Atos 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Tǝzzar issǝstan Ǝlimam wa Zǝwwǝran Ǝstefanos, inn-as: «Awak aratan win tidǝt?»
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Inna Ǝstefanos: «Kawanay imǝdrayan-in d abbatan-in, sǝsǝmat-i! Mǝššina di n ǝmǝli ǝn tanaya, ǝnta as kala a d-inafalal y amaraw-nana Ibrahim harwa iha akal wa n Mezobotamǝya, dat tǝmǝxsurt-net daɣ akal wa n Xaran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Inn-as: "Ǝgmǝd akal-nak ǝd marwan-nak, takkaɣ akal wa kay-z-assakna."
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tǝzzar igmad Ibrahim akal wa n Kasdaytan, ixsar daɣ wa n Xaran. Dǝffǝr iba n abba-net a t-id-isaggalat Mǝššina s akal wa da daɣ tǝxsaram da azalada.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Akal wa, wǝr daɣ-as ikfa Mǝššina Ibrahim edag as zʼiggǝzan tǝkasit-net, wala ɣas edag daɣ issǝnsa adar-net, mišan idkal-as Mǝššina arkawal n a das-t-akfu ǝnta d ǝzzurrǝyya-net, kuddeɣ as alwaq wen, wǝr ila Ibrahim ara waliyyan.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Ǝnta da awa inna Mǝššina: "Ihayawan-nak ad ǝxsǝran daɣ akal a daɣ ǝmosan iɣǝrab, ǝqqǝlan daɣ-as eklan, ad tawazaɣazzaban har agin ǝkkozat tǝmad n awatay.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Mišan addawlat ta tan-tǝgat eklan, nak iman-in a tat-z-abǝzan s ǝššǝriɣa, dǝffǝr adi, ǝkkǝsaq-qan-du daɣ-as, ǝɣbǝdan-i daɣ adag wa da."
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Tǝzzar inamagga Mǝššina d Ibrahim arkawal ǝn tassaq s ǝnta as imos ǝmǝnkǝd ejwal-net. Adi a fǝlas, as ihǝw barar-net Isǝhaq isammankad-tu ǝzǝl wa n ǝttam dǝffǝr tǝhǝwt-net. Iga Isǝhaq awen da i barar-net Yaqub, Yaqub deɣ iga awen da i bararan-net ǝmosnen maraw d ǝššin, win ǝmosnen aljadan-nana.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Ǝnkaran meddan win ǝmosnen aljadan-nana ǝmmǝnzaɣan amadray-nasan Yusǝf, tǝzzar ǝzzǝnzan-t-in, immeway s akal ǝn Masar; mišan issan daɣ-as Mǝššina.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ikkas-t-idu Mǝššina daɣ tǝmǝɣutar kul šin iggaz. Ikf-ay masnat, d udǝm ɣur Firɣawna wa n ǝmǝnokal ǝn Masar, har as ig-ay Firɣawna daw-ǝs, izzozar-tu y akal ǝn Masar d aɣaywan-net ketnet.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Dǝffǝr awen, iga laz daɣ akal ǝn Masar ketnet, ǝnta ǝd wa n Kanan. Ad taɣazzaban aytedan wǝllen, aba i meddan win ǝmosnen aljadan-nana a ǝtšan.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 As isla Yaqub as Masar tah-et tǝbzǝst, izammazal sǝr-ǝs meddan win dana-sahhayawnen, imos awen iki-nasan y-as wa azzaran.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ɣur iki-nasan Masar wa n ǝššin, ad izzǝzday Yusǝf iman-net i mǝdrayan-net, ǝggazan deɣ salan Firɣawna n aɣaywan wa d-igmad Yusǝf.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Issǝgmay Yusǝf abba-net Yaqub ǝd marwan-net kul, ǝmosan ǝssayat tǝmǝrwen n awedan ǝd sǝmmos.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tǝzzar iras Yaqub akal ǝn Masar, s ǝnta a daɣ t-aba, aba daɣ-as deɣ imarawan-nana.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ǝmmewaynat tǝɣǝswen-nasan s ǝɣrǝm ǝn Šǝkem, tawanbalnat daɣ ǝzǝkka wa izzǝnza Ibrahim azrǝf wa ibalalaɣan ɣur maddanǝs ǝn Xamor daɣ Šǝkem, y ad iqqǝl tanbǝlt-net.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 As d-ihoz alwaq wa daɣ zʼassandu Mǝššina arkawal wa fǝl ihad y Ibrahim, tamattay-nana tǝttǝy, tǝmôs taxlǝk tagget daɣ Masar,
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 har "iggaz iyyan ǝmǝnokal wǝr nǝssen fǝl Yusǝf taɣmar [ǝn Masar]."
