Atos 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Tǝzzar issǝstan Ǝlimam wa Zǝwwǝran Ǝstefanos, inn-as: «Awak aratan win tidǝt?»
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Inna Ǝstefanos: «Kawanay imǝdrayan-in d abbatan-in, sǝsǝmat-i! Mǝššina di n ǝmǝli ǝn tanaya, ǝnta as kala a d-inafalal y amaraw-nana Ibrahim harwa iha akal wa n Mezobotamǝya, dat tǝmǝxsurt-net daɣ akal wa n Xaran.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Inn-as: "Ǝgmǝd akal-nak ǝd marwan-nak, takkaɣ akal wa kay-z-assakna."
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Tǝzzar igmad Ibrahim akal wa n Kasdaytan, ixsar daɣ wa n Xaran. Dǝffǝr iba n abba-net a t-id-isaggalat Mǝššina s akal wa da daɣ tǝxsaram da azalada.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Akal wa, wǝr daɣ-as ikfa Mǝššina Ibrahim edag as zʼiggǝzan tǝkasit-net, wala ɣas edag daɣ issǝnsa adar-net, mišan idkal-as Mǝššina arkawal n a das-t-akfu ǝnta d ǝzzurrǝyya-net, kuddeɣ as alwaq wen, wǝr ila Ibrahim ara waliyyan.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ǝnta da awa inna Mǝššina: "Ihayawan-nak ad ǝxsǝran daɣ akal a daɣ ǝmosan iɣǝrab, ǝqqǝlan daɣ-as eklan, ad tawazaɣazzaban har agin ǝkkozat tǝmad n awatay.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Mišan addawlat ta tan-tǝgat eklan, nak iman-in a tat-z-abǝzan s ǝššǝriɣa, dǝffǝr adi, ǝkkǝsaq-qan-du daɣ-as, ǝɣbǝdan-i daɣ adag wa da."
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Tǝzzar inamagga Mǝššina d Ibrahim arkawal ǝn tassaq s ǝnta as imos ǝmǝnkǝd ejwal-net. Adi a fǝlas, as ihǝw barar-net Isǝhaq isammankad-tu ǝzǝl wa n ǝttam dǝffǝr tǝhǝwt-net. Iga Isǝhaq awen da i barar-net Yaqub, Yaqub deɣ iga awen da i bararan-net ǝmosnen maraw d ǝššin, win ǝmosnen aljadan-nana.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Ǝnkaran meddan win ǝmosnen aljadan-nana ǝmmǝnzaɣan amadray-nasan Yusǝf, tǝzzar ǝzzǝnzan-t-in, immeway s akal ǝn Masar; mišan issan daɣ-as Mǝššina.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Ikkas-t-idu Mǝššina daɣ tǝmǝɣutar kul šin iggaz. Ikf-ay masnat, d udǝm ɣur Firɣawna wa n ǝmǝnokal ǝn Masar, har as ig-ay Firɣawna daw-ǝs, izzozar-tu y akal ǝn Masar d aɣaywan-net ketnet.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Dǝffǝr awen, iga laz daɣ akal ǝn Masar ketnet, ǝnta ǝd wa n Kanan. Ad taɣazzaban aytedan wǝllen, aba i meddan win ǝmosnen aljadan-nana a ǝtšan.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 As isla Yaqub as Masar tah-et tǝbzǝst, izammazal sǝr-ǝs meddan win dana-sahhayawnen, imos awen iki-nasan y-as wa azzaran.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ɣur iki-nasan Masar wa n ǝššin, ad izzǝzday Yusǝf iman-net i mǝdrayan-net, ǝggazan deɣ salan Firɣawna n aɣaywan wa d-igmad Yusǝf.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Issǝgmay Yusǝf abba-net Yaqub ǝd marwan-net kul, ǝmosan ǝssayat tǝmǝrwen n awedan ǝd sǝmmos.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tǝzzar iras Yaqub akal ǝn Masar, s ǝnta a daɣ t-aba, aba daɣ-as deɣ imarawan-nana.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Ǝmmewaynat tǝɣǝswen-nasan s ǝɣrǝm ǝn Šǝkem, tawanbalnat daɣ ǝzǝkka wa izzǝnza Ibrahim azrǝf wa ibalalaɣan ɣur maddanǝs ǝn Xamor daɣ Šǝkem, y ad iqqǝl tanbǝlt-net.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 As d-ihoz alwaq wa daɣ zʼassandu Mǝššina arkawal wa fǝl ihad y Ibrahim, tamattay-nana tǝttǝy, tǝmôs taxlǝk tagget daɣ Masar,
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 har "iggaz iyyan ǝmǝnokal wǝr nǝssen fǝl Yusǝf taɣmar [ǝn Masar]."
