Atos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 As itaggu awen, Talut harwada isamahad fǝl igi ǝn man ǝn nǝttulab n Ǝmǝli Ɣaysa. Ikka Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 igmay daɣ-as a das-agu šira ǝs nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm ǝn Damas ǝmosnen šira a t-ǝkfânen turagat s as, as igraw aytedan, gǝr za meddan wala šidoden, win ǝhanen tarrayt ta n Ɣaysa, a tan-ikrǝd ilwǝy-tan-du ǝs Yerusalam.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ikkâ za aɣrǝm ǝn Damas, as t-in-ihoz, wǝr isla a igan as fall-as ibalazzat ǝnnur a d-igmâdan ijǝnnawan.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ifataqqat, isla y ǝmǝsli wa das-innan: «Talut, Talut mafel as di-tǝzaɣazzaba?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Inn-as Talut: «Ma tǝmosaɣ, Ǝmǝli?» Isla i wa das-innan: «Nak Ɣaysa wa tǝzaɣazzaba.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Ǝbdǝd ǝggǝz aɣrǝm a dak-attamal awas kay-iwar igi-net.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Meddan win ǝddewnen ǝd Talut ǝbdâdan, tǝgdal-asan tǝrǝmmeq awal, sallan y ǝmǝsli mišan wǝr hǝnnǝyan awedan waliyyan.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ibdad-du Talut, ora šittawen-net, mišan indar-as anay ǝn wala. Kundaba as ǝbazan midawan-net ǝfus-net, ǝlwayan-tu har dǝr-ǝs ǝggazan Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Har iga karad adan wǝr ihǝnnǝy arat, wǝr itša za wǝr išwa.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Amaran Damas ih-êt ǝnalkim ǝn Ɣaysa igân esǝm Ananǝyâs. Iɣr-ay Ǝmǝli daɣ tǝrgǝt inn-as: «Ananǝyâs!» Ikkǝwan-as inn-as: «Nak da, Ǝmǝli!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Inn-as Ǝmǝli: «Ǝnkǝr, tǝssǝwǝla ǝd tarrayt tas itawannu "ta toɣadat", takkaɣ ehan ǝn Yahuza, tǝssǝstǝnaɣ d alǝs n ǝɣrǝm ǝn Tarsa igân esǝm Talut, id itansay-i daɣ alwaq wa da.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Amaran inay [daɣ tǝrgǝt] alǝs igân esǝm Ananǝyâs as t-id-osa, issǝwar-tu ifassan-net fǝl a t-id-iqqal asawad-net.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Tǝzzar inn-as Ananǝyâs: «Ya Ǝmǝli, aytedan aggotnen ǝgân-i isalan n alǝs di, ǝd talbast tagget ta issǝkna imizdagan-nak win ǝhanen Yerusalam.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Da da ila turagat n abbaz n aytedan kul win tattarnen s esǝm-nak, amaran imuzaran ǝn limaman a t-ǝkfanen turagat ten.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Mišan inn-as Ǝmǝli: «Aglu, alǝs di nak a t-isannafran fǝl a di-imǝl y aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd mǝnokalan-nasan, imǝl-i deɣ i Kǝl-Israyil.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Nak iman-in as das-z-agaɣ ǝzǝɣɣǝzzǝb kul wa t-iwaran fǝl ǝddǝlil-in.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Tǝzzar igla Ananǝyâs har din-osa ehan, iggaz-tu, inay Talut, issǝwar-tu ifassan-net, inn-as: «Amadray-nin Talut, Ǝmǝli Ɣaysa wa dak-inafalalan daɣ tarrayt ta du-tǝgeɣ, ǝnta a di-d-izammazalan fǝl a kay-d-iqqǝl asawad-nak, idnǝy-kay Infas wa Zǝddigan.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Tamazayt ten da a daɣ d-ǝrtakan aratan olanen ǝd tǝfǝrǝnkawen daɣ šittawen ǝn Talut, tǝzzar iqqal-t-id asawad-net. Ibdad, itawasalmaɣ daɣ aman.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Dǝffǝr awen itša, ǝqqalnat-t-idu tǝɣurad-net.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Tarmâd as ikka Talut inan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud a daɣ-san immâl as Ɣaysa Barar ǝn Mǝššina a imos.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Isammaklal awen s aytedan ad gannin: «Ak wǝrgeɣ ǝnta, as kala ibbǝnbay daɣ aytedan win tattarnen s esǝm ǝn Ɣaysa daɣ Yerusalam ihallak-kan? Wǝrgeɣ wǝr t-id-eway s ǝɣrǝm wa, ar a tan-abǝz, ilwǝy-tan ǝs muzaran ǝn limaman?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Mišan Talut ǝnta itisuhit ǝzǝzgzan-net. Wǝr ǝssenan Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas a das-ǝnnan daɣ ǝsǝkni wa tan-itaggu as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 As irǝw Talut daɣ Damas, namaggan Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf fǝl ad agin iman-net,
