Atos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 As itaggu awen, Talut harwada isamahad fǝl igi ǝn man ǝn nǝttulab n Ǝmǝli Ɣaysa. Ikka Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 igmay daɣ-as a das-agu šira ǝs nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm ǝn Damas ǝmosnen šira a t-ǝkfânen turagat s as, as igraw aytedan, gǝr za meddan wala šidoden, win ǝhanen tarrayt ta n Ɣaysa, a tan-ikrǝd ilwǝy-tan-du ǝs Yerusalam.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ikkâ za aɣrǝm ǝn Damas, as t-in-ihoz, wǝr isla a igan as fall-as ibalazzat ǝnnur a d-igmâdan ijǝnnawan.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ifataqqat, isla y ǝmǝsli wa das-innan: «Talut, Talut mafel as di-tǝzaɣazzaba?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Inn-as Talut: «Ma tǝmosaɣ, Ǝmǝli?» Isla i wa das-innan: «Nak Ɣaysa wa tǝzaɣazzaba.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Ǝbdǝd ǝggǝz aɣrǝm a dak-attamal awas kay-iwar igi-net.»
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Meddan win ǝddewnen ǝd Talut ǝbdâdan, tǝgdal-asan tǝrǝmmeq awal, sallan y ǝmǝsli mišan wǝr hǝnnǝyan awedan waliyyan.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ibdad-du Talut, ora šittawen-net, mišan indar-as anay ǝn wala. Kundaba as ǝbazan midawan-net ǝfus-net, ǝlwayan-tu har dǝr-ǝs ǝggazan Damas.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Har iga karad adan wǝr ihǝnnǝy arat, wǝr itša za wǝr išwa.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Amaran Damas ih-êt ǝnalkim ǝn Ɣaysa igân esǝm Ananǝyâs. Iɣr-ay Ǝmǝli daɣ tǝrgǝt inn-as: «Ananǝyâs!» Ikkǝwan-as inn-as: «Nak da, Ǝmǝli!»
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Inn-as Ǝmǝli: «Ǝnkǝr, tǝssǝwǝla ǝd tarrayt tas itawannu "ta toɣadat", takkaɣ ehan ǝn Yahuza, tǝssǝstǝnaɣ d alǝs n ǝɣrǝm ǝn Tarsa igân esǝm Talut, id itansay-i daɣ alwaq wa da.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Amaran inay [daɣ tǝrgǝt] alǝs igân esǝm Ananǝyâs as t-id-osa, issǝwar-tu ifassan-net fǝl a t-id-iqqal asawad-net.»
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Tǝzzar inn-as Ananǝyâs: «Ya Ǝmǝli, aytedan aggotnen ǝgân-i isalan n alǝs di, ǝd talbast tagget ta issǝkna imizdagan-nak win ǝhanen Yerusalam.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Da da ila turagat n abbaz n aytedan kul win tattarnen s esǝm-nak, amaran imuzaran ǝn limaman a t-ǝkfanen turagat ten.»
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Mišan inn-as Ǝmǝli: «Aglu, alǝs di nak a t-isannafran fǝl a di-imǝl y aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd mǝnokalan-nasan, imǝl-i deɣ i Kǝl-Israyil.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Nak iman-in as das-z-agaɣ ǝzǝɣɣǝzzǝb kul wa t-iwaran fǝl ǝddǝlil-in.»
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Tǝzzar igla Ananǝyâs har din-osa ehan, iggaz-tu, inay Talut, issǝwar-tu ifassan-net, inn-as: «Amadray-nin Talut, Ǝmǝli Ɣaysa wa dak-inafalalan daɣ tarrayt ta du-tǝgeɣ, ǝnta a di-d-izammazalan fǝl a kay-d-iqqǝl asawad-nak, idnǝy-kay Infas wa Zǝddigan.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tamazayt ten da a daɣ d-ǝrtakan aratan olanen ǝd tǝfǝrǝnkawen daɣ šittawen ǝn Talut, tǝzzar iqqal-t-id asawad-net. Ibdad, itawasalmaɣ daɣ aman.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Dǝffǝr awen itša, ǝqqalnat-t-idu tǝɣurad-net.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Tarmâd as ikka Talut inan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud a daɣ-san immâl as Ɣaysa Barar ǝn Mǝššina a imos.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Isammaklal awen s aytedan ad gannin: «Ak wǝrgeɣ ǝnta, as kala ibbǝnbay daɣ aytedan win tattarnen s esǝm ǝn Ɣaysa daɣ Yerusalam ihallak-kan? Wǝrgeɣ wǝr t-id-eway s ǝɣrǝm wa, ar a tan-abǝz, ilwǝy-tan ǝs muzaran ǝn limaman?»
