǝt aytedan win ǝmosnen zun eklan n ǝššǝriɣa. Osa-du deɣ fǝl a danaɣ-akfu tarrayt n a danaɣ-iqbǝl Mǝššina daɣ tišit ǝn bararan-net.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Amaran tišit-nana bararan ǝn Mǝššina, ǝnta a fǝl d-iga Mǝššina daɣ wallan-nana Infas ǝn Barar-net. Infas en da a idkalan ǝmǝsli igannu: «Abba! Abba!»
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Daɣ adi abʼas tǝmosaɣ akli, kalar barar ǝn Mǝššina a tǝmosa. Amaran dad zamas tǝmosa barar ǝn Mǝššina, wǝdi a kay-akfu Mǝššina arraxmat tas iga arkawal-net i bararan-net.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Ǝnǝyat Kǝl-Galatǝya! Kawanay ǝstizarat wǝr tǝssenam Mǝššina, tǝɣbâdam imalan ǝn bahu, tǝmosam eklan-nasan.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Mišan ǝmǝrǝdda, dad zamas tǝssanam Mǝššina, madeɣ dad zamas iqbal-kawan Mǝššina daɣ tišit ǝn bararan-net, manǝmmǝk as za tǝlǝsam lǝkkum y ǝššǝrǝdan wǝr nǝnfa wala win as tǝgla ǝddǝnet, tǝlǝsam tišit n eklan-nasan?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Tǝsisahem wǝllen ijilan, ǝd tǝlil ǝd tǝmeren, d elan wiyyad!
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Iššiwaš-i ad abbannan ǝššǝɣǝl issohen wa ǝgeɣ fǝl ǝddǝlil-nawan.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ya imǝdrayan-in, are daɣ-wan ad tǝqqǝlam šilaten-in dad zamas nak da ǝmosa šilat-nawan. Wǝr di-tǝgem talbast waliyyat.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Tǝkittǝwam tarrayt tas dawan-ǝgeɣ isalan n Ǝlinjil ǝs tizarat a tat-imosan tarrayt ǝn tǝwǝrna-nin.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Tǝfrâgam a di-talkim madeɣ taglǝfam-i fǝl ǝddǝlil ǝn rǝkkǝm d ǝbrur ǝn taɣǝssa-nin. Mišan wǝr tǝgem awen! Kalar tǝgam-i ǝlqǝbulat âs zun ǝmosaɣ angalos a d-ifalan Mǝššina, madeɣ Ǝlmǝsix Ɣaysa iman-net.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Daɣ adi ma iga alxer ǝn man was kala tu-tǝgrawam? Fǝlas ǝsilakanaɣ âs ǝnnar immikkan adi, šittawen-nawan da a tanat-du-tǝkǝkkǝrem takfim-i-tanat.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Awak azangaw-nawan a ǝqqalaɣ ǝmǝrǝdda fǝl as dawan-ǝmmala tidǝt?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ǝssǝnat as aytedan di saknin-kawan as ǝdgâzan daɣ-wan mišan ǝnnǝyaten-nasan wǝr oleɣnat. Tara ɣas a ǝgan a kawan-zǝmmǝzzǝyan dǝr-i, fǝl ad tǝlkǝmam y idufan-nasan, tǝzǝzzǝwem daɣ-san.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Olaɣ wǝllen gǝlleyat daɣ igi n awa olaɣan daɣ alwaq kul, wǝrgeɣ alwaq wad ǝlle ɣur-wan ɣas.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Bararan-in, nak ǝllâsa alɣazab fǝl ǝddǝlil-nawan, zun tantut tǝtaggazat amzur, iket wǝr ikna Ǝlmǝsix iguz ǝn man-nawan.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Areɣ wǝllen ad ǝlle ɣur-wan daɣ amazay wa, are deɣ a dawan-ǝššiwǝlaɣ s ǝmmǝk iyyan wǝr nǝmos wa, fǝlas iqqân aɣaf-in daɣ batu-nawan.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ǝmǝlat-i: Kawanay a ǝranen ad tagim tǝmǝddurt a daɣ tǝlkâmam y ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret, awak masnat a wǝr tǝgem awa inna ǝššǝriɣa?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Wǝrgeɣ ǝnnan Ǝlkǝttaban: Ibrahim ila ǝššin bararan, iyyan teraw-tu tǝklit, wa hadan teraw-tu tǝlǝllit?
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Wa teraw tǝklit ihǝw-du ǝs tarrayt ta n attas n aggadǝm, wa teraw tǝlǝllit amaran ihǝw-du ǝs tarrayt ta n arkawal ǝn Mǝššina.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Batu ta ǝlmital a tǝmos fǝlas sanatat tǝdoden šin, ǝššin arkawalan ǝn tassaq a mosnat. Arkawal iyyan za iga fǝl ǝdɣaɣ wa n Sinay imos tǝhǝwt ǝn bararan ǝmosnen eklan, amaran arkawal wa Hajara a tu-tǝmosat.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Hajara amaran adɣaɣ wa n Sinay a tat-imosan, ihân amaḍal n Arabǝya, tǝmmittal Yerusalam ta n ǝmǝrǝdda daɣ ǝddǝnet, fǝlas tǝha ǝkkǝlu ǝnta harkid bararan-net.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Sa hadan Yerusalam ta tǝhat ijǝnnawan tǝlǝllit a tǝmos, amaran ǝnta a tǝmosat zun anna-nana.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Fǝlas ǝnnan Ǝlkǝttaban: «Fǝliwǝs tantut ta wǝr nǝtilu bararan, kam a wǝr ides agaraw ǝn barar. Ǝdkǝl ǝmǝsli-nam wǝllen takna tǝdǝwit kam a wǝr nǝzday tǝlawayt ta n ǝmzur. Fǝlas bararan ǝn tǝntut ta tǝtawaksanat ad agǝran win tǝntut ta wǝr izammazzay alǝs-net igǝt.»
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Kawanay amaran imǝdrayan-in, bararan as itiwagga arkawal-nasan a tǝmosam, zun Isǝhaq.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Mišan zun awas kala iga, wa d-ihǝwan ǝs tarrayt ta n attas n aggadǝm, ǝddǝguz a itaggu wa d-ihǝwan ǝs tarrayt ta n Infas ǝn Mǝššina, amaran arat wen da a igan har ǝmǝrǝdda.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Awak wǝrgeɣ a ǝnnan Ǝlkǝttaban: «Ǝstǝɣ taklit ǝd barar-net, fǝlas barar wa n tǝklit wǝr zʼinǝmǝkusǝt ǝd barar» wa n tǝlǝllit?
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Daɣ adi imǝdrayan-in, ǝssǝnat as nakkanay wǝr nǝmos bararan ǝn tǝklit, kalar bararan ǝn tǝlǝllit a nǝmos.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.