Atos 8
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Amaran Talut ǝnta, iha win ǝrḍanen s ǝtǝwǝnɣa n Ǝstefanos.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Osan-du meddan ǝn miksadan ǝn Mǝššina, ǝnbalan-in Ǝstefanos. Ǝyyǝwanan fall-as tala.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Talut ǝnta, issǝnta daɣ ǝhluk n Ǝlkǝnisat. Irzag inan, ilabbay-du daɣ-san meddan ǝd tǝdoden, iggar-tan daɣ kasaw.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Amaran imǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa win tǝwazawaznen den, ǝrzagan akal ketnet ǝmmâlan y aytedan isalan win ǝhanen Ǝlinjil.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Awen da a d-ewayan Filibus s ǝɣrǝm iyyan n akal ǝn Samarǝya a daɣ-as immâl y aytedan isalan n Ǝlmǝsix.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 As tǝsla aljamaɣat tagget tǝnimannakat y awal ǝn Filibus, tǝnay deɣ tǝlmǝɣjujaten šin itaggu ǝmosnen alɣalamaten ǝn tarna ta igraw, tǝssoɣal-in ǝnnǝyat-net aratan win igannu.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Fǝlas aytedan aggotnen a ǝgmadan kǝlǝsuf. As tan-du-gammadan, takkasan imaslan labasnen. Tawazozayan deɣ nǝbdan ǝd mǝggudal aggotnen.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Eway-du awen tǝdǝwit agget daɣ ǝɣrǝm en.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Amaran aɣrǝm en, ih-ay alǝs iyyan n amassaxar igân esǝm Simɣon itaggin išaɣawan simaklalnen s aytedan ǝn Samarǝya. Igannu ǝnta awedan zǝwwǝran a imos.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Aytedan kul sasaman-as s ǝlluɣ, gǝr za win wǝr nǝla almaqam, wala win t-ǝlanen, gannin: «Alǝs wa, tarna n Ǝmǝli tas itawannu ta togarat a imos.»
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Aytedan win sasaman-as s ǝlluɣ, fǝlas irǝw itagg-asan išaɣawan sǝr-san simaklalnen.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Mišan as ǝzzǝgzanan i Filibus a dasan-immâlan isalan ǝn taɣmar ta n Mǝššina ǝd tarna n esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix, tawasalmaɣan daɣ aman, meddan harkid tǝdoden.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Izzǝgzan Simɣon ǝnta da, itawasalmaɣ daɣ aman; iltaɣ daɣ Filibus. Ǝqqânnat alɣalamaten ǝn tarna ǝd tǝlmǝɣjujaten zawwarnen šin itaggu Filibus eɣaf-net.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 As ǝslan nǝmmuzal daɣ Yerusalam as Kǝl-Samarǝya ǝqbalan awal ǝn Mǝššina, zammazalan sǝr-san Butros ǝd Yaxya.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 As tan-in-osan, ǝttaran-asan a fall-asan d-izazzabben Infas wa Zǝddigan,
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 fǝlas harwa da wǝr tan-iha i fǝl d-izzibbat, ǝtǝwǝsǝlmaɣ ɣas a tawaggan daɣ aman s esǝm n Ǝmǝli Ɣaysa.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Tǝzzar a tan-isawar Butros ǝd Yaxya ifassan-nasan, garrawan Infas wa Zǝddigan.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 As inay Simɣon as, Infas wa Zǝddigan ǝsǝwǝr ǝn fassan ǝn nǝmmuzal as itawagraw, igmay daɣ-san a tan-akfu azrǝf, inn-asan:
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 «Akfiwat-i nak da tarna tǝdi, tas i ǝssǝwara ifassan-in ad igrǝw Infas wa Zǝddigan.»
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Inn-as Butros: «Tǝhlǝkaɣet kay d ǝzrǝf-nak, zama tǝɣila tǝfrâgaɣ a tazzanza tǝhǝkkut ǝn Mǝššina.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Batu ta, wǝrmad tat-tǝheɣ za wala tǝleɣ daɣ-as tanat fǝlas ǝwǝl-nak wǝr oɣed dat Mǝššina.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Daɣ adi utab daɣ ǝššur-nak, tansǝya Mǝššina a dak-issurǝf ark ǝnnǝyat ta tǝhat ǝwǝl-nak, kud immikkan adi.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Fǝlas hannayaɣ as, ǝwǝl-nak wǝr idker ar tara n ǝddǝnet labasat d iba n aqqad.»