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 mišan ittǝmal-as awen. Ewadan daɣ tara ǝn tǝnaɣay-net as das-ǝnkadan ehad ezal ɣur mawan n ǝɣrǝm.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 As ahad iyyan, ǝnkaran nǝttulab-net ǝgan-tu daɣ ǝzmam zǝwwǝran, ǝrdafan daɣ-as aɣan, zazzabben-tu fǝl aganna wa hadan n aɣalla wa iɣlayan aɣrǝm.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 As osa Talut Yerusalam, igmay d ad irtǝy ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa, mišan ǝwafan-tu ketnasan fǝlas harwa da wǝr ǝzzǝgzanan as iyyan daɣ-san a imos.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ibaz-t-idu Barnabas ǝs man-net, iddew dǝr-ǝs ǝs nǝmmuzal, tǝzzar ig-asan isalan kul n ǝmmǝk was inay Talut Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tarrayt ǝn Damas d awal wa das-iga, imal-asan deɣ igi wa iga isalan n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ Damas wǝr t-illa i as tu-tǝha tasa-net.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Alwaq wǝdi a dǝr-san irtay, itidaw dǝr-san daɣ Yerusalam. Itaggu isalan n Ǝmǝli Ɣaysa ši wala tasa ǝn waliyyan.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Itimǝšiwil Talut ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝššewalnen tǝlyunant, itamazaɣ deɣ dǝr-san; ad gammayan d igi ǝn man-net.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 As ǝslan mǝdrayan-net daɣ ǝzǝgzan awen, ǝddewan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san s ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya, amaran ǝssokan-tu wa n Tarsa.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Azzaman en, ǝgrâwan daɣ-san nalkiman ǝn Ɣaysa d Ǝlkǝnisaten alxer daɣ akal kul wa n Yahudǝyya ǝd wa n Galilaya ǝd wa n Samarǝya. Itasahat ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten, tagginat imazalan ǝssiɣmarnen Ǝmǝli, tittǝynat deɣ ǝs tilalt n Infas wa Zǝddigan.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Illil za Butros akal ketnet har iras taɣrǝmt ta n Ludda fǝl ad inǝy imizdagan win daɣ-as ǝxsarnen.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Inay daɣ-as alǝs igân esǝm Enǝyas, igân ǝttam elan ǝd bǝddǝn, wǝr kala igmad tǝssut-net.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Inn-as Butros: «Enǝyas, ǝbdǝd tada tǝssut-nak, Ɣaysa Ǝlmǝsix izzozay-kay.» Ibdad Enǝyas tamazayt ten da.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ǝnayan-tu aytedan kul win tǝɣrǝmt ǝn Ludda ǝd win azawaɣ wa n Šaron, tǝzzar ǝhdan-du s Ǝmǝli.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 As itaggu awen aɣrǝm ǝn Yaffa tǝxsâr daɣ-as tǝnalkimt ǝn Ɣaysa tǝgât esǝm Tabita, almaɣna n esǝm wa daɣ tǝlyunant Dorkas, almaɣna «Tenert». Wǝr tǝgmed ar s igi ǝn mazalan olaɣnen ǝd tǝkutawen i maddararan.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Adan en da a daɣ tǝrin, aba-tat. Tǝtawašarad, tǝtawasansa daɣ ahan wa n afalla ǝn suru.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Dad imos as Ludda wǝr tǝggug Yaffa, as ǝslan nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝhanen Yaffa as Butros iha Ludda, zammazalan sǝr-ǝs ǝššin meddan fǝl ad t-ansǝyan a tan-d-akku tarmâd.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Inkar Butros iddew dǝr-san. As din-osa, ewayan-tu ǝs suru wa tǝha tǝɣǝssa ǝn tǝntut, ǝkkanat-idu tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat hallinat, sakninat-tu šikadkaden ǝd sǝlsa wiyyad a dasnat-tǝga Dorkas harwa tǝddâr.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Issǝrdaɣ Butros awedan kul, igaraffat ad itattar. As issǝnda tǝwatray-net, imalallay-du taɣǝssa ǝn tǝntut ta aba, inna: «Tabita, ǝnkǝr-du», tǝzzar tora šittawen-net, tǝnay Butros, tǝqqim-du.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Izzal-as-in ǝfus-net, illil-as ǝs tebadday, amaran iɣra-du imizdagan ǝd tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat, issǝkn-asan-tat tǝddâr.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Itawasla awen daɣ ǝɣrǝm ǝn Yaffa ketnet, tǝzzar ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen s Ǝmǝli.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Iha Butros Yaffa har irǝw, illa ɣur alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as imos ǝššǝɣǝl-net ǝšifǝl ǝn gǝškan.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.