Atos 4

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Harwada iššewal Butros ǝd Yaxya i tamattay as fall-asan ǝhan limaman ǝddewan d ǝmuzar n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd Sadusaytan;
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 ih-en alham n ǝsǝssǝɣri wa taggin tamattay, ǝmmâlan âs dad zamas Ɣaysa inkar-du daɣ tǝmattant, wǝdi inǝmmǝttan da a daɣ-as d ǝnkaran.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Sattarmasan-tan ǝgan-tan daɣ kasaw har ifaw fǝlas ehad a igan.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Mišan ya ǝzzǝgzanan aytedan aggotnen daɣ win ǝslanen i tǝlxutbat ten, tǝzzar ǝqqalan mǝzzǝgzan edag ǝn sǝmmos gim n alǝs.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 As affaw ǝmmǝnayan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, d ǝmɣaran-nasan ǝd musanan n Ǝttawret daɣ Yerusalam.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Ih-en Xânan wa n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝd Kayif, ǝd Yaxya d Alaskandǝr d aytedan n aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran ketnasan.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ǝssǝbdadan Butros ǝd Yaxya gar-essan, ǝsǝstanan-tan ǝnnan-asan: «Ma ilan tarna madeɣ esǝm was tǝgam adi?»
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Tǝzzar inn-asan Butros idkâran Infas wa Zǝddigan: «Ya imuzaran ǝn tamattay-nana d ǝmɣaran n Israyil,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 azalada nǝbdâd dat asaggawar wa fǝlas nǝga ǝmazal olâɣan imosan tilalt y awedan ibdânan, amaran ilzâm-ana ad nǝmǝl ǝmmǝk was itawazozay.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Ǝssǝnat za ketnawan, kawanay d aytedan n Israyil kul as, alǝs wa ibdadan dat-wan da wǝr ila malad waliyyan, tarna n esǝm ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix wa n Nazaret a t-izzozayan, wa tǝttǝytayam fǝl tǝgǝttawt, issǝnkar-t-idu Mǝššina daɣ tǝmattant.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Ɣaysa, ǝnta a imosan "tǝhunt ta din-tǝgaram kawanay win makrasan, amaran ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan."
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Ǝnta ɣas a iɣallasan, amaran wǝr ikfa Mǝššina gǝr jǝnnawan d amaḍal esǝm n awedan iyyan was za nǝɣlǝs ar wa-net.»
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 As ǝnayan taholat ǝn Butros ǝd Yaxya awal isammaklal sǝr-san awen fǝlas ǝgran as aljahilan a ǝmosan, ǝssânan deɣ as aytedan a ǝmosan as kala tiddawan ǝd Ɣaysa,
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 mišan wǝr t-illa as ǝfrâgan a dasan-t-annin fǝlas hannayan alǝs wa itawazozayan ibdâd den ɣur-san.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Tǝzzar ǝkkasan-tan daɣ ahan wa daɣ immǝnay asaggawar, amaran ad tinǝmǝggin šinaden.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Gannin: «Ma za nagu y aytedan a? Illikan as ǝnâyan Kǝl-Yerusalam kul tǝlmǝɣjujat zǝwwǝrat ta ǝgan, amaran wǝr nǝfreg ǝsǝbbǝhǝw-net.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Mišan ya fǝl ad wǝr wǝziwǝzan salan n awen daɣ tamattay kul, daɣ adi agiwatana y-asan šisǝksǝdawen fǝl a du-wǝr-ǝlǝsan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa dat awedan waliyyan.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Tǝzzar sassaɣran-tan-du, ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa wala deɣ ǝsǝssǝɣri n arat a t-iqqâlan.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Mišan inn-asan Butros ǝd Yaxya: «Kawanay iman-nawan ma tǝnnam: Mǝni daɣ aratan win wa oɣadan dat Mǝššina: awak ǝbǝrdǝg y-awan meɣ ǝbǝrdǝg i Mǝššina?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Nakkanay za, wǝr nǝfreg ad nayyu emel n aratan win nǝnay ǝd win as nǝsla.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ilas-asan asaggawar igi n tǝsǝksǝdawen, amaran oyyan-tan, id wǝr ǝgrewan ǝsaru fǝl tan-ǝwwǝddaban. Ǝgân awen fǝl ǝddǝlil n aytedan, fǝlas aytedan en ketnasan taggin i Mǝššina tǝmmalen fǝl awa igan den.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ǝnta alǝs wa igan tǝmǝzzǝyt tǝmosat tǝlmǝɣjujat ten, elan-net ogaran ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Itawayya Butros ǝd Yaxya ɣas, ǝkkan imidawan-nasan, ǝssoɣalan-asan awa dasan-ǝnnan muzaran ǝn limaman d ǝmɣaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 As ǝslan i salan win, jajjayen daɣ tǝwatray ta, s ǝwǝl iyyanda, ǝnnan s afalla: «Ya Ǝmǝli, kay a d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal, ǝd gǝrwan d awa tan-ihan kul,
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 kay a innan ǝs tarna n Infas wa Zǝddigan s ǝmi n amaraw-nana akli-nak Dawǝd: "Mafel ɣišašatnat addawlaten n ǝddǝnet, tagginat tǝmattiwen šinaden wǝr nǝnfa wala?
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ǝbdadan mǝnokalan n ǝddǝnet, ǝddewan deɣ muzaran daɣ adag iyyanda, fǝl ad ammaddin Ǝmǝli d Ǝlmǝsix-net."
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Id illikan as, aɣrǝm wa da, a daɣ immǝnay Herod ǝd Fons Bilatǝs ǝntanay ǝd tǝmattiwen šin nǝzzulam ǝd šin Israyil, ǝmmǝddan Ɣaysa, imosan Akli-nak zǝddigan, wa tǝgeɣ Ǝlmǝsix.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Imos awen igi n arat ketnet was tǝxtasa fǝl igi-net dat alwaq ǝs tarna-nak ǝd tara-nak.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Amaran ǝmǝrǝdda Ǝmǝli, ǝswǝd daɣ tǝsǝksǝdawen šin dana-taggin, tǝzzar tǝssǝhǝlaɣ-ana wǝllen nakkanay an eklan-nak emel n awal-nak,
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 tilalaɣ-ana ǝs tarna n ǝfus-nak fǝl ad nǝzzuzǝy aytedan, nagu tǝlmǝɣjujaten d aratan ǝmosnen alɣalamaten s esǝm ǝn Ɣaysa, Akli-nak Zǝddigan.»
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 As ǝɣradan tǝwatray-nasan inagaynagay adag wa daɣ ǝddewan, idnay-tan Infas wa Zǝddigan ketnasan, tǝzzar ad ǝmmâlan awal ǝn Mǝššina ši wala tasa.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ǝljǝmaɣat ta n mǝzzǝgzan ketnet tǝnimannak tǝmos arat iyyanda. Wǝr tan-iha i igannin awa ila, i-net ɣas-net, kalar ǝdrâwan arat kul wa ǝlan.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Tagayyen nǝmmuzal ǝs tarna zǝwwǝrat fǝl tanakra n Ǝmǝli Ɣaysa daɣ tǝmattant, ikf-en deɣ Mǝššina ketnasan arraxmat-net s igǝt.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ǝljǝmaɣat en wǝr tat-iha i iddiraran ǝs wala, fǝlas win daɣ-san ǝlanen inan madeɣ šiwǝgas zanzan-tan-in, tawayan-du attaman-nasan,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 hakkin-tu i nǝmmuzal, amaran itǝwizǝn gǝr mǝzzǝgzan ewâlan dǝgran-nasan s awa dǝr ogdanat tǝmǝɣutar-nasan.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Awen da a iga alǝs iyyan igân Yusǝf imosan iyyan daɣ Kǝl-Lebi n akal ǝn Qibrus. Ǝnta as ǝgan nǝmmuzal tǝsǝmmadǝq Barnabas, almaɣna «Ǝnalam fǝl man»
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Izzǝnz-in tawagost tǝhat tǝla-net, eway-du attaman-net ikf-ay i nǝmmuzal.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.