Atos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As itaggu awen, Talut harwada isamahad fǝl igi ǝn man ǝn nǝttulab n Ǝmǝli Ɣaysa. Ikka Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 igmay daɣ-as a das-agu šira ǝs nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm ǝn Damas ǝmosnen šira a t-ǝkfânen turagat s as, as igraw aytedan, gǝr za meddan wala šidoden, win ǝhanen tarrayt ta n Ɣaysa, a tan-ikrǝd ilwǝy-tan-du ǝs Yerusalam.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ikkâ za aɣrǝm ǝn Damas, as t-in-ihoz, wǝr isla a igan as fall-as ibalazzat ǝnnur a d-igmâdan ijǝnnawan.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ifataqqat, isla y ǝmǝsli wa das-innan: «Talut, Talut mafel as di-tǝzaɣazzaba?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Inn-as Talut: «Ma tǝmosaɣ, Ǝmǝli?» Isla i wa das-innan: «Nak Ɣaysa wa tǝzaɣazzaba.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ǝbdǝd ǝggǝz aɣrǝm a dak-attamal awas kay-iwar igi-net.»
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Meddan win ǝddewnen ǝd Talut ǝbdâdan, tǝgdal-asan tǝrǝmmeq awal, sallan y ǝmǝsli mišan wǝr hǝnnǝyan awedan waliyyan.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ibdad-du Talut, ora šittawen-net, mišan indar-as anay ǝn wala. Kundaba as ǝbazan midawan-net ǝfus-net, ǝlwayan-tu har dǝr-ǝs ǝggazan Damas.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Har iga karad adan wǝr ihǝnnǝy arat, wǝr itša za wǝr išwa.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Amaran Damas ih-êt ǝnalkim ǝn Ɣaysa igân esǝm Ananǝyâs. Iɣr-ay Ǝmǝli daɣ tǝrgǝt inn-as: «Ananǝyâs!» Ikkǝwan-as inn-as: «Nak da, Ǝmǝli!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Inn-as Ǝmǝli: «Ǝnkǝr, tǝssǝwǝla ǝd tarrayt tas itawannu "ta toɣadat", takkaɣ ehan ǝn Yahuza, tǝssǝstǝnaɣ d alǝs n ǝɣrǝm ǝn Tarsa igân esǝm Talut, id itansay-i daɣ alwaq wa da.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Amaran inay [daɣ tǝrgǝt] alǝs igân esǝm Ananǝyâs as t-id-osa, issǝwar-tu ifassan-net fǝl a t-id-iqqal asawad-net.»
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Tǝzzar inn-as Ananǝyâs: «Ya Ǝmǝli, aytedan aggotnen ǝgân-i isalan n alǝs di, ǝd talbast tagget ta issǝkna imizdagan-nak win ǝhanen Yerusalam.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Da da ila turagat n abbaz n aytedan kul win tattarnen s esǝm-nak, amaran imuzaran ǝn limaman a t-ǝkfanen turagat ten.»
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Mišan inn-as Ǝmǝli: «Aglu, alǝs di nak a t-isannafran fǝl a di-imǝl y aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd mǝnokalan-nasan, imǝl-i deɣ i Kǝl-Israyil.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Nak iman-in as das-z-agaɣ ǝzǝɣɣǝzzǝb kul wa t-iwaran fǝl ǝddǝlil-in.»
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Tǝzzar igla Ananǝyâs har din-osa ehan, iggaz-tu, inay Talut, issǝwar-tu ifassan-net, inn-as: «Amadray-nin Talut, Ǝmǝli Ɣaysa wa dak-inafalalan daɣ tarrayt ta du-tǝgeɣ, ǝnta a di-d-izammazalan fǝl a kay-d-iqqǝl asawad-nak, idnǝy-kay Infas wa Zǝddigan.»
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Tamazayt ten da a daɣ d-ǝrtakan aratan olanen ǝd tǝfǝrǝnkawen daɣ šittawen ǝn Talut, tǝzzar iqqal-t-id asawad-net. Ibdad, itawasalmaɣ daɣ aman.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Dǝffǝr awen itša, ǝqqalnat-t-idu tǝɣurad-net.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Tarmâd as ikka Talut inan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud a daɣ-san immâl as Ɣaysa Barar ǝn Mǝššina a imos.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Isammaklal awen s aytedan ad gannin: «Ak wǝrgeɣ ǝnta, as kala ibbǝnbay daɣ aytedan win tattarnen s esǝm ǝn Ɣaysa daɣ Yerusalam ihallak-kan? Wǝrgeɣ wǝr t-id-eway s ǝɣrǝm wa, ar a tan-abǝz, ilwǝy-tan ǝs muzaran ǝn limaman?»
