Atos 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Harwada iššewal Butros ǝd Yaxya i tamattay as fall-asan ǝhan limaman ǝddewan d ǝmuzar n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd Sadusaytan;
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 ih-en alham n ǝsǝssǝɣri wa taggin tamattay, ǝmmâlan âs dad zamas Ɣaysa inkar-du daɣ tǝmattant, wǝdi inǝmmǝttan da a daɣ-as d ǝnkaran.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Sattarmasan-tan ǝgan-tan daɣ kasaw har ifaw fǝlas ehad a igan.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Mišan ya ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ win ǝslanen i tǝlxutbat ten, tǝzzar ǝqqalan mǝzzǝgzan edag ǝn sǝmmos gim n alǝs.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 As affaw ǝmmǝnayan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d ǝmɣaran-nasan ǝd musanan n Ǝttawret daɣ Yerusalam.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Ih-en Xânan wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝd Kayif, ǝd Yaxya d Alaskandǝr d aytedan n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ketnasan.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Ǝssǝbdadan Butros ǝd Yaxya gar-essan, ǝsǝstanan-tan ǝnnan-asan: «Ma ilan tarna madeɣ esǝm was tǝgam adi?»
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Tǝzzar inn-asan Butros idkâran Infas wa Zǝddigan: «Ya imuzaran ǝn tamattay-nana d ǝmɣaran n Israyil,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 azalada nǝbdâd dat asaggawar wa fǝlas nǝga ǝmazal olâɣan imosan tilalt y awedan ibdânan, amaran ilzâm-ana ad nǝmǝl ǝmmǝk was itawazozay.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Ǝssǝnat za ketnawan, kawanay d aytedan n Israyil kul as, alǝs wa ibdadan dat-wan da wǝr ila malad waliyyan, tarna n esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix wa n Nazaret a t-izzozayan, wa tǝttǝytayam fǝl tǝgǝttawt, issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tǝmattant.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Ɣaysa, ǝnta a imosan "tǝhunt ta din-tǝgaram kawanay win makrasan, amaran ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan."
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Ǝnta ɣas a iɣallasan, amaran wǝr ikfa Mǝššina gǝr jǝnnawan d amaḍal esǝm n awedan iyyan was za nǝɣlǝs ar wa-net.»
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 As ǝnayan taholat ǝn Butros ǝd Yaxya awal isammaklal sǝr-san awen fǝlas ǝgran as aljahilan a ǝmosan, ǝssânan deɣ as aytedan a ǝmosan as kala tiddawan ǝd Ɣaysa,
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 mišan wǝr t-illa as ǝfrâgan a dasan-t-annin fǝlas hannayan alǝs wa itawazozayan ibdâd den ɣur-san.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Tǝzzar ǝkkasan-tan daɣ ahan wa daɣ immǝnay asaggawar, amaran ad tinǝmǝggin šinaden.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Gannin: «Ma za nagu y aytedan a? Illikan as ǝnâyan Kǝl-Yerusalam kul tǝlmǝɣjujat zǝwwǝrat ta ǝgan, amaran wǝr nǝfreg ǝsǝbbǝhǝw-net.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Mišan ya fǝl ad wǝr wǝziwǝzan salan n awen daɣ tamattay kul, daɣ adi agiwatana y-asan šisǝksǝdawen fǝl a du-wǝr-ǝlǝsan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa dat awedan waliyyan.»
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Tǝzzar sassaɣran-tan-du, ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa wala deɣ ǝsǝssǝɣri n arat a t-iqqâlan.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Mišan inn-asan Butros ǝd Yaxya: «Kawanay iman-nawan ma tǝnnam: Mǝni daɣ aratan win wa oɣadan dat Mǝššina: awak ǝbǝrdǝg y-awan meɣ ǝbǝrdǝg i Mǝššina?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Nakkanay za, wǝr nǝfreg ad nayyu emel n aratan win nǝnay ǝd win as nǝsla.»
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Ilas-asan asaggawar igi n tǝsǝksǝdawen, amaran oyyan-tan, id wǝr ǝgrewan ǝsaru fǝl tan-ǝwwǝddaban. Ǝgân awen fǝl ǝddǝlil n aytedan, fǝlas aytedan en ketnasan taggin i Mǝššina tǝmmalen fǝl awa igan den.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Ǝnta alǝs wa igan tǝmǝzzǝyt tǝmosat tǝlmǝɣjujat ten, elan-net ogaran ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Itawayya Butros ǝd Yaxya ɣas, ǝkkan imidawan-nasan, ǝssoɣalan-asan awa dasan-ǝnnan muzaran ǝn limaman d ǝmɣaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 As ǝslan i salan win, jajjayen daɣ tǝwatray ta, s ǝwǝl iyyanda, ǝnnan s afalla: «Ya Ǝmǝli, kay a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal, ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul,
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 kay a innan ǝs tarna n Infas wa Zǝddigan s ǝmi n amaraw-nana akli-nak Dawǝd: "Mafel ɣišašatnat addawlaten n ǝddǝnet, tagginat tǝmattiwen šinaden wǝr nǝnfa wala?
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Ǝbdadan mǝnokalan n ǝddǝnet, ǝddewan deɣ muzaran daɣ adag iyyanda, fǝl ad ammaddin Ǝmǝli d Ǝlmǝsix-net."
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Id illikan as, aɣrǝm wa da, a daɣ immǝnay Herod ǝd Fons Bilatǝs ǝntanay ǝd tǝmattiwen šin nǝzzulam ǝd šin Israyil, ǝmmǝddan Ɣaysa, imosan Akli-nak zǝddigan, wa tǝgeɣ Ǝlmǝsix.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Imos awen igi n arat ketnet was tǝxtasa fǝl igi-net dat alwaq ǝs tarna-nak ǝd tara-nak.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Amaran ǝmǝrǝdda Ǝmǝli, ǝswǝd daɣ tǝsǝksǝdawen šin dana-taggin, tǝzzar tǝssǝhǝlaɣ-ana wǝllen nakkanay an eklan-nak emel n awal-nak,
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 tilalaɣ-ana ǝs tarna n ǝfus-nak fǝl ad nǝzzuzǝy aytedan, nagu tǝlmǝɣjujaten d aratan ǝmosnen alɣalamaten s esǝm ǝn Ɣaysa, Akli-nak Zǝddigan.»
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 As ǝɣradan tǝwatray-nasan inagaynagay adag wa daɣ ǝddewan, idnay-tan Infas wa Zǝddigan ketnasan, tǝzzar ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina ši wala tasa.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Ǝljǝmaɣat ta n mǝzzǝgzan ketnet tǝnimannak tǝmos arat iyyanda. Wǝr tan-iha i igannin awa ila, i-net ɣas-net, kalar ǝdrâwan arat kul wa ǝlan.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Tagayyen nǝmmuzal ǝs tarna zǝwwǝrat fǝl tanakra n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tǝmattant, ikf-en deɣ Mǝššina ketnasan arraxmat-net s igǝt.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Ǝljǝmaɣat en wǝr tat-iha i iddiraran ǝs wala, fǝlas win daɣ-san ǝlanen inan madeɣ šiwǝgas zanzan-tan-in, tawayan-du attaman-nasan,
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 hakkin-tu i nǝmmuzal, amaran itǝwizǝn gǝr mǝzzǝgzan ewâlan dǝgran-nasan s awa dǝr ogdanat tǝmǝɣutar-nasan.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Awen da a iga alǝs iyyan igân Yusǝf imosan iyyan daɣ Kǝl-Lebi n akal ǝn Qibrus. Ǝnta as ǝgan nǝmmuzal tǝsǝmmadǝq Barnabas, almaɣna «Ǝnalam fǝl man»
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Izzǝnz-in tawagost tǝhat tǝla-net, eway-du attaman-net ikf-ay i nǝmmuzal.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.