Atos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 As itaggu awen, Talut harwada isamahad fǝl igi ǝn man ǝn nǝttulab n Ǝmǝli Ɣaysa. Ikka Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 igmay daɣ-as a das-agu šira ǝs nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm ǝn Damas ǝmosnen šira a t-ǝkfânen turagat s as, as igraw aytedan, gǝr za meddan wala šidoden, win ǝhanen tarrayt ta n Ɣaysa, a tan-ikrǝd ilwǝy-tan-du ǝs Yerusalam.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ikkâ za aɣrǝm ǝn Damas, as t-in-ihoz, wǝr isla a igan as fall-as ibalazzat ǝnnur a d-igmâdan ijǝnnawan.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ifataqqat, isla y ǝmǝsli wa das-innan: «Talut, Talut mafel as di-tǝzaɣazzaba?»
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Inn-as Talut: «Ma tǝmosaɣ, Ǝmǝli?» Isla i wa das-innan: «Nak Ɣaysa wa tǝzaɣazzaba.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Ǝbdǝd ǝggǝz aɣrǝm a dak-attamal awas kay-iwar igi-net.»
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Meddan win ǝddewnen ǝd Talut ǝbdâdan, tǝgdal-asan tǝrǝmmeq awal, sallan y ǝmǝsli mišan wǝr hǝnnǝyan awedan waliyyan.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ibdad-du Talut, ora šittawen-net, mišan indar-as anay ǝn wala. Kundaba as ǝbazan midawan-net ǝfus-net, ǝlwayan-tu har dǝr-ǝs ǝggazan Damas.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Har iga karad adan wǝr ihǝnnǝy arat, wǝr itša za wǝr išwa.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Amaran Damas ih-êt ǝnalkim ǝn Ɣaysa igân esǝm Ananǝyâs. Iɣr-ay Ǝmǝli daɣ tǝrgǝt inn-as: «Ananǝyâs!» Ikkǝwan-as inn-as: «Nak da, Ǝmǝli!»
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Inn-as Ǝmǝli: «Ǝnkǝr, tǝssǝwǝla ǝd tarrayt tas itawannu "ta toɣadat", takkaɣ ehan ǝn Yahuza, tǝssǝstǝnaɣ d alǝs n ǝɣrǝm ǝn Tarsa igân esǝm Talut, id itansay-i daɣ alwaq wa da.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Amaran inay [daɣ tǝrgǝt] alǝs igân esǝm Ananǝyâs as t-id-osa, issǝwar-tu ifassan-net fǝl a t-id-iqqal asawad-net.»
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Tǝzzar inn-as Ananǝyâs: «Ya Ǝmǝli, aytedan aggotnen ǝgân-i isalan n alǝs di, ǝd talbast tagget ta issǝkna imizdagan-nak win ǝhanen Yerusalam.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Da da ila turagat n abbaz n aytedan kul win tattarnen s esǝm-nak, amaran imuzaran ǝn limaman a t-ǝkfanen turagat ten.»
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mišan inn-as Ǝmǝli: «Aglu, alǝs di nak a t-isannafran fǝl a di-imǝl y aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd mǝnokalan-nasan, imǝl-i deɣ i Kǝl-Israyil.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Nak iman-in as das-z-agaɣ ǝzǝɣɣǝzzǝb kul wa t-iwaran fǝl ǝddǝlil-in.»
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Tǝzzar igla Ananǝyâs har din-osa ehan, iggaz-tu, inay Talut, issǝwar-tu ifassan-net, inn-as: «Amadray-nin Talut, Ǝmǝli Ɣaysa wa dak-inafalalan daɣ tarrayt ta du-tǝgeɣ, ǝnta a di-d-izammazalan fǝl a kay-d-iqqǝl asawad-nak, idnǝy-kay Infas wa Zǝddigan.»
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Tamazayt ten da a daɣ d-ǝrtakan aratan olanen ǝd tǝfǝrǝnkawen daɣ šittawen ǝn Talut, tǝzzar iqqal-t-id asawad-net. Ibdad, itawasalmaɣ daɣ aman.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Dǝffǝr awen itša, ǝqqalnat-t-idu tǝɣurad-net.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Tarmâd as ikka Talut inan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud a daɣ-san immâl as Ɣaysa Barar ǝn Mǝššina a imos.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Isammaklal awen s aytedan ad gannin: «Ak wǝrgeɣ ǝnta, as kala ibbǝnbay daɣ aytedan win tattarnen s esǝm ǝn Ɣaysa daɣ Yerusalam ihallak-kan? Wǝrgeɣ wǝr t-id-eway s ǝɣrǝm wa, ar a tan-abǝz, ilwǝy-tan ǝs muzaran ǝn limaman?»