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Tǝzzar inn-asan Simɣon: «Ansǝyat-i Ǝmǝli kawanay iman-nawan fǝl a di-wǝr-abǝz s awa tǝnnam.»
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Butros ǝd Yaxya win nǝmmuzal, as ǝmalan y aytedan awa ǝggǝyyen fǝl Ɣaysa Ǝlmǝsix, ǝmǝlan-asan deɣ awal n Ǝmǝli, ǝqqalan Yerusalam. Ǝmalan isalan n Ǝlinjil daɣ taɣarmaten aggotnen ǝn Samarǝya šin ǝhanen tarrayt-nasan.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Dǝffǝr awen iššewal angalos n Ǝmǝli i Filibus, inn-as: «Ǝnkǝr tawǝya ǝd tarrayt tǝkkât agala ta tǝgmadat Yerusalam tǝras tǝkka Gaza.» Tarrayt ten, tǝssuf.
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Inkar Filibus, igla. Ijiwankat daɣ tarrayt as immǝnay d alǝs n ǝnazum n akal n Etǝyofǝya imosan awedan zǝwwǝran daɣ taɣmar ǝn Kandas ta n tǝmǝnokalt n Etǝyofǝya s ǝnta a innǝttafan d ǝrrǝzǝɣ kul wa n tǝmǝnokalt en. Osâ-du Yerusalam fǝl a daɣ-as iɣbǝd Mǝššina.
27 — ausente —
28 Iqqâl akal-net, iqqîm daɣ amalankay-net, iɣarru ǝlkǝttab n ǝnnǝbi Isayas.
28 — ausente —
29 Inna Infas wa Zǝddigan i Filibus: «Ihaz-in amalankay en, tǝmmudǝɣaɣ i mǝššis»
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Ozal-in sǝr-ǝs Filibus. Isl-as iɣarru ǝlkǝttab n ǝnnǝbi Isayas, inn-as: «Awak tǝgreɣ almaɣna n awa tǝɣarra ǝddi?»
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Inn-as alǝs wen: «Manǝmmǝk as tu-z-agra, wǝr t-illa awedan a di-t-iffǝssaran?» Tǝzzar igmay daɣ Filibus a d-iwǝn, aqqam dǝgma-net.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Edag wa iɣarru daɣ ǝlkǝttab en, ǝnta da awa inna: «Ittilway zun tilay s adag n agazam, tǝfastit a itaggu ǝjaɣol y aytedan lazzinen tǝduft-net a iga, wǝr d-igmed ǝlxǝrǝf imi-net.
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Itiwasaras, wǝr das-ǝgen ǝššǝriɣa wa dǝr ihor. Ma ifragan igi ǝn salan kul ǝn hayawan-net, id tǝtiwazaraz tǝɣrǝst-net daɣ ǝddǝnet?»
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Tǝzzar issǝstan alǝs wa n Etǝyofǝya Filibus, inn-as: «Kay ak ǝmǝl-i, was iha ǝnnǝbi šin-net da. Ǝnta iman-net meɣ awedan iyyan?»
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Ibaz Filibus ɣur batu ten da, imal-as isalan n Ǝlinjil ǝn Ɣaysa.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Ǝglân za, as d-osan edag ǝhân aman, tǝzzar inna alǝs wa n Etǝyofǝya: «Aman da, ma di-z-igdǝlan ad tǝwǝsǝlmǝɣ?»
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 [Inn-as Filibus: «wǝr t-illa, kud tǝzzigzana s ǝwǝl iyyanda.» Inn-as alǝs wen: «Ǝzzigzanaɣ as Ɣaysa Ǝlmǝsix Barar ǝn Mǝššina a imos.»]
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Omar alwaq wen da s ad itǝwǝsǝbdǝd amalankay, ǝzzǝbben ǝnta ǝd Filibus, ǝggazan aman, issǝlmaq-qu Filibus.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Da da ɣas a d-ǝgmadan aman, ǝnta ad idkal Infas n Ǝmǝli Filibus, abʼas t-ihannay alǝs wen, mišan igla daɣ tarrayt-net, ikna tǝdǝwit.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Filibus ǝnta, as din-igra iman-net iha aɣrǝm n Azot. As t-igmad illil akal en itaggu daɣ ɣǝrman kul win ǝhanen tarrayt isalan n Ǝlinjil har osa aɣrǝm ǝn Qaysarǝya.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.