Atos 9
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 As itaggu awen, Talut harwada isamahad fǝl igi ǝn man ǝn nǝttulab n Ǝmǝli Ɣaysa. Ikka Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 igmay daɣ-as a das-agu šira ǝs nan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝɣrǝm ǝn Damas ǝmosnen šira a t-ǝkfânen turagat s as, as igraw aytedan, gǝr za meddan wala šidoden, win ǝhanen tarrayt ta n Ɣaysa, a tan-ikrǝd ilwǝy-tan-du ǝs Yerusalam.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ikkâ za aɣrǝm ǝn Damas, as t-in-ihoz, wǝr isla a igan as fall-as ibalazzat ǝnnur a d-igmâdan ijǝnnawan.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ifataqqat, isla y ǝmǝsli wa das-innan: «Talut, Talut mafel as di-tǝzaɣazzaba?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Inn-as Talut: «Ma tǝmosaɣ, Ǝmǝli?» Isla i wa das-innan: «Nak Ɣaysa wa tǝzaɣazzaba.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ǝbdǝd ǝggǝz aɣrǝm a dak-attamal awas kay-iwar igi-net.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Meddan win ǝddewnen ǝd Talut ǝbdâdan, tǝgdal-asan tǝrǝmmeq awal, sallan y ǝmǝsli mišan wǝr hǝnnǝyan awedan waliyyan.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ibdad-du Talut, ora šittawen-net, mišan indar-as anay ǝn wala. Kundaba as ǝbazan midawan-net ǝfus-net, ǝlwayan-tu har dǝr-ǝs ǝggazan Damas.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Har iga karad adan wǝr ihǝnnǝy arat, wǝr itša za wǝr išwa.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Amaran Damas ih-êt ǝnalkim ǝn Ɣaysa igân esǝm Ananǝyâs. Iɣr-ay Ǝmǝli daɣ tǝrgǝt inn-as: «Ananǝyâs!» Ikkǝwan-as inn-as: «Nak da, Ǝmǝli!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Inn-as Ǝmǝli: «Ǝnkǝr, tǝssǝwǝla ǝd tarrayt tas itawannu "ta toɣadat", takkaɣ ehan ǝn Yahuza, tǝssǝstǝnaɣ d alǝs n ǝɣrǝm ǝn Tarsa igân esǝm Talut, id itansay-i daɣ alwaq wa da.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Amaran inay [daɣ tǝrgǝt] alǝs igân esǝm Ananǝyâs as t-id-osa, issǝwar-tu ifassan-net fǝl a t-id-iqqal asawad-net.»
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Tǝzzar inn-as Ananǝyâs: «Ya Ǝmǝli, aytedan aggotnen ǝgân-i isalan n alǝs di, ǝd talbast tagget ta issǝkna imizdagan-nak win ǝhanen Yerusalam.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Da da ila turagat n abbaz n aytedan kul win tattarnen s esǝm-nak, amaran imuzaran ǝn limaman a t-ǝkfanen turagat ten.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Mišan inn-as Ǝmǝli: «Aglu, alǝs di nak a t-isannafran fǝl a di-imǝl y aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝd mǝnokalan-nasan, imǝl-i deɣ i Kǝl-Israyil.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Nak iman-in as das-z-agaɣ ǝzǝɣɣǝzzǝb kul wa t-iwaran fǝl ǝddǝlil-in.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Tǝzzar igla Ananǝyâs har din-osa ehan, iggaz-tu, inay Talut, issǝwar-tu ifassan-net, inn-as: «Amadray-nin Talut, Ǝmǝli Ɣaysa wa dak-inafalalan daɣ tarrayt ta du-tǝgeɣ, ǝnta a di-d-izammazalan fǝl a kay-d-iqqǝl asawad-nak, idnǝy-kay Infas wa Zǝddigan.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tamazayt ten da a daɣ d-ǝrtakan aratan olanen ǝd tǝfǝrǝnkawen daɣ šittawen ǝn Talut, tǝzzar iqqal-t-id asawad-net. Ibdad, itawasalmaɣ daɣ aman.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Dǝffǝr awen itša, ǝqqalnat-t-idu tǝɣurad-net.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Tarmâd as ikka Talut inan n ǝlɣibada win Kǝl-Ǝlyǝhud a daɣ-san immâl as Ɣaysa Barar ǝn Mǝššina a imos.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Isammaklal awen s aytedan ad gannin: «Ak wǝrgeɣ ǝnta, as kala ibbǝnbay daɣ aytedan win tattarnen s esǝm ǝn Ɣaysa daɣ Yerusalam ihallak-kan? Wǝrgeɣ wǝr t-id-eway s ǝɣrǝm wa, ar a tan-abǝz, ilwǝy-tan ǝs muzaran ǝn limaman?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Mišan Talut ǝnta itisuhit ǝzǝzgzan-net. Wǝr ǝssenan Kǝl-Ǝlyǝhud win Damas a das-ǝnnan daɣ ǝsǝkni wa tan-itaggu as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 As irǝw Talut daɣ Damas, namaggan Kǝl-Ǝlyǝhud eɣaf fǝl ad agin iman-net,
