Atos 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Tǝzzar issǝstan Ǝlimam wa Zǝwwǝran Ǝstefanos, inn-as: «Awak aratan win tidǝt?»
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Inna Ǝstefanos: «Kawanay imǝdrayan-in d abbatan-in, sǝsǝmat-i! Mǝššina di n ǝmǝli ǝn tanaya, ǝnta as kala a d-inafalal y amaraw-nana Ibrahim harwa iha akal wa n Mezobotamǝya, dat tǝmǝxsurt-net daɣ akal wa n Xaran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Inn-as: "Ǝgmǝd akal-nak ǝd marwan-nak, takkaɣ akal wa kay-z-assakna."
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tǝzzar igmad Ibrahim akal wa n Kasdaytan, ixsar daɣ wa n Xaran. Dǝffǝr iba n abba-net a t-id-isaggalat Mǝššina s akal wa da daɣ tǝxsaram da azalada.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Akal wa, wǝr daɣ-as ikfa Mǝššina Ibrahim edag as zʼiggǝzan tǝkasit-net, wala ɣas edag daɣ issǝnsa adar-net, mišan idkal-as Mǝššina arkawal n a das-t-akfu ǝnta d ǝzzurrǝyya-net, kuddeɣ as alwaq wen, wǝr ila Ibrahim ara waliyyan.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Ǝnta da awa inna Mǝššina: "Ihayawan-nak ad ǝxsǝran daɣ akal a daɣ ǝmosan iɣǝrab, ǝqqǝlan daɣ-as eklan, ad tawazaɣazzaban har agin ǝkkozat tǝmad n awatay.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Mišan addawlat ta tan-tǝgat eklan, nak iman-in a tat-z-abǝzan s ǝššǝriɣa, dǝffǝr adi, ǝkkǝsaq-qan-du daɣ-as, ǝɣbǝdan-i daɣ adag wa da."
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Tǝzzar inamagga Mǝššina d Ibrahim arkawal ǝn tassaq s ǝnta as imos ǝmǝnkǝd ejwal-net. Adi a fǝlas, as ihǝw barar-net Isǝhaq isammankad-tu ǝzǝl wa n ǝttam dǝffǝr tǝhǝwt-net. Iga Isǝhaq awen da i barar-net Yaqub, Yaqub deɣ iga awen da i bararan-net ǝmosnen maraw d ǝššin, win ǝmosnen aljadan-nana.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Ǝnkaran meddan win ǝmosnen aljadan-nana ǝmmǝnzaɣan amadray-nasan Yusǝf, tǝzzar ǝzzǝnzan-t-in, immeway s akal ǝn Masar; mišan issan daɣ-as Mǝššina.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ikkas-t-idu Mǝššina daɣ tǝmǝɣutar kul šin iggaz. Ikf-ay masnat, d udǝm ɣur Firɣawna wa n ǝmǝnokal ǝn Masar, har as ig-ay Firɣawna daw-ǝs, izzozar-tu y akal ǝn Masar d aɣaywan-net ketnet.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Dǝffǝr awen, iga laz daɣ akal ǝn Masar ketnet, ǝnta ǝd wa n Kanan. Ad taɣazzaban aytedan wǝllen, aba i meddan win ǝmosnen aljadan-nana a ǝtšan.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 As isla Yaqub as Masar tah-et tǝbzǝst, izammazal sǝr-ǝs meddan win dana-sahhayawnen, imos awen iki-nasan y-as wa azzaran.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ɣur iki-nasan Masar wa n ǝššin, ad izzǝzday Yusǝf iman-net i mǝdrayan-net, ǝggazan deɣ salan Firɣawna n aɣaywan wa d-igmad Yusǝf.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Issǝgmay Yusǝf abba-net Yaqub ǝd marwan-net kul, ǝmosan ǝssayat tǝmǝrwen n awedan ǝd sǝmmos.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tǝzzar iras Yaqub akal ǝn Masar, s ǝnta a daɣ t-aba, aba daɣ-as deɣ imarawan-nana.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ǝmmewaynat tǝɣǝswen-nasan s ǝɣrǝm ǝn Šǝkem, tawanbalnat daɣ ǝzǝkka wa izzǝnza Ibrahim azrǝf wa ibalalaɣan ɣur maddanǝs ǝn Xamor daɣ Šǝkem, y ad iqqǝl tanbǝlt-net.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 As d-ihoz alwaq wa daɣ zʼassandu Mǝššina arkawal wa fǝl ihad y Ibrahim, tamattay-nana tǝttǝy, tǝmôs taxlǝk tagget daɣ Masar,
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 har "iggaz iyyan ǝmǝnokal wǝr nǝssen fǝl Yusǝf taɣmar [ǝn Masar]."