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Mišan Talut ǝnta itisuhit ǝzǝzgzan-net. Wǝr ǝssenan Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas a das-ǝnnan daɣ ǝsǝkni wa tan-itaggu as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 As irǝw Talut daɣ Damas, namaggan Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf fǝl ad agin iman-net,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 mišan ittǝmal-as awen. Ewadan daɣ tara ǝn tǝnaɣay-net as das-ǝnkadan ehad ezal ɣur mawan n ǝɣrǝm.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 As ahad iyyan, ǝnkaran nǝttulab-net ǝgan-tu daɣ ǝzmam zǝwwǝran, ǝrdafan daɣ-as aɣan, zazzabben-tu fǝl aganna wa hadan n aɣalla wa iɣlayan aɣrǝm.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 As osa Talut Yerusalam, igmay d ad irtǝy ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa, mišan ǝwafan-tu ketnasan fǝlas harwa da wǝr ǝzzǝgzanan as iyyan daɣ-san a imos.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ibaz-t-idu Barnabas ǝs man-net, iddew dǝr-ǝs ǝs nǝmmuzal, tǝzzar ig-asan isalan kul n ǝmmǝk was inay Talut Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tarrayt ǝn Damas d awal wa das-iga, imal-asan deɣ igi wa iga isalan n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ Damas wǝr t-illa i as tu-tǝha tasa-net.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Alwaq wǝdi a dǝr-san irtay, itidaw dǝr-san daɣ Yerusalam. Itaggu isalan n Ǝmǝli Ɣaysa ši wala tasa ǝn waliyyan.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Itimǝšiwil Talut ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝššewalnen tǝlyunant, itamazaɣ deɣ dǝr-san; ad gammayan d igi ǝn man-net.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 As ǝslan mǝdrayan-net daɣ ǝzǝgzan awen, ǝddewan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san s ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya, amaran ǝssokan-tu wa n Tarsa.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Azzaman en, ǝgrâwan daɣ-san nalkiman ǝn Ɣaysa d Ǝlkǝnisaten alxer daɣ akal kul wa n Yahudǝyya ǝd wa n Galilaya ǝd wa n Samarǝya. Itasahat ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten, tagginat imazalan ǝssiɣmarnen Ǝmǝli, tittǝynat deɣ ǝs tilalt n Infas wa Zǝddigan.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Illil za Butros akal ketnet har iras taɣrǝmt ta n Ludda fǝl ad inǝy imizdagan win daɣ-as ǝxsarnen.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Inay daɣ-as alǝs igân esǝm Enǝyas, igân ǝttam elan ǝd bǝddǝn, wǝr kala igmad tǝssut-net.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Inn-as Butros: «Enǝyas, ǝbdǝd tada tǝssut-nak, Ɣaysa Ǝlmǝsix izzozay-kay.» Ibdad Enǝyas tamazayt ten da.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ǝnayan-tu aytedan kul win tǝɣrǝmt ǝn Ludda ǝd win azawaɣ wa n Šaron, tǝzzar ǝhdan-du s Ǝmǝli.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 As itaggu awen aɣrǝm ǝn Yaffa tǝxsâr daɣ-as tǝnalkimt ǝn Ɣaysa tǝgât esǝm Tabita, almaɣna n esǝm wa daɣ tǝlyunant Dorkas, almaɣna «Tenert». Wǝr tǝgmed ar s igi ǝn mazalan olaɣnen ǝd tǝkutawen i maddararan.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Adan en da a daɣ tǝrin, aba-tat. Tǝtawašarad, tǝtawasansa daɣ ahan wa n afalla ǝn suru.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Dad imos as Ludda wǝr tǝggug Yaffa, as ǝslan nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝhanen Yaffa as Butros iha Ludda, zammazalan sǝr-ǝs ǝššin meddan fǝl ad t-ansǝyan a tan-d-akku tarmâd.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Inkar Butros iddew dǝr-san. As din-osa, ewayan-tu ǝs suru wa tǝha tǝɣǝssa ǝn tǝntut, ǝkkanat-idu tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat hallinat, sakninat-tu šikadkaden ǝd sǝlsa wiyyad a dasnat-tǝga Dorkas harwa tǝddâr.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Issǝrdaɣ Butros awedan kul, igaraffat ad itattar. As issǝnda tǝwatray-net, imalallay-du taɣǝssa ǝn tǝntut ta aba, inna: «Tabita, ǝnkǝr-du», tǝzzar tora šittawen-net, tǝnay Butros, tǝqqim-du.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Izzal-as-in ǝfus-net, illil-as ǝs tebadday, amaran iɣra-du imizdagan ǝd tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat, issǝkn-asan-tat tǝddâr.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Itawasla awen daɣ ǝɣrǝm ǝn Yaffa ketnet, tǝzzar ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen s Ǝmǝli.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Iha Butros Yaffa har irǝw, illa ɣur alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as imos ǝššǝɣǝl-net ǝšifǝl ǝn gǝškan.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.