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Ikkǝrras kǝl-tamet-nana, iga i marawan[-nana] ǝzǝɣǝzzǝb labâsan har âs išahhaššal-tan a din-tayyin bararan-nasan win ǝs sǝket ǝhǝwan daɣ ǝsuf fǝl ad wǝr ǝddǝran.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Azzaman en da a daɣ ihǝw Musa, imos barar ihossayan, igrâwan arraxmat ǝn Mǝššina. Ǝttafan-tu marwan-net daɣ ahan-nasan har iga karadat tǝlil.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Oyyan-t-in marwan-net ɣas fǝl afay n Ǝnnil, tǝnay-tu tabarart ǝn Firɣawna, tǝdkal-tu tǝg-ay barar-net, tǝg-as ǝsǝdwǝl wa za tagu i barar ǝn tǝdist-net.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Itawasasaɣru Musa masnat kul ta n Kǝl-Masar, iqqal alǝs ilân tǝnna daɣ awa igannu d awa itaggu.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 As iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ǝd tǝhǝwt, iggaz-t-id a din-asu imǝdrayan-net Kǝl-Israyil inǝy awa dǝr t-ǝllan.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Inay iyyan daɣ-san tawagginat-as taršǝxšad, oɣ-as šinaɣen, iga iman n aw Masar wa das-itaggin ark aratan.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Iɣil ad agrin mǝdrayan-net Kǝl-Israyil as Mǝššina a t-id-izammazalan sǝr-san fǝl a tan-assafsu, mišan wǝr ǝgren awen.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ǝzǝl wa ilkaman i wen, osa-du ǝššin daɣ-san ǝknâsan. Igmay d a tan-aknu, nǝmǝggin alxer, inn-asan: "Meddan, kawanay ǝmosnen imǝdrayan, mafel as tǝtinǝmǝnɣim?"
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Mišan ibdaq-q-in alǝs wa itaggin taršǝxšad y ǝmidi-net, inn-as: "Ma kay-igan ǝmuzar-nana wala ǝmašraɣ-nana?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Ǝngǝm a tareɣ a di-taga tenaɣay ta tǝgeɣ y aw Masar wa n ǝndazǝl?"
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Isla Musa i batu ten ɣas, tǝggaz-tu tasa, igmad Masar ilɣas daɣ akal wa n Midǝyan, iqqal daɣ-as ǝɣǝrib, izlaf daɣ-as igraw ǝššin bararan.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 As ǝganat ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay dǝffǝr awen, "inafalal-as-du angalos daɣ tǝfsǝq tǝbilaglagat daɣ taneray ɣur ǝdɣaɣ" wa n Sinay.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Isammaklal ǝs Musa arat wa das-d-inafalal den. Itihaz-in za tafsǝq fǝl ad annaflay daɣ awen, as isla y ǝmǝsli n Ǝmǝli Mǝššina as das-inna:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 "Nak a imosan Mǝššina ǝn marawan-nak, Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub." Tǝndaw taysǝst Musa abʼas ihal ad ilǝs asawad daɣ tǝfsǝq en.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Inn-as deɣ Ǝmǝli: "Ǝkkǝs iɣateman-nak, fǝlas edag wa daɣ tǝbdadaɣ ǝddi amaḍal zǝddigan a imos.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ǝɣɣǝyyanaɣ alɣazab wa tǝtaggu tamattay-nin daɣ Masar, ǝslêɣ deɣ i hǝrǝrrǝkitan-nasan. Ǝzzǝbbe-du fǝl a tan-assafsa. Ǝmǝrǝdda ihaz-du, a kay-zǝmmizǝla ǝs Masar."
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Musa wen da, a ǝnkuran ǝs tǝnna ta das-ǝgan: "Ma kay-igan ǝmuzar-nana wala ǝmašraɣ-nana?" Ǝnta en da za, a d-izammazal Mǝššina y ad izar i Kǝl-Israyil, isǝddǝrfǝt-tan, ǝs tarna n angalos wa das-d-inafalalan daɣ tǝfsǝq.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ǝnta en da, a tan-d-ikkasan daɣ Masar s aratan simaklalnen win itaggu ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten ǝn tarna ǝn Mǝššina. Iga aratan wiyyad simaklalnen ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten ɣur aradaɣ wa ǝgan daɣ Agaraw was itawannu wa Zaggaɣan, igla itaggu awen da daɣ taneray har iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa en da, a innan i Kǝl-Israyil: "Ilkâm a sǝr-wan d-izǝmmizǝl Mǝššina ǝnnǝbi iyyan ǝn šilat-in, a kawan-du-z-igmǝdan."
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 As tǝddew tamattay n Israyil daɣ taneray ǝn Sinay, ǝnta en da a ibdadan gǝr marawan-nana win den d angalos wa das-iššewalan fǝl ǝdɣaɣ wa n Sinay, tǝzzar ikf-ay Mǝššina awalan hakkinen tǝmǝddurt y a dana-tan-imǝl.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Mišan ugayan marawan-nana s ad ǝlkǝman y awa inna Musa, ugayan sǝr-ǝs, saddaranan ad ǝqqǝlan Masar.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ǝnnan i Harun: "Ag-ana imalan a zʼǝmǝlnen dat-na, fǝlas Musa wa dana-d-ikkasan daɣ akal ǝn Masar da, wǝr nǝssen awa daɣ-as in-igan."