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ikkǝrras kǝl-tamet-nana, iga i marawan[-nana] ǝzǝɣǝzzǝb labâsan har âs išahhaššal-tan a din-tayyin bararan-nasan win ǝs sǝket ǝhǝwan daɣ ǝsuf fǝl ad wǝr ǝddǝran.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Azzaman en da a daɣ ihǝw Musa, imos barar ihossayan, igrâwan arraxmat ǝn Mǝššina. Ǝttafan-tu marwan-net daɣ ahan-nasan har iga karadat tǝlil.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Oyyan-t-in marwan-net ɣas fǝl afay n Ǝnnil, tǝnay-tu tabarart ǝn Firɣawna, tǝdkal-tu tǝg-ay barar-net, tǝg-as ǝsǝdwǝl wa za tagu i barar ǝn tǝdist-net.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Itawasasaɣru Musa masnat kul ta n Kǝl-Masar, iqqal alǝs ilân tǝnna daɣ awa igannu d awa itaggu.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 As iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ǝd tǝhǝwt, iggaz-t-id a din-asu imǝdrayan-net Kǝl-Israyil inǝy awa dǝr t-ǝllan.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Inay iyyan daɣ-san tawagginat-as taršǝxšad, oɣ-as šinaɣen, iga iman n aw Masar wa das-itaggin ark aratan.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Iɣil ad agrin mǝdrayan-net Kǝl-Israyil as Mǝššina a t-id-izammazalan sǝr-san fǝl a tan-assafsu, mišan wǝr ǝgren awen.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ǝzǝl wa ilkaman i wen, osa-du ǝššin daɣ-san ǝknâsan. Igmay d a tan-aknu, nǝmǝggin alxer, inn-asan: "Meddan, kawanay ǝmosnen imǝdrayan, mafel as tǝtinǝmǝnɣim?"
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Mišan ibdaq-q-in alǝs wa itaggin taršǝxšad y ǝmidi-net, inn-as: "Ma kay-igan ǝmuzar-nana wala ǝmašraɣ-nana?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ǝngǝm a tareɣ a di-taga tenaɣay ta tǝgeɣ y aw Masar wa n ǝndazǝl?"
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Isla Musa i batu ten ɣas, tǝggaz-tu tasa, igmad Masar ilɣas daɣ akal wa n Midǝyan, iqqal daɣ-as ǝɣǝrib, izlaf daɣ-as igraw ǝššin bararan.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 As ǝganat ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay dǝffǝr awen, "inafalal-as-du angalos daɣ tǝfsǝq tǝbilaglagat daɣ taneray ɣur ǝdɣaɣ" wa n Sinay.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Isammaklal ǝs Musa arat wa das-d-inafalal den. Itihaz-in za tafsǝq fǝl ad annaflay daɣ awen, as isla y ǝmǝsli n Ǝmǝli Mǝššina as das-inna:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 "Nak a imosan Mǝššina ǝn marawan-nak, Ǝmǝli n Ibrahim, d Isǝhaq ǝd Yaqub." Tǝndaw taysǝst Musa abʼas ihal ad ilǝs asawad daɣ tǝfsǝq en.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Inn-as deɣ Ǝmǝli: "Ǝkkǝs iɣateman-nak, fǝlas edag wa daɣ tǝbdadaɣ ǝddi amaḍal zǝddigan a imos.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ǝɣɣǝyyanaɣ alɣazab wa tǝtaggu tamattay-nin daɣ Masar, ǝslêɣ deɣ i hǝrǝrrǝkitan-nasan. Ǝzzǝbbe-du fǝl a tan-assafsa. Ǝmǝrǝdda ihaz-du, a kay-zǝmmizǝla ǝs Masar."
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Musa wen da, a ǝnkuran ǝs tǝnna ta das-ǝgan: "Ma kay-igan ǝmuzar-nana wala ǝmašraɣ-nana?" Ǝnta en da za, a d-izammazal Mǝššina y ad izar i Kǝl-Israyil, isǝddǝrfǝt-tan, ǝs tarna n angalos wa das-d-inafalalan daɣ tǝfsǝq.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ǝnta en da, a tan-d-ikkasan daɣ Masar s aratan simaklalnen win itaggu ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten ǝn tarna ǝn Mǝššina. Iga aratan wiyyad simaklalnen ǝd tǝlmǝɣjujaten ǝmosnen alɣalamaten ɣur aradaɣ wa ǝgan daɣ Agaraw was itawannu wa Zaggaɣan, igla itaggu awen da daɣ taneray har iga ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa en da, a innan i Kǝl-Israyil: "Ilkâm a sǝr-wan d-izǝmmizǝl Mǝššina ǝnnǝbi iyyan ǝn šilat-in, a kawan-du-z-igmǝdan."
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 As tǝddew tamattay n Israyil daɣ taneray ǝn Sinay, ǝnta en da a ibdadan gǝr marawan-nana win den d angalos wa das-iššewalan fǝl ǝdɣaɣ wa n Sinay, tǝzzar ikf-ay Mǝššina awalan hakkinen tǝmǝddurt y a dana-tan-imǝl.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Mišan ugayan marawan-nana s ad ǝlkǝman y awa inna Musa, ugayan sǝr-ǝs, saddaranan ad ǝqqǝlan Masar.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ǝnnan i Harun: "Ag-ana imalan a zʼǝmǝlnen dat-na, fǝlas Musa wa dana-d-ikkasan daɣ akal ǝn Masar da, wǝr nǝssen awa daɣ-as in-igan."