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Mišan Talut ǝnta itisuhit ǝzǝzgzan-net. Wǝr ǝssenan Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas a das-ǝnnan daɣ ǝsǝkni wa tan-itaggu as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 As irǝw Talut daɣ Damas, namaggan Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf fǝl ad agin iman-net,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 mišan ittǝmal-as awen. Ewadan daɣ tara ǝn tǝnaɣay-net as das-ǝnkadan ehad ezal ɣur mawan n ǝɣrǝm.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 As ahad iyyan, ǝnkaran nǝttulab-net ǝgan-tu daɣ ǝzmam zǝwwǝran, ǝrdafan daɣ-as aɣan, zazzabben-tu fǝl aganna wa hadan n aɣalla wa iɣlayan aɣrǝm.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 As osa Talut Yerusalam, igmay d ad irtǝy ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa, mišan ǝwafan-tu ketnasan fǝlas harwa da wǝr ǝzzǝgzanan as iyyan daɣ-san a imos.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ibaz-t-idu Barnabas ǝs man-net, iddew dǝr-ǝs ǝs nǝmmuzal, tǝzzar ig-asan isalan kul n ǝmmǝk was inay Talut Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tarrayt ǝn Damas d awal wa das-iga, imal-asan deɣ igi wa iga isalan n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ Damas wǝr t-illa i as tu-tǝha tasa-net.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Alwaq wǝdi a dǝr-san irtay, itidaw dǝr-san daɣ Yerusalam. Itaggu isalan n Ǝmǝli Ɣaysa ši wala tasa ǝn waliyyan.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Itimǝšiwil Talut ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝššewalnen tǝlyunant, itamazaɣ deɣ dǝr-san; ad gammayan d igi ǝn man-net.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 As ǝslan mǝdrayan-net daɣ ǝzǝgzan awen, ǝddewan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san s ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya, amaran ǝssokan-tu wa n Tarsa.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Azzaman en, ǝgrâwan daɣ-san nalkiman ǝn Ɣaysa d Ǝlkǝnisaten alxer daɣ akal kul wa n Yahudǝyya ǝd wa n Galilaya ǝd wa n Samarǝya. Itasahat ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten, tagginat imazalan ǝssiɣmarnen Ǝmǝli, tittǝynat deɣ ǝs tilalt n Infas wa Zǝddigan.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Illil za Butros akal ketnet har iras taɣrǝmt ta n Ludda fǝl ad inǝy imizdagan win daɣ-as ǝxsarnen.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Inay daɣ-as alǝs igân esǝm Enǝyas, igân ǝttam elan ǝd bǝddǝn, wǝr kala igmad tǝssut-net.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Inn-as Butros: «Enǝyas, ǝbdǝd tada tǝssut-nak, Ɣaysa Ǝlmǝsix izzozay-kay.» Ibdad Enǝyas tamazayt ten da.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ǝnayan-tu aytedan kul win tǝɣrǝmt ǝn Ludda ǝd win azawaɣ wa n Šaron, tǝzzar ǝhdan-du s Ǝmǝli.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 As itaggu awen aɣrǝm ǝn Yaffa tǝxsâr daɣ-as tǝnalkimt ǝn Ɣaysa tǝgât esǝm Tabita, almaɣna n esǝm wa daɣ tǝlyunant Dorkas, almaɣna «Tenert». Wǝr tǝgmed ar s igi ǝn mazalan olaɣnen ǝd tǝkutawen i maddararan.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Adan en da a daɣ tǝrin, aba-tat. Tǝtawašarad, tǝtawasansa daɣ ahan wa n afalla ǝn suru.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Dad imos as Ludda wǝr tǝggug Yaffa, as ǝslan nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝhanen Yaffa as Butros iha Ludda, zammazalan sǝr-ǝs ǝššin meddan fǝl ad t-ansǝyan a tan-d-akku tarmâd.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Inkar Butros iddew dǝr-san. As din-osa, ewayan-tu ǝs suru wa tǝha tǝɣǝssa ǝn tǝntut, ǝkkanat-idu tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat hallinat, sakninat-tu šikadkaden ǝd sǝlsa wiyyad a dasnat-tǝga Dorkas harwa tǝddâr.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Issǝrdaɣ Butros awedan kul, igaraffat ad itattar. As issǝnda tǝwatray-net, imalallay-du taɣǝssa ǝn tǝntut ta aba, inna: «Tabita, ǝnkǝr-du», tǝzzar tora šittawen-net, tǝnay Butros, tǝqqim-du.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Izzal-as-in ǝfus-net, illil-as ǝs tebadday, amaran iɣra-du imizdagan ǝd tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat, issǝkn-asan-tat tǝddâr.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Itawasla awen daɣ ǝɣrǝm ǝn Yaffa ketnet, tǝzzar ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen s Ǝmǝli.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Iha Butros Yaffa har irǝw, illa ɣur alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as imos ǝššǝɣǝl-net ǝšifǝl ǝn gǝškan.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.