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Mišan Talut ǝnta itisuhit ǝzǝzgzan-net. Wǝr ǝssenan Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas a das-ǝnnan daɣ ǝsǝkni wa tan-itaggu as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 As irǝw Talut daɣ Damas, namaggan Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf fǝl ad agin iman-net,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 mišan ittǝmal-as awen. Ewadan daɣ tara ǝn tǝnaɣay-net as das-ǝnkadan ehad ezal ɣur mawan n ǝɣrǝm.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 As ahad iyyan, ǝnkaran nǝttulab-net ǝgan-tu daɣ ǝzmam zǝwwǝran, ǝrdafan daɣ-as aɣan, zazzabben-tu fǝl aganna wa hadan n aɣalla wa iɣlayan aɣrǝm.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 As osa Talut Yerusalam, igmay d ad irtǝy ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa, mišan ǝwafan-tu ketnasan fǝlas harwa da wǝr ǝzzǝgzanan as iyyan daɣ-san a imos.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ibaz-t-idu Barnabas ǝs man-net, iddew dǝr-ǝs ǝs nǝmmuzal, tǝzzar ig-asan isalan kul n ǝmmǝk was inay Talut Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tarrayt ǝn Damas d awal wa das-iga, imal-asan deɣ igi wa iga isalan n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ Damas wǝr t-illa i as tu-tǝha tasa-net.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Alwaq wǝdi a dǝr-san irtay, itidaw dǝr-san daɣ Yerusalam. Itaggu isalan n Ǝmǝli Ɣaysa ši wala tasa ǝn waliyyan.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Itimǝšiwil Talut ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝššewalnen tǝlyunant, itamazaɣ deɣ dǝr-san; ad gammayan d igi ǝn man-net.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 As ǝslan mǝdrayan-net daɣ ǝzǝgzan awen, ǝddewan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san s ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya, amaran ǝssokan-tu wa n Tarsa.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Azzaman en, ǝgrâwan daɣ-san nalkiman ǝn Ɣaysa d Ǝlkǝnisaten alxer daɣ akal kul wa n Yahudǝyya ǝd wa n Galilaya ǝd wa n Samarǝya. Itasahat ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten, tagginat imazalan ǝssiɣmarnen Ǝmǝli, tittǝynat deɣ ǝs tilalt n Infas wa Zǝddigan.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Illil za Butros akal ketnet har iras taɣrǝmt ta n Ludda fǝl ad inǝy imizdagan win daɣ-as ǝxsarnen.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Inay daɣ-as alǝs igân esǝm Enǝyas, igân ǝttam elan ǝd bǝddǝn, wǝr kala igmad tǝssut-net.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Inn-as Butros: «Enǝyas, ǝbdǝd tada tǝssut-nak, Ɣaysa Ǝlmǝsix izzozay-kay.» Ibdad Enǝyas tamazayt ten da.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ǝnayan-tu aytedan kul win tǝɣrǝmt ǝn Ludda ǝd win azawaɣ wa n Šaron, tǝzzar ǝhdan-du s Ǝmǝli.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 As itaggu awen aɣrǝm ǝn Yaffa tǝxsâr daɣ-as tǝnalkimt ǝn Ɣaysa tǝgât esǝm Tabita, almaɣna n esǝm wa daɣ tǝlyunant Dorkas, almaɣna «Tenert». Wǝr tǝgmed ar s igi ǝn mazalan olaɣnen ǝd tǝkutawen i maddararan.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Adan en da a daɣ tǝrin, aba-tat. Tǝtawašarad, tǝtawasansa daɣ ahan wa n afalla ǝn suru.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Dad imos as Ludda wǝr tǝggug Yaffa, as ǝslan nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝhanen Yaffa as Butros iha Ludda, zammazalan sǝr-ǝs ǝššin meddan fǝl ad t-ansǝyan a tan-d-akku tarmâd.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Inkar Butros iddew dǝr-san. As din-osa, ewayan-tu ǝs suru wa tǝha tǝɣǝssa ǝn tǝntut, ǝkkanat-idu tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat hallinat, sakninat-tu šikadkaden ǝd sǝlsa wiyyad a dasnat-tǝga Dorkas harwa tǝddâr.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Issǝrdaɣ Butros awedan kul, igaraffat ad itattar. As issǝnda tǝwatray-net, imalallay-du taɣǝssa ǝn tǝntut ta aba, inna: «Tabita, ǝnkǝr-du», tǝzzar tora šittawen-net, tǝnay Butros, tǝqqim-du.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Izzal-as-in ǝfus-net, illil-as ǝs tebadday, amaran iɣra-du imizdagan ǝd tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat, issǝkn-asan-tat tǝddâr.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Itawasla awen daɣ ǝɣrǝm ǝn Yaffa ketnet, tǝzzar ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen s Ǝmǝli.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Iha Butros Yaffa har irǝw, illa ɣur alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as imos ǝššǝɣǝl-net ǝšifǝl ǝn gǝškan.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.