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Adan en da a daɣ ǝgan ǝssǝnǝm igân tǝmǝwit a n abarkaw, ǝkatan fall-as. Isidawat-tan wǝllen arat wa ǝgan ǝs fassan-nasan.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tǝzzar inamaggag dǝr-san Mǝššina, oyy-en ǝd man-nasan, ǝɣbadan tǝfuk ǝd tǝllit d etran, imos awen arat ǝnnân Ǝlkǝttaban, as ǝnnan: "Ya Kǝl-Israyil, awak nak as tǝtaggim šizǝgzam ǝd tǝkutawen daɣ ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay šin tǝgam daɣ teneray?
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Wǝrgeɣ ahaket n ǝssǝnǝm wa igan Molox a tewayam, ǝd šaššelan n ǝtri wa igan Rǝmfan wa n ǝssǝnǝm-nawan, ǝmosnen ǝssǝnǝman win tǝgam" fǝl a tan-tǝɣbǝdam! "Adi fǝl kawan-z-ǝstǝɣa har takǝyam" Babǝylon.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Amaran imarawan-nana win d-ikkas Mǝššina daɣ Masar ǝggazan teneray, ǝlân ǝhaket wa n ǝmǝnǝy ǝd Mǝššina, was omar Mǝššina Musa s ad t-agu s ǝmmǝk wa t-issǝkna.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ahaket en, iggaz-du ǝs marawan-nana win dǝffǝr win den, azzaman win daɣ dasan-azzar Joswe, ewayan-tu s akal wa ǝbazan, s ǝnta a daɣ istaɣ Mǝššina tawšeten dat-san. Iggaz ahaket wen akal en da har azzaman n ǝnnǝbi Dawǝd.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Ǝnnǝbi Dawǝd igrâw arraxmat ɣur Mǝššina. Ǝnta a igmayan daɣ Mǝššina turagat n ad ikrǝs ehan y Ǝmǝli ǝn Yaqub.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Mišan ǝnnǝbi Suliman a igrawan turagat ten, ikras ehan y Ǝmǝli Mǝššina.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Dǝr iga awen da ya, Mǝššina di n Amadkol wǝr ixser daɣ a ǝkrasan fassan n aytedan. Adi a inna ǝnnǝbi Isayas as inna:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Inna Ǝmǝli Mǝššina: "Ijǝnnawan a ǝmosnen tǝxawit-in ta n taɣmar, amaḍal wǝr imos ar arat illan daw daran-in. Daɣ adi ma imos ǝzzǝnǝf n ahan wa di-za-tǝkrǝsam? Madeɣ edag wa daɣ zʼassanfa?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Wǝrgeɣ ǝfus-in a d-ixlakan adi kul?"»
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Harwa inn-asan Ǝstefanos: «Ya meddan win ǝqqǝssatnen, tǝxfâlam iwallan-nawan, tǝdbâɣam šimǝzzugen-nawan wǝr tǝzlayam d aytedan wǝr nǝksud Mǝššina, faw tugâyam s Infas wa Zǝddigan. Adi da a ǝgan marawan-nawan.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Mǝni daɣ ǝnnǝbitan wa wǝr zaɣɣazzaban marawan-nawan? Ǝgan iman ǝn nǝmmuzal ǝn Mǝššina win ǝmalnen dat alwaq assa ǝn Wa Oɣadan, as kawanay ǝmǝrǝdda a t-ikkǝddalan tǝgam iman-net.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Kawanay win d-issoka Mǝššina angalosan ewâynen ǝlqanun-net, mišan tugayam s a das-tǝlkǝmam.»
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 As ǝslan i batu ten, iggaz-tan alham labasan, ad samadadan fǝl alham n Ǝstefanos.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Mišan ǝnta idkâran Infas wa Zǝddigan, idkal asawad-net sa sǝr jǝnnawan, inay tanaya ǝn Mǝššina, inay deɣ Ɣaysa ibdâd daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Tǝzzar inn-asan: «Ǝnǝyat, ijǝnnawan ǝnnolaman! Hannayaɣ Ag Aggadǝm ibdâd daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ǝslan y awen ɣas, ad zayyakan ǝdbâɣan šimǝzzugen-nasan, ǝggadan-in ketnasan s Ǝstefanos, ǝbazan-tu.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Ǝkkasan-tu daɣ ǝɣrǝm, ad t-ǝggaran ǝs tǝhun. Amaran meddan win fall-as ǝgǝyyatnen, alǝs n ammas igân esǝm Talut a ɣur ǝssǝnsan ibǝrnaz-nasan.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ǝggâran Ǝstefanos ǝs tǝhun as ittar inna: «Ya Ǝmǝli Ɣaysa, ǝqbǝl iman-in!»
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Dǝffǝr awen, igaraffat, idkal ǝmǝsli-net s afalla, inna: «Ya Ǝmǝli, a tan-wǝr-tǝssǝwaraɣ abakkad wa!» As inna awen, ǝgmadan-tu man.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.