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 mišan ittǝmal-as awen. Ewadan daɣ tara ǝn tǝnaɣay-net as das-ǝnkadan ehad ezal ɣur mawan n ǝɣrǝm.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 As ahad iyyan, ǝnkaran nǝttulab-net ǝgan-tu daɣ ǝzmam zǝwwǝran, ǝrdafan daɣ-as aɣan, zazzabben-tu fǝl aganna wa hadan n aɣalla wa iɣlayan aɣrǝm.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 As osa Talut Yerusalam, igmay d ad irtǝy ǝd nalkiman ǝn Ɣaysa, mišan ǝwafan-tu ketnasan fǝlas harwa da wǝr ǝzzǝgzanan as iyyan daɣ-san a imos.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ibaz-t-idu Barnabas ǝs man-net, iddew dǝr-ǝs ǝs nǝmmuzal, tǝzzar ig-asan isalan kul n ǝmmǝk was inay Talut Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tarrayt ǝn Damas d awal wa das-iga, imal-asan deɣ igi wa iga isalan n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ Damas wǝr t-illa i as tu-tǝha tasa-net.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Alwaq wǝdi a dǝr-san irtay, itidaw dǝr-san daɣ Yerusalam. Itaggu isalan n Ǝmǝli Ɣaysa ši wala tasa ǝn waliyyan.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Itimǝšiwil Talut ǝd Kǝl-Ǝlyǝhud win ǝššewalnen tǝlyunant, itamazaɣ deɣ dǝr-san; ad gammayan d igi ǝn man-net.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 As ǝslan mǝdrayan-net daɣ ǝzǝgzan awen, ǝddewan dǝr-ǝs wiyyad daɣ-san s ǝɣrǝm ǝn Qaysarǝya, amaran ǝssokan-tu wa n Tarsa.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Azzaman en, ǝgrâwan daɣ-san nalkiman ǝn Ɣaysa d Ǝlkǝnisaten alxer daɣ akal kul wa n Yahudǝyya ǝd wa n Galilaya ǝd wa n Samarǝya. Itasahat ǝzǝgzan n Ǝlkǝnisaten, tagginat imazalan ǝssiɣmarnen Ǝmǝli, tittǝynat deɣ ǝs tilalt n Infas wa Zǝddigan.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Illil za Butros akal ketnet har iras taɣrǝmt ta n Ludda fǝl ad inǝy imizdagan win daɣ-as ǝxsarnen.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Inay daɣ-as alǝs igân esǝm Enǝyas, igân ǝttam elan ǝd bǝddǝn, wǝr kala igmad tǝssut-net.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Inn-as Butros: «Enǝyas, ǝbdǝd tada tǝssut-nak, Ɣaysa Ǝlmǝsix izzozay-kay.» Ibdad Enǝyas tamazayt ten da.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ǝnayan-tu aytedan kul win tǝɣrǝmt ǝn Ludda ǝd win azawaɣ wa n Šaron, tǝzzar ǝhdan-du s Ǝmǝli.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 As itaggu awen aɣrǝm ǝn Yaffa tǝxsâr daɣ-as tǝnalkimt ǝn Ɣaysa tǝgât esǝm Tabita, almaɣna n esǝm wa daɣ tǝlyunant Dorkas, almaɣna «Tenert». Wǝr tǝgmed ar s igi ǝn mazalan olaɣnen ǝd tǝkutawen i maddararan.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Adan en da a daɣ tǝrin, aba-tat. Tǝtawašarad, tǝtawasansa daɣ ahan wa n afalla ǝn suru.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Dad imos as Ludda wǝr tǝggug Yaffa, as ǝslan nalkiman ǝn Ɣaysa win ǝhanen Yaffa as Butros iha Ludda, zammazalan sǝr-ǝs ǝššin meddan fǝl ad t-ansǝyan a tan-d-akku tarmâd.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Inkar Butros iddew dǝr-san. As din-osa, ewayan-tu ǝs suru wa tǝha tǝɣǝssa ǝn tǝntut, ǝkkanat-idu tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat hallinat, sakninat-tu šikadkaden ǝd sǝlsa wiyyad a dasnat-tǝga Dorkas harwa tǝddâr.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Issǝrdaɣ Butros awedan kul, igaraffat ad itattar. As issǝnda tǝwatray-net, imalallay-du taɣǝssa ǝn tǝntut ta aba, inna: «Tabita, ǝnkǝr-du», tǝzzar tora šittawen-net, tǝnay Butros, tǝqqim-du.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Izzal-as-in ǝfus-net, illil-as ǝs tebadday, amaran iɣra-du imizdagan ǝd tǝdoden šin as wǝr ǝdderan meddan-nasnat, issǝkn-asan-tat tǝddâr.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Itawasla awen daɣ ǝɣrǝm ǝn Yaffa ketnet, tǝzzar ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen s Ǝmǝli.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Iha Butros Yaffa har irǝw, illa ɣur alǝs iyyan igân esǝm Simɣon as imos ǝššǝɣǝl-net ǝšifǝl ǝn gǝškan.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.