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Adan en da a daɣ ǝgan ǝssǝnǝm igân tǝmǝwit a n abarkaw, ǝkatan fall-as. Isidawat-tan wǝllen arat wa ǝgan ǝs fassan-nasan.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tǝzzar inamaggag dǝr-san Mǝššina, oyy-en ǝd man-nasan, ǝɣbadan tǝfuk ǝd tǝllit d etran, imos awen arat ǝnnân Ǝlkǝttaban, as ǝnnan: "Ya Kǝl-Israyil, awak nak as tǝtaggim šizǝgzam ǝd tǝkutawen daɣ ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay šin tǝgam daɣ teneray?
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Wǝrgeɣ ahaket n ǝssǝnǝm wa igan Molox a tewayam, ǝd šaššelan n ǝtri wa igan Rǝmfan wa n ǝssǝnǝm-nawan, ǝmosnen ǝssǝnǝman win tǝgam" fǝl a tan-tǝɣbǝdam! "Adi fǝl kawan-z-ǝstǝɣa har takǝyam" Babǝylon.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Amaran imarawan-nana win d-ikkas Mǝššina daɣ Masar ǝggazan teneray, ǝlân ǝhaket wa n ǝmǝnǝy ǝd Mǝššina, was omar Mǝššina Musa s ad t-agu s ǝmmǝk wa t-issǝkna.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ahaket en, iggaz-du ǝs marawan-nana win dǝffǝr win den, azzaman win daɣ dasan-azzar Joswe, ewayan-tu s akal wa ǝbazan, s ǝnta a daɣ istaɣ Mǝššina tawšeten dat-san. Iggaz ahaket wen akal en da har azzaman n ǝnnǝbi Dawǝd.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ǝnnǝbi Dawǝd igrâw arraxmat ɣur Mǝššina. Ǝnta a igmayan daɣ Mǝššina turagat n ad ikrǝs ehan y Ǝmǝli ǝn Yaqub.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Mišan ǝnnǝbi Suliman a igrawan turagat ten, ikras ehan y Ǝmǝli Mǝššina.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Dǝr iga awen da ya, Mǝššina di n Amadkol wǝr ixser daɣ a ǝkrasan fassan n aytedan. Adi a inna ǝnnǝbi Isayas as inna:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Inna Ǝmǝli Mǝššina: "Ijǝnnawan a ǝmosnen tǝxawit-in ta n taɣmar, amaḍal wǝr imos ar arat illan daw daran-in. Daɣ adi ma imos ǝzzǝnǝf n ahan wa di-za-tǝkrǝsam? Madeɣ edag wa daɣ zʼassanfa?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Wǝrgeɣ ǝfus-in a d-ixlakan adi kul?"»
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Harwa inn-asan Ǝstefanos: «Ya meddan win ǝqqǝssatnen, tǝxfâlam iwallan-nawan, tǝdbâɣam šimǝzzugen-nawan wǝr tǝzlayam d aytedan wǝr nǝksud Mǝššina, faw tugâyam s Infas wa Zǝddigan. Adi da a ǝgan marawan-nawan.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Mǝni daɣ ǝnnǝbitan wa wǝr zaɣɣazzaban marawan-nawan? Ǝgan iman ǝn nǝmmuzal ǝn Mǝššina win ǝmalnen dat alwaq assa ǝn Wa Oɣadan, as kawanay ǝmǝrǝdda a t-ikkǝddalan tǝgam iman-net.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Kawanay win d-issoka Mǝššina angalosan ewâynen ǝlqanun-net, mišan tugayam s a das-tǝlkǝmam.»
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 As ǝslan i batu ten, iggaz-tan alham labasan, ad samadadan fǝl alham n Ǝstefanos.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mišan ǝnta idkâran Infas wa Zǝddigan, idkal asawad-net sa sǝr jǝnnawan, inay tanaya ǝn Mǝššina, inay deɣ Ɣaysa ibdâd daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Tǝzzar inn-asan: «Ǝnǝyat, ijǝnnawan ǝnnolaman! Hannayaɣ Ag Aggadǝm ibdâd daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina.»
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ǝslan y awen ɣas, ad zayyakan ǝdbâɣan šimǝzzugen-nasan, ǝggadan-in ketnasan s Ǝstefanos, ǝbazan-tu.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ǝkkasan-tu daɣ ǝɣrǝm, ad t-ǝggaran ǝs tǝhun. Amaran meddan win fall-as ǝgǝyyatnen, alǝs n ammas igân esǝm Talut a ɣur ǝssǝnsan ibǝrnaz-nasan.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ǝggâran Ǝstefanos ǝs tǝhun as ittar inna: «Ya Ǝmǝli Ɣaysa, ǝqbǝl iman-in!»
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Dǝffǝr awen, igaraffat, idkal ǝmǝsli-net s afalla, inna: «Ya Ǝmǝli, a tan-wǝr-tǝssǝwaraɣ abakkad wa!» As inna awen, ǝgmadan-tu man.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.