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ikkǝrras kǝl-tamet-nana, iga i marawan[-nana] ǝzǝɣǝzzǝb labâsan har âs išahhaššal-tan a din-tayyin bararan-nasan win ǝs sǝket ǝhǝwan daɣ ǝsuf fǝl ad wǝr ǝddǝran.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Azzaman en da a daɣ ihǝw Musa, imos barar ihossayan, igrâwan arraxmat ǝn Mǝššina. Ǝttafan-tu marwan-net daɣ ahan-nasan har iga karadat tǝlil.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Oyyan-t-in marwan-net ɣas fǝl afay n Ǝnnil, tǝnay-tu tabarart ǝn Firɣawna, tǝdkal-tu tǝg-ay barar-net, tǝg-as ǝsǝdwǝl wa za tagu i barar ǝn tǝdist-net.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Itawasasaɣru Musa masnat kul ta n Kǝl-Masar, iqqal alǝs ilân tǝnna daɣ awa igannu d awa itaggu.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 As iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ǝd tǝhǝwt, iggaz-t-id a din-asu imǝdrayan-net Kǝl-Israyil inǝy awa dǝr t-ǝllan.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Inay iyyan daɣ-san tawagginat-as taršǝxšad, oɣ-as šinaɣen, iga iman n aw Masar wa das-itaggin ark aratan.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Iɣil ad agrin mǝdrayan-net Kǝl-Israyil as Mǝššina a t-id-izammazalan sǝr-san fǝl a tan-assafsu, mišan wǝr ǝgren awen.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ǝzǝl wa ilkaman i wen, osa-du ǝššin daɣ-san ǝknâsan. Igmay d a tan-aknu, nǝmǝggin alxer, inn-asan: "Meddan, kawanay ǝmosnen imǝdrayan, mafel as tǝtinǝmǝnɣim?"
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Mišan ibdaq-q-in alǝs wa itaggin taršǝxšad y ǝmidi-net, inn-as: "Ma kay-igan ǝmuzar-nana wala ǝmašraɣ-nana?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Ǝngǝm a tareɣ a di-taga tenaɣay ta tǝgeɣ y aw Masar wa n ǝndazǝl?"
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Isla Musa i batu ten ɣas, tǝggaz-tu tasa, igmad Masar ilɣas daɣ akal wa n Midǝyan, iqqal daɣ-as ǝɣǝrib, izlaf daɣ-as igraw ǝššin bararan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 As ǝganat ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay dǝffǝr awen, "inafalal-as-du angalos daɣ tǝfsǝq tǝbilaglagat daɣ taneray ɣur ǝdɣaɣ" wa n Sinay.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Isammaklal ǝs Musa arat wa das-d-inafalal den. Itihaz-in za tafsǝq fǝl ad annaflay daɣ awen, as isla y ǝmǝsli n Ǝmǝli Mǝššina as das-inna:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 "Nak a imosan Mǝššina ǝn marawan-nak, Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub." Tǝndaw taysǝst Musa abʼas ihal ad ilǝs asawad daɣ tǝfsǝq en.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Inn-as deɣ Ǝmǝli: "Ǝkkǝs iɣateman-nak, fǝlas edag wa daɣ tǝbdadaɣ ǝddi amaḍal zǝddigan a imos.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ǝɣɣǝyyanaɣ alɣazab wa tǝtaggu tamattay-nin daɣ Masar, ǝslêɣ deɣ i hǝrǝrrǝkitan-nasan. Ǝzzǝbbe-du fǝl a tan-assafsa. Ǝmǝrǝdda ihaz-du, a kay-zǝmmizǝla ǝs Masar."
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Musa wen da, a ǝnkuran ǝs tǝnna ta das-ǝgan: "Ma kay-igan ǝmuzar-nana wala ǝmašraɣ-nana?" Ǝnta en da za, a d-izammazal Mǝššina y ad izar i Kǝl-Israyil, isǝddǝrfǝt-tan, ǝs tarna n angalos wa das-d-inafalalan daɣ tǝfsǝq.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ǝnta en da, a tan-d-ikkasan daɣ Masar s aratan simaklalnen win itaggu ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten ǝn tarna ǝn Mǝššina. Iga aratan wiyyad simaklalnen ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten ɣur aradaɣ wa ǝgan daɣ Agaraw was itawannu wa Zaggaɣan, igla itaggu awen da daɣ taneray har iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa en da, a innan i Kǝl-Israyil: "Ilkâm a sǝr-wan d-izǝmmizǝl Mǝššina ǝnnǝbi iyyan ǝn šilat-in, a kawan-du-z-igmǝdan."
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 As tǝddew tamattay n Israyil daɣ taneray ǝn Sinay, ǝnta en da a ibdadan gǝr marawan-nana win den d angalos wa das-iššewalan fǝl ǝdɣaɣ wa n Sinay, tǝzzar ikf-ay Mǝššina awalan hakkinen tǝmǝddurt y a dana-tan-imǝl.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Mišan ugayan marawan-nana s ad ǝlkǝman y awa inna Musa, ugayan sǝr-ǝs, saddaranan ad ǝqqǝlan Masar.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ǝnnan i Harun: "Ag-ana imalan a zʼǝmǝlnen dat-na, fǝlas Musa wa dana-d-ikkasan daɣ akal ǝn Masar da, wǝr nǝssen awa daɣ-as in-igan."
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Adan en da a daɣ ǝgan ǝssǝnǝm igân tǝmǝwit a n abarkaw, ǝkatan fall-as. Isidawat-tan wǝllen arat wa ǝgan ǝs fassan-nasan.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Tǝzzar inamaggag dǝr-san Mǝššina, oyy-en ǝd man-nasan, ǝɣbadan tǝfuk ǝd tǝllit d etran, imos awen arat ǝnnân Ǝlkǝttaban, as ǝnnan: "Ya Kǝl-Israyil, awak nak as tǝtaggim šizǝgzam ǝd tǝkutawen daɣ ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay šin tǝgam daɣ teneray?
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Wǝrgeɣ ahaket n ǝssǝnǝm wa igan Molox a tewayam, ǝd šaššelan n ǝtri wa igan Rǝmfan wa n ǝssǝnǝm-nawan, ǝmosnen ǝssǝnǝman win tǝgam" fǝl a tan-tǝɣbǝdam! "Adi fǝl kawan-z-ǝstǝɣa har takǝyam" Babǝylon.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Amaran imarawan-nana win d-ikkas Mǝššina daɣ Masar ǝggazan teneray, ǝlân ǝhaket wa n ǝmǝnǝy ǝd Mǝššina, was omar Mǝššina Musa s ad t-agu s ǝmmǝk wa t-issǝkna.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ahaket en, iggaz-du ǝs marawan-nana win dǝffǝr win den, azzaman win daɣ dasan-azzar Joswe, ewayan-tu s akal wa ǝbazan, s ǝnta a daɣ istaɣ Mǝššina tawšeten dat-san. Iggaz ahaket wen akal en da har azzaman n ǝnnǝbi Dawǝd.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Ǝnnǝbi Dawǝd igrâw arraxmat ɣur Mǝššina. Ǝnta a igmayan daɣ Mǝššina turagat n ad ikrǝs ehan y Ǝmǝli ǝn Yaqub.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Mišan ǝnnǝbi Suliman a igrawan turagat ten, ikras ehan y Ǝmǝli Mǝššina.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Dǝr iga awen da ya, Mǝššina di n Amadkol wǝr ixser daɣ a ǝkrasan fassan n aytedan. Adi a inna ǝnnǝbi Isayas as inna:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Inna Ǝmǝli Mǝššina: "Ijǝnnawan a ǝmosnen tǝxawit-in ta n taɣmar, amaḍal wǝr imos ar arat illan daw daran-in. Daɣ adi ma imos ǝzzǝnǝf n ahan wa di-za-tǝkrǝsam? Madeɣ edag wa daɣ zʼassanfa?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Wǝrgeɣ ǝfus-in a d-ixlakan adi kul?"»
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Harwa inn-asan Ǝstefanos: «Ya meddan win ǝqqǝssatnen, tǝxfâlam iwallan-nawan, tǝdbâɣam šimǝzzugen-nawan wǝr tǝzlayam d aytedan wǝr nǝksud Mǝššina, faw tugâyam s Infas wa Zǝddigan. Adi da a ǝgan marawan-nawan.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Mǝni daɣ ǝnnǝbitan wa wǝr zaɣɣazzaban marawan-nawan? Ǝgan iman ǝn nǝmmuzal ǝn Mǝššina win ǝmalnen dat alwaq assa ǝn Wa Oɣadan, as kawanay ǝmǝrǝdda a t-ikkǝddalan tǝgam iman-net.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Kawanay win d-issoka Mǝššina angalosan ewâynen ǝlqanun-net, mišan tugayam s a das-tǝlkǝmam.»
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 As ǝslan i batu ten, iggaz-tan alham labasan, ad samadadan fǝl alham n Ǝstefanos.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Mišan ǝnta idkâran Infas wa Zǝddigan, idkal asawad-net sa sǝr jǝnnawan, inay tanaya ǝn Mǝššina, inay deɣ Ɣaysa ibdâd daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Tǝzzar inn-asan: «Ǝnǝyat, ijǝnnawan ǝnnolaman! Hannayaɣ Ag Aggadǝm ibdâd daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina.»
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ǝslan y awen ɣas, ad zayyakan ǝdbâɣan šimǝzzugen-nasan, ǝggadan-in ketnasan s Ǝstefanos, ǝbazan-tu.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ǝkkasan-tu daɣ ǝɣrǝm, ad t-ǝggaran ǝs tǝhun. Amaran meddan win fall-as ǝgǝyyatnen, alǝs n ammas igân esǝm Talut a ɣur ǝssǝnsan ibǝrnaz-nasan.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ǝggâran Ǝstefanos ǝs tǝhun as ittar inna: «Ya Ǝmǝli Ɣaysa, ǝqbǝl iman-in!»
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Dǝffǝr awen, igaraffat, idkal ǝmǝsli-net s afalla, inna: «Ya Ǝmǝli, a tan-wǝr-tǝssǝwaraɣ abakkad wa!» As inna awen, ǝgmadan-